Δοκιμές νέων όπλων και συστημάτων στο Super Hornet, τι θα γίνει με τις σύμμορφες δεξαμενές καυσίμου

Η Μοίρα Δοκιμών κι Αξιολόγησης VX-23 του αμερικανικού Ναυτικού έχει δουλέψει «υπερωρίες» φέτος προκειμένου να ολοκληρώσει ένα ιδιαίτερα απαιτητικό πρόγραμμα
δοκιμών σε μία σειρά νέων όπλων και συστημάτων που είναι απαραίτητα για το βασικό μαχητικό του αμερικανικού Ναυτικού προκειμένου να παραμείνει αξιόμαχο και στο μέλλον.
Μεταξύ άλλων έχουν πραγματοποιηθεί δοκιμές κι αφέσεις του νέου αντιπλοϊκού πύραυλου μεγάλης εμβέλειας (LRASM) και υπάρχει η προσδοκία ο πύραυλος να πετύχει αρχική επιχειρησιακή ικανότητα μέχρι τα τέλη του έτους.

Η έγκριση τύπου για τις βόμβερς μικρής διαμέτρου II (SDB II) συνεχίζεται με διαμορφώσεις φόρτου που θεωρείται ότι έχουν νόημα από επιχειρησιακή άποψη με πολλαπλούς φορείς Smart Bomb Rack (BRU-55). Τα όπλα αυτά δε, θα μπορούν πλέον να μεταφερθούν και από τα αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου EF-18G Growler.
Με τον ίδιο ρυθμό προχωρά κι η πιστοποίηση των πυραύλων AIM-9X Block II σε όλους τους διαθέσιμους σταθμούς στο αεροσκάφος. Εντός του έτους αναμένεται και δοκιμές πιστοποίησης και για τον αντιπλοϊκό πύραυλο AGM -84 Harpoon της έκδοσης -D.
Ωστόσο, η μεγαλύτερη και πιο σημαντική πιστοποίηση που σχεδιάζει η Μοίρα, είναι αυτή των νέων σύμμορφων δεξαμενών καυσίμου που προβλέπεται να φέρει το αεροσκάφος των επόμενων μπλοκ παραγωγής.

Σύμφωνα με τον πλοίαρχο (Ι) Ντάνιελ «Μπάτερς» Ράντοκαζ, «η πρόσθετη χωρητικότητα καυσίμου θα μας επιτρέψει να φέρουμε τον πόλεμο ακόμα πιο κοντά στους εχθρούς μας. Αυτή ήταν η πρώτη εμπειρία του Ναυτικού για το πώς επηρεάστηκαν τα προφίλ πτήσης του «Ρινόκερου» (σ.σ. ανεπίσημο προσωνύμιο του Super Hornet) με τις νέες δεξαμενές, συλλέγοντας πολύτιμα δεδομένα για να μπορέσει ο σχεδιασμός τους να οριστικοποιηθεί πριν ξεκινήσει η παραγωγή.»
Με τις σύμμορφες δεξαμενές καυσίμου αυξάνεται ουσιαστικά η ευελιξία των σχεδιαστών των αποστολών, αφού πλέον έχουν περισσότερες διαθέσιμες λύσεις. Η ύπαρξη των σύμμορφων δεξαμενών μπορεί είτε να αυξήσει περαιτέρω την ακτίνα δράσης του αεροσκάφους, είτε να καταργήσει την ανάγκη συμβατικών δεξαμενών ελευθερώνοντας έτσι πυλώνες ανάρτησης οπλισμού για μεγαλύτερο οπλικό φορτίο.
Επιπλέον, μπορεί να συνδυαστεί με το ειδικό ατρακτίδιο εσωτερικής μεταφοράς οπλισμού, στην οποία περίπτωση το ίχνος του αεροσκάφους στα εχθρικά ραντάρ, άρα κι ο χρόνος προειδοποίησης μειώνεται σημαντικά.