Καλημέρα, αγαπημένοι ΚαΨιΜοαναγνώστες, και καλή εβδομάδα. Δευτέρα σήμερα και έχω αρχίσει να εκνευρίζομαι με τα ανεβοκατεβάσματα της θερμοκρασίας. Το πρωί κρύο, το μεσημέρι ζέστη, μετά υγρασία, μετά συννεφιά, μετά «θα βρέξει», μετά «δεν θα βρέξει». Βγαίνεις με ζακέτα και την κουβαλάς στο χέρι. Την αφήνεις σπίτι και τουρτουρίζεις. Ένα εκνευριστικό πράγμα.

Αποφάσισε, βρε καιρέ μου, να ξέρουμε κι εμείς τι θα κάνουμε. Ρίξε λίγο νερό να πλυθεί και το Φιατ Τίπο. Έχει φτάσει σε σημείο να γράφεις πάνω στο καπό με το δάχτυλο και να μη χρειάζεσαι ούτε χαρτί ούτε στυλό. Σε λίγο θα το χρησιμοποιώ για να κρατάω τις παραγγελίες του ΚαΨιΜιού.

Πάμε τώρα στα παραλειπόμενα της επίσκεψης ΡΟΥΜΠΙΟ, γιατί οι επισκέψεις τελειώνουν, οι φωτογραφίες ανεβαίνουν, αλλά οι δουλειές μένουν. Και κάποιος πρέπει να τις κάνει.

ΣΤΡΑΪΚΕΡ στην παρέλαση, με αμερικανικά πληρώματα όμως

Μιλώντας για τα ΣΤΡΑΪΚΕΡ, ο ΚαΨιΜιτζής σας είχε πει πως ΑΝ κινηθούν γρήγορα από το ΓΕΣ, θα δούμε ΣΤΡΑΪΚΕΡ στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2027. Το «ΑΝ» το είχα βάλει μεγάλο. Για κάποιον λόγο.

Μάθαμε, βέβαια, πως θα έρθουν ΣΤΡΑΪΚΕΡ στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Πράγματι θα έρθουν, από όσα πληροφορούμαι, αλλά δεν θα είναι του Ελληνικού Στρατού. Θα είναι… αμερικανικά, με αμερικανικά πληρώματα.

Φυσικά και δεν κινηθήκαμε γρήγορα για να έρθουν τόσο γρήγορα. Κι επειδή θέλουμε να δείξουμε κάτι στην παρέλαση, θα μας κάνουν τη χάρη οι Σύμμαχοι. Να περάσουν τα οχήματα, να τα δούμε, να τα χειροκροτήσουμε και, όταν τελειώσει η παρέλαση, να συνεχίσουμε εμείς τη διαδικασία για να αποκτήσουμε τα δικά μας. Με την ησυχία μας, μην πάθουμε και τίποτα από την υπερπροσπάθεια.

Για την παρέλαση θα σας πω περισσότερα παρακάτω. Πρώτα, όμως, να θυμηθούμε πώς φτάσαμε μέχρι εδώ.

Όταν μας έδιναν και παλιότερα ΣΤΡΑΪΚΕΡ αλλά εμείς θέλαμε ΠΑΘΑΤΟΜΑ

Μιλώντας για τις ευκαιρίες που χάθηκαν, από όσα έχω μάθει, τα ΣΤΡΑΪΚΕΡ είχαν εγκριθεί σε τεράστιες ποσότητες, μαζί με άλλα τροχοφόρα, προς το τέλος του 2023. Η Αποφλωροποίηση, και η αποψίλωση των Επιτελείων από τους αξιωματικούς που γνώριζαν, άφησαν να χαθούν όλα αυτά τα υλικά.

Άσε που από το 2024 «ψηνόταν» και η μετατροπή των Μ113 σε ΠΑΘΑΤΟΜΑ Μ113. Ευτυχώς αυτό δεν πήγε καλά, και τη γλιτώσαμε.

Τα θέλαμε, τα ξεχάσαμε, τα ξαναζητήσαμε

Μιλώντας για όσα θυμηθήκαμε ότι θέλουμε, με την αλλαγή της αμερικανικής πολιτικής για το «τζάμπα πράμα» στην Ουκρανία, άνοιξε ξανά η συζήτηση για διαθέσιμο υλικό προς συμμάχους. Οι Πτησαίοι είχαν ήδη γράψει για την προσφορά εκατοντάδων ΣΤΡΑΪΚΕΡ. Κι εμείς είπαμε πως θέλουμε αυτά που ξεχάσαμε πως θέλουμε, αλλά τα θέλαμε, συνεπώς τα ξαναζητήσαμε.

Μας βρήκαν αρχικά 250, τα έκαναν 300 και τελικά, από την εικόνα που έχω, μιλάμε πλέον για περίπου 600 οχήματα. Και βλέπουμε. Στο μέλλον μπορεί να προκύψουν κι άλλα περισσότερα.

Η Έδρα Πετάγματος Χαρταετού

Μιλώντας για την ταχύτητα με την οποία κινούμαστε, το θέμα είναι αν θα προλάβουμε να τα πάρουμε, καθώς δεν φημιζόμαστε ούτε για την ταχύτητά μας ούτε για τη θέλησή μας. Δηλαδή αν δεν θέλουμε κάτι, το καθυστερούμε τόσο που δεν παίρνουμε τίποτα. Μια τεχνική που την έχουμε αναγάγει σε τέχνη.

Φυσικά, με τον πλανήτη να πηγαίνει σε όλο και περισσότερους πολέμους, δεν ξέρω για πόσο θα είναι διαθέσιμα τα τροχοφόρα. Έχουμε δεσμεύσει μια μικρή ποσότητα, αλλά δεν εγγυώμαι και για τα 600.

Λογικά θα γίνει κάποια στιγμή και έδρα σε κάποια Σχολή, Έδρα Πετάγματος Χαρταετού. Με καθηγητές, εργαστήρια και πρακτική άσκηση πάνω σε προσφορές που λήγουν.

Το Κογκρέσο, η ΛΟΑ και τα πρώτα 100 από τη Γερμανία (αποκλειστικό)

Μιλώντας για τις διαδικασίες, να αφήσω τη γκρίνια και να σας πω τα αποκλειστικά που έμαθα. Για περίπου 270 οχήματα βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία στο αμερικανικό Κογκρέσο, με την αποδέσμευση να αναμένεται προς το τέλος του Οκτωβρίου. Στη συνέχεια πρέπει να υπογραφεί η σχετική ΛΟΑ, η επιστολή προσφοράς και αποδοχής για τη μεταφορά τους. Εκτός κι αν μέχρι τότε έχουμε επανάληψη της ιστορίας με τα αμφίβια…

Από την υπογραφή της, σύμφωνα με όσα μου μεταφέρθηκαν, μέσα σε έναν με δύο μήνες το πολύ, περίπου 100 οχήματα από τη Γερμανία μπορούν να βρίσκονται στην Ελλάδα. Αυτό είναι το χρονοδιάγραμμα που έχω μάθει. Το αν θα το αξιοποιήσουμε, θα φανεί στις υπογραφές.

Οι Αμερικανοί, που δεν την παλεύουν να έρχονται και να βλέπουν Μ113Α1, όσα από αυτά δουλεύουν, θέλουν να μας τα δώσουν. Από εκεί και πέρα, στο χέρι μας είναι.

Οι όλμοι των 120 χιλιοστών και οι φαεινές ιδέες

Μιλώντας για τις παραλλαγές των ΣΤΡΑΪΚΕΡ, αυτή τη στιγμή γίνονται συζητήσεις ειδικά για τα οχήματα με όλμο των 120 χιλιοστών. Από όσα μαθαίνω, τα όλμοφόρα, εφόσον περιληφθούν στην παραχώρηση, θα έρθουν με τους όλμους τους.

Ελπίζω μόνο να μην έρθει σε κανέναν καμία φαεινή ιδέα, να πει ότι «δεν έχουμε όλμους 120 χιλιοστών», επειδή ουσιαστικά στηριζόμαστε ακόμη στους 107, και να μην τα πάρουμε! Τα έχουμε κάνει κατά καιρούς κάτι τέτοια μαγικά. Να σου προσφέρουν όχημα μαζί με το όπλο του και να το απορρίπτεις επειδή δεν έχεις ήδη το όπλο. Θέλει ταλέντο κι αυτό.

Θεσσαλονίκη για 28η Οκτωβρίου, τραστ μη

Μιλώντας για την παρέλαση που ετοιμάζεται στη Θεσσαλονίκη, θα είναι, ειλικρινά, από τις πλέον ενδιαφέρουσες. Αν και δεν εγκρίνω προσωπικά την εποχούμενη επίδειξη όπλων και ντρόουν, εντούτοις θα δούμε πράγματα που δεν μπορώ να σας αποκαλύψω. Αν είστε κοντά στη Θεσσαλονίκη και σας ενδιαφέρει η άμυνα, να πάτε.

Θα ήθελα κι εγώ να πάω. Το είπα στην υπολοχαγό, αλλά δεν τραγουδάει εκείνες τις μέρες ο Αργυρός. Συνεπώς το αίτημα μετακίνησης δεν συγκέντρωσε την απαραίτητη υποστήριξη. Εγώ της έλεγα για ΣΤΡΑΪΚΕΡ, εκείνη κοίταζε το πρόγραμμα εμφανίσεων.

Πάντως θα είναι μια παρέλαση που θα συζητηθεί. Τραστ μη, που λένε και στις Σέρρες. Καλά, μπορεί και να πάω τελικά. Έχω κάτι φίλους αναγνώστες που με έχουν καλέσει, οπότε υπάρχει ακόμη ελπίδα. Θα ξαναϋποβάλω το αίτημα με καλύτερη αιτιολόγηση.

Οι ΕΜΛ και η εφεδρεία των ταγμάτων

Μιλώντας για το πού θα αξιοποιηθούν τα οχήματα, σύμφωνα με όσα μαθαίνω, τα ΣΤΡΑΪΚΕΡ θα πάρουν τη θέση των ΒΜΡ-1 στους ΕΜΛ των νησιών, κι όχι μόνο. Οι ΕΜΛ είναι οι Ειδικοί Μηχανοκίνητοι Λόχοι, για την ενίσχυση των ταγμάτων. Θυμίζω τη λογική της οργάνωσης των ταγμάτων πρώτης γραμμής στην ΑΣΔΕΝ, ή όπως τη λένε τώρα. Το τάγμα ενισχύεται με έναν επιπλέον ειδικό μηχανοκίνητο λόχο, που αποτελεί την εφεδρεία του.

Έτσι, οι τρεις λόχοι βρίσκονται στους τομείς ευθύνης τους και ο μηχανοκίνητος λόχος είτε θα ενισχύσει κενά είτε θα αναλάβει την αντίδραση απέναντι σε ένα αεροπρογεφύρωμα, με σκοπό την περίσφιγξη και την καταστροφή του.

Από τα ΓΚΡΕΪΧΑΟΥΝΤ στα Μ1117 και στα ΣΤΡΑΪΚΕΡ

Μιλώντας για τα μέσα των ΕΜΛ, για χρόνια είχαν μια πανσπερμία οχημάτων. Από Μ8 ΓΚΡΕΪΧΑΟΥΝΤ μέχρι ΒΙ-ΜΠΙ-ΕΛ. Αυτά που αγοράζαμε 10-10 ή 20-20, μήπως και χάσουν λεφτά οι Γάλλοι σε κανονική αγορά. Επίσης οι ΕΜΛ εξοπλίστηκαν με ΛΕΩΝΙΔΑΣ ή με ΒΜΡ-1.

Τα τελευταία ήταν ανέκαθεν μια απελπισία. Η διαθεσιμότητά τους μας ταλαιπωρούσε μονίμως και, για τη δουλειά που τα θέλαμε, το μόνο χρήσιμο όπλο τους ήταν ένα 50άρι που βάλαμε με το στανιό.

Τώρα, δίπλα στα ΒΙ-ΜΠΙ-ΕΛ επιχειρούν τα πολύ δυνατά Μ1117 με το 40άρι βομβιδοβόλο, κάνοντας τους Τούρκους να βγάζουν σπυριά. Άλλο να έχεις να αντιμετωπίσεις άχρηστα σοβιετικά χαλάσματα, άλλο ικανότατα τεθωρακισμένα.

Για τις διμοιρίες των ΕΜΛ, λοιπόν, προορίζονται τώρα τα ΣΤΡΑΪΚΕΡ. Και φυσικά θα εξοπλίσουν και μηχανοκίνητα τάγματα στα νησιά. Μαθαίνω πως το ΓΕΣ έχει αρχίσει πολύ σοβαρά να εξετάζει τρόπους για άμεση αξιοποίησή τους, και μάλιστα ασύμμετρη. Εκεί έχει ενδιαφέρον η υπόθεση, όταν αρχίζεις να σκέφτεσαι τι μπορείς να κάνεις με το υλικό που αποκτάς.

Τα Μ1128 που δεν μας άρεσαν

Μιλώντας για τις ευκαιρίες που πετάξαμε, κάποια στιγμή ίσως θα πρέπει να βρεθούν αυτοί που είπαν όχι στην παραλαβή των Μ1128. Αυτά είναι ΣΤΡΑΪΚΕΡ με πυροβόλο 105 χιλιοστών και αυτόματο σύστημα γέμισης. Φέρουν νεότερη εκδοχή της ίδιας οικογένειας πυροβόλων που φοράνε τα Μ60Α3, σε όχημα σχεδιασμένο για άμεση υποστήριξη του πεζικού.

Από όσα έχω μάθει, μας έδιναν καμιά εκατοστή κομμάτια, ΦΡΗ ΟΦ ΤΣΑΡΤΖ, αλλά δεν τα πήραμε γιατί «δεν μας άρεσε ο τροχός». Η δική μας απόρριψη, σύμφωνα με την πληροφόρηση που έχω, δεν είχε καμία σχέση με «το προβληματικό σύστημα αυτόματης γέμισης» που λένε κάποιοι φίλοι.

Οι Αμερικανοί, στη δική τους ανακοίνωση απόσυρσης των Μ1128, ανέφεραν παλαιότητα και προβλήματα στο πυροβόλο και στον αυτόματο γεμιστή, αυξανόμενο κόστος συντήρησης και το επίπεδο πάτωμα που δεν είχε αναβαθμιστεί για προστασία από νάρκες. Επέλεξαν να διαθέσουν τους πόρους τους σε άλλες αναβαθμίσεις της οικογένειας ΣΤΡΑΪΚΕΡ.

Τα ΠΑΟ, τα τζιπάκια και οι μάγκες

Μιλώντας για τις δικές μας καλύτερες λύσεις, εμείς διατηρούμε τα ΠΑΟ των 106 χιλιοστών, τα οποία γεμίζονται με το χέρι. Προφανώς είναι καλύτερα από τα αυτόματου γεμίσματος πυροβόλα των 105 χιλιοστών.

Φανταστείτε τα τάγματα της ΑΣΔΕΝ να είχαν μερικά Μ1128, που θα επιχειρούσαν μαζί με Μ1117, ΒΙ-ΜΠΙ-ΕΛ και ΣΤΡΑΪΚΕΡ. Να διαθέτουν ταχυκίνητα μέσα άμεσης υποστήριξης, αντί να περιμένουν πότε θα αξιωθούμε να συζητήσουμε την επόμενη αγορά.

Τώρα όμως έχουμε ΒΜΡ-1, από τα καλά, αυτά με το κανόνι, αρέσουν και στους συμβούλους του ΥΕΘΑ. Έχουμε Μ113, με μερικά εκατομμύρια ώρες χρήσης έκαστο. Έχουμε και ΠΑΟ πάνω σε τζιπάκια ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ. Σιγά μην μας έπιαναν κορόιδο και παίρναμε τα άχρηστα Μ1128. Είμαστε μάγκες κι έξυπνοι εμείς βρε!

Μήπως να ξανακοιτάξουμε τα Μ1128 και τα πυρομαχικά τους;

Μιλώντας για τα Μ1128, παραχώρηση της έκδοσης στην Ουκρανία δεν έχει δημοσιοποιηθεί. Από όσα θυμάμαι, πολλά από αυτά παραμένουν σε αποθήκευση στην Καλιφόρνια. Αφού θα πάνε οι δικοί μας του Ελληνικού Στρατού να δουν ΣΤΡΑΪΚΕΡ, μήπως να περάσουν κι από εκεί, να διαλέξουν τα 50–60 καλύτερα;

Η ενίσχυση της ΑΣΔΕΝ θα ήταν απίστευτη. Να αποκτήσουν οι μονάδες μέσα άμεσης υποστήριξης με πυροβόλο 105 χιλιοστών, μαζί με όσα ήδη διαθέτουν και όσα ετοιμάζονται να παραλάβουν. Ας εξετάσουμε τι υπάρχει διαθέσιμο και σε ποια κατάσταση βρίσκεται, πριν ξαναβγάλουμε την απόφαση από το συρτάρι με τα έτοιμα «όχι».

Και υπάρχει ένα στοιχείο. Όπως μου είχε πει ένας στραταίος που είχε ασχοληθεί με την υπόθεση, οι Αμερικανοί μάς έδιναν μαζί κι ένα τεράστιο απόθεμα σύγχρονων πυρομαχικών των 105 χιλιοστών. Την ίδια στιγμή, στα δικά μας αποθέματα υπάρχουν ακόμη παρτίδες που χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1980.

Αν δεν τα έχουν πουλήσει –πουλήσει, όχι χαρίσει– οι Αμερικανοί στους Ουκρανούς, μπορεί να βρίσκονται ακόμη εκεί. Και, από όσα μου είχαν μεταφερθεί, μιλάμε για σοβαρά αποθέματα. Με την επιλογή των κατάλληλων, συμβατών τύπων, θα μπορούσαν να ενισχύσουν όλα μας τα άρματα με πυροβόλο 105 χιλιοστών.

Επομένως, ας ρωτήσουμε και για τα οχήματα και για τα πυρομαχικά. Μην πάμε μέχρι την Αμερική και γυρίσουμε μόνο με φωτογραφίες δίπλα στα ΣΤΡΑΪΚΕΡ.

Ο Τραμπ(άκουλας), το ντίζελ και η Ουκρανία

Μιλώντας για ΗΠΑ και Ουκρανία, ο Τραμπ(άκουλας) είναι απάλευτος. Κοροϊδεύει τους Αμερικανούς στα μούτρα τους και παρουσιάζει τη συμφωνία με τον Πούτιν σαν να βρήκε τη λύση για τα καύσιμα ολόκληρου του πλανήτη.

Η πρώτη παρτίδα που ανακοίνωσε είναι 300.000 τόνοι ντίζελ, χονδρικά 2,2 εκατομμύρια βαρέλια. Ως μέτρο σύγκρισης, πρόκειται για περίπου μία εβδομάδα ελληνικής κατανάλωσης πετρελαίου. Για τις ΗΠΑ, η ποσότητα αντιστοιχεί σε λιγότερο από μία ημέρα κατανάλωσης ντίζελ μόνο στις μεταφορές, με βάση τα στοιχεία της αμερικανικής υπηρεσίας ενέργειας.

Για μετά υπόσχεται άλλους 500.000 τόνους τον Νοέμβριο, ένα εκατομμύριο αμέσως μετά και άλλα τρία εκατομμύρια αργότερα. Το πρώτο φορτίο δεν φτάνει για το θαύμα που μας περιγράφει.

Χαλαρώνει όμως τις κυρώσεις για το ρωσικό ντίζελ, με την αμερικανική άδεια για τις σχετικές συναλλαγές να έχει ήδη εκδοθεί. Και έτσι, κατά τη δική μου ανάγνωση, πουλάει την Ουκρανία. Ή δεν την πουλάει, και μας δουλεύει.

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τι γίνεται. Είναι ποτέ δυνατόν οι Αμερικανοί να βλέπουν όλα αυτά και να μην κάνουν τίποτα; Κυρίες και κύριοι, ανησυχώ, σοβαρά ανησυχώ για το μέλλον του πλανήτη…