Στην κατάθεση του Éric Trappier, διευθύνοντος συμβούλου της Dassault Aviation, στη Γαλλική Γερουσία παρουσιάστηκε και ο σχεδιασμός της μεγάλης αεροδιαστημικής εταιρείας, μετά την ακύρωση της συνεργασίας της με την Airbus για το μαχητικό 6ης γενιάς, FCAS.
Κατά την ακρόασή του ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Γερουσίας στις 1 Ιουλίου 2026, ο Éric Trappier, εξαπέλυσε επίθεση εναντίον της Airbus. «Η Airbus μάς είπε “έξω”. Δεν συμφωνούμε και συζητάμε γιατί μας απέκλεισαν». Η διαφωνία των δύο εταιρειών έφθασε και στο πρόγραμμα Eurodrone, όπου η Dassault έχει την ευθύνη των συστημάτων ελέγχου πτήσης, ενός από τα πλέον κρίσιμα υποσυστήματα ενός μη επανδρωμένου αεροσκάφους.
Ωστόσο, μετά την απόφαση της Γαλλίας να περιορίσει δραστικά τη χρηματοδότηση για την προμήθεια του Eurodrone, η Airbus –ως κύριος ανάδοχος του προγράμματος– ανακατένειμε το βιομηχανικό έργο. Σύμφωνα με τη Dassault, η νέα αυτή κατανομή μειώνει σημαντικά το αντικείμενό της, παρά τις ήδη πραγματοποιημένες επενδύσεις σε ανάπτυξη και τεχνολογία. Η Airbus μέχρι στιγμής δεν έχει διαψεύσει ευθέως τους ισχυρισμούς του Trappier, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι βρίσκονται σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις για πιθανές αποζημιώσεις.
Το γαλλικό υπουργείο Άμυνας θεωρεί πλέον ότι το Eurodrone σχεδιάστηκε για ένα επιχειρησιακό περιβάλλον που έχει ήδη αλλάξει. Το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2015 με στόχο την ανάπτυξη ενός ευρωπαϊκού UAV κατηγορίας MALE (Medium Altitude Long Endurance), ικανού για επιτήρηση και αναγνώριση μεγάλης διάρκειας. Όμως οι καθυστερήσεις ανάπτυξης μεταθέτουν την επιχειρησιακή ένταξη προς το τέλος της δεκαετίας, σε ένα περιβάλλον όπου:
- προηγμένα συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας,
- μαχητικά πέμπτης γενιάς,
- ηλεκτρονικός πόλεμος,
- και ολοκληρωμένα δίκτυα αισθητήρων
καθιστούν ιδιαίτερα ευάλωτα τα μεγάλα UAV. Ο ίδιος ο Trappier υπενθύμισε στη Γερουσία: «Ένα Eurodrone πάνω από το Σαχέλ έχει επιχειρησιακή αξία. Σε έναν πόλεμο υψηλής έντασης όμως θα αποτελεί μάλλον έναν εύκολο στόχο.»
Το τέλος του FCAS οδηγεί στο «Super Rafale»
Ο Trappier παρουσίασε επίσης αυτό που ο ίδιος αποκάλεσε «Super Rafale». Η ονομασία δεν αποτελεί επίσημο πρόγραμμα αλλά πρόκειται περισσότερο για μία επιχειρησιακή φιλοσοφία που βασίζεται σε τρεις διαδοχικές φάσεις ανάπτυξης.
Πρώτο βήμα είναι το Rafale F5. Η νέα έκδοση του Rafale, με ορίζοντα επιχειρησιακής ένταξης μεταξύ 2033 και 2035, θα ενσωματώνει:
- νέους αισθητήρες,
- εξελιγμένες δυνατότητες επεξεργασίας δεδομένων,
- συνεργατική δικτυοκεντρική μάχη,
- νέους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς,
- δυνατότητα συνεργασίας με μη επανδρωμένα συνοδευτικά αεροσκάφη,
- και το νέο πυρηνικό όπλο ASN4G.
Παρά τις εκτεταμένες αναβαθμίσεις, ο Trappier αναγνωρίζει ότι το Rafale F5 δεν θα αποτελεί αεροσκάφος χαμηλής παρατηρησιμότητας.
Δεύτερο βήμα το stealth drone: Εδώ έχουμε την γνωστή εξέλιξη για μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος, αξιοποιώντας την τεχνογνωσία που αποκτήθηκε από το πρόγραμμα nEUROn. Η αποστολή του θα είναι διείσδυση σε περιοχές υψηλής απειλής, καταστολή εχθρικής αεράμυνας, αναγνώριση, στοχοποίηση και βέβαια συνοδεία των Rafale. Ωστόσο, ο Trappier παραδέχθηκε ότι το πρόγραμμα δεν διαθέτει ακόμη πλήρη χρηματοδότηση, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το χρονοδιάγραμμα ανάπτυξης.
Τρίτο βήμα ο διάδοχος του Rafale: Το τελικό στάδιο αφορά την ανάπτυξη ενός εντελώς νέου μαχητικού αεροσκάφους. Ο επικεφαλής της Dassault ήταν σαφής: Τεχνολογικά, η Γαλλία μπορεί να το κατασκευάσει. Οικονομικά όμως, δύσκολα μπορεί να χρηματοδοτήσει μόνη της ένα τόσο φιλόδοξο πρόγραμμα. Για τον λόγο αυτό άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας ακόμη και με μη ευρωπαϊκό εταίρο, αρκεί η ηγεσία του προγράμματος να παραμείνει στη Γαλλία.
Το μέλλον χωρίς τη Γερμανία
Η κατάρρευση του FCAS δεν σημαίνει ότι η Dassault απορρίπτει τις διεθνείς συνεργασίες. Αντίθετα, ο Trappier υπογράμμισε ότι η εταιρεία έχει αποδείξει πως μπορεί να συνεργάζεται αποτελεσματικά, υπό την προϋπόθεση ότι οι κανόνες καθορίζονται εξαρχής και γίνονται αποδεκτοί από όλους τους συμμετέχοντες.
Έτσι το Παρίσι εμφανίζεται περισσότερο διατεθειμένο να αναζητήσει νέες συνεργασίες, ακόμη και εκτός Ευρώπης. Στους διεθνείς αμυντικούς κύκλους έχουν ήδη αναφερθεί ως πιθανοί μελλοντικοί εταίροι, χώρες όπως η Ινδία ή τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρχει κάποια συμφωνία.
Επίσης η επιτυχία ενός νέου γαλλικού μαχητικού δεν θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από τις τεχνολογικές δυνατότητες. Θα εξαρτηθεί και από τις εξαγωγές. Η Dassault γνωρίζει ότι η ανάπτυξη ενός μαχητικού νέας γενιάς απαιτεί επενδύσεις δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ. Οπότε οι μεγάλες παραγγελίες Rafale από χώρες όπως η Ινδία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Ινδονησία και η Σερβία,αποτελούν τον οικονομικό πυλώνα πάνω στον οποίο μπορεί να στηριχθεί η χρηματοδότηση του επόμενου γαλλικού μαχητικού.
