Η αγορά του ρωσικού S-400 από την Τουρκία τον Ιούλιο αύξησε την προοπτική των αμερικανικών κυρώσεων και το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ είχε δηλώσει είπε ότι έχει λήξει μια προσφορά για την πώληση του πυραυλικού συστήματος Patriot της Raytheon Co στην Άγκυρα.
Ωστόσο, ο Ερντογάν δήλωσε στο Reuters ότι είχε συζητήσει την αγορά των Patriot σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Τραμπ πριν από δύο εβδομάδες και θα το ξανασυζητήσουν όταν θα συναντηθούν στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, η οποία ξεκινά την επόμενη εβδομάδα.
“Είπα (στον Τραμπ) ότι δεν έχει σημασία τι πακέτο … S-400s παίρνουμε, μπορούμε να αγοράσουμε από εσάς ένα ορισμένο αριθμό Patriot”, δήλωσε ο Ερντογάν στο Reuters .
“Αλλά είπα ότι πρέπει να δούμε τους όρους που τουλάχιστον θα πρέπει να ισοδυναμούν με τους S-400”, δήλωσε ο Ερντογάν, προσθέτοντας ότι αναφερόταν στη δυνατότητα κοινής παραγωγής και ευνοϊκών όρων δανεισμού.
“Αυτός (Τραμπ) είπε:” Είσαι σοβαρός; “Είπα:” Ναι “, δήλωσε ο Ερντογάν, προσθέτοντας ότι είπε στον Τραμπ ότι θα το συζητήσουν λεπτομερέστερα όταν συναντηθούν.
Aν ανατρέξουμε στο παρελθόν και το λόγο που η Τουρκία δεν αγόρασε ποτέ Patriot και κατέληξε στον S-400, θα διαπιστώσουμε ότι πρόκειται για μια ιστορία που μας πάει πίσω τουλάχιστον 20 χρόνια. Στα τέλη της δεκαετίας του ’90, η Άγκυρα ενδιαφέρθηκε να αγοράσει το ισραηλινό αντιβαλλιστικό σύστημα Arrow, στο οποίο υπήρχε και αμερικάνικη τεχνογνωσία. Οι ΗΠΑ αρχικά δίστασαν να δώσουν άδεια εξαγωγής του συστήματος στη Τουρκία, λόγω υψηλής τεχνολογίας. Με την αλλαγή της χιλιετίας, η σκληρή στάση των Αμερικανών φαίνεται να αλλάζει, αλλά η τότε οικονομική κρίση που έπληξε τη Τουρκία, πάγωσε κάθε σχέδιο.

Δέκα χρόνια αργότερα, η Άγκυρα αναζητά πάλι να αγοράσει προηγμένο Α/Α-αντιβαλλιστικό σύστημα και επιλέγει το κινέζικο HQ-9. Η κατασκευάστρια εταιρία του Patriot (Raytheon), αν και ήταν η πρώτη επιλογή των Τούρκων, δεν δέχτηκε τη μεταφορά τεχνογνωσίας και συμπαραγωγή, επιβάλλοντας αυστηρούς περιορισμούς στη πρόσβαση σε συστήματα υψηλής τεχνολογίας. Η αγορά του HQ-9 ναυάγησε έπειτα από δυτικές πιέσεις και φτάνοντας στο πιο πρόσφατο παρελθόν, η Τουρκία επιλέγει τους S-400, τόσο λόγω χαμηλότερου κόστους, αλλά και ως πολιτική δήλωση για τους «περιορισμούς» που κάποιες φορές επιβάλει η Δύση. Σε κάθε περίπτωση, οι ΗΠΑ έχουν ξεκαθαρίσει (και) πρόσφατα πως δεν συζητούν μεταφορά τεχνολογίας.