Οι στρατοί δεν έχουν χρησιμοποιήσει τα ταξί για τη μεταφορά στρατιωτών στο πεδίο της μάχης από το 1914, όταν οι Γάλλοι χρησιμοποίησαν 600 τέτοια οχήματα να αναπτύξουν βιαστικά 3.000 στρατιώτες στην Πρώτη Μάχη του Μάρνη. Το κόστος της επιχείρησης ανήλθε σε 70.012 φράγκα, με το όφελος να αποδεικνύεται αρκετά μεγαλύτερο χάρη στην απόκρουση του Γερμανικού Στρατού.
 
Έκτοτε η χρήση των ταξί από τους στρατούς ατόνησε. Περίπου 100 χρόνια μετά, η συνεργασία μεταξύ του Αμερικανικού Στρατού, της NASA και της ιδιωτικής εταιρείας Uber θα μπορούσε να αντιστρέψει την τάση. Όπως περιγράφει το «Defense One», νωρίτερα τον Αύγουστο το εργαστήριο ερευνών του Αμερικανικού Στρατού ξεκίνησε πρόγραμμα ανάπτυξης καλύτερων ιπτάμενων ταξί μαζί με την Uber και το πανεπιστήμιο του Τέξας στο Austin.
 
Το πρόγραμμα δεν θεωρείται εύκολο. Τόσο ο Στρατός όσο η Uber πιστεύουν ότι υπάρχει ένα είδος λογισμικού που λείπει. Το λογιστικό αυτό θεωρείται σημαντικό, αφού θα επιτρέπει στο όχημα να απογειώνεται και να προσγειώνεται κάθετα, εύκολα και με ασφάλεια. Σύμφωνα με τις δοκιμές προσομοίωσης, τα μελλοντικά ιπτάμενα οχήματα θα έχουν σύστημα αντιπεριστρεφόμενων ελίκων. Για τις ανάγκες του προγράμματος έχει εγκριθεί χρηματοδότηση $1 εκατομμυρίου.
 
Με τη σειρά της η NASA στοχεύει να αναπτύξει λογισμικό που θα αποτρέπει τα ιπτάμενα οχήματα να συγκρουστούν μεταξύ τους ή με αεροσκάφη που ήδη κυριαρχούν στον ουρανό. Κατά τη NASA, τα ιπτάμενα οχήματα θα έχουν τεχνητή νοημοσύνη και ικανότητα εντοπισμού και ελέγχου των οχημάτων και άλλων αντικειμένων που θα πετούν σε χαμηλότερο υψόμετρο από τα παραδοσιακά αεροσκάφη. Η NASA σχεδιάζει να ξεκινήσει το project πριν ο Στρατός να αναπτύξει το νέο κινητήρα, ώστε να καταστεί εφικτή η δοκιμή μικρών μεταφορικών αεροσκαφών γύρω από το διεθνές αεροδρόμιο του Fort Worth και επιλεγμένα μέρη στο Λος Άντζελες από το 2020 ή το 2023. Με βάση την Uber, τα οχήματα θα είναι πλήρως ηλεκτρικά και θα αναπτύσσουν ταχύτητα της τάξης των 200mph, με ικανότητα πτήσης σε ύψη έως 2.000ft και αυτονομία μεγέθους 60 μιλίων.
 
Μέσα από αυτό το πρόγραμμα, ο Στρατός «βλέπει» το δρόμο για νέες, σιωπηρές και αποτελεσματικές πλατφόρμες VTOL, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μελλοντικά στη μεταφορά στρατιωτών. Ο Αμερικανικός Στρατός εξετάζει σοβαρά όμως την αξιοποίηση των ιπτάμενων οχημάτων, μόνο αν γίνουν όσο λιγότερο εντοπίσιμα γίνεται. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1914, έχοντας ήδη μεταφέρει τους στρατιώτες στο μέτωπο του Μάρνη, τα περισσότερα ταξί καταστράφηκαν από το εχθρικό πυρ. Ο Αμερικανικός Στρατός πιστεύει ότι τα δικά του «ιπτάμενα ταξί» θα μπορούν να επιβιώσουν αντίθετα για παραπάνω από μία αποστολή.