Σύμφωνα με δημοσιεύματα του βραζιλιάνικου αμυντικού Τύπο αναδύεται το με ενδεχόμενο το Βραζιλιάνικο Ναυτικό (Marinha do Brasil) να εξοπλίσει το πλοίο αμφίβιων επιχειρήσεων NAM Atlântico (A140) με μη επανδρωμένα αεροχήματα με την υποψηφιότητα Bayraktar TB3 να είναι κυρίαρχη, δεδομένης της αποδεδειγμένης συμβατότητάς του με τέτοιου είδους εφαρμογή.
Για παράδειγμα σε πρόσφατη ανάλυση του βραζιλιάνικου μέσου Tecnodefesa, εξετάζονται οι επιλογές της Βραζιλίας για το μέλλον της ναυτικής αεροπορίας, καθώς τα εκσυγχρονισμένα μαχητικά AF-1 Skyhawk (A-4KU) πλησιάζουν στο τέλος της επιχειρησιακής τους ζωής, πιθανότατα έως το τέλος της δεκαετίας. Σύμφωνα με την ανάλυση, η ένταξη ενός οπλισμένου UAV κατηγορίας MALE (Medium Altitude Long Endurance), όπως το Bayraktar TB3, θα μπορούσε να αποτελέσει μια οικονομικότερη και επιχειρησιακά ευέλικτη λύση, είτε ως μεταβατική επιλογή είτε ως μόνιμο συμπλήρωμα των ελικοπτέρων του στόλου.
Η αξιοποίηση του TB3 από το NAM Atlântico, του πρώην βρετανικού HMS Ocean, το οποίο αποτελεί τη ναυαρχίδα του βραζιλιάνικου στόλου θα μπορούσε να προσφέρει δυνατότητες συνεχούς επιτήρησης, αναγνώρισης, ηλεκτρονικού πολέμου και προσβολής στόχων ακριβείας σε ολόκληρη τη λεγόμενη «Γαλάζια Αμαζονία» (Blue Amazon), δηλαδή την εκτεταμένη Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Βραζιλίας στον Νότιο Ατλαντικό. Παράλληλα, τα UAV θα μπορούσαν να συνεργάζονται με τα οργανικά ελικόπτερα του πλοίου και τα μελλοντικά αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας, προσφέροντας αυξημένη επιχειρησιακή κάλυψη με σημαντικά χαμηλότερο κόστος και μικρότερο επιχειρησιακό ρίσκο σε σχέση με επανδρωμένα μαχητικά.
Το ενδιαφέρον βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις επιδόσεις που έχει επιδείξει το Bayraktar TB3 από το τουρκικό πλοίο αμφίβιων επιχειρήσεων TCG Anadolu, το οποίο παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με το Atlântico ως προς τη διαμόρφωση του καταστρώματος πτήσεων. Θυμίζουμε ότι το TB3 έχει ήδη πραγματοποιήσει αυτόνομες απονηώσεις και προσνηώσεις, καθώς και επιχειρησιακές αποστολές με πραγματικά πυρά, μεταξύ άλλων κατά τη διάρκεια της άσκησης του ΝΑΤΟ Steadfast Dart 2026 στη Βαλτική.
Το τουρκικό UAV διαθέτει αναδιπλούμενες πτέρυγες, ενισχυμένο σύστημα προσγείωσης και δυνατότητα σύντομης απονήωσης και προσνήωσης χωρίς τη χρήση καταπελτών ή συστημάτων ανάσχεσης. Η αυτονομία του υπερβαίνει τις 24 ώρες, μπορεί να μεταφέρει ωφέλιμο φορτίο περίπου 280 κιλών και είναι συμβατό με ευρύ φάσμα κατευθυνόμενων όπλων ακριβείας, χαρακτηριστικά που θεωρητικά επιτρέπουν τη χρήση του από το κατάστρωμα του NAM Atlântico χωρίς σημαντικές δομικές μετατροπές.
Η δημοσίευση του Tecnodefesa βέβαια αναπαρήχθη ευρέως από τουρκικά αμυντικά μέσα ενημέρωσης και λογαριασμούς κοινωνικών δικτύων, τα οποία παρουσίασαν το ενδεχόμενο ως πιθανή μελλοντική επιλογή του βραζιλιάνικου Πολεμικού Ναυτικού. Παρά ταύτα, μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η Βραζιλία έχει λάβει οποιαδήποτε σχετική απόφαση ή έχει ξεκινήσει επίσημες συνομιλίες με την τουρκική πλευρά.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το Marinha do Brasil έχει κατά το παρελθόν εξετάσει διάφορες λύσεις για την επιχειρησιακή αξιοποίηση μη επανδρωμένων αεροχημάτων από το NAM Atlântico, συμπεριλαμβανομένων εγχώριων σχεδίων όπως το Albatroz.
Το Tecnodefesa αφήνει να εννοηθεί ότι το Bayraktar TB3 αποτελεί μία από τις προτάσεις που συζητούνται στο πλαίσιο της ευρύτερης αναζήτησης του μελλοντικού δόγματος ναυτικής αεροπορίας της Βραζιλίας αν και όχι ως ένα εγκεκριμένο εξοπλιστικό πρόγραμμα.
