Θα ομολογήσω, πως όσο βαθύτερα μπαίνουμε στον Ιούλιο, τότε περισσότερο δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ και να μην σκέφτομαι τον πλάτανο του χωριού μου. Και όποιος ζητάει ελληνικό (που τον πετυχαίνω πάντα), δεν μπορεί να μην μου ξυπνήσει μνήμες από την απόλαυση του πλάτανου, καλοκαίρι, και ελληνικό (από τον καφετζή του χωριού). Τι σας λέω τώρα κι εσάς, ξέρω, καθένας με τον πόνο του.

Τα προγράμματα προχωρούν κανονικά

Μιλώντας για καλοκαίρι, προφανώς και ξεκινούν και οι άδειες στα Επιτελεία. Άλλωστε ο Αύγουστος πάντα είναι ο μήνας των μπάνιων του λαού. Και φυσικά οι στρατιωτικοί είναι λαός, άρα πρέπει κι αυτοί με τον α ή τον β τρόπο, να ξεκουραστούν. Βέβαια υπάρχει και αρκετός κόσμος, που προσπαθεί να βρει λύση σε διάφορα ζητήματα. Αλλά μην περιμένετε μεγάλες εξελίξεις μέχρι το Σεπτέμβριο.

Το μόνο που λογικά θα δούμε να συμβαίνει εντός Ιουλίου, είναι κάποιο ΚΥΣΕΑ όπου θα παρθούν οι τελικές αποφάσεις για το Θόλο. Δεν αποκλείεται να έχουμε εξελίξεις ακόμη και τις επόμενες ημέρες, πριν τις 15 με 20 Ιουλίου. Αν βέβαια δεν δείτε κάτι, τότε δεν ξέρω πότε θα δούμε Ασπίδες Αχιλλέα και Τόξα του Οδυσσέα. Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι…

Μιλώντας για αποφάσεις ΚΥΣΕΑ, προφανώς και αυτές πρέπει να παρθούν προ των εκλογών. Διότι αν δεν έχουμε την ίδια κυβέρνηση, τότε προφανώς ο Θόλος το πιθανότερο είναι να ξανασχεδιαστεί από την επόμενη. Αν έχουμε πάλι κυβέρνηση ΝΔ, το πιθανότερο είναι ο νυν ΥΕΘΑ να αναβαθμιστεί (ή και να γίνει πρωθυπουργός, διόλου απίθανο σενάριο για κυβέρνηση συνεργασίας), συνεπώς μέχρι να ενημερωθεί ο επόμενος, κλάφτα Χαράλαμπε.

Ο χρόνος των εκλογών είναι σημαντικός, αλλά όχι καθοριστικός

Αν λοιπόν πάμε σε εκλογές τέλη Σεπτέμβρη ή Οκτώβρη, όπως διακινείται από την αρχή του έτους, τότε μάλλον δεν προλαβαίνουμε το Θόλο. Αν οι εκλογές γίνουν τον Μάρτιο με Μάιο του χρόνου, τότε το πιθανότερο να έχουμε και κάτι να δείξουμε στην παρέλαση της Αθήνας του 2027. ΚαΨιΜιτζής σπίκινγκ.

H δέσμευση για το ποσοστό ελληνικής συμμετοχής

Μιλώντας για Θόλο, φαντάζομαι πως θυμάστε που σας είχα πει (δεν το έγραψα πρώτος, αλλά το ήξερα πρώτος) πως από το ΚΥΣΕΑ δεν πέρασε, λόγω του ότι οι Ισραηλινοί δεν έδιναν το -άτυπο- ποσοστό που είχε προδιαγράψει ο Δένδιας, αυτό του 25%. Πριν προχωρήσει στο παρασύνθημα, να πω ότι το 25% δεν είναι σε κάποιο νόμο, είναι κάτι που ο ΥΕΘΑ δήλωσε και ουσιαστικά απαίτησε από μόνος του (και μπράβο του).

Τώρα όμως, όλο αυτό έχει δυσκολέψει αρκετά τη ΓΔΑΕΕ. Οι άνθρωποι εκεί προσπαθούν να πείσουν για τα ποσοστά που θα ήταν αποδεκτά από ελληνικής πλευράς. Το θέμα είναι, πως προφανώς και οι Ισραηλινοί δεν μπορούν να δώσουν γραμμές παραγωγής, για τα πάντα, χωρίς επιπλέον κόστος. Διότι, όλα είναι θέμα κόστους. Αν πληρώσουμε, αγοράζουμε και ελληνική προστιθέμενη αξία.

Το παζλ της ελληνικής συμμετοχής

Μιλώντας για ελληνική συμμετοχή, όλες οι τιμές αλλάζουν πάντα προς τα πάνω. Οι εταιρείες μάλιστα αυξάνουν τις τιμές υπέρμετρα, προσπαθώντας να γλυτώσουν τη βάσανο της δημιουργίας μιας γραμμής παραγωγής στην βαλκανική μας χώρα.

Θυμίζω πως πριν 3 χρόνια, με 2 δις σχεδόν είχαμε πείσει τους Γάλλους να μας δώσουν 5 κορβέτες Γκογουϊντ, και όταν μετά απαιτήσαμε κατασκευή στην Ελλάδα, η κατασκευή του 66% των πλοίων εδώ έγινε 2 δις για… τρία πλοία! Και δεν μας έλεγαν ψέμματα οι Γάλλοι, κάπου εκεί ήταν και η τιμή των ιταλικών πλοίων.

Οι πληροφορίες πάντως δείχνουν πως πάμε καλά

Μιλώντας για τη ΓΔΑΕΕ, φαίνεται πως τελικά έχουν λυθεί όλα, ή σχεδόν όλα, με τους Ισραηλινούς. Οι τελευταίοι έχουν βρει τις ελληνικές εταιρείες που μπορούν να κάνουν “δουλειά” στο Θόλο. Φίλοι μου “ψυθίρισαν” πως έχουν κλειστεί πολλά ντιλς, και σύντομα θα υπάρχει πλήρες σχέδιο. Αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να πω περισσότερα, μερικά δεν είναι μόνο εμπιστευτικά, είναι και απόρρητα.

Αλλά οι ελληνικές εταιρείες που θα συνεργαστούν, έχουν ήδη αρχίσει να ενισχύονται. Και δεν μιλάω μόνο για την ΙΝΤΡΑΚΟΜ, που ετοιμάζει να ρίξει πολλά ευρώ σε νέες γραμμές παραγωγής. Μιλάω και για άλλες εταιρείες, που θα συνεργαστούν με τη ΡΑΦΑΕΛ.

Η εμπιστοσύνη και η εμπιστευτικότητα

Μιλώντας για εμπιστευτικότητα, αν κάτι μου αρέσει στους Πτησαίους, είναι πως μπορεί κάποιος να τους έχει εμπιστοσύνη. Δηλαδή, αν τους πεις ένα μυστικό, ή πάρουν μια πληροφορία, αν δεν πάρουν και άδεια να την γράψουν, τότε δεν θα την γράψουν.

Αυτό, σε αντίθεση με άλλους, που με το που ακούν κάτι, σπεύδουν να το γράψουν, προκειμένου να πάρουν κανά κλικ. Με λίγα λόγια, κι εγώ αλλά και οι Πτησαίοι, ξέρουμε πολύ περισσότερα από όσα γράφουμε (οι Πτησαίοι στην Πτήση, εγώ στην Πτήση και πάλι). Και αν δεν πρέπει να το μάθει κανείς, δεν θα το μάθει κανείς.

Θυμάμαι μια ιστορία που μου είπε ο ΦΓΚ. Πολλά χρόνια πριν, σάιτ “αμυντικής” δημοσιογραφίας, έγραψε για ένα πρόβλημα των ΣΙΝΟΥΚ που ήταν απόρρητο. Ήσσονος σημασίας, κάτι για μια ράμπα, αλλά ενώ ήταν απόρρητο, γράφτηκε. Φυσικά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε από την ελληνική αμυντική κοινότητα, αλλά οι απέναντι πλέον ήξεραν.

Όταν λοιπόν ο ΦΓΚ έκραξε, επώνυμα και ανοιχτά το γεγονός, η αντίδραση ήταν η “σελίδα” αυτή να “μπλοκάρει” την Πτήση στο Χ. Εντάξει, δεν έκλαψε κανείς Πτησαίος έμαθα πάνω από δυο ώρες μετά το περιστατικό.

Πάλι μισόλογα θα σας πω, αλλά αποκλειστικά μισόλογα

Μιλώντας με ιστορίες από το παρελθόν, όσοι έχετε διαβάσει τα προηγούμενα 121 κείμενά μου, θα καταλάβατε πως ξέρω πολλά, αλλά θα γράψω πολύ λιγότερα. Βασικά αυτά τα πολλά μου τα είπε, μου τα συμπλήρωσε δηλαδή, ένας Πτησαίος, συνεπώς είναι πολλαπλά δεσμευμένος.

Αυτό που θα σας πω όμως κρατήστε το. Η Ελλάδα έχει το πρώτο της ΝΤΡΟΟΥΝ ΙΝΤΕΡΣΕΠΤΟΡ. Ναι, ελληνική εταιρεία, με άκρα μυστικότητα, δοκίμασε με μεγάλη επιτυχία το πρώτο αναχαιτιστικό ντρόουν. Για όσους δεν ξέρουν τα ΝΤΡΟΟΥΝ ΙΝΤΕΡΣΕΠΤΟΡ, είναι κάτι ωραία τορπιλοειδή τετρακοπτεράκια, με κατεύθυνση οπτική και ΑΙ, που πέφτουν πάνω στα εισερχόμενα ΝΤΡΟΟΥΝ και τα καταρρίπτουν.

Μέχρι σήμερα, ελάχιστες χώρες, και ελάχιστες εταιρείες έχουν τέτοια δυνατότητα. Και αυτό έγινε χωρίς λεφτά από το Κράτος, ή στήριξη πχ ΕΛΚΑΚ ή οτιδήποτε άλλο. Έγινε από Έλληνες μηχανικούς, που δουλεύουν σε ελληνική εταιρεία, και έφτιαξαν ελληνικό λογισμικό.

Δυστυχώς καλοί μας ΚαΨιΜοαναγνώστες δεν μπορώ να πω τίποτα, διότι ούτε η εταιρεία θέλει, αλλά και ο Πτησαίος που μου το μετέφερε, με απείλησε με χτύπημα ΣΚΑΛΠ στο ΚαΨιΜί. Δεν λέω ποιος, αλλά φοβάμαι πως έχει άκρες στην 114 περισσότερες από τις δικές μου.

Σημειώνω πως η φωτογραφία ανοίγματος, δεν δείχνει το ελληνικό ΙΝΤΕΡΣΕΠΤΟΡ, αλλά ένα από τα λίγα που κυκλοφορούν παγκοσμίως.  Γράψτε όμως, ότι πρώτοι το μάθατε από τον ΚαΨιΜιτζή σας, ένα πρωϊνό του Ιουλίου.

Το πρόβλημα των ΝΤΡΟΟΥΝΣ

Μιλώντας για ΝΤΡΟΟΥΝ ΙΝΤΕΡΣΕΠΤΟΡ, πρέπει να πούμε πως από την πρώτη φορά που τα είδαμε στην Ουκρανία, μέχρι σήμερα, η εξέλιξη είναι ραγδαία. Μου θυμίζει πολύ την εξέλιξη των αεροπλάνων τον Β’ ΠΠ, όπου Βρετανία (Μεγάλη τότε) και Γερμανία μπήκαν στον πόλεμο με τα μονόπλανα ΣΠΙΤΦΑΪΡ και ΒΦ-109 με 1.000 περίπου ίππους και αστεία όπλα, και κατέληξαν πέντε χρόνια μετά με κάτι κτήνη με κινητήρες 2.000 ίππων.

Κάπως έτσι γίνεται και στην Ουκρανία. Αν θέλετε, το ιστορικό ανάλογο της Ουκρανίας, αν ο Β’ ΠΠ ήταν ο αγώνας δρόμου και εξέλιξης, ο πόλεμος στην Αρμενία ήταν ο Ισπανικός Εμφύλιος. Εκεί δοκιμάστηκαν όπλα και τακτικές, όπου οι μέχρι πρότινος άμπαλοι Αζέροι, νίκησαν τους σκληρούς αλλά μέτρια εξοπλισμένους Αρμένιους.

Βέβαια η Αρμενία δεν είχε ΝΤΡΟΟΥΝΣ να αντιμετωπίσει, αλλά είχε ΜΠΑΪΡΑΚΤΑΡ και ΛΟΪΤΕΡΙΝΓΚ, που πραγματικά “γονάτισαν” τα αρμένικα αντιαεροπορικά. Οι Ουκρανοί βέβαια το πήγαν σε άλλο επίπεδο, πλέον δεν χρειάζονται όλμους, έχουν τα ντρόουνς για αυτή τη δουλειά (πλάκα κάνω, απλά έχουν και όλμους).

Τα τουρκικά Φ-35

Μιλώντας για ΜΠΑΪΡΑΚΤΑΡ, δεν μπορώ να μην σχολιάσω τη φάση με τα τουρκικά Φ-35. Ήταν η Πτήση, όταν επί ΣΥΡΙΖΑ, νομίζω το 2018, πρώτη έγραψε πως η Τουρκία δεν θα πάρει τα Φ-35, καθώς αγόρασε Σ-400. Τότε, θυμάμαι όλοι να βρίζουν και να κοροϊδεύουν την Πτήση, που “φώναζε” για τα Φ-35 από το 2000κάτι, όταν η Τουρκία μπήκε στο πρόγραμμα ΤΖΕΪ-ΕΣ-ΕΦ (που κατέληξε στο Φ-35).

Αν θυμάστε, όλοι ανακάλυψαν τα Φ-35 της Τουρκίας, όταν η Άγκυρα έκανε την δεύτερη παραγγελία της, νομίζω 24 αεροσκάφη. Είχε ήδη παραγγείλει 6 ή 8. Βέβαια, μετά ο Ερντογάν κλώτσησε την καρδάρα με το γάλα. Και η Τουρκία πήγε 20 χρόνια πίσω, με την αγορά των Σ-400.

Όταν η Πτήση τα έγραφε αυτά, ήταν η εποχή που στην αμυντική δημογραφία έπαιζε το… Σου-35, και η “πρόταση” για 40, 50 ή 60 Σου με κόστος 2 δις, και πληρωμή σε… ροδάκινα. Και όλοι θεωρούσαν το Φ-35, σαν “κουβά”. Και οι αμυντικές ιστοσελίδες διαγκωνίζονταν για το ποιος θα πει περισσότερα άσχημα για τα Φ-35.

Ο Θεός της Ελλάδας

Ο Καλός Θεός της Ελλάδας, και ο Μέγας Φιλέλληνας Ερντογάν, μας απάλλαξαν από τα τουρκικά Φ-35. Ήταν ο Τραμπ, κολλητός φίλος από τότε του Ερντογάν, και με κανά δυο Τραμπ Τάουερς στην Κωνσταντινούπολη. Αλλά έκοψε τα Φ-35 από τον Έρντι.

Ο Μπάιντεν, πόσες φορές ήταν να “δώσει” και πάλι τα Φ-35 στον Ερντογάν; Θυμάστε, πόσα άρθρα έλεγαν ότι “είναι κοντά” η απόφαση. Ο Μπάιντεν έδωσε μόνο εκσυγχρονισμό των Φ-16 (που η Ελλάδα είχε συμφωνήσει από το 2018), και αυτό με την προϋπόθεση να σταματήσουν οι τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο. Θυμάστε τι γινόταν πριν;

Τώρα λοιπόν, πέταξε μια “κοτσάνα” ο Τραμπ(άκουλας), και αμέσως αρχίσαμε να συζητάμε και πάλι, πως την άλλη εβδομάδα προσγειώνονται στο Εσκί Σεχίρ τα τουρκικά Φ-35, και λίγο πριν τον 15Αύγουστο μας βομβαρδίζουν. Σοβαρά τώρα, υπάρχει σοβαρός άνθρωπος, που παίρνει τα λεγόμενα του Τραμπ(άκουλα) της μετρητοίς;

Το Ισραήλ το ρώτησε κανείς;

Μιλώντας για Τραμπ, πρέπει να σας πω κάτι: Οι ΗΠΑ έχουν μια πολύ Ισχυρή Δημοκρατία, τόσο ισχυρή που απαγορεύει στον εκάστοτε Πρόεδρο να κάνει ότι γουστάρει. Ξέρω πως είναι δύσκολο να αποδεχτούν κάποιοι, αλλά οι ΗΠΑ δεν είναι Ρωσία, Ιράν ή Τουρκία. Και να ήθελε ο Τραμπ, δεν μπορεί.

Αλλά και να ήθελε, και να μπορούσε, υπάρχει ένας αστάθμητος παράγοντας, και αυτό λέγεται Ισραήλ. Θεωρεί κανείς, πως το Ισραήλ θέλει να ξυπνήσει μια μέρα, και τουρκικά Φ-35 να ρίχνουν βόμβες στο Τελ-Αβίβ; Θυμίζω, πως ισοπέδωσε το μισό Ιράν, για να μην μπορεί να εξαπολύει βαλλιστικά βλήματα. Κατέλαβε τη Γάζα και το μισό Λίβανο, για να μην δέχεται ρουκέτες. Αλλά θα δεχτεί να πάρει Φ-35 η Τουρκία;

Μερικά πράγματα, δεν χρειάζεται να τα ψάξεις πολύ. Στο ορατό μέλλον, όσο δηλαδή το Φ-35 θα είναι η παγκόσμια κορυφή της αμυντικής τεχνολογίας, το Ισραήλ δεν πρόκειται να τα βρει με την Τουρκία. Συνεπώς, όσοι ονειρεύονται πως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, θα μας “πουλήσουν” για την Τουρκία. Προσωπικά, δεν μπορώ να προβλέψω το μέλλον, αλλά δεν το βλέπω και ιδιαίτερα πιθανό.

Άσε που ο Ερντογάν, θα έχει ένα τεράστιο άγχος αν κάποια στιγμή, κάποιοι Τούρκοι πιλότοι Φ-35, φορτωμένοι με βόμβες π.χ. για άσκηση, βάλουν για στόχο το φτωχικό του παλάτι των 1.500 δωματίων. Έχει ξαναγίνει, και μάλλον όσο ζει ο Ερντογάν, δύσκολα θα εμπιστευτεί ξανά την τουρκική αεροπορία.

Μην τρώτε το τουρκικό κουτόχορτο

Μιλώντας για τουρκική αεροπορία, αυτή τη στιγμή, ακόμη και οι υπό σκληρή αντιδημοκρατική επιτήρηση Τούρκοι πολίτες, έχουν καταλάβει πως η ισλαμιστική κυβέρνησή τους, έχει αποδυναμώσει τις Ένοπλες Δυνάμεις τους. Μπορεί να χαίρονται με το ΚΑΑΝ, αλλά το ΚΑΑΝ είναι ας πούμε ένα τουρκικό ΡΑΦΑΛ στην καλύτερη. Και το ΡΑΦΑΛ πέταξε πριν 40 χρόνια.

Τώρα λοιπόν, μπορεί να λέω 1000 μπράβο στους Τούρκους για το ΚΑΑΝ, αλλά δεν είναι, ούτε θα γίνει ποτέ Φ-35. 4ης γενιάς θα είναι, φυσικά όχι 5ης, και φυσικά όχι 6ης. Με λίγα λόγια, από τη στιγμή που η Τουρκία δεν έχει πρόσβαση σε Φ-35, τότε είναι σε μειονεκτική θέση σε σχέση με την Ελλάδα και το Ισραήλ.

Και μια τελευταία ερώτηση. Αν είναι τόσο 5ης γενιάς και 6ης το ΚΑΑΝ, γιατί οι Τούρκοι έχουν φαγωθεί να πάρουν το Φ-35; Αν το ΚΑΑΝ είναι επίσης τρομερό, γιατί δίνουν 20 δις για να πάρουν ΓΙΟΥΡΟΦΑΪΤΕΡ; Με λίγα λόγια, ναι, το ΚΑΑΝ είναι άλμα και μπράβο τους, αλλά ούτε Φ-35 θα πάρουν, ούτε Φ-47. Και μην τρώτε το κουτόχορτο, πως οι ΗΠΑ θα μας πουλήσουν για τους Τούρκους. Άνετα θα μας πουλούσαν, αλλά για κάτι περισσότερο από τα μάτια του Ερντογάν.