Σήμερα στο ΚΨΜ ζήτησα φρέντο και μου έδωσαν μνημόνιο συνεργασίας. Είχε υπογραφές, είχε φωτογραφίες, καφέ δεν είχε. Κάπως έτσι αντιμετωπίζουμε και την ελληνική ναυπηγική. Πολλή κουβέντα για το τι θα μπορούσαμε να φτιάξουμε, λιγότερες παραγγελίες για να αρχίσουμε να το φτιάχνουμε.

Στο μεταξύ, η τουρκική φρεγάτα ΙΣΤΙΦ έφτασε μέχρι το αμερικανικό τραπέζι, ενώ οι Ναυταίοι του Οικονομικού μαθαίνουν πως έρχεται αλλαγή στολής. Οι απέναντι εξάγουν σχεδιάσεις. Εμείς, από ό,τι φαίνεται, ετοιμαζόμαστε να εξάγουμε Ναυταίους στο χακί.

Η ΙΣΤΙΦ και το μυστικό που λέγεται παραγγελία

Η φρεγάτα ΙΣΤΙΦ, γνωστή και ως κλάση ΙΣΤΑΝΜΠΟΥΛ, φέρεται να είναι ανάμεσα στις ξένες σχεδιάσεις που εξετάζονται στις ΗΠΑ, που ψάχνουν μια νέα κλάση ανθυποβρυχιακών πλοίων. Δίπλα της βρίσκονται ιαπωνικές και νοτιοκορεατικές προτάσεις. Δεν λέω πως το Αμερικανικό Ναυτικό θα αγοράσει τουρκική φρεγάτα. Λέω πως οι Τούρκοι έφτασαν να έχουν πλοίο που συζητιέται μέχρι εκεί.

Ξεκίνησαν με την οικογένεια ΜΙΛΓΚΕΜ, παρήγγειλαν πλοία για το δικό τους Ναυτικό, έβαλαν τη βιομηχανία τους να δουλέψει και προχώρησαν στις επόμενες μονάδες. Σήμερα επτά φρεγάτες της κλάσης ναυπηγούνται παράλληλα σε τρία τουρκικά ναυπηγεία.

Αυτό ήταν το “φοβερό μυστικό” τους! Δεν περίμεναν να συγκινηθεί πρώτα κάποιος ξένος πελάτης. Τα παρήγγειλαν οι ίδιοι, οι τεχνίτες έπιασαν δουλειά και η εμπειρία πέρασε από το πρώτο πλοίο στο επόμενο. Ύστερα ήρθαν οι εξαγωγές που ήδη κάνουν πουλώντας πλοία στο Πακιστάν, στην Ουκρανία, στην Μαλαισία κ.ο.κ.

Εμείς εξακολουθούμε να ρωτάμε αν η ελληνική ναυπηγική είναι «ώριμη». Αγαπητοί μου, το ναυπηγείο δεν είναι αβοκάντο, να το αφήσουμε στον πάγκο και να περιμένουμε. Παραγγελίες θέλει.

Σκαραμαγκάς, Ελευσίνα και ο δωρεάν φρέντο

Ο Σκαραμαγκάς κινείται ξανά. Η παραγγελία για τα οκτώ ΒΙΚΤΑ είναι δουλειά με ελληνικό αποτύπωμα, ενώ υπάρχει και συνεργασία με τη ΧΙΟΥΝΤΑΪ για σκάφη επιφανείας. Στην Ελευσίνα η συμφωνία με τη ΧΑΝΓΟΥΑ ανοίγει προοπτικές. Τις προοπτικές τις θέλω. Περισσότερο θέλω τη σύμβαση, τη λαμαρίνα και τον τεχνίτη που θα πληρωθεί για να την κόψει.

Το έχω πει και για την Ελευσίνα, όταν μιλούσαμε για ναυπήγηση, συντήρηση και γνώση που μένουν εδώ. Δεν έχω κάτι υπέρ του ενός ναυπηγείου και εναντίον του άλλου. Οτιδήποτε σοβαρό φτιαχτεί στον Σκαραμαγκά ή στην Ελευσίνα θα το στηρίξω. Αν χρειαστεί, θα πάω και δωρεάν φρέντο στους τεχνίτες.

Γιατί η δουλειά θα γίνει μόνο με την Ελλάδα. Αν περιμένουμε να μας σώσουν ξένα ναυπηγεία, θα καταλήξουμε πάλι να τα γλείφουμε μήπως στάξει κανένα φράγκο για διαφήμιση. Οι δικές μας δεξαμενές, πάντως, δεν γεμίζουν με διαφημιστικά πακέτα.

Το ζητούμενο είναι να τελειώνει μια παραγγελία και να αρχίζει η επόμενη. Ο τεχνίτης να ξέρει πως θα έχει δουλειά και του χρόνου, ο νεότερος να μάθει δίπλα του και το ναυπηγείο να επενδύσει σε εξοπλισμό που θα χρησιμοποιήσει ξανά. Αν μετά από κάθε πλοίο σβήνει η γραμμή και σκορπίζει η ομάδα, στην επόμενη παραγγελία, θα πληρώσουμε από την αρχή όσα είχαμε ήδη μάθει.

Και η συνέχεια αυτή μπορεί να έρθει από νέες ναυπηγήσεις, επισκευές και αναβαθμίσεις μαζί. Χρειάζεται όμως να ξέρει το ναυπηγείο τι έρχεται, ώστε να προετοιμαστεί. Αλλιώς θα ψάχνουμε συγκολλητές παραμονές της σύμβασης και θα απορούμε που ο άνθρωπος πήγε εκεί όπου του έδιναν δουλειά. Ο πατριωτισμός είναι καλός, το νοίκι πληρώνεται κάθε μήνα.

Οι συμβάσεις των ΦΔΙ και τα λεφτά που ψάχνουμε

Μιλώντας για δουλειά στην Ελλάδα, με τις ΦΔΙ ακούμε συνέχεια τη ΝΑΒΑΛ ΓΚΡΟΥΠ να διαφημίζει περισσότερες από 120 συμβάσεις με περίπου 70 ελληνικές επιχειρήσεις. Ωραία τα πλήθη, αλλά πόσα λεφτά έχουν έρθει εδώ από τις ΦΔΙ; Αυτό δεν μας το έχει πει κανείς. Ο αριθμός των συμβάσεων δεν είναι ο τζίρος τους, όπως ο αριθμός των καφέδων που κερνάω δεν είναι ο προϋπολογισμός του Ναυτικού.

Για τις κονσόλες του ΣΕΤΙΣ, ας πούμε, η δουλειά που ακουγόταν πως θα ήταν είκοσι εκατομμύρια, εγώ ακούω πως τελικά δεν ήταν περισσότερα από κανά δυο. Δύο, όχι είκοσι. Το μηδενικό έκανε ταξίδι στη Γαλλία και δεν γύρισε;

Τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας παραδίδουν συνέχεια κομμάτια. Στους ισολογισμούς τους πού αποτυπώνεται αυτή η δουλειά; Πού είναι η σοβαρή αύξηση που θα περίμενε κανείς από τέτοιο πρόγραμμα; Οι άνθρωποι κατασκευάζουν. Οι χειροκροτητές, τι ακριβώς μετράνε;

Δεν ζητάω να μας δείξουν άλλη μία φωτογραφία με ένα τμήμα κύτους. Να μάθουμε πόσο πληρώθηκε η ελληνική εταιρεία ζητάω. Να ξέρουμε αν αγοράσαμε πλοία με ουσιαστική επιστροφή στη δική μας βιομηχανία ή αν η επιστροφή εξαντλήθηκε στο αναμνηστικό φυλλάδιο.

Το δώδεκα τοις εκατό στις FDI και η αριθμητική του χειροκροτήματος

Κι αυτό το δώδεκα με δεκατρία τοις εκατό ελληνική προστιθέμενη αξία, από πού προκύπτει; Σε ποιο ποσό εφαρμόζεται και τι μετράει μέσα; Ρωτάω. Ας μάθουν έστω οι Πτησαίοι να μας πουν, γιατί τόσο καιρό ακούμε το ποσοστό και ψάχνουμε τα ευρώ.

Το ΥΕΘΑ έχει μιλήσει για δώδεκα, μετά δεκαπέντε και εικοσιπέντε τοις εκατό για την τέταρτη ΦΔΙ. Τα ποσοστά λοιπόν ανεβαίνουν. Οι καταβολές πόσες είναι; Η υπόσχεση συμμετοχής σε ένα πρόγραμμα δεν είναι κατάθεση σε ελληνικό λογαριασμό.

Αν μιλάμε για δώδεκα με δεκατρία τοις εκατό πάνω σε 2 δισεκατομμύρια που ήταν το κόστος για τις 3 πρώτες φρεγάτες (χωρίς τα όπλα τους), ο λογαριασμός βγάζει 250-260 εκατομμύρια ευρώ. Τέτοια ποσά θα έκαναν αισθητή διαφορά στην ελληνική αμυντική βιομηχανία. Οπότε έχουν πέσει στην οικονομία ή θα πέσουν, ή έχει μπει κάποιος άλλος παρονομαστής κοστολόγησης που δεν μας εξήγησαν;

Η δική μου εκτίμηση, με όσα ακούω, είναι πολύ λιγότερο πανηγυρική. Από τα τόσα δισεκατομμύρια των FDI, με το ζόρι θα πέσουν κάποιες δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στην Ελλάδα. Μακάρι να μου δείξουν πολύ περισσότερα. Μέχρι τότε, το ποσοστό δεν πληρώνει τον συγκολλητή και οι υπογραφές δεν αγοράζουν καινούργιο μηχάνημα.

Και μην τα μπλέκουμε. Ο ΚΙΜΩΝ μπορεί να είναι εξαιρετικό πλοίο και η ελληνική βιομηχανική επιστροφή να είναι ψίχουλα. Η ναυτική του αξία δεν μεγαλώνει τον λογαριασμό μιας ελληνικής εταιρείας. Μπράβο στους χειροκροτητές. Τον λογαριασμό, πάντως, τον πληρώσαμε εμείς.

Ο ΚΙΜΩΝ καίει λίγο και θυμίζει το ΕΝΤΕΡΠΡΑΪΖ

Μιλώντας για τις ΦΔΙ, μαθαίνω πως στο Πολεμικό Ναυτικό έχουν μείνει πολύ ευχαριστημένοι από τη συμπεριφορά του ΚΙΜΩΝΑ στη θάλασσα. Αυτό που τους έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι η χαμηλή κατανάλωση.

Το πλοίο έχει τέσσερις κύριους ντίζελ και σχεδίαση που δίνει βάρος στην οικονομία πλου. «Ντίζελ έχουν κι άλλα πλοία», θα μου πείτε. Βεβαίως. Έχουν όμως διαφορετικές ηλικίες, διαφορετικά κύτη και διαφορετικό λογαριασμό καυσίμων. Η φρεγάτα αγοράζεται μία φορά, στη θάλασσα βγαίνει επί δεκαετίες.

Ένας ναυταίος που πέρασε από το μηχανοστάσιο μού είπε πως θυμίζει το ΕΝΤΕΡΠΡΑΪΖ. Του ΠΑΪΚ, παρακαλώ. Όχι το παλιό του ΚΕΡΚ. Μη μου στέλνετε τώρα φωτογραφίες για να διαπιστώσουμε ποια κονσόλα μοιάζει με ποια. Μόνο να μη ζητήσει κανένας σύμβουλος πρόωση δίνης για την τέταρτη ΦΔΙ. Θα μας παραδοθεί η καλωδίωση και η δίνη θα έρθει στο επόμενο πρότυπο.

Οι Οικονομικοί πάνε χακί

Μιλώντας για Ναυταίους, ο ΚαΨιΜιτζής έμαθε πως τον ερχόμενο Ιανουάριο έρχεται Ενιαίο Διακλαδικό Σώμα Οικονομικών. Η πληροφορία που έχω λέει πως το νέο Σώμα θα περάσει κάτω από τον Ελληνικό Στρατό και όλοι, Αεροπόροι και Ναυταίοι του Οικονομικού, θα φορέσουν χακί. Υπέροχα για όλους, πλην του ΠΝ.

Μιλάμε και για ανθρώπους που μπήκαν στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων πριν από δεκαετίες. Επέλεξαν Ναυτικό, εκπαιδεύτηκαν για το Ναυτικό, υπηρέτησαν στο Ναυτικό και τώρα θα τους εξηγήσουμε πως ήρθε η ώρα να αλλάξουν χρώμα. Τόσα χρόνια περίμεναν μεταρρύθμιση και τους ήρθε αλλαγή γκαρνταρόμπας.

Υπάρχει όμως ένα βασικό πρόβλημα, που μάλλον χάθηκε κάπου ανάμεσα στις στολές και στις οργανωτικές διαφάνειες. Ο ΕΣ έχει Σώμα Εφοδιασμού και Μεταφορών, έχει Σώμα Υλικού Πολέμου. Η ΠΑ έχει Εφοδιαστές. Το ΠΝ δεν έχει ξεχωριστό αντίστοιχο σώμα αξιωματικών που θα παραμείνει πίσω να κάνει αυτή τη δουλειά.

Στο Ναυτικό οι Οικονομικοί έχουν αναλάβει και τον εφοδιασμό. Δεν ασχολούνται μόνο με λογαριασμούς και μισθοδοσία. Άρα, πριν τους βγάλουμε από την κλαδική τους δομή, κάποιος πρέπει να εξηγήσει πώς θα συνεχίσει να λειτουργεί αυτή η πλευρά του ΠΝ. Με λίγα λόγια, πάλι το Ναυτικό τρώει τη λέζα.

Ο εφοδιασμός δεν μένει στην αποβάθρα

Ένα πλοίο που λείπει στη θάλασσα δεν περιμένει απλώς να καταχωριστεί σωστά ένα τιμολόγιο. Θέλει το κατάλληλο υλικό, στον σωστό χρόνο, εκεί όπου μπορεί να το παραλάβει. Κάποιος πρέπει να συνδέει το απόθεμα με τη συντήρηση και τη συντήρηση με τον απόπλου. Ο προϋπολογισμός μπορεί να είναι τακτοποιημένος και η φρεγάτα να περιμένει ακόμη ένα ανταλλακτικό.

Κοινές οικονομικές διαδικασίες και κοινό λογισμικό, ευχαρίστως. Η ερώτηση είναι ποιος θα κάνει αύριο τη δουλειά που σήμερα κάνουν οι Ναυταίοι Οικονομικοί, με ποια στελέχη και με ποια ναυτική εκπαίδευση. Θα παραμείνουν στις θέσεις τους; Θα αντικατασταθούν; Πριν αλλάξουμε την ταμπέλα, ας απαντήσουμε σε αυτά. Το πλοίο θέλει εφοδιασμό είτε ο αρμόδιος φορά λευκά είτε χακί.

Διακλαδικότητα με αφρό ξυρίσματος

Το δεύτερο πρόβλημα είναι πιο ναυτικό και πιο… τριχωτό. Πολλοί Ναυταίοι Οικονομικοί είναι μουσάτοι. Με το χακί έρχεται, όπως μου το περιγράφουν, και το ξυράφι. Θα αλλάξουν λοιπόν Σώμα, στολή και πρόσωπο. Πάλι τεράστια επιτυχία εναντίον του ΠΝ.

Φαντάζομαι τον άνθρωπο που υπηρετεί τριάντα χρόνια, έχει μούσι από τότε που ο ΚαΨιΜιτζής έπινε φραπέ και μαθαίνει πως η οικονομική ενοποίηση αρχίζει από το πιγούνι του. Κοινές διαδικασίες, κοινά συστήματα, κοινός αφρός ξυρίσματος.

Η διακλαδικότητα έχει νόημα όταν λύνει προβλήματα. Εδώ θέλω πρώτα να δω ποιος κρατά τον εφοδιασμό του Ναυτικού όρθιο. Τα γένια, πάντως, ούτε τον προϋπολογισμό καθυστέρησαν ούτε τα ανταλλακτικά έκρυψαν.

Ο Δένδιας, το ΠΝ και οι σύμβουλοι

Γενικά, θεωρώ πως ο Νίκος Δένδιας αγαπά το ΠΝ. Οι ΜΠΕΡΓΚΑΜΙΝΙ, τα μη επανδρωμένα σκάφη και ο εκσυγχρονισμός των ΜΕΚΟ δείχνουν πως θέλει να το ενισχύσει. Αυτό το αναγνωρίζω, όπως αναγνωρίζω και όσα εξακολουθούν να λείπουν από τα πλοία και τα υποβρύχιά μας.

Πολύ φοβάμαι όμως πως κάποιοι σύμβουλοί του ειλικρινά δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Μετά το απολαυστικό «το ΠΝ θα βγει εκτός Αιγαίου», έρχονται κι άλλες τέτοιες ωραίες ιδέες. Το Αιγαίο δεν είναι μικρό διαμέρισμα, να μετακομίσουμε επειδή αγοράσαμε μεγαλύτερο καναπέ.

Το ΠΝ ξέρει πού πρέπει να επιχειρεί και τι χρειάζεται για να το κάνει. Καλό θα ήταν, πριν σερβιριστεί η επόμενη μεγάλη σύλληψη, να ρωτήσουν και τους ανθρώπους που θα την εφαρμόσουν. Οι ναύαρχοι είναι εκεί. Δεν χρειάζεται να τους ανακαλύψει επιτροπή.

Οκτώ ΣΚΑΛΠ και η νίκη των ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ

Μιλώντας για μεγάλες συλλήψεις, ακούω πως η επαναφορά της ιδέας Αποστολάκη για πυραύλους κρουζ στις ΦΔΙ δεν εκπορεύεται από το ΠΝ, αλλά από συμβούλους. Και ξαναρχίζει το γνωστό έργο με τους ΣΚΑΛΠ ΝΑΒΑΛ, λες και τέσσερα, οκτώ ή ακόμη και δεκαέξι βλήματα θα αλλάξουν από μόνα τους την πορεία ενός πολέμου.

Το τι κερδίζεις και τι θυσιάζεις με λίγους πυραύλους κρουζ σε μια φρεγάτα δεν είναι καινούργια κουβέντα. Κι όμως, κάθε φορά τη σερβίρουμε σαν να εμφανίστηκε η μυστική συνταγή της νίκης πάνω από το Λοριάν.

Στους πολέμους που παρακολουθούμε έχουν πέσει ένας σκασμός πύραυλοι και οι συγκρούσεις συνεχίζονται. Κανείς δεν είπε πως τα πλήγματα είναι άχρηστα. Η απορία μου είναι πώς οκτώ ΣΚΑΛΠ ανά καράβι εκστασιάζουν τους ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ σε βαθμό που σχεδόν μοιράζουν ήδη μετάλλια για την επόμενη ελληνοτουρκική σύρραξη.

Αν η χώρα θέλει περισσότερη δυνατότητα στρατηγικού πλήγματος, να τη συζητήσει συνολικά. Να αποφασίσει πόσα όπλα χρειάζεται, σε ποιους φορείς και με τι αποθέματα για τη συνέχεια. Δεν ξεκινάς από τον εντυπωσιακό πύραυλο και μετά ψάχνεις σε ποιο καράβι θα τον στριμώξεις. Μια εθνική δυνατότητα χρειάζεται βάθος και συνέχεια, όχι απλώς έναν μικρό αριθμό βλημάτων σε ένα εντυπωσιακό πλοίο.

Στη φρεγάτα κάθε τέτοια προσθήκη έχει λογαριασμό, σε χρήματα, εργασίες και διαμόρφωση. Θέλω να ξέρω τι θα θυσιάσουμε και γιατί. Κυρίως θέλω να ξέρω τι θα έχει το πλοίο διαθέσιμο αφού ρίξει τους λίγους πυραύλους που τόσο μας ενθουσίασαν. Ο πόλεμος δεν τελειώνει μαζί με τον πρώτο φόρτο, ούτε περιμένει να κλείσει η πανηγυρική ανάρτηση.

Εγώ θα άρχιζα από τα όπλα που χρειάζεται η φρεγάτα για να παραμείνει στη μάχη και να προστατεύει τον Στόλο. Μετά συζητάμε και τα υπόλοιπα. Αλλά είναι λιγότερο συναρπαστικό να ζητάς φόρτους και αναχορηγίες από το να ζωγραφίζεις ένα βέλος μέχρι την Άγκυρα. Τι ζούμε…

Λεφτά για το ΠΝ υπάρχουν, είναι τα… δικά του!

Μιλώντας για λογαριασμούς, μαθαίνω πως η μετακόμιση από την Κλαυθμώνος πήγε… καλά. Το ιστορικό ακίνητο του Πολεμικού Ναυτικού είναι πλέον διαθέσιμο για οικονομική αξιοποίηση. Οι υπηρεσίες μετακινήθηκαν και τώρα μπορεί να αρχίσει η επόμενη δουλειά. Ωραία. Να αξιοποιηθεί. Περιμένω μόνο να δω τι θα επιστρέψει από αυτή την αξιοποίηση στο Ναυτικό, που έχει ανάγκες από τα πληρώματα μέχρι τα όπλα. Τελικά λεφτά για το ΠΝ υπάρχουν. Απλώς είναι τα λεφτά του ΠΝ.

Από το διαθέσιμο ακίνητο μέχρι το χρήσιμο έσοδο υπάρχει δρόμος. Και στον λογαριασμό ανήκει και η μετακόμιση, μαζί με όσα χρειάζονται οι υπηρεσίες για να λειτουργούν στη νέα τους θέση. Με ενδιαφέρει τι θα μείνει καθαρά και πού θα πάει. Να αποκτήσει η περιουσία απόδοση, και αυτή η απόδοση να πιάσει τόπο.

Αν γυρίσει σε ανταλλακτικά, όπλα ή μέριμνα για τα πληρώματα, θα πω μπράβο. Αν μας παρουσιαστεί ως καινούργια χρηματοδότηση κάτι που προήλθε από την ίδια την περιουσία του Ναυτικού, θα κρατήσω μια μικρή επιφύλαξη για το χειροκρότημα. Στο ΚΨΜ, όταν κερνάω καφέ με τα λεφτά του διπλανού, τουλάχιστον τον ρωτάω πρώτα.

Η ΠΤΗΣΗ έφτιαξε και κανάλι στο Φέισμπουκ. Σας προτείνω να το ακολουθήσετε. Καφέ κερνάμε, ξυραφάκια όχι.