Καλημέρα σας και καλό καφέ. Πέμπτη σήμερα, σαν να λέμε Δευτέρα, αλλά γλυκιά Δευτέρα. Γιατί με μια μερούλα ακόμη ήρθε το Σαββατοκύριακο. Αυτές τις εβδομάδες τις εγκρίνω. Θα μπορούσαν να καθιερωθούν, να αποκτήσει κι ο εργαζόμενος ένα κίνητρο να κοιτάζει το ημερολόγιο χωρίς να του ανεβαίνει η πίεση.
Η 28η πέρασε, 29 Οκτωβρίου σήμερα, οι εορτασμοί τελείωσαν και μπορούμε πλέον να κάνουμε τον απολογισμό μας. Και να ξεκινήσουμε από το αυτονόητο. Οι Ένοπλες Δυνάμεις έσκασαν μύτη όπως έπρεπε. Η παρουσία τους ήταν εκπληκτική, ο κόσμος εντυπωσιάστηκε, χειροκρότησε και καμάρωσε. Οι άνθρωποι που δούλεψαν για να βγει αυτή η εικόνα αξίζουν τα συγχαρητήριά μας.
Είχα πει ότι η φετινή παρέλαση θα είχε ενδιαφέρον και το είχε. Καινούργια πράγματα, διαφορετικά μέσα, εικόνες που δεν είχαμε συνηθίσει. Όποιος πήγε στη Θεσσαλονίκη, δύσκολα θα μετάνιωσε την απόφαση.
Βεβαίως, όποιος δεν παρακολουθεί τις λεπτομέρειες των εξοπλισμών εντυπωσιάζεται εύκολα. Και λογικό είναι. Ο πατέρας που πήγε με το παιδί στους ώμους δεν είναι υποχρεωμένος να ξέρει ποιος έχει υπογράψει τι, ποιος παρέλαβε και ποιος δανείστηκε ένα όχημα για την περίσταση.
Εμείς όμως που ασχολούμαστε με αυτά οφείλουμε να κοιτάζουμε και λίγο πίσω από τις φωτογραφίες. Να καμαρώνουμε τα καλά και να ρωτάμε για τα υπόλοιπα. Γιατί ορισμένα πράγματα που έλαμψαν στη Θεσσαλονίκη θα πάρουν τώρα τον δρόμο της επιστροφής για τον ιδιοκτήτη τους.
Τα παιδιά της ΣΜΥΝ και η διαδρομή προς την Κέρκυρα
Μιλώντας για την εθνική επέτειο, καταρχάς ας κάνουμε όλοι τον σταυρό μας που το τροχαίο με το λεωφορείο του Πολεμικού Ναυτικού είχε μόνο ελαφρά τραυματίες. Στο όχημα επέβαιναν 23 δόκιμοι της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών Ναυτικού, ένας αξιωματικός και ο οδηγός. Το σημαντικό είναι πως, σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΠΝ, δεν υπήρχαν σοβαροί τραυματισμοί. Να είναι όλοι καλά και να επιστρέψουν γρήγορα στις οικογένειες και στη δουλειά τους.
Μέχρι να βγει η επίσημη ενημέρωση, κυκλοφορούσε το ράδιο αρβύλα πως οι μελλοντικοί υπαξιωματικοί πήγαιναν στα Ιωάννινα για τους εορτασμούς. Εκεί που αναρωτιόμασταν τι δουλειά έχει το συγκεκριμένο άγημα του ΠΝ στα Ιωάννινα, διευκρινίστηκε πως ο προορισμός ήταν η Κέρκυρα.
Ρωτάω λοιπόν ο άσχετος ΚαΨιΜιτζής. Γιατί Κέρκυρα; Με ποιο κριτήριο επιλέχθηκε να ταξιδέψει εκεί άγημα της ΣΜΥΝ; Γιατί όχι στην Κεφαλονιά, να καμαρώσει κι ο κόσμος στο Αργοστόλι; Γιατί όχι Λευκάδα, δίπλα στο Μεγανήσι, που είναι και η ιδιαίτερη πατρίδα του ναυάρχου Κονιδάρη; Θάλασσα έχουν κι εκεί, παρεμπιπτόντως.
Μήπως επειδή η Κέρκυρα είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του ΥΕΘΑ; Μήπως ζητήθηκε και καμιά χάρη από το Ναυτικό; Θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε ποιος ζήτησε τη συγκεκριμένη παρουσία και πώς αποφασίστηκε.
Από τους υπαξιωματικούς του ΠΝ, πάντως, ζητάμε συνεχώς πράγματα. Να ταξιδεύουν, να καλύπτουν κενά, να κρατούν πλοία και υπηρεσίες όρθια, να εμφανίζονται κι εκεί που χρειάζεται μια ωραία εικόνα. Οι ίδιοι άνθρωποι παραιτούνται με ρυθμό ΟΤΟΜΕΛΑΡΑ, αλλά για τις ανάγκες της εορταστικής εκπροσώπησης κάπως βρίσκουμε προσωπικό.
Θα μιλήσουμε και γι’ αυτούς σε άλλο ΚαΨιΜιτζή. Γιατί έχουν πολλά να πουν, ακόμη κι όταν δεν μιλάνε. Σήμερα έχουμε παρέλαση.
Τα προικιά βγήκαν στη λεωφόρο
Μιλώντας για παρέλαση, συγγνώμη δηλαδή, αλλά αυτό το πράγμα σε ορισμένα σημεία έμοιαζε περισσότερο με έκθεση προικός. Επειδή οι περισσότεροι είστε μικροί, κάποτε η υποψήφια νύφη έκανε έκθεση των πραγμάτων που θα έπαιρνε στον γάμο. Σεντόνια, κουβέρτες, πετσέτες, δαντέλες, κεντήματα, κατσαρολικά. Να περάσει η γειτονιά, να δει, να σχολιάσει, να μετρήσει τι έχει το κορίτσι. Αν παντρευόταν χωρίς την απαραίτητη επίδειξη, η πεθερά αισθανόταν πως είχε κατοχυρωμένο δικαίωμα να λέει ότι ο γιος της την πήρε την άλλη «ξεβράκωτη».
Στη δική μας περίπτωση, βέβαια, θα έπρεπε να υπάρχει και μια μικρή καρτούλα δίπλα σε κάθε προικιό, με το όνομα του πραγματικού ιδιοκτήτη. Γιατί αν τα μισά τα έχει δανείσει η γειτόνισσα για να γεμίσει το δωμάτιο, μετά τον γάμο θα έχουμε θέμα.
Κάπου εκεί θυμήθηκα τον Άντερσεν και τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα. Ο βασιλιάς είναι γυμνός, αλλά όλοι χειροκροτούν το ύφασμα. Κι όσο περισσότερο προσπαθούν να μας εντυπωσιάσουν με πράγματα που ακόμη περιμένουμε, τόσο φαίνονται τα κενά σε όσα θα έπρεπε ήδη να έχουμε.
Η καλή εικόνα της παρέλασης είναι κέρδος. Θα ήθελα να συνοδεύεται και από την αντίστοιχη εικόνα στις μονάδες. Εκεί θα πιάσει τόπο ο ενθουσιασμός.
Τα ΣΤΡΑΪΚΕΡ θα γυρίσουν στη Γερμανία
Μιλώντας για προικιά με ιδιοκτήτη, πάμε στα ΣΤΡΑΪΚΕΡ. Μαθαίνω πως τώρα ακούγεται ότι από τα διαθέσιμα οχήματα περίπου 300 θα βγουν τελικά καλά. Μάλιστα. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε την τεχνική αξιολόγηση και πού θα καταλήξει ο αριθμός.
Εγώ πάντως έχω διαφορετικό σημείο εκκίνησης. Σύμφωνα με τη δική μου πληροφόρηση, η υπόθεση των περίπου 1.200 ΣΤΡΑΪΚΕΡ είχε προχωρήσει ήδη από το 2022. Κι εμείς αφήσαμε την ευκαιρία να χαθεί, ακούγοντας διάφορους μαθητευόμενους μάγους. Τώρα ψάχνουμε τι απέμεινε διαθέσιμο και ανακαλύπτουμε ότι το καλό μεταχειρισμένο δεν περιμένει αιωνίως τον Έλληνα πελάτη.
Έχει κι άλλους πελάτες το μαγαζί, παλικάρια. Όταν εσύ εξηγείς επί χρόνια γιατί δεν θέλεις αυτό που χρειάζεσαι, κάποιος άλλος το παίρνει και το χρησιμοποιεί.
Θα μπορούσαμε να έχουμε ήδη από πέρσι αρχίσει να βλέπουμε ΣΤΡΑΪΚΕΡ και ΜΠΡΑΝΤΛΕΪ σε ελληνικές μονάδες. Να εκπαιδεύεται προσωπικό, να αποκτούν εμπειρία οι τεχνικοί, να αλλάζει λίγο η εικόνα του Πεζικού. Αντί γι’ αυτό, καμαρώσαμε πάλι τα ελληνικά Μ113 και χειροκροτήσαμε τα αμερικανικά ΣΤΡΑΪΚΕΡ. Γιατί τα τέσσερα ΣΤΡΑΪΚΕΡ που εμφανίστηκαν στη Θεσσαλονίκη ήταν αμερικανικά, με αμερικανικά πληρώματα. Θα φορτωθούν ξανά και θα επιστρέψουν στη Γερμανία. Το ότι μπορεί κάποια από αυτά να καταλήξουν αργότερα στον ΕΣ είναι άλλη ιστορία, με άλλες υπογραφές και άλλο χρονοδιάγραμμα.
Σας το είχα γράψει από τον ΚαΨιΜιτζή 161, όταν άλλοι άφηναν να εννοηθεί ότι στην παρέλαση θα βλέπαμε τα πρώτα ελληνικά. Δεν είχαν φτάσει τα ελληνικά. Είχαν έρθει οι Αμερικανοί να μας κάνουν τη χάρη.
Και μετά κατηγορούμαι εγώ πως είμαι φιλοδενδικός, ενώ κάποιοι κλακαδόροι παρουσιάζουν τη δανεική παρουσία ως αποτέλεσμα εξοπλιστικής ταχύτητας. Ήμαρτον.
Η αποδιοργάνωση που βλέπω από το 2024 και μετά σε αρκετές εξοπλιστικές υποθέσεις δεν κρύβεται με τέσσερα οχήματα στην παραλιακή. Για να φανεί αν προχώρησε η υπόθεση, περιμένω ελληνικό πλήρωμα να παραλάβει ελληνικό όχημα. Και τότε θα χαρώ περισσότερο από όσους σήμερα χειροκροτούν τη φωτογραφία.
Το ΠΟΥΛΣ και το ΜΠΑΡΑΚ ήρθαν για τα Λαδάδικα
Μιλώντας για δανεικά, είδαμε και το ΠΟΥΛΣ. Από όσα πληροφορούμαι, ο εκτοξευτής που παρουσιάστηκε ήταν επίσης δανεικό δείγμα, για τις ανάγκες της εμφάνισης. Του βάλαμε ελληνικά εθνόσημα και τον βγάλαμε στη Θεσσαλονίκη. Οι Πτησαίοι κατέγραψαν την εμφάνιση του ΠΟΥΛΣ και του ΜΠΑΡΑΚ ΜΧ, μαζί με τη διαφορετική βαφή του πρώτου από τη συνηθισμένη παραλλαγή του ΕΣ. Ωραίο εργαλείο, κανείς δεν το αμφισβητεί. Το ερώτημα είναι πότε θα το χειρίζεται η ελληνική μονάδα που το περιμένει.
Παιδιά, για τα Λαδάδικα ήρθε το εργαλείο. Να δει και λίγο Σαλόνικα, να βγάλει φωτογραφίες, να επιστρέψει.
Για να είμαστε σαφείς, τα ΠΟΥΛΣ έχουν σύμβαση. Η διακρατική συμφωνία υπογράφηκε στις 6 Απριλίου 2026. Απλώς κι αυτή έκανε πολύ καιρό να υπογραφεί. Και για τα ΜΠΑΡΑΚ ΜΧ υπάρχει η υπογεγραμμένη συμφωνία της «Ασπίδας του Αχιλλέα». Αυτά είναι πραγματικά βήματα και καλά έγιναν. Περιμένουμε τώρα τις παραδόσεις και την επιχειρησιακή αξιοποίηση. Μακάρι να προχωρήσουν όλα γρήγορα, γιατί οι ανάγκες είναι μεγάλες.
Αν το 2024 γινόταν δουλίτσα αντί για αναδιοργάνωση, επαναπρογραμματισμό, επαναπροτεραιοποίηση και αποφλωροποίηση, σήμερα θα είχαμε και ΣΤΡΑΪΚΕΡ και ορίτζιναλ ελληνικά ΠΟΥΛΣ και ΜΠΑΡΑΚ. Αυτή είναι η δική μου εκτίμηση για τον χρόνο που χάθηκε. Θα μπορούσαμε να καμαρώνουμε τις ελληνικές παραλαβές, αντί να ψάχνουμε ποιο από τα οχήματα της παρέλασης πρέπει να επιστρέψει στον ιδιοκτήτη του.
Στα ΣΤΡΑΪΚΕΡ, σύμφωνα με όσα μαθαίνω, ακόμη περιμένουμε την τελική υπογραφή της παραχώρησης. Το σόου πάντως το κάναμε. Εκεί παρουσιάσαμε αξιοθαύμαστη ταχύτητα.
Το ΝΤΡΟΟΥΝ ΝΤΟΟΥΜ και η περισκελίδα του Αγαμέμνονα
Μιλώντας για πράγματα που κάποτε τα λέγαμε ψιθυριστά, τι ακριβώς παρουσιάσαμε με τα ΝΤΡΟΟΥΝ ΝΤΟΟΥΜ πάνω στα οχήματα;
Από όσα γνωρίζω, οι Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν συστήματα αυτής της κατηγορίας ήδη από το 2022, όταν η σχετική συζήτηση γινόταν με πολύ μεγάλη προσοχή. Τώρα είδαμε την κινητή διαμόρφωση και θα ήθελα να καταλάβω τι ακριβώς προστίθεται.
Στην καταγραφή της ΠΤΗΣΗΣ από την παρέλαση φαίνονται οι περιμετρικές κεραίες, ο ηλεκτροοπτικός αισθητήρας σε ανυψούμενο συγκρότημα και ένας μικρός αναχαιτιστής πάνω στην καμπίνα. Ωραία. Ποια από αυτά έχουν παραληφθεί από ελληνικές μονάδες και ποια παρουσιάστηκαν ως δείγματα όσων περιμένουμε;
Και εδώ υπάρχει κάτι ακόμη που μαθαίνω και έχει σημασία. Τα επιπλέον ΝΤΡΟΟΥΝ ΝΤΟΟΥΜ και η ευρύτερη ενίσχυση της αντιαεροπορικής άμυνας είχαν ήδη περιληφθεί σε μελέτες και εισηγήσεις του 2022. Υπήρχαν άνθρωποι που είχαν εντοπίσει τις ανάγκες και είχαν προτείνει πώς θα καλυφθούν. Η δουλειά είχε γίνει πριν αρχίσουμε να βαφτίζουμε κάθε προμήθεια με ονόματα από την ελληνική μυθολογία.
Από όσα πληροφορούμαι, εκείνες οι εισηγήσεις μπήκαν στο συρτάρι. Και όταν έφτασε το αυγό στην έξοδο, τις ξαναθυμηθήκαμε. Τους δώσαμε πιασάρικα ονόματα και τις βγάλαμε στην πιάτσα, κουτσουρεμένες σε σχέση με όσα είχαν αρχικά προταθεί.
Να θυμίσω και μερικά ονοματεπώνυμα, επειδή η ιστορία μας δεν ξεκινάει κάθε φορά που αλλάζει η ταμπέλα. Το 2022 στο ΥΠΕΘΑ ήταν ο Παναγιωτόπουλος και στο ΓΕΕΘΑ ο Φλώρος. Στο Μαξίμου, μέχρι το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς, ήταν και ο Δημητριάδης. Υπήρχε σχεδιασμός πριν ανακαλυφθεί η επικοινωνιακή χρησιμότητα του Αχιλλέα.
Και εδώ έρχεται το καλύτερο. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μου, το πρόγραμμα με την πραγματική επιχειρησιακή ονομασία «Αναβάθμιση και εκσυγχρονισμός Αεράμυνας» ήταν έτοιμο το φθινόπωρο του 2023, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση ήδη από τότε. Κατόπιν εισήλθε στις Ελληνικές Καλένδες επί μία τριετία, για να εμφανιστεί το 2026 ως καινούργιο, με το καλλιτεχνικό όνομα «Ασπίδα του Αχιλλέα». Πολύ ωραίο το όνομα. Η αεράμυνα τι έφταιγε να περιμένει τη βάφτιση;
Τρία χρόνια μέχρι το 2026. Και με άλλα τρία για να ολοκληρωθεί η υλοποίηση, φτάνουμε στο 2029. Από το έτοιμο πρόγραμμα του 2023 στην ολοκλήρωση έξι χρόνια αργότερα. Έξι χρόνια που θα μπορούσε να έχει κερδίσει η εθνική ισχύς και η αμυντική ικανότητα της χώρας. Ο αντίπαλος, ευτυχώς για εμάς, θα έχει την ευγένεια να περιμένει. Έτσι δεν είναι;
Τώρα το λέμε ΑΝΤΙΝΤΡΟΟΥΝ ΘΟΛΟ, ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ, αύριο μπορεί να γίνει ΠΕΡΙΚΝΗΜΙΔΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ή ΠΕΡΙΣΚΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ. Ευτυχώς έχουμε πλούσια μυθολογία και θα βρούμε ονόματα μέχρι και για τα ανταλλακτικά.
Μετά βάζουμε και μερικά δείγματα σε φορτηγά, περνάμε μπροστά από την εξέδρα και πουλάμε την πραγμάτια μας. Ο σχεδιασμός του 2022 επιστρέφει ως επικοινωνιακή ανακάλυψη του 2026, με λιγότερα από όσα είχαν εισηγηθεί εκείνοι που ήξεραν τι χρειαζόμαστε. Και περιμένουμε να χειροκροτήσουμε την ταχύτητα.
Εγώ θα ήθελα να μάθω τι προέβλεπαν οι αρχικές εισηγήσεις, τι αποφασίστηκε τελικά και τι έμεινε απέξω. Εκεί θα φανεί πόσο προχωρήσαμε και πόσο χρόνο χάσαμε. Γιατί ο τίτλος του προγράμματος μπορεί να γίνει όσο ηρωικός θέλουμε. Τα κενά θα τα καλύψουν τα συστήματα που θα παραλάβουν και θα χρησιμοποιήσουν οι μονάδες. Την περισκελίδα ας την κρατήσουμε για την επόμενη παρέλαση.
Το σχόλιο που ενόχλησε
Μιλώντας για την περιγραφή της προόδου, διάβασα την παρέμβαση του Ε-ΑΜΥΝΑ στο Χ, στην οποία στάθηκε και ο έμπειρος Μίχας του ΝΤΙΦΕΝΣ ΠΟΪΝΤ. Θα μπορούσα να πω ότι και λίγα λένε.
Η εθνική παρέλαση δίνει στον κόσμο την ευκαιρία να καμαρώσει τις Ένοπλες Δυνάμεις του. Κι εγώ χάρηκα όσα είδα. Έχω όμως μια απλή ερώτηση. Τι από όλα αυτά που είδαν χθες οι Θεσσαλονικείς είναι παραγγελμένο;
Εντυπωσιακές οι ΑΡΠΥΙΕΣ, μούρλια το ΒΙΚΤΑ, αεροπλανάρα το ΣΙ-390. Μακάρι να τα δούμε όλα στις μονάδες μας και να τα χαρούμε. Αλλά πριν τα δείξουμε, μήπως να τα παραγγείλουμε; Γιατί εγώ ενθουσιάστηκα με την εικόνα. Τώρα θέλω να ενθουσιαστώ και με την παραγγελία.
Αυτό το ωραίο ταχύπλοο κρούσης της ΝΤΕΛΙΑΝ, ας πούμε, μήπως να βλέπαμε μια παραγγελία για 50 κομμάτια; Να έχει κι η ελληνική εταιρεία δουλειά, να αποκτήσουν κι οι Ένοπλες Δυνάμεις σκάφη που θα αξιοποιήσουν. Αν είναι ΝΑ πάρουμε, μπράβο μας. Αλλά το «θα πάρουμε» πώς έγινε «πήραμε»; Πότε παραγγείλαμε; Πόσα; Με τι κόστος;
Δηλαδή θα πάρουμε ΑΡΠΥΙΕΣ; Θα πάρουμε αυτό το ωραίο, υπερσούπερ ΓΙΟΥ-ΤΖΙ-ΒΙ, το μη επανδρωμένο όχημα εδάφους; Θα πάρουμε τα ΚΟΡΣΑΙΡ της ΣΑΡΟΝΙΚ; Παραγγείλαμε; Ή απλώς τα φέραμε για τη φωτογραφία και μετά θα δούμε;
Για όσα έχουν παραγγελθεί, να μας πουν πόσα αγοράζουμε και πότε τα περιμένουμε. Για όσα ακόμη συζητάμε, να προχωρήσουμε επιτέλους. Εγώ θα χειροκροτήσω πρώτος όταν οι ελληνικές μονάδες αρχίσουν να παραλαμβάνουν όλα αυτά τα ωραία πράγματα. Και θα ξαναχειροκροτήσω αν βλέπω τις ελληνικές εταιρείες να μεγαλώνουν επειδή τους δώσαμε πραγματικές παραγγελίες.
Να παρουσιάζουμε τις ελληνικές προσπάθειες και να τις στηρίζουμε, βεβαίως. Ακόμη καλύτερα, να τις αγοράζουμε. Γιατί η παρέλαση τελειώνει το μεσημέρι. Η ανάγκη της μονάδας παραμένει και το επόμενο πρωί.
Ο πρωθυπουργός, ο υπουργός και η εξέδρα
Μιλώντας για τους επισήμους, ο Μητσοτάκης ήταν στην παρέλαση. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει τη θεσμική του παρουσία, ενώ ο πρωθυπουργός ενίοτε απουσιάζει. Αυτή τη φορά η παρουσία του είχε ανακοινωθεί κανονικά. Δεν ξέρω αν πήγε για να στηρίξει συνολικά αυτή την παρουσίαση ή για να μην αφήσει όσα έγιναν στη Θεσσαλονίκη να μετατραπούν σε ΟΥΑΝ ΜΑΝ ΣΟΟΥ. Και οι δύο αναγνώσεις χωράνε στην πολιτική συζήτηση.
Εμένα δεν με απασχολεί ποιος κέρδισε περισσότερα δευτερόλεπτα στην τηλεόραση. Με απασχολεί γιατί για να δείξουμε ΣΤΡΑΪΚΕΡ χρειάστηκε να έρθουν αμερικανικά πληρώματα από τη Γερμανία. Γιατί χάνονται ευκαιρίες και μετά πανηγυρίζουμε που ξανανοίγει η ίδια συζήτηση. Γιατί οι άνθρωποι που θα υπηρετήσουν στα καινούργια μέσα κοιτάζουν την έξοδο πριν αυτά φτάσουν.
Τα κενά που άφησε η ακινησία του 2024–2026 θα κλείσουν όταν οι μονάδες παραλάβουν όσα χρειάζονται. Γι’ αυτό ρωτάω τι έχουμε παραγγείλει και πότε θα έρθει. Κι όποιος το επισημαίνει, καλό θα ήταν να παίρνει απαντήσεις για τις παραλαβές, αντί για πιστοποιητικό πολιτικών φρονημάτων.
Η κριτική προστατεύει περισσότερο από το χειροκρότημα
Μιλώντας για πιστοποιητικά, ξέρω ήδη πως θα κατηγορηθώ πάλι για αντικυβερνητική ρητορική. Το έχω συνηθίσει. Άλλος θα πει ότι χτυπάω την κυβέρνηση, άλλος ότι έχω προηγούμενα με τον υπουργό, κάποιος θα ανακαλύψει και ποιος με έβαλε.
Εγώ νομίζω πως έτσι προστατεύω την κυβέρνηση. Κάνοντας κριτική όσο υπάρχει ακόμη χρόνος να διορθωθούν πράγματα. Και, πάνω απ’ όλα, ανησυχώ την Ελλάδα. Γιατί αν ένα κενό εμφανιστεί την ώρα που θα χρειαστούμε τις Ένοπλες Δυνάμεις, τότε θα είναι λίγο αργά για να θυμηθούμε ποιος είχε δίκιο.
Άλλωστε, αλήθεια τώρα, έχετε δει μετά το 2023 αντιπολίτευση που να ζορίζει σταθερά την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΘΑ για την κατάσταση των Ενόπλων Δυνάμεων; Να επιμένει στις καθυστερήσεις, στις χαμένες ευκαιρίες, στις παραιτήσεις; Εμένα πάντως η εικόνα δεν με καλύπτει.
Ακόμη κι ο Σαμαράς, που θέλει να πλασαριστεί ως ο υπερεθνικιστής της παρέας, περνάει γενεές δεκατέσσερις τον Γεραπετρίτη. Τον εύκολο στόχο, τον αντιεμπορικό ΥΠΕΞ. Με τον ΥΕΘΑ όμως δεν βλέπω τον ίδιο ζήλο. Εκεί η ένταση πέφτει αισθητά. Η διπλωματία κρίνεται για όσα πετυχαίνει, αλλά και η άμυνα οφείλει να έχει έτοιμα όσα στηρίζουν τη διπλωματία.
Το ΠΑΣΟΚ μοιάζει να έχει ξεχάσει τη διαδρομή προς το ΥΠΕΘΑ. Τώρα έχει και τον Αποστολάκη στις γραμμές του, οπότε ακόμη περισσότερο θα περίμενα να ακούω συγκεκριμένα πράγματα. Από όσα μαθαίνω, οι σχέσεις Αποστολάκη και Δένδια είναι εξαιρετικότατες. Πολύ ωραία για τους ίδιους. Ο κοινοβουλευτικός έλεγχος, πάντως, χωράει και ανάμεσα σε ανθρώπους που τα πηγαίνουν περίφημα.
Για την Πλεύση Ελευθερίας, πάλι, ακούω πως υπάρχει γραμμή να αποφεύγονται οι επερωτήσεις πάνω σε αυτά τα ζητήματα. Να τη χαίρονται την ευαισθησία τους. Θα ήθελα να δω το νεύρο που εμφανίζεται σε τόσα άλλα θέματα να φτάνει και μέχρι τη Μεσογείων.
Κι η ΕΛΑΣ του Τσίπρα; Μάλλον θα έχει σημαντικότερα πράγματα να ασχοληθεί από κάτι τόσο «περιττό» όσο η άμυνα. Θα περιμένουμε να χωρέσουν και οι φρεγάτες ανάμεσα στις εξαγγελίες.
Κάπως έτσι, όποιος επιμένει να ρωτάει για τις Ένοπλες Δυνάμεις καταλήγει να θεωρείται ύποπτος. Ενώ το ύποπτο θα έπρεπε να είναι που κάποιοι δεν ρωτούν περισσότεροι.
Ο ΚΙΜΩΝΑΣ κέρδισε τον κόσμο με το πλήρωμά του
Μιλώντας για πραγματικές παραλαβές, ας κλείσουμε με τον ΚΙΜΩΝΑ. Γιατί υπάρχει και κάτι που δικαιούμαστε να χαρούμε χωρίς να ψάχνουμε πότε πρέπει να επιστραφεί στον προμηθευτή.
Αν περνούσε από το χέρι των Θεσσαλονικιών, υπάρχει περίπτωση να μην άφηναν το πλοίο να φύγει πριν το δουν όλοι από σαράντα φορές. Και μετά θα ζητούσαν άλλη μία επίσκεψη, γιατί ο ξάδελφος είχε δουλειά και δεν πρόλαβε.
Το σημαντικότερο είναι ότι όλοι έχουν να πουν τα καλύτερα για το πλήρωμα. Για την ευγένεια, την υπομονή, τη διάθεση να απαντήσουν στις ερωτήσεις. Ο κόσμος περίμενε, ανέβαινε, ρωτούσε και έφευγε έχοντας γνωρίσει λίγο καλύτερα το Ναυτικό του.
Ο κυβερνήτης, ο αντιπλοίαρχος Ιωάννης Κιζάνης, και οι άνθρωποί του έκαναν εξαιρετική δουλειά. Η εικόνα από το επισκεπτήριο και όσα είπε ο ίδιος δείχνουν γιατί ο ΚΙΜΩΝΑΣ κέρδισε τόσο κόσμο. Ένα πλοίο εντυπωσιάζει με την εμφάνισή του. Το πλήρωμα αποφασίζει τι θα θυμάται ο επισκέπτης όταν κατέβει.
Και, ναι, οι Γάλλοι ξέρουν να φτιάχνουν πλοία. Κορυφαία πλοία. Το έγραφα όταν διαφωνούσα με επιλογές, το γράφω και τώρα που ο ΚΙΜΩΝΑΣ είναι εδώ και τον βλέπει ο κόσμος. Η κριτική για όσα λείπουν δεν μου απαγορεύει να καμαρώνω αυτό που αποκτήσαμε.
Πανέμορφο καράβι, εξαιρετικός κυβερνήτης και πλήρωμα που τίμησε τη στολή του μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους. Αυτά να τα λέμε δυνατά.
Κι ας έχουν λίγο τον νου τους οι ναυταίοι στην επόμενη επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη. Με τέτοια υποδοχή, μπορεί να βρουν τον ΚΙΜΩΝΑ δεμένο στον Λευκό Πύργο με αλυσίδα και τους Θεσσαλονικείς να λένε «πού πάτε, ακόμη δεν τον είδαμε καλά».
