Αν και έχω αναπτύξει τις δικές μου μεθόδους να ψήνω τον καφέ, είτε ελληνικό, είτε τους εσπρεσσοειδείς, είμαι πάντα ανοιχτός σε διορθώσεις. Καθώς όπως έχει πει η αγαπημένη μου λαϊκή τραγουδίστρια, Άντζελα Δημητρίου, ουδείς άσφαλτος. Ούτε καν ο ΚαΨιΜιτζής σας, που εν ανάγκη θα αναθεωρήσει και το ψήσιμο του ελληνικού.

Ετοιμάζεται αναθεώρηση του ΜΠΑΕ (ΑΤΖΕΝΤΑ 2030)

Μιλώντας για αναθεωρήσεις, τα αυτάκια μου έπιασαν την πληροφορία πως ετοιμάζεται μια ταχεία αναθεώρηση του ΜΠΑΕ, ή όπως είναι γνωστή σε όλους, της ΑΤΖΕΝΤΑΣ 2030. Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν το περίμενα, ούτε και να γίνει, αλλά και ούτε τόσο γρήγορα.

Μάλιστα οι πληροφορίες λένε πως η αναθεώρηση θα γίνει μέχρι το Σεπτέμβριο. Θα μετακινηθούν ποσά από προγράμματα που δεν θα υλοποιηθούν, ή θα πάνε προς τα “πίσω”, και θα έρθουν άλλα προγράμματα μπροστά. Θα έχουμε αρκετές εκπλήξεις!

Άγνωστη η τυχόν αύξηση του προϋπολογισμού

Μιλώντας για το ΜΠΑΕ, είναι ηλίου φαεινότερο πως τα λεφτά που έχουν αναγραφεί, αν και αρκετά, δεν φτάνουν για τις τεράστιες ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων. Πολλά από τα λεφτά που “διαφημίστηκαν”, είτε αφορούν προγράμματα που ήδη έχουν υπογραφτεί, ή “ουρές” προγραμμάτων από το παρελθόν.

Η χώρα μας ήδη ξοδεύει πολλά για τις Ένοπλες Δυνάμεις της, και δυστυχώς θα πρέπει να ξοδέψει περισσότερα. Αλλά αν θα υπάρξει κάποια αύξηση των κονδυλίων, ειδικά ενόψει της ΔΕΘ, δεν το γνωρίζω. Η ελληνική εμπειρία λέει πως τα λεφτά συνήθως δεν πάνε σε Καταδρομικά, αλλά σε Αναδρομικά.

Η κυβέρνηση θέλει προφανώς να κερδίσει μια νέα αυτοδυναμία. Και αύτη δεν έρχεται με περισσότερα Φ-35, φρεγάτες ή ΤΟΜΑ. Κερδίζεται στο ΑΤΜ μετά την καταβολή του μισθού, και στο σούπερ μάρκετ. Εκεί επίσης χάνεται.

Ο Στρατός Ξηράς στο επίκεντρο της αναθεώρησης του ΜΠΑΕ

Μιλώντας για προϋπολογισμούς, τελικά φαίνεται πως αυτή τη φορά, λεφτά θα πάρει ο πάντα χαμένος στα εξοπλιστικά, Στρατός Ξηράς. Οι ανάγκες του ΕΣ είναι τεράστιες, και δεν ξέρω πως μπορούν να καλυφθούν με τα διαθέσιμα κονδύλια.

Η Πολεμική Αεροπορία πήρε 20 Φ-35, 24 ΡΑΦΑΛ, θα πάρει ΜΠΑΡΑΚ και ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΣΛΙΝΓΚ, ενώ θα πάρει και 3 ΣΙ-390. Το ΠΝ πήρε 4 ΦΔΙ, θα πάρει 2+2 Μπεργκαμίνι, εκσυγχρονίζει τις 4 ΜΕΚΟ200ΗΝ, ενώ στα σχέδια είναι και η προμήθεια υποβρυχίων. Ο ΕΣ πήρε με το ζόρι 36 ΠΟΥΛΣ, που θα καλύψουν -λίγες- τρύπες στο πυραυλικό πυροβολικό.

Οι ανάγκες όμως του ΕΣ είναι τεράστιες. Χρειάζεται ΤΟΜΑ άμεσα, άρματα μάχης, τροχαίο υλικό (4Χ4 και φορτηγά), νέα πυροβόλα, περισσότερα ρουκετοβόλα, νέα επιθετικά ελικόπτερα, νέα βαριά ελικόπτερα και πάει λέγοντας. Το αναθεωρημένο ΜΠΑΕ, ακριβώς αυτό θα καλύψει, τουλάχιστον τα πιο βασικά.

ΤΟΜΑ, φορτηγά και εκσυγχρονισμός των ΛΕΟ 2 Α4 στο νέο ΜΠΑΕ

Η ΑΤΖΕΝΤΑ 2030 ΜΚ2, πάνω-πάνω θα έχει νέα ΤΟΜΑ. Οι χαζομάρες με τον εκσυγχρονισμό των Μ113 έχουν τελειώσει, και πλέον έγινε κατανοητό πως δεν υπάρχει άλλη λύση από την αγορά νέων, σοβαρών, σύγχρονων ΤΟΜΑ, που θα προστατεύουν τους μεταφερόμενους οπλίτες.

Αν θέλετε την άποψή μου, αυτός είναι και ο σκοπός της συνεργασίας ΡΑΪΝΜΕΤΑΛ-ΤΕΡΝΑ που σας έλεγα χτες. H ΡΑΪΝΜΕΤΑΛ έχει το μοναδικό “γήινο” γερμανικό ΤΟΜΑ, καθώς το ΛΥΝΞ έρχεται σε ανεκτή τιμή. Το ΠΟΥΜΑ δεν θα το άντεχαν ούτε χώρες σαν το Κατάρ ή τα ΗΑΕ να το αγοράσουν.

ε δεδομένο πως ο ΕΣ ψάχνει ερπύστρια, κι όχι τροχό, το ΛΥΝΞ από το 2022 φαινόταν η λογικότερη επιλογή.

Την ίδια στιγμή, μάλλον κάποιοι σώφρονες αξιωματικοί επαναφέρουν το θέμα των ΛΕΟ 2Α4. Τα παλιά μας ΛΕΟ 2Α4, όπως πχ και τα ΠΑΤΡΙΟΤ ή τα ΑΠΑΤΣΙ, είναι μια επένδυση που δεν πρέπει να στείλουμε για παλιοσίδερα, αλλά να αξιοποιήσουμε άμεσα.

Τέλος, αυτό που προφανώς θα προχωρήσει, είναι το θέμα της αντικατάστασης των ΣΤΑΓΙΕΡ, από νέας τεχνολογίας φορτηγά. Περίεργο, καθώς τα ΣΤΑΓΙΕΡ είναι νεότερα από τα Μ113, που δεν βλέπω να αντικαθίστανται…

Το νέο φορτηγό

Οπως ήδη ξέρετε, οι ΠΟΥΛΣ θα τοποθετηθούν πάνω σε φορτηγά ΙΒΕΚΟ. Τα ΙΒΕΚΟ επιλέχθηκαν για κάποιον άγνωστο σε μένα λόγο, αλλά αυτή είναι η κατάσταση. Άλλωστε, στην τελική, αυτό που με ενδιαφέρει είναι το ΠΟΥΛΣ και τα πυρομαχικά του.

Τώρα, οι ανάγκες του ΕΣ αλλά και των Ενόπλων Δυνάμεων σε φορτηγά είναι τεράστιες. Θεωρητικά μιλώντας, σε περίπτωση πολέμου, τα δεκάδες χιλιάδες φορτηγά του ιδιωτικού τομέα θα επιταχθούν για τις ανάγκες των μεταφορών.

Πρακτικά όμως, αυτή την πατέντα την έκαναν και οι Ρώσοι στην Ουκρανία, και βρέθηκαν να παρατάνε άρματα και ΤΟΜΑ χωρίς καύσιμα και ανταλλακτικά, και να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια. Η έλλειψη εφοδιαστικής αλυσίδας σοβαρού επιπέδου, ανάγκασε τη Ρωσία να αποχωρήσει από τη Βόρεια Ουκρανία, και να επικεντρωθεί στα ανατολικά.

Τώρα, στο νέο ΜΠΑΕ ελπίζω, η ποσότητα να είναι τέτοια, που να καταφέρουμε να αποκτήσουμε μια σοβαρή γραμμή παραγωγής στην Ελλάδα. Δεν νοιάζει αν τη δουλειά την πάρει η ΜΕΤΛΕΝ, η ΝΕΑ ΕΛΒΟ, ο ΦΟΥΦΟΥΤΟΣ ή η ΚαΨΙΜιτζής ΤΡΑΚΣ, με νοιάζει να γίνει μια σοβαρή διαδικασία επιλογής και εγχώρια κατασκευή.

Το νέο της ημέρας είναι πως πάμε σε ΣΕΪΦ 2

Η Ευρώπη, πάει για ΣΕΪΦ 2. Καθώς το ΣΕΪΦ 1 πέτυχε και απορροφήθηκε κατά 100% (από όλους εκτός ενός μικρού βαλκανικού χωριού που αντιστάθηκε), η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σε προχωρημένες συζητήσεις για ένα νέο, ακόμη μεγαλύτερο πακέτο ενίσχυσης της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας. Μάλιστα φημολογείται πως το ΣΕΪΦ 2 θα είναι πολλαπλάσιο του πρώτου, με τα ίδια επιτόκια.

Με τις σχέσεις Μητσοτάκη-Δένδια εξομαλυμένες, το ΥΠΕΘΑ μαθαίνω πως έχει αρχίσει να επεξεργάζεται πολλά και σημαντικά πρότζεκτς για να μπουν στο ΣΕΪΦ 2. Και όπως πλέον θα έχετε καταλάβει από τις προηγούμενες παραγράφους, τα προγράμματα θα είναι κυρίως του Στρατού.

Μετά την αποτυχία του ΣΕΪΦ 1, όλη η προσπάθεια θα γίνει στο ΣΕΪΦ 2

Μιλώντας για το ΣΕΪΦ, ξέερετε πως η Ελλάδα πήγε ουσιαστικά στον κουβά από πλευράς χρηματοδοτήσεων. Οι άμπαλοι Ρουμάνοι θα φτιάξουν Ένοπλες Δυνάμεις από το ΣΕΪΦ (1 πλέον), εμείς εγκαινιάζουμε νέα κρατικά εργοστάσια για ντρόουνς.

Μεταξύ μας, προσωπικά ήλπιζα να αγοράσουμε υποβρύχια με λεφτά από το ΣΕΪΦ 2, και μάλιστα τα 212 ΣΙ-ΝΤΙ (με σαμπγούφερ), καθώς το πρόγραμμα αυτό είναι ο ορισμός του ΣΕΪΦ. Ευρωπαϊκό 100%, φτιάχνεται από δυο χώρες (Γερμανία και Νορβηγία), άρα είναι 100% επιλέξιμο. Αλλά εν το βλέπω να γίνεται παρότι το ΠΝ από το ΣΕΪΦ 1 είχε προτείνει το 212 ΣΙ-ΝΤΙ σε συνεργασία με Γερμανο-Νορβηγούς.

Σε ότι αφορά το Στρατό συζητάμε για το ΤΟΜΑ, που όπως όλα δείχνουν δεν υπάρχουν άλλες επιλογές εκτός από ευρωπαϊκά μοντέλα. Αν το καλοσκεφτούμε, και το ΛΥΝΞ της ΡΑΪΝΜΕΤΑΛ-ΤΕΡΝΑ να μην πάρουμε, στο ΣΙ-ΒΙ-90 θα πάμε, που είναι επίσης επιλέξιμο για ΣΕΪΦ.

Δεν μιλάω για τον εκσυγχρονισμό των ΛΕΟΠΑΡΝΤ 2 Α4, που τα εκσυγχρονίζουν όλες οι χώρες που τα έχουν εκτός από την Ελλάδα. Είναι το σύνδρομο που λέγαμε του μικρού βαλκανικού χωριού που αντιστέκεται…

Τέλος, είναι σχεδόν προφανές πως τα φορτηγά θα είναι ευρωπαϊκά, δηλαδή είτε ιταλικά, είτε γαλλικά, είτε γερμανικά, είτε τσέχικα. Εντάξει, υπάρχουν και λύσεις από τις ΗΠΑ ή άλλες εξωτικές χώρες, π.χ. Ινδία, αλλά αυτά δεν κουμπώνουν σε πρόγραμμα ΣΕΪΦ 2.

Θα ανοίξει και συζήτηση για πυροβόλα επί φορτηγών

Μιλώντας για ευρωπαϊκά προγράμματα, θεωρώ πως όταν ο ΕΣ βρίσκει κάποιον παπά, τους θάβει όλους. Αν λοιπόν βρει φορτηγό, θα το κάνει πασπαρτού και θα βάλει πάνω του τα πάντα όλα, από κέντρα διοίκησης μέχρι και πυροβόλα.

Αυτή τη στιγμή, το Πυροβολικό μας είναι κάπου στη δεκαετία του ’70 (του 1970, όχι του 1870). Έχουμε για παράδειγμα μερικές εκατοντάδες Μ109 περασμένων γενιών, που θέλουν είτε απόσυρση, είτε ριζικό εκσυγχρονισμό.

Ευτυχώς, το Πυροβολικό “ξεφορτώθηκε” μια μεγάλη ποσότητα δεινόσαυρων του Ψυχρού Πολέμου, τα Μ110Α2, με τεράστιες ποσότητες -ληγμένων- πυρομαχικών. Θυμίζω πως τα ληγμένα κοστίζουν, καθώς πρέπει να καταστραφούν με ελεγχόμενες διαδικασίες, σε ειδικές εγκαταστάσεις.

Τώρα, το Πυροβολικό όχι μόνο πήρε λεφτά από τα Μ110Α2, αλλά αυτά πήγαν απευθείας στην αγορά των ΠΟΥΛΣ. Με ένα σμπάρο, πολλά τρυγώνια. Ας ελπίσουμε, να στείλουν και τα υπόλοιπα Μ110Α2 στην Ουκρανία.

Αυτή τη στιγμή, το Πυροβολικό έχει στα χέρια του τα κόστη για εκσυγχρονισμό των Μ109 σε κάποιο ανώτερο ψηφιακό επίπεδο, αλλά και προτάσεις -άτυπες- για αγορά πυροβόλων επί φορτηγών. Και έχει ανοίξει μια -σοβαρή- συζήτηση, για το αν η ερπύστρια και τα πλεονεκτήματά της, είναι καλύτερα από την ταχύτητα των πυροβόλων επί φορτηγών.

Δεν αγοράζουμε αύριο κάτι σε Σεζάρ

Μιλώντας για νέα πυροβόλα, και επειδή πολλά από αυτά που γράφω τα βλέπω σε άλλες σελίδες από “έγκυρους” να τα λέμε με δικά τους λόγια, πάντα σαν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ, θα πω ότι υπάρχουν συζητήσεις, όχι αποφάσεις ή έστω -αρχικές- εισηγήσεις. Αυτό που μελετά συνέχεια το Πυροβολικό είναι τα διδάγματα της Ουκρανίας.

Εκεί το Πυροβολικό έσωσε την κατάσταση, σταμάτησε τη ρωσική προέλαση, αλλά αυτό έγινε και από την άλλη πλευρά. Το ρωσικό πυροβολικό, είναι αυτό που μαζί με τις νάρκες μπλόκαραν την ουκρανική αντεπίθεση. Βέβαια, όλα αυτά έγιναν με μεγάλες απώλειες εκατέρωθεν.

Και η εμπειρία έχει δείξει πως τα βαριά ερπυστριοφόρα τεθωρακισμένα έχουν πρόβλημα κινητικότητας. Αντίθετα, οι απώλειες των πυροβόλων πάνω σε φορτηγά είναι συγκριτικά πολύ μικρότερες. Τα ρουκετοβόλα ΒΜ-21 που βλέπουμε πολλές φορές να καίγονται, έχουν να κάνουν με το ότι εντοπίζονται αμέσως, και δεν προλαβαίνουν να αλλάξουν θέση.