Θεωρώ πως θα έχετε καταλάβει πως δεν είμαι μικρός, αν και δεν πλησιάζω την αποστρατεία, ακόμη. Μάλιστα είμαι αρκετά μεγάλος για να θυμάμαι την ατάκα “ο επιμένων ελληνικά”. Και σε κάθε ευκαιρία, αγοράζω ντόπια προϊόντα. Και φυσικά προωθώ τον ελληνικό καφέ. Αν και βέβαια, ο εσπρέσσο πλέον έχει σπάσει τα ταμεία.

Ελληνική εταιρεία πουλάει στο Κίεβο

Μιλώντας για ελληνικές επιμονές, τις προάλλες από τους Πτησαίους έμαθα κάτι ενδιαφέρον. Νομίζω γινόταν ένα αμυντικό συνέδριο στο ΚΙΝΓΚ ΤΖΟΡΤΖ, που διοργάνωνε η κορυφαία εταιρεία του είδους, η ΤΣΟΜΩΚΟΣ. Ήταν μια εκδήλωση στα πλαίσια του ΔΕΛΦΟΙ ΦΟΡΟΥΜ, και ήταν πραγματικά ενδιαφέρουσα εκδήλωση. Μια από τις συζητήσεις που έγιναν, τη συντόνισε ο εκδότης της Πτήσης, Καραϊωσηφίδης.

Εκεί λοιπόν, ανάμεσα σε όλους τους ομιλητές, ήταν ο ΤΣΕΟ της ΝΤΕΛΙΑΝ. Αυτός λοιπόν, όπως μου είπαν οι Πτησαίοι, ανέφερε κάτι που δεν είναι ευρέως γνωστό: πως η εταιρεία έχει παρουσία στην Ουκρανία. Θα ομολογήσω πως στην αρχή πίστεψα πως οι Πτησαίοι δεν άκουσαν καλά (έχουν κουσούρια διάφορα). Το έψαξα λίγο περισσότερο και ναι, πράγματι, τα προϊόντα της είναι αυτή τη στιγμή που μιλάμε, στην πρώτη γραμμή του πυρός!

Ελληνικά εξαρτήματα σε ουκρανικές επιχειρήσεις

Μιλώντας για Ουκρανία, εδώ και αρκετές μέρες οι Ρώσοι αδυνατούν να βρουν καύσιμα για τα αυτοκίνητά τους. Ο λόγος είναι οι ασταμάτητες ουκρανικές επιθέσεις στα ρωσικά διυλιστήρια. Έχουν καταγραφεί χτυπήματα ακόμη και 2.000 χιλιόμετρα μέσα στη ρωσική επικράτεια.

Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, όλο αυτό το κάνουν χωρίς τη βοήθεια αμερικανικών δορυφόρων. Έχουν τα αρχικά δεδομένα και εξαπολύουν αυτόνομα ντρόουνς, που χτυπούν το στόχο τους, αφού τον πιστοποιήσουν με βοήθεια ΑΙ. Το θέμα είναι, πως πλοηγούνται με τέτοια ακρίβεια, σε περιβάλλον που οι Ρώσοι παρεμβάλλουν τα ΤΖΙ-ΠΙ-ΕΣ;

Εδώ η ελληνική ΝΤΕΛΙΑΝ έχει αναπτύξει ένα προηγμένο σύστημα πλοήγησης, που είναι τελείως ανεξάρτητο από δορυφόρους. Αναγνωρίζει σημεία στην πορεία, και καταφέρνει να παρέχει ακρίβεια δορυφόρου σε ουκρανικά όπλα.

Αν μπείτε στην ιστοσελίδα της θα δείτε πολλά ενδιαφέροντα “πραγματάκια”. Όλα αυτά είναι χαμηλού κόστους, έως και “αστείου” για τα αμυντικά δεδομένα. Και στην Ουκρανία, όπου οι αντιμαχόμενοι πολεμούν για χρόνια, βρήκε τρόπο να πουλήσει.

Αυτό που θέλω να σας πω είναι, πως εκτός από την ΝΤΕΛΙΑΝ υπάρχουν πολλές δικές μας εταιρείες “διαμαντάκια” που μπορούν να κάνουν θαύματα. Και δεν χρειάζονται ούτε ΕΛΚΑΚ, ούτε τίποτα άλλο. Μόνο εγχώριες παραγγελίες, για να ξεκινήσουν. Εν ανάγκη θα το λέω σε κάθε κείμενο μου.

Τα “χτεσινά” ΜΛΡΣ

Βρήκα λίγη ώρα, διάβασα και απάντησα σε σχόλια για το προηγούμενο ΚαΨιΜοκείμενο. Έτσι όπως ήταν ζεστά. Θα πρέπει να είμαι σαφής, αφήνοντας στην άκρη κάποια επιθετικά (που πέρασαν από τη Διαχείριση, και σωστά).

Τα ΜΛΡΣ, στην σημερινή τους κατάσταση, αν δεν εκσυγχρονιστούν, πρέπει να αποσυρθούν. Φυσικά μπορούμε να τα αποσύρουμε σε καμιά δεκαριά χρόνια, όταν πλέον όλο το απόθεμα των ρουκετών θα έχει αχρηστευτεί. Αλλά αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει λόγος να απαξιώσουμε την επένδυσή μας. Ή θα τα εκσυγχρονίσουμε, ή ας τα πουλήσουμε για κάποιο αξιοπρεπές ποσό, προκειμένου να αγοραστούν περισσότερα ΠΟΥΛΣ.

Πελάτης θα βρεθεί, είτε χώρα που μετά θα τα εκσυγχρονίσει, είτε η Ουκρανία, που θα κάνει “παπάδες” με αυτά, όπως είναι. Και δεν θα με χάλαγε με ότι εισπράξουμε να πάρουμε και το αγαπημένο μου βλήμα ΛΟΡΑ.

Οι τουρκικοί βαλλιστικοί πύραυλοι

Μιλώντας για το ΛΟΡΑ, θυμήθηκα πως εμείς δεν έχουμε βαλλιστικά όπλα, αλλά έχουν οι Τούρκοι. Και μάλιστα αρκετά, μικρής και μέσης εμβέλειας. Μπορεί τα μικρής εμβέλειας να μην μας “φοβίζουν”, προσωπικά όμως με προβληματίζουν.

Εδώ τα μεγάλα αστικά κέντρα, και οι μεγάλες αεροπορικές βάσεις προστατεύονται από ΠΑΤΡΙΟΤ ενώ θα αποκτήσουμε και ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΣΛΙΝΓΚ. Όμως, οι “μικροί” βαλλιστικοί, που φτάνουν μέχρι τα νησιά, θα πέσουν σαν βροχή στα κέντρα διοίκησης, τα συστήματα πυροβολικού, τα ραντάρ, και φυσικά στους αμάχους.

Στα νησιά δεν μπορούμε να έχουμε αντιβαλλιστικά όπλα, ούτε καν ραντάρ για τον εντοπισμό. Θα χάνονταν στις πρώτες ώρες της σύγκρουσης.

Να θυμίσω πως το πρόβλημα είναι παλιό, από εποχής ΗΠΑ-ΕΣΣΔ. Οι βαλλιστικοί των δυο υπερδυνάμεων ήταν μεν μη ανασχέσιμοι, αλλά τους είχαν και οι δύο, οπότε “αλληλοακυρώνονταν” ως απειλή. Στην περίπτωσή μας η Ελλάδα δεν έχει τίποτα, εκτός από ένα μικρό αριθμό ΑΤΑΚΜΣ. Και από τη στιγμή που ο εκσυγχρονισμός των ΜΛΡΣ δεν προχωρά, τότε η λύση είναι τα ΛΟΡΑ.

Μια ιστορία που δεν προχωρά

Το 2022, το ΛΟΡΑ ήταν στο τραπέζι στις συζητήσεις Παναγιωτόπουλου και Φλώρου με το Ισραήλ. Τώρα η ιδέα υπάρχει, αλλά από τη στιγμή που δεν μπήκε στην ΑΤΖΕΝΤΑ 2030, δεν υπάρχει περίπτωση αγοράς. Εκτός κι αν γίνει κάποια αναθεώρηση, καθώς διακινείται εσχάτως ένα τέτοιο σενάριο.

Μου αρέσει που ήρθαν οι απίθανοι πτησαίοι και γράφουν για κορεατικά υποβρύχια, που έχουν βαλλιστικούς πυραύλους. Ναι, εδώ δεν έχουμε αγοράσει τα βασικά, αυτό μας λείπει!

Τι μου θύμισε το ελικόπτερο της ΜΑΚ ΝΤΕΡΜΟΤ που έπεσε

Μπορεί να διαβάσατε για το ατύχημα που είχε ένα ελικόπτερο ΜΠΕΛ 214Β της εταιρείας ΜΑΚ ΝΤΕΡΜΟΤ. Το ελικόπτερο έχει μισθωθεί από την Πυροσβεστική, για να προσφέρει στις δασικές πυρκαγιές της Ελλάδας. Και το πετούν έμπειροι χειριστές της εταιρείας, συνήθως ξένοι. Επίσης, τα συντηρούν μηχανικοί κι αυτοί εισαγόμενοι.

Θυμήθηκα ένα άρθρο της Πτήσης, προ αμνημονεύτων ετών, που προτείνε να φέρουν τα ΑΒ212 του ΠΝ και τα ΑΒ204/205 του ΕΣ και της ΠΑ κάτω από την ομπρέλα της Πυροσβεστικής. Αυτά, σύμφωνα με το άρθρο, αν θυμάμαι καλά, θα μπορούσαν να προσφέρουν τα μέγιστα με μικρές δεξαμενές που φουσκώνουν, αφού “ρουφήξουν” νερό.

Το ίδιο σύστημα ακριβώς, χρησιμοποιεί η ΜΑΚ ΝΤΕΡΜΟΤ με τα ελικόπτερά της. Προσέξτε, μην παρεξηγηθώ, η εταιρεία ήρθε, έκανε προσφορά, πήρε τη δουλειά και προσφέρει τα μέγιστα προστατεύοντας τα δάση μας. Αλλά σοβαρά, μόνο εγώ βλέπω το παράλογο;

148 εκ. ευρώ για ενοικιάσεις ιπταμένων μέσων!

Στα εναέρια μέσα της φετινής αντιπυρικής περιόδου, το πρώτο που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι ως συνήθως, η Πυροσβεστική δεν πάει μόνο με τα δικά της μέσα. Πάει και με ένα μεγάλο πακέτο κάπου 50 ενοικιασμένων, που για το 2026, έχει προϋπολογιστεί ότι θα κοστίσουν 148 εκατ. ευρώ.

Για να το κάνω πιο λιανά, έχουμε νοικιάσει τουλάχιστον 21 ΑΙΡ ΤΡΑΚΤΟΡ, 8 Σ-64, 14 ΜΠΕΛ και 5 ΚΑΜΟΦ-32. Η ΜΑΚ ΝΤΕΡΜΟΤ έχει ανακοινώσει για την Ελλάδα 15 ελικόπτερα, από τα οποία 11 είναι ΜΠΕΛ 214ΣΤ και 4 είναι ΜΠΕΛ 214Β (το 15ο μάλλον είναι εφεδρικό).

Δηλαδή, σχεδόν 150 εκ. ευρώ για υπηρεσίες ξένων μέσων, που αν εξαιρέσουμε ίσως τα ΑΙΡ ΤΡΑΚΤΟΡ, όλα τα άλλα έχουν τα χρονάκια τους. Καθώς τα Σ-64 είναι εποχής Βιετνάμ, τα ΜΠΕΛ είναι λίγο νεότερα, τα δε ΚΑΜΟΦ πρέπει να φτιάχτηκαν πριν από δεκαετίες. Φυσικά, με καλή συντήρηση, τα ελικόπτερα μπορούν και πετάνε. Έτσι κάνει τώρα με τα ΧΙΟΥΪ ο ΕΣ.

Θα πετάξουμε τα ΑΒ212 και τα ΑΒ204/205 στα σκουπίδια όμως…

Μιλώντας για τα ελληνικά ΑΒ212 του Ναυτικού, αυτά με τον ερχομό των τελευταίων 4 ΡΟΜΕΟ, θα αποσυρθούν οριστικά. Θα σας πω κάτι που δεν ξέρετε, ούτε είχε ακουστεί μέχρι τώρα. Κάπου το 2022 υπήρξε μια πρόταση να τα δώσει το Ναυτικό στην Πολεμική Αεροπορία, προκειμένου να τα χρησιμοποιήσει σαν μεταφορικά, αλλά και σαν ΣΑΡ αντί των ΑΒ204. Δεν ξέρω τι έγινε, αλλά αν κρίνω από την προσπάθεια για Α139, μάλλον δεν το είδε θετικά η ΠΑ.

Πριν αρχίσετε τα περί “σαπακίων” ΑΒ204/205 και ΑΒ212, θα θυμίσω πως το ΑΒ214Β που είχε το ατύχημα, είναι όχι απλά εξίσου παλιό, αλλά και πολύ πιο ταλαιπωρημένο λόγω των ατελείωτων κατασβέσεων που είχε συμμετάσχει. Δηλαδή, μας κάνουν τα νοικιασμένα ΑΒ214, αλλά δεν μας κάνουν τα ελληνικά ΑΒ212;

Μήπως να φτιαχτεί μια λύση με υπάρχοντα ελικόπτερα;

Να προτείνω λοιπόν κάτι απλό. Να συγκεντρωθούν όλα τα μη μάχιμα ελικόπτερα και να λειτουργούν κάτω από την Πυροσβεστική. Να προσληφθούν συνταξιούχοι χειριστές ελικοπτέρων της Αεροπορίας Στρατού, του Ναυτικού, της Αεροπορίας και να πετάνε αυτό τον στόλο που θα συντηρείται στην Ελλάδα, από ελληνικές εταιρείες.

Ακόμη και τα τεράστια Σ-64, μπορούν να αντικατασταθούν από τα ΣΙΝΟΥΚ, το ίδιο νερό μεταφέρουν. Νομίζω πως οι Πτησαίοι πάλι είχαν γράψει άρθρο για το θέμα αυτό. Τι έγινε; Φυσικά και τίποτα. Αλλά, έχουμε τα ελικόπτερα, έχουμε τους χειριστές, έχουμε τις εταιρείες να τα συντηρούν, και τι κάνουμε;

Πληρώνουμε πανάκριβα ξένες εταιρείες, να φέρνουν παλιότερα ελικόπτερα να πετούν στην Ελλάδα, χρυσοπληρώνουμε ξένους απόστρατους χειριστές να σβήνουν φωτιές, ενώ οι δικοί μας μένουν αναξιοποίητοι.

Έχουμε 24 ΣΙΝΟΥΚ, πετάνε ελάχιστα, ο ΕΣ είναι χειροπόδαρα δεμένος και μπορεί να κάνει δουλειά μόνο μέσω ΕΦ-ΕΜ-ΕΣ κέις (που δεν προχωράει), ενώ η Πολιτική Προστασία μπορεί να κάνει ότι θέλει. Και τι κάνει; Αγοράζει 3 ωραία μεν, άσχετα με τα υπόλοιπα δε, Α139 (εντάξει, τα πήραμε), και μετά 8 Η215 διαφορετικά από τα υπάρχοντα ΣΟΥΠΕΡ ΠΟΥΜΑ, με τη συντήρηση να γίνεται όλη στο εξωτερικό!

Και έχουμε ένα σκασμό ΑΒ204/205, ΑΒ212, μπορούμε να βρούμε παλιά ΜΠΛΑΚΧΩΚ ή ΣΟΥΠΕΡ ΠΟΥΜΑ, και να τα συντηρούμε όλα στην Ελλάδα. Φυσικά και δεν το κάνουμε, καθώς η ταινία που μας εκφράζει είναι… “Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης”. Με αυτά τα μυαλά, πάλι σε 20 χρόνια ο τότε πρωθυπουργός θα τρέχει στο Καστελόριζο να μας πει “κάτι σημαντικό”.

Ειλικρινά, έχουμε πει στην ΑΕΡΟΣΕΡΒΙΣΙΣ, στην ΑΠΕΛΛΑ, στην ΕΑΒ, σε μια από τις εταιρείες που συντηρούν ελικόπτερα στην Ελλάδα, πάρτε 100 εκατ. ευρώ το χρόνο, και κάντε μου να πετάνε 10 ΑΒ212, 20 ΑΒ205, 10 ΣΙΝΟΥΚ, 10 ΜΠΛΑΚΧΩΚ ΑΛΦΑ, και είπαν όχι;

Αλλά αυτό που γίνεται στην Πυροσβεστική,  κατά την άποψή μου, ξεπερνά το όριο της σπατάλης. Λίγος ορθολογισμός δεν θα έβλαπτε. Αλλά ποιος σκέφτεται ορθολογικά στην Ελλάδα;