Η Northrop Grumman παρουσίασε στις 11 Αυγούστου το Raid Hunter, ένα νέο σύστημα Gun-Based Air Defense (GBAD) των 50χιλ. σχεδιασμένο για την αντιμετώπιση μαζικών και σύνθετων εναέριων επιθέσεων. Η εταιρεία το εντάσσει στην ευρύτερη οικογένεια Raid Defense Solutions, με αποστολή την προστασία αεροπορικών βάσεων, στρατιωτικών εγκαταστάσεων και κρίσιμων υποδομών από drones, πυραύλους cruise και άλλες εναέριες απειλές.
Από το Bushmaster στο Raid Hunter
Το ενδιαφέρον του Raid Hunter δεν βρίσκεται απλώς στο διαμέτρημα του πυροβόλου. Η Northrop Grumman αξιοποιεί τεχνολογία από την οικογένεια Bushmaster Chain Gun, με το 50χιλ. XM913 να αποτελεί την πλησιέστερη δημόσια γνωστή βάση της συγκεκριμένης τεχνολογίας, και τη συνδυάζει με καθοδηγούμενα πυρομαχικά, ραντάρ και δικτυωμένο σύστημα διοίκησης και ελέγχου (C2). Το XM913 αποτελεί εξέλιξη της οικογένειας Bushmaster και έχει σχεδιαστεί με έμφαση στην ακρίβεια, την εμβέλεια και τη φονικότητα. Στην περίπτωση του Raid Hunter, ωστόσο, το κρίσιμο στοιχείο είναι ο συνδυασμός του πυροβόλου με τα καθοδηγούμενα πυρομαχικά και το σύστημα ελέγχου πυρός, ώστε να αντιμετωπίζονται μαζικές εναέριες επιθέσεις χωρίς την ανάγκη για μεγάλο όγκο πυρός. Το συγκεκριμένο πυροβόλο βρίσκεται ήδη σε παραγωγή για το αμερικανικό πρόγραμμα νέου ΤΟΜΑ XM30.
Φραγμός πυρός για καταρρίψεις; Όχι ευχαριστώ
Στο διαδικτυακό briefing της Northrop Grumman προς εκπροσώπους του Τύπου, η ΠΤΗΣΗ έθεσε ερώτηση σχετικά με τον αριθμό των πυρομαχικών που απαιτούνται για την καταστροφή ενός στόχου.
Ο Kenn Todorov, αντιπρόεδρος και γενικός διευθυντής του τομέα Command & Control και Weapons Integration της Northrop Grumman, εξήγησε ότι το Raid Hunter δεν βασίζεται στη λογική ενός “wall of lead”, δηλαδή στην κατανάλωση μεγάλου αριθμού βλημάτων για την καταστροφή ενός εναέριου στόχου.
Αντίθετα, η καθοδήγηση του πυρομαχικού έχει σχεδιαστεί ώστε να επιτρέπει την αντιμετώπιση του στόχου με πολύ μικρό αριθμό βλημάτων. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης έγινε αναφορά σε αριθμό της τάξης των λίγων βλημάτων ανά εμπλοκή, ενδεχομένως περίπου τριών ή τεσσάρων. Η αναφορά αυτή δεν παρουσιάστηκε ως οριστική επιχειρησιακή απαίτηση, έχει όμως ιδιαίτερη σημασία για την αξιολόγηση του συστήματος.
Για ένα πυροβόλο που προορίζεται να αντιμετωπίσει μαζικές επιθέσεις, το ζητούμενο δεν είναι επομένως μόνο ο υψηλός ρυθμός πυρός και το μεγάλο απόθεμα πυρομαχικών. Εξίσου σημαντικό είναι να μην απαιτείται ένα «τείχος πυρός» για κάθε στόχο.
Το κόστος σε σχέση με ένα Shahed
Η ΠΤΗΣΗ έθεσε στον Todorov και το ζήτημα του κόστους του πυρομαχικού, σε σχέση με τους στόχους που καλείται να αντιμετωπίσει. Η απάντηση ήταν ότι το κόστος του πυρομαχικού βρίσκεται στην τετραψήφια περιοχή σε δολάρια. Η Northrop δεν έδωσε συγκεκριμένη τιμή, επομένως δεν μπορεί να εξαχθεί ακριβές κόστος ανά βλήμα. Η διατύπωση, ωστόσο, τοποθετεί την τιμή στην περιοχή των τεσσάρων ψηφίων και όχι των πέντε. Η λεπτομέρεια αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην περίπτωση των Shahed/Geran, τα οποία έχουν εξελιχθεί σε σημείο αναφοράς στις συζητήσεις για τη σχέση κόστους επίθεσης και άμυνας.
Το ζήτημα άλλωστε είναι γνωστό: όταν ένας σχετικά φθηνός στόχος αναχαιτίζεται με ένα πολύ ακριβότερο βλήμα, η αεράμυνα μπορεί να κερδίζει την τακτική εμπλοκή αλλά να χάνει σταδιακά τον οικονομικό πόλεμο φθοράς και εδώ ακριβώς αποκτά νόημα ο συνδυασμός Bushmaster, καθοδηγούμενου πυρομαχικού και “wall of lead”: η Northrop δεν επιχειρεί απλώς να παράγει περισσότερα πυρά, αλλά να αυξήσει την αποτελεσματικότητα κάθε βολής.
Με ραντάρ, αλλά χωρίς λεπτομέρειες για την καθοδήγηση
Η Northrop δεν έδωσε σαφή στοιχεία για το ακριβές σύστημα καθοδήγησης των πυρομαχικών. Αυτό που επιβεβαιώθηκε κατά το briefing είναι ότι το Raid Hunter διαθέτει ραντάρ. Δεν διευκρινίστηκε, ωστόσο, ποιο ακριβώς μέρος της διαδικασίας εντοπισμού, εγκλωβισμού και καθοδήγησης πραγματοποιείται από τα οργανικά μέσα του συστήματος και ποιο μπορεί να παρέχεται μέσω εξωτερικών αισθητήρων και του C2. Η διάκριση αυτή είναι σημαντική, καθώς καθορίζει τον βαθμό στον οποίο το Raid Hunter μπορεί να λειτουργεί αυτόνομα ή ως effector μέσα σε μια ευρύτερη δικτυωμένη αρχιτεκτονική αεράμυνας.
Διασύνδεση με διαφορετικά C2
Σε δεύτερη ερώτηση της ΠΤΗΣΗΣ προς τον Todorov, η Northrop επιβεβαίωσε ότι το Raid Hunter μπορεί να διασυνδεθεί με διαφορετικά συστήματα διοίκησης και ελέγχου, πέραν προφανώς του δικού της συστήματος IBCS. Το στοιχείο αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μιας και το Raid Hunter δεν παρουσιάζεται επομένως, ως effector που προϋποθέτει την υιοθέτηση ολόκληρης της αρχιτεκτονικής C2 της εταιρείας.
Για έναν δυνητικό χρήστη που διαθέτει ήδη δίκτυο αεράμυνας, αυτό σημαίνει ότι η ενσωμάτωση του Raid Hunter μπορεί να γίνει χωρίς να απαιτείται απαραίτητα η δημιουργία μιας νέας, αποκλειστικής αρχιτεκτονικής διοίκησης και ελέγχου. Η προσέγγιση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για συστήματα point defense που προορίζονται να λειτουργούν ως μέρος μιας μεγαλύτερης πολυεπίπεδης αεράμυνας και όχι ως αυτόνομες μονάδες.
Από το C-130 σε κινητές εκδόσεις
Η αρχική διαμόρφωση του Raid Hunter είναι palletized, με δυνατότητα μεταφοράς με C-130. Η Northrop σχεδιάζει παράλληλα μελλοντικές εκδόσεις τοποθετημένες σε οχήματα, αλλά και container-based διαμορφώσεις. Η επιλογή αυτή επιτρέπει διαφορετικά μοντέλα ανάπτυξης, από την προστασία αεροπορικών βάσεων και κρίσιμων εγκαταστάσεων μέχρι την ταχεία μεταφορά ενός συστήματος σε περιοχή όπου υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μαζικών επιθέσεων.
Η εταιρεία αναφέρει ότι οι δοκιμές του συστήματος θα συνεχιστούν μέσα στο 2026, με στόχο την περαιτέρω επιβεβαίωση των δυνατοτήτων του και την επιτάχυνση της διαδικασίας προς την επιχειρησιακή αξιοποίηση. Το πρώτο πλήρες σύστημα αναμένεται να τεθεί προς αξιολόγηση στα μέσα του 2027.
Ανοικτή η πόρτα για συμπαραγωγή
Ένα ακόμη στοιχείο που προέκυψε από το briefing αφορά τη βιομηχανική διάσταση του προγράμματος. Σε ερώτηση δημοσιογράφου από την Ιαπωνία σχετικά με τη δυνατότητα δημιουργίας τοπικής γραμμής παραγωγής ή συμπαραγωγής, η Northrop Grumman εμφανίστηκε ανοικτή σε τέτοια μοντέλα και για τρίτες χώρες.
Δεν πρόκειται για ανακοίνωση συγκεκριμένης συμφωνίας. Η τοποθέτηση, ωστόσο, δείχνει ότι η εταιρεία εξετάζει το Raid Hunter και ως δυνητικά εξαγώγιμο σύστημα που θα μπορούσε να αποκτήσει βιομηχανική συμμετοχή στη χώρα χρήστη. Για χώρες που αναζητούν λύσεις C-UAS και SHORAD, αλλά παράλληλα θέλουν συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στην παραγωγή και υποστήριξη, η παράμετρος αυτή μπορεί να αποδειχθεί σημαντική.
Το πραγματικό στοίχημα είναι η οικονομία της αναχαίτισης
Το Raid Hunter δεν έρχεται να αντικαταστήσει τα πυραυλικά συστήματα αεράμυνας μεγαλύτερης εμβέλειας. Η θέση του βρίσκεται χαμηλότερα, ως ένα ακόμη επίπεδο σε μια πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική.
Η σύγχρονη αεράμυνα καλείται πλέον να αντιμετωπίσει όχι μόνο λίγους και ιδιαίτερα ακριβούς στόχους, αλλά επιθέσεις με μεγάλο αριθμό UAV, decoys, πυραύλων cruise και άλλων εναέριων απειλών, με στόχο τον κορεσμό της άμυνας. Η ίδια η Northrop περιγράφει το Raid Hunter ως λύση άμυνας κατά στόχων μικτών απειλών και υψηλού κορεσμού.
Σε αυτό το περιβάλλον, το σύστημα θα πρέπει να αξιολογηθεί με βάση τρεις βασικές παραμέτρους: την πιθανότητα καταστροφής κάθε στόχου, τον αριθμό των πυρομαχικών που απαιτούνται ανά εμπλοκή και το συνολικό κόστος της αναχαίτισης.
Προφανώς αρκετές τεχνικές λεπτομέρειες παραμένουν μη δημοσιοποιημένες. Το ερώτημα που θα κρίνει τελικά την αξία του δεν είναι αν ένα 50χιλ. πυροβόλο μπορεί να παράγει μεγάλο όγκο πυρός, αλλά αν μπορεί να καταστρέφει αξιόπιστα πολλαπλούς εναέριους στόχους, χρησιμοποιώντας λίγα καθοδηγούμενα πυρομαχικά και διατηρώντας το κόστος της αναχαίτισης σε επίπεδο που να επιτρέπει στην άμυνα να αντέξει μια παρατεταμένη μαζική επίθεση.
