Η Ελλάδα διαθέτει 36 εκτοξευτές ρουκετών MLRS M270A0 αλλά έχει ήδη αποφασίσει να περάσει στο οικοσύστημα PULS της ισραηλινής Elbit παραγγέλνοντας άλλους τόσους εκτοξευτές μαζί με πακέτο πυρομαχικών τους. Παράλληλα, η αμερικανική πλευρά διατηρεί στο τραπέζι μια προτεινόμενη λύση για την Ελλάδα με αναβάθμιση μέρους των M270 και αγορά ενός μικρού αριθμού εκτοξευτών HIMARS. Υπάρχει όμως και μια άλλη επιλογή που θα συζητήσουμε στην συνέχεια, εφόσον δεν προκριθεί η αμερικανική λύση διατήρησης/αναβάθμισης των ελληνικών Μ270. Η πρόταση αυτή είναι η πώληση στην Ουκρανία του συνόλου του παλαιού στόλου M270A0, μαζί με κατάλληλο πακέτο υποστήριξης και όσα πυρομαχικά περάσουν τεχνικό έλεγχο.
Η τουρκική έξοδος από το M270
Κάτι αντίστοιχο, δηλαδή μεταφορά των εκτοξευτών Μ270 στην Ουκρανία, έχει αποφασίσει και η Τουρκία, στέλνοντας εκεί το σύνολο των συγκεκριμένων οχημάτων, όπως και όλο το απόθεμα ρουκετών M26 και πυραύλων ATACMS. Με αυτό τον τρόπο η Άγκυρα επιδιώκει να απελευθερώσει πόρους από παλαιό αμερικανικό υλικό και να τους κατευθύνει στη συντήρηση και στον εκσυγχρονισμό του νεότερου οπλοστασίου της.
Η τουρκική ιστορία του MLRS άρχισε στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Η χώρα απέκτησε 12 εκτοξευτές M270 και 72 πυραύλους M39 ATACMS Block I με εμβέλεια 165 χιλιομέτρων. Το αρχικό ενδιαφέρον για ευρύτερη συμπαραγωγή έδωσε τελικά τη θέση του σε ένα εγχώριο πρόγραμμα πυραυλικού πυροβολικού, τεχνολογίας της Roketsan και σε αρχική συνεργασία με την Κίνα. Η πορεία του τουρκικού πυραυλικού πυροβολικού οδήγησε από τα T‑122 Sakarya και T‑300 Kasırga στα κατευθυνόμενα TRG‑230 και TRG‑300, καθώς και στους βαλλιστικούς BORA και TAYFUN. Έτσι η Τουρκία αντικατέστησε μια μικρή ομοιογενή μοίρα M270 με μια πολυεπίπεδη οικογένεια εγχώριων εκτοξευτών και πυρομαχικών.
Σήμερα ο τροχοφόρος εκτοξευτής ÇNRA της Roketsan μπορεί να αξιοποιεί διαφορετικά πυρομαχικά σε αποστάσεις από 10 έως 280 χιλιόμετρα. Ο TRG‑230 φτάνει έως τα 70 χιλιόμετρα, ο TRG‑300 έως τα 120 και ο BORA έως τα 280, με αδρανειακή και δορυφορική καθοδήγηση. Οπότε για την Άγκυρα, η παραχώρηση των M270 αποτελεί το τελευταίο βήμα μιας αντικατάστασης που έχει ήδη συντελεστεί.
Οι ελληνικοί MLRS
Ο Ελληνικός Στρατός παρήγγειλε τα πρώτα 18 M270 το 1994 και τα παρέλαβε έως το 1997. Μια δεύτερη παραγγελία 18 εκτοξευτών ακολούθησε το 1998, δημιουργώντας τις 193 και 194 Μοίρες Πολλαπλών Εκτοξευτών Πυραύλων. Η εικόνα συμπληρώνεται από αποθέματα ρουκετών M26 και M26A2 όπως και πυραύλων M39 ATACMS Block I. Οι εκτοξευτές διατηρούν την αξία τους, ενώ η επιχειρησιακή τους απόδοση καθορίζεται πλέον από την ηλικία του συστήματος ελέγχου πυρός και των διαθέσιμων πυρομαχικών.
Οι μη κατευθυνόμενες M26 φτάνουν περίπου στα 32 χιλιόμετρα και μεταφέρουν 644 βομβίδια διπλού ρόλου. Οι M26A2 επεκτείνουν την εμβέλεια περίπου στα 45 χιλιόμετρα. Οι M39 ATACMS Block I φτάνουν στα 165 χιλιόμετρα με αδρανειακή καθοδήγηση και κεφαλή υποπυρομαχικών.
Mια πιθανή αναβάθμιση των αρχικών εκτοξευτών στο πρότυπο M270A2 προσφέρει νέο κινητήρα, νέο ηλεκτρικό σύστημα, θωρακισμένη καμπίνα και σύγχρονο σύστημα ελέγχου πυρός, για εξαπόλυση των συγχρονων πυρομαχικών GMLRS, ER‑GMLRS και του πυραύλου PrSM. Αυτά προσφέρουν μεγάλη ακρίβεια προσβολής, αυξημένη εμβέλεια και μικρότερο χρόνο έκθεσης στο πεδίο.
Η επιλογή της Ελλάδας μετά τα PULS
Η Ελλάδα υπέγραψε τον Απρίλιο του 2026 συμφωνία για 36 PULS, ύψους περίπου 650 εκατ. ευρώ. Το πακέτο περιλαμβάνει εκτοξευτές, οχήματα αναχορηγίας, κέντρα διεύθυνσης πυρός, υποστήριξη και πυρομαχικά. Σύμφωνα με τα δημοσιοποιημένα στοιχεία, προβλέπονται 288 ρουκέτες Accular‑122 εμβέλειας 35 χιλιομέτρων, 320 EXTRA εμβέλειας 150 χιλιομέτρων, 120 πύραυλοι Predator Hawk εμβέλειας 300 χιλιομέτρων, 108 περιφερόμενα πυρομαχικά SkyStriker και εκπαιδευτικές ρουκέτες. Το πλήρες ελληνικό πακέτο PULS δημιουργεί ήδη μια νέα αλυσίδα εκπαίδευσης, υποστήριξης και αποθεμάτων. Και κάθε πρόσθετο ευρώ αποδίδει περισσότερο όταν βαθαίνει αυτό το οικοσύστημα.
Εφόσον το αμερικανικό πακέτο αναβάθμισης για τα MLRS εξασφαλίσει χρηματοδότηση και επαρκές απόθεμα σύγχρονων πυρομαχικών, η διατήρηση ενός αριθμού M270A2 αποκτά λογική. Σε κάθε άλλη εξέλιξη, ένας μικρός μεικτός στόλος A2 και HIMARS θα δημιουργήσει δεύτερη αλυσίδα υποστήριξης δίπλα στα PULS και θα απορροφά πόρους από τα αποθέματα πυρομαχικών.
Πώληση με ρήτρα επανεπένδυσης στο Πυροβολικό
Μια ελληνική πρόταση προς το Κίεβο μπορεί να είναι διακρατική και τριμερής, με συμμετοχή των ΗΠΑ ή ευρωπαϊκού χρηματοδοτικού μηχανισμού. Το πακέτο θα περιλαμβάνει τους εκτοξευτές, πιστοποιημένα πυρομαχικά που μπορούν να αποδεσμευτούν, ανταλλακτικά, οχήματα υποστήριξης, εξομοιωτές και εκπαίδευση. Η παράδοση θα γίνεται σε φάσεις, συγχρονισμένες με την ένταξη των PULS, ώστε η πρώτη νέα Μοίρα να αναλαμβάνει καθήκοντα πριν από την αναχώρηση της αντίστοιχης παλαιάς.
Για αυτό το πακέτο η Ελλάδα θα μπορούσε να θέσει ως στόχο έσοδο 200 έως 300 εκατ. ευρώ, αν και η τελική αξία θα εξαρτηθεί από τον αριθμό των λειτουργικών εκτοξευτών, την κατάσταση των αποθεμάτων, το εύρος υποστήριξης και τη χρηματοδότηση του αγοραστή. Το βασικό όμως εδώ είναι πως ό,τι η χώρα μας εισπράξει από την πώληση των MLRS, να πάει απευθείας για ενίσχυση του πυραυλικού πυροβολικού, με πρόσθετους εκτοξευτές PULS, οχήματα αναχορηγίας και ακόμη μεγαλύτερο απόθεμα ρουκετών/πυραύλων Accular, EXTRA και Predator Hawk.
Έτσι η χώρα θα χρηματοδοτήσει το νέο οικοσύστημα εκτοξευτών που έχει ήδη επιλέξει, ενώ θα μειώσει την σημερινή πολυτυπία μέσων που από μόνη της δημιουργεί σοβαρά προβλήματα υποστήριξης.
Ακόμη ένα μέρος του τιμήματος μπορεί να χρηματοδοτήσει τη μετατροπή των καλύτερα διατηρημένων εκτοξευτών RM‑70 (το άλλο σύστημα εκτοξευσης ρουκετών που διαθέτει ο Ελληνικός Στρατός) σε «μίνι PULS». Εδώ νέο σύστημα ελέγχου πυρός, ασφαλείς επικοινωνίες, σύγχρονη πλοήγηση, ταχεία λήψη τάξης και δυνατότητα βολής κατευθυνόμενων Accular‑122 μπορούν να εντάξουν επιλεγμένα οχήματα στο ίδιο δίκτυο με τα PULS. Στόχος είναι ο εκσυγχρονισμός των καλύτερων οχημάτων σε ικανές μονάδες με ψηφιακή στοχοποίηση και πιστοποιημένα πυρομαχικά.
Το Αιγαίο χρειάζεται ακρίβεια, διασπορά, ταχεία αναχορηγία και ανθεκτική δικτύωση αισθητήρων. Ο ρόλος των PULS στην παράκτια άμυνα και η δυνατότητα M270A2 με PrSM είναι δύο σοβαρές διαδρομές προς αυτόν τον στόχο. Η Ελλάδα οφείλει να επιλέξει μία από αυτές σε πλήρη κλίμακα. Η πώληση των M270A0 στην Ουκρανία μπορεί να γίνει η γέφυρα από τις παλαιές ρουκέτες περιοχής σε ένα βαθύ απόθεμα σύγχρονων πυρών ακριβείας. Έτσι ένα περιουσιακό στοιχείο που φθίνει μετατρέπεται σε πραγματική μαχητική ισχύ.
