Σήμερα είναι του Αγίου Πνεύματος για τους Καθολικούς. Μπερδεύτηκα γιατί μου είπαν πως είναι του Αγίου Πνεύματος, κι επειδή πουλάμε πνεύμα 365 μέρες το χρόνο στο ΚαΨιΜί, παραλίγο να το έχω κλειστό από την Παρασκευή το μαγαζί. Τελικά μετά από ένα τηλεφώνημα του υποδιοικητή, συνήλθα.
Η συνέντευξη του ΑΓΕΑ
Μιλώντας για Πνεύμα, είτε Άγιο είτε το απλό, παρακολουθώ το τι συμβαίνει με τους ΠΑΤΡΙΟΤ στην Κάρπαθο. Ενώ λοιπόν το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε για επιστροφή των ΠΑΤΡΙΟΤ από Βόρεια Ελλάδα και Κάρπαθο, και μεταστάθμευση ζεύγους ΜΙΡΑΖ 2000 στην Κάρπαθο, ο ΑΓΕΑ δήλωσε σε συνέντευξη άγνοια για το τελευταίο.
Περιέργως, ο ΑΓΕΑ έδωσε συνέντευξη (νομίζω στο ΣΤΑΡ Κεντρικής Ελλάδας), κάτι που γενικά δεν νομίζω να συνηθίζεται για Αρχηγούς Επιτελείως τα τελευταία χρόνια. Μετά, ενώ ο κόσμος έχει βουήξει για θέματα της αρμοδιότητάς του, δηλαδή ΠΑΤΡΙΟΤ και ΜΙΡΑΖ, έρχεται να δηλώσειότι δεν έχει ενημέρωση για το ζήτημα. Και εκεί, όπως σωστά ανέδειξε και του δε πόιντ το ΝΤΙΦΕΝΣ-ΠΟΙΝΤ, υπάρχει ένα θέμα συνεννόησης μεταξύ στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας.
Για να μην σας κουράσω, θα σας πω πως γενικά στο Υπουργείο υπάρχει ένας οργασμός σκληρής δουλειάς σε ότι αφορά την επικοινωνία, αλλά όλοι επικεντρώνονται στην εικόνα του ΥΕΘΑ, καθόλου όμως, μα καθόλου, στην γενική εικόνα του ίδιου του Υπουργείου. Δηλαδή, το ενδιαφέρον στην ενημέρωση του Τύπου έχει επικεντρωθεί στο πως θα λιβανιστεί καλύτερα ο ΥΕΘΑ, ενώ την ίδια στιγμή βγάζουμε βίντεο με σκηνάκια στα πευκάκια.
Αστοχία και έλλειψη οριζόντιας ενημέρωσης
Μιλώντας για λιβάνισμα, οι εκπρόσωποι Τύπου των Επιτελείων κάνουν μια -πολύ καλή και- δύσκολη δουλειά. Το θέμα είναι τι μπορούν να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, όταν για παράδειγμα ο ΑΓΕΑ αποφασίζει να δώσει συνέντευξη σε Μέσο, όπου δεν θα ρωτήσει ειδικά θέματα, αλλά γενικά – και καλά θα κάνει ο/η δημοσιογράφος του Μέσου.
Ποιος ενδιαφέρεται πχ αν θα πάρουμε ΤΖΑΜΜ-ΕΡ ή ΤΖΕΙ-ΕΣ-ΕΜ για τα Φ-35 εκτός από τους αναγνώστες των ειδικών μέσων; Μας νοιάζει η Κάρπαθος και κανά τζαρτζάρισμα με την Τουρκία.
Συνεπώς, για αυτά καλό είναι να ερωτάται ο ΥΕΘΑ, ο ΥΦΕΘΑ, ο Γενικός Γραμματέας και άντε, μέχρι και ο ΑΓΕΕΘΑ. Οι υπόλοιποι, ας δίνουν συνεντεύξεις, όταν είναι εν ενεργεία, στα ειδικά μέσα. Ο ΥΕΘΑ έχει δώσει συνέντευξη μέχρι και στα Νέα της Άνω Μουσουνίτσας, και αυτή είναι ουσιαστικά η δουλειά του. Οι Αρχηγοί των Επιτελείων, δεν είναι τόσο ανάγκη.
Τώρα, για να ξεκαθαρίσουμε τι έγινε. Οι αποφάσεις του ΚΥΣΕΑ διαβιβάζονται στο ΓΕΕΘΑ, μέσω του ίδιου του ΑΓΕΕΘΑ. Προφανώς και το ΓΕΕΘΑ, έχοντας μια άλλη εικόνα, από αυτή που κυκλοφόρησε με τις -παναθεματισμένες- διαρροές, μάλλον αποφάσισε να καθυστερήσει, σε συνεννόηση προφανώς με τον ΥΕΘΑ, την εντολή για απομάκρυνση των ΠΑΤΡΙΟΤ. Το γιατί ούτε το ξέρω, ούτε με νοιάζει.
Τώρα, γιατί απάντησε έτσι ο ΑΓΕΑ, είναι δικό του θέμα. Πάντως μια πολύ καλή απάντηση θα ήταν “ουδέν σχόλιον”. Το “ουδέν σχόλιον” είναι σαν την κόκα-κόλα, πάει με όλα. Ας δε το “ουδέν σχόλιον” συνοδευτεί με κάτι του στυλ “δεν σχολιάζω αποφάσεις του ΚΥΣΕΑ ή διαρροές στα ΜΜΕ“, θα έβγαινε και μάγκας. Τώρα δεν θα ήθελα να είμαι στη θέση του, σε συνάντηση με τον Δένδια. Ενώ λίγο αργότερα βγήκε μια διευκρινιστική δήλωση που έλεγε πως “αναφερόταν ο ΓΕΑ στην τρέχουσα κατάσταση…”.
Αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό
Μιλώντας για λιβανιστές, θα πρέπει να δούμε λιγάκι τι γίνεται στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε είτε έχουν ήδη ανακοινωθεί, είτε θα ανακοινωθούν τρία νέα πολιτικά σχήματα: της Καρυστιανού, του Τσίπρα και του Σαμαρά.
Η Καρυστιανού έκανε το δικό της κόμμα, χωρίς όμως την παρουσία άλλων συγγενών των αδικοχαμένων παιδιών στο δυστύχημα των Τεμπών. Αντίθετα, υπήρξαν παρουσίες που συνδέουν το νέο Κόμμα, με τη Ρωσία. Καθώς όμως αυτό εμένα δεν με ενδιαφέρει, ενδιαφέρει τους όποιους ψηφοφόρους, θα ήθελα να μάθω, και σε αυτό, και στα άλλα κόμματα, ποιες είναι οι θέσεις τους για την Εθνική Άμυνα.
Αναμένοντας και την παρουσίαση του νέου κόμματος Τσίπρα, θα ήθελα επίσης να ξέρω, τι σκοπεύει να κάνει και ο πρώην πρωθυπουργός με τα ίδια ζητήματα. Ποιες είναι οι θέσεις του στην Άμυνα, ειδικά τώρα που έχει απαλλαγεί από τα βαρίδια που έπρεπε να κουβαλάει το 2015.
Πλέον δεν έχει ανθρώπους να δηλώνουν “θα το ρισκάρουμε“, ενώ θα έμαθε πως και “η θάλασσα έχει σύνορα”. Αναμένω με προσοχή, γιατί οι δημοσκοπήσεις του δίνουν υψηλά νούμερα, όπως και στην Καρυστιανού.
Παρακολούθησα τυχαία την Παρασκευή στιγμιότυπα από την ομιλία Σαμαρά στη Βουλή, όπου καταφέρθηκε εναντίον της κυβέρνησης. Όπως σας έχω πει τα κομματικά ουδόλως με ενδιαφέρουν, αλλά τα πολιτικά προφανώς. Ο Σαμαράς χτύπησε τον Μητσοτάκη στο θέμα της εξωτερικής πολιτικής, θεωρώντας πως έρχεται κρίση με την Τουρκία.
Αν και ουσιαστικά έκρουσε “ανοιχτές θύρες”, εντούτοις δεν άκουσα την όποια λύση. Προφανώς για αυτόν, η λύση είναι η απομάκρυνση του Μητσοτάκη, και η επαναφορά του στην πρωθυπουργία. Άλλωστε, πρέπει να έχει ακόμη το κλειδί του Μαξίμου, καθώς δεν το παρέδωσε ποτέ στον Τσίπρα το 2015. Αλλά θα ήθελα κάτι πιο σαφές, ειδικά όταν η όποια παρέμβασή του είναι “πατριωτικού χαρακτήρα”.
Για να βοηθήσω, θέλει περισσότερες και ισχυρότερες Ένοπλες Δυνάμεις; Διότι, επί δικής του πρωθυπουργίας άφησε τον εκσυγχρονισμό των ΜΕΚΟ και των Φ-16 για τους επόμενους, και το μόνο που προχώρησε ήταν τον εκσυγχρονισμό των Ρ-3 (τον βρήκε έτοιμο από Σαμαρά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ). Εντωμεταξύ, αν και σε Μνημόνια, δεν έκανε κάποιο μεγάλο πρόγραμμα, ούτε καν αυτό της αγοράς των βομβών ΣΠΑΪΣ που τελικά προχώρησε ο Μητσοτάκης (επί Παναγιωτόπουλου του Σπάταλου και του Φλώρου).
Τα ΣΙ-390 και το κόστος τους
Μιλώντας για αγορές, ο συνήθως καλά πληροφορημένος Σάββας Βλάσσης στο Δούρειο, έβγαλε τα πρώτα νούμερα για το κόστος της αγοράς των ΣΙ-390. Αν είδα καλά, τα βγάζει κοντά στα 500 με 550 εκ. ευρώ για 3 αεροσκάφη ένα όχι και τόσο μικρό, και τελείως διαφορετικό από όσο είχα ακούσει εγώ. Αλλά το έψαξα λίγο περισσότερο.
Καταρχάς, η τιμή που είχα ακούσει εγώ, ήταν η περίφημη “σκέτου” αεροπλάνου, δηλαδή αυτή που λένε ΦΛΑΪ-ΑΓΟΥΕΪ. Η τιμή αυτή είναι κάτω από τα 100 εκ. ευρώ έκαστο, και αυτή είναι και η τιμή περίπου για τα ΣΙ-130 ΤΖΕΪ. Παίζει ρόλο πάντα και ο εξοπλισμός, για παράδειγμα το σύστημα αυτοπροστασίας.
Βέβαια, από τα 300 εκατ. ευρώ για 3 αεροπλάνα, στα 500 με 550 η απόσταση είναι μεγάλη μεν, λογική δε. Το αεροσκάφος χρειάζεται υποδομές, αλλά και υποστήριξη. Επίσης χρειάζεται και ΦΟΛΛΟΥ ΟΝ ΣΑΠΟΡΤ, η ΦΟΣ. Αυτά τα πράγματα κοστίζουν, και ούτε φθηνά είναι, ούτε απλά.
Η επόμενη αγορά για ΣΙ-390, που θα γίνει κάποια στιγμή, θα έχει χαμηλότερο κόστος, καθώς θα αγοράσουμε μόνο τα αεροπλάνα, κι όχι τα ειδικά εργαλεία και τις υποδομές. Εδώ θα πρέπει να πω, πως στο συνολικό κόστος, το ΣΙ-130 ΤΖΕΪ είναι φθηνότερο, καθώς οι υποδομές είναι σχετικά κοινές με τα παλιότερα ΣΙ-130Η, που τις έχουμε εδώ και 40 χρόνια.
Το ίδιο ισχύει και για τους Τούρκους που αγοράζουν μεταχειρισμένα ΣΙ-130 ΤΖΕΪ από τη ΡΑΦ, δεν θα πληρώσουν πάρα πολλά για την εισαγωγή σε υπηρεσία, καθώς έχουν ήδη τις υποδομές. Εμείς βέβαια ούτε να ακούσουμε δεν θέλουμε για μεταχειρισμένα αεροπλάνα. Τι είμαστε δηλαδή, μια χώρα που πριν 15 χρόνια χρεωκόπησε, και βγήκαμε από τα Μνημόνια πριν λίγο; Έλεος κάπου! Άκου εκεί, να ζητάει ο ΚαΨιΜιτζής μεταχειρισμένα! Αφού οι ειδικοί “αναλυτές” τα έλεγξαν και τα βρήκαν “σαπάκια”!
Τιμές και για τα νέα υποβρύχια
Ήρθαν κάτι φίλοι ναυταίοι το Σάββατο και μου συζήτησαν σχετικά με τις τιμές των υποβρυχίων που μας προσφέρουν. Τα γερμανικά 212 ΣΙ-ΝΤΙ και τα γαλλικά ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ είναι πάνω κάτω στα ίδια, πλησιάζουν το 1,5 δις έκαστο με “όλα μαζί”. Σε αγορά 2+2 ή 4 υποβρυχίων, θα υπάρξουν και εκπτώσεις, μπορείτε δηλαδή να υπολογίζετε περίπου στα 5,5 δις για 4 υποβρύχια, είτε γαλλικά είτε γερμανικά.
Βέβαια, υπάρχουν και άλλες λύσεις, χαμηλότερου κόστους, όπως για παράδειγμα τα “μικρά” 212 ΕΝ-ΕΦ-ΕΣ, που βγαίνουν φθηνότερα. Τα 212 ΕΒΟ όμως, κι αυτά ξεφεύγουν σε τιμή, χωρίς όμως να μπορούν να φτάσουν τα ακριβότερα όλων, ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ.
Παρεμπιπτόντως, είχα διαβάσει και μια ανάλυση του Δημητρίου, για τα ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ, που προσέγγισε το θέμα αρκετά έξυπνα. Δηλαδή, το ΠΝ θα πρέπει να δει αν θέλει ένα “ωκεάνιο” υποβρύχιο, για ανάπτυξη για πολύ καιρό και μακρυά από το Ναύσταθμο. Κάτι τέτοιο είχαν επιλέξει οι Αυστραλοί, και μάλιστα με επιτυχία, πριν επιλέξουν την -λάθος κατά την άποψή μου- λύση των πυρηνοκίνητων υποβρυχίων.
Πάνω από το 1 δις κοστολογείται και το πυραυλοφόρο κορεατικό υποβρύχιο, που επίσης είναι μεγάλο. Θα έλεγα πως αν το ΠΝ θέλει ένα μεγάλο υποβρύχιο ντε και καλά, τότε το κορεατικό ΚΣΣ-ΙΙΙ είναι μια στιβαρή επιλογή. Αλλά το ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ είναι αυτό που μπορεί να “ολοκληρωθεί” με τις ελληνικές ΦΔΙ και το ΜΑΡΙΝ ΝΑΣΙΟΝΑΛ.
Και ένα μικρό “αποκλειστικό” για τα γερμανικά υποβρύχια
Μιλώντας για υποβρύχια, σας έχω ένα μικρό αποκλειστικό. Οι Γερμανοί προσφέρουν το 212 ΣΙ-ΝΤΙ μαζί με αντιαεροπορικούς πυραύλους σε περιοχές μακριά από την προστασία της ΠΑ.
Μεταξύ μας, το 212 ΣΙ-ΝΤΙ μόνο μικρό δεν το λες, ενώ οι Γερμανοί και Νορβηγοί το δίνουν με τους ΝΣΜ και ΖΣΜ, αντί των ΕΞΟΣΕΤ και ΣΚΑΛΠ των Γάλλων. Αν μπουν και οι υποβρύχια εκτοξευόμενοι αντιαεροπορικοί, τότε μιλάμε για ένα σκάφος πλήρες.
Επίσης, όπως έχει γράψει η ΠΤΗΣΗ, οι Γερμανοί μας δίνουν υποβρύχια από τη σειρά ναυπήγησης τη δική τους (και των Νορβηγών). Έτσι θα μπορέσουμε να πάρουμε το πρώτο κάπου το 2031, δηλαδή πολύ νωρίτερα από οποιαδήποτε άλλη επιλογή. Με αυτό το κόλπο οι Γάλλοι κατάφεραν να πάρουν την ελληνική παραγγελία για τις ΦΔΙ. Δηλαδή μας έδωσαν τη 2η δική τους ΦΔΙ, και έτσι έχουμε τώρα τον ΚΙΜΩΝΑ. Βέβαια, παρότι πήραμε τη 2η σε σειρά κατασκευής, πάλι είχαμε μια καθυστέρηση σχεδόν έτους, αλλά το θέμα είναι πως το ΠΝ έχει το πλοίο εν έτει 2026.
Η ΡΟΝΑΡ έκανε ένα πολύ μεγάλο ταξίδι
Μιλώντας για ΦΔΙ, πρέπει να σας πω πως πέρασε στα ψιλά το γεγονός ότι η γαλλική ΦΔΙ, η ΑΜΙΡΑΛ ΡΟΝΑΡ έκανε ένα πολύ μεγάλο ωκεάνιο ταξίδι. Μάλιστα έφτασε στις ΗΠΑ.
Το θέμα είναι πως το πλοίο απέδειξε πως η ΝΑΒΑΛ ΓΚΡΟΥΠ έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στο σκαρί, και πραγματικά αυτό που λένε οι Πτησαίοι χρόνια τώρα, ισχύει. Πως δηλαδή το πλοίο σχεδιάστηκε σαν μια φθηνότερη ΦΡΕΜΜ. Και αν δεν κόστιζαν τόσο ακριβά τα ΣΗΦΑΗΡ και ΚΑΠΤΑΣ-4, το κόστος της ΦΔΙ θα ήταν και πολύ χαμηλότερο. Αυτό όμως που αξίζει να δούμε είναι πως είναι ένα πολεμικό πλοίο πρώτης γραμμής, με ντίζελ. Χάρη στη σχεδίαση, υδροδυναμικά, μπορεί να επιτυγχάνει ικανοποιητικές ταχύτητες, ενώ μπορεί να πλέει με την οικονομία του αμιγώς ντίζελ μηχανοστασίου.
Καθώς ξέρω το άγχος πολλών από εσάς, σχετικά με το θόρυβο των ντίζελ, σε αποστολές ανθυποβρυχιακού πολέμου, οι πληροφορίες μου λένε πως αν και δεν είναι ΦΡΕΜΜ, εντούτοις το ΚΑΠΤΑΣ-4 δουλεύει εξαιρετικά. Και σύντομα, θα αποδειχτεί αυτό και στις ασκήσεις.