Μην πείτε ότι δεν σας πέρασε από το μυαλό από τι στιγμή που έπεσε ο πρώτος ιρανικός πύραυλος σε εμιράτο του Κόλπου. Διότι στο δικό μας, με την πρώτη βόμβα που έπεσε στο Ιράν, σκεφθήκαμε πόσο η κατάσταση θα επηρεάσει (αυτό είναι σίγουρο) την πρόθεση της Άγκυρας για την ενίσχυση της Αεροπορίας της (THK) με μεταχειρισμένα Eurofighter από το Κατάρ και το Ομάν, και μάλιστα όπως λεγόταν εντός των πρώτων μηνών του 2026.
Στις επάλληλες αναλύσεις τόσο στις σελίδες της έντυπης «Πτήσης» όσο και εδώ, είχαμε μείνει (με βάση τουρκικά, κυρίως δημοσιεύματα) σε μια πλειοδοσία για 12 EF-2000 Tranche 3A από το Κατάρ και για 12 από το Ομάν, που έγιναν στη συνέχεια 24 από το Κατάρ και κανένα από τα (ελαφρά υποδέστερα) του Ομάν. Ενώ κάποιες πιο πρόσφατες εκτιμήσεις έλεγαν ότι τουρκική επιδίωξη ήταν ακόμη να σαρώσει το σύνολο των δυο στόλων, αποκτώντας έως και 36 μαχητικά πριν από την παράδοση των 20 καινούργιων υπό παραγγελία και πριν ασκήσει την προαίρεση για άλλα 20, ώστε να δημιουργήσει μια δύναμη 76 Typhoon.
Για να είμαστε ξεκάθαροι, δεν υπάρχουν νεότερες πληροφορίες από την τουρκική πλευρά, που μάλλον έχει παγώσει από τις εξελίξεις γενικότερα. Αλλά πόσο πιθανό είναι μετά τα όσα συμβαίνουν, τα Eurofighter του Κατάρ και του Ομάν να είναι ακόμη πλεονασματικά και διαθέσιμα για πώληση στην Άγκυρα;
Βέβαια από την άλλη ο Τραμπ μπορεί και να λύσει το θέμα της ειρήνευσης στην περιοχή και όλα τα μαχητικά και οι εξοπλισμοί των χωρών του Κόλπου να γίνουν πλεονασματικοί.
Προς το παρόν όμως… βαστάτε μουλάδες!
