Κανονικά ο όρος ‘bomb truck’ είναι ρεζερβέ για τα Β-52 αλλά με το πρόγραμμα ‘Arsenal Plane’ η αμερικανική Αεροπορία επιδιώκει να δώσει στα μεταγωγικά της δυνατότητες κρούσης με «έξυπνα» πυρομαχικά, μετατρέποντάς τα σε «ιπτάμενα οπλοστάσια» κατά το δοκούν για την εξουδετέρωση κινούμενων και μη στόχων από απόσταση.
Όπως αποκαλύπτει τώρα το Air Force Research Laboratory, η πρώτη δοκιμή πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Dugway Proving Ground της Γιούτα όπου ένα MC-130J της Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (AFSOC) έριξε δυο παλέτες με ένα ζεύγος πυρομαχικών CLEAVER σε κάθε μία, συν μια ακόμη με δύο «προσομοιούμενα πυρομαχικά» απροσδιόριστου τύπου.

Η μοναδική φωτογραφία που έχει κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής από το τεστ δείχνει ότι τα συσκευασμένα πυρομαχικά εξωτερικώς θυμίζουν αρκετά το AGM-154 Joint Stand-Off Weapon (JSOW) ωστόσο δημοσιεύματα αναφέρουν ότι δεν είναι ξεκάθαρο αν το CLEAVER (Cargo Launch Expendable Air Vehicles with Extended Range) θα έχει πτυσσόμενα πτερύγια.
Η ακριβής μέθοδος ανάπτυξης είναι επίσης ασαφής αλλά φαίνεται πως μετά την έξοδο από το αεροπλάνο η παλέτα CEP (Combat Expendable Platform) θα γυρίζει κάθετα με την βοήθεια αλεξιπτώτου και θα απελευθερώνει τα όπλα μέσω τηλεκατευθυνόμενου είτε προρυθμιζόμενου μηχανισμού άφεσης.

Σημειωτέον ότι το αεροσκάφος που χρησιμοποιήθηκε στην δοκιμή –ένα MC-130J Commando II της 27th Special Operations Wing από την αεροπορική βάση Cannon στο Νέο Μεξικό– επελέγη λόγω της πείρας δεκαετιών της AFSOC στην ρίψη ογκωδών πυρομαχικών. Υπενθυμίζεται ότι η τρομερή «Μητέρα Όλων των Βομβών» όπως ονομάσθηκε η βόμβα GBU-43/B Massive Ordnance Air Blast (MOAB) ερρίφθη το 2017 εναντίον καταφυγίου του ISIS στο Αφγανιστάν από μεταγωγικό MC-130 των Ειδικών Επιχειρήσεων.
Η USAF προγραμματίζει και άλλες δοκιμές με CLEAVER καθώς και με «οχήματα με κινητήρα και οχήματα με επιλογή πολεμικής κεφαλής και τερματική καθοδήγηση». Ένα όπλο με κινητήρα, σαν πύραυλος cruise, θα προσέδιδε σε ένα αεροσκάφος με παλεταρισμένα πυρομαχικά ικανή εμβέλεια για επιθέσεις από απόσταση (stand-off attack) κατά αντιπάλου με ολοκληρωμένο δίκτυο αεράμυνας ενώ θα καθιστούσε πιο πολύπλοκη την αντίδρασή του.

Η αναφορά σε «επιλογή» κεφαλής και συστήματος κατεύθυνσης αφήνει να εννοηθεί ότι το πυρομαχικό CLEAVER είναι σπονδυλωτής σχεδίασης. Εάν όντως ισχύει αυτό, δυνητικά θα μπορούσε να έχει πολεμικά φορτία διαφόρων τύπων, συμπεριλαμβανομένων παρεμβολέων (jammers) ηλεκτρονικού πολέμου.
Απώτερος στόχος είναι η χρήση παλεταρισμένων οπλικών συστημάτων για την ανάπτυξη σμήνους «διαδικτυωμένων, ημιαυτόνομων όπλων» τα οποία θα «συνοδεύουν τηλεκατευθυνόμενα UAV και μαχητικά αεροσκάφη σε πολεμικές αποστολές» καθώς παρά την κατάργηση του προγράμματος Gray Wolf η USAF συνεχίζει να δουλεύει πάνω στο concept των «διαδικτυωμένων πυρομαχικών».
Αλέξανδρος Θεολόγου