Η τουρκική MKE παρουσίασε εγκατάσταση ολοκλήρωσης του ναυτικού πυροβόλου DENİZHAN των 76 χιλιοστών και επιβεβαίωσε ότι εργάζεται σε πυροβόλο 127 χιλιοστών το οποίο προορίζεται για το μελλοντικό αντιτορπιλικό TF 2000 που έχει αρχίσει ήδη να κατασκευάζεται. Η εξέλιξη δείχνει προσπάθεια να συγκροτηθεί στην Τουρκία ολόκληρος ο κύκλος ενός σύνθετου ναυτικού όπλου: κατασκευή, συναρμολόγηση, δοκιμή, ολοκλήρωση στο πλοίο, παραγωγή πυρομαχικών και υποστήριξη.

Το πυροβόλο έχει κάννη 76/62 ρυθμό έως 80 βολών ανά λεπτό, 80 έτοιμα βλήματα για βολή και μέγιστη εμβέλεια 16 χιλιομέτρων με κοινά πυρομαχικά ή 20 χιλιομέτρων με αυξημένης εμβέλειας. Οι αριθμοί το τοποθετούν στην καθιερωμένη κατηγορία των 76 χιλιοστών, όμως η επιχειρησιακή του αξία θα κριθεί από την αξιοπιστία, το σύστημα ελέγχου πυρός και τα διαθέσιμα πυρομαχικά.

Η εγκατάσταση ολοκλήρωσης είναι πιο σημαντική από την κάννη

Ένα ναυτικό πυροβόλο δεν παραδίδεται ως αυτόνομο μεταλλικό συγκρότημα. Χρειάζεται τροφοδοσία, αποθήκη έτοιμων βλημάτων, ψύξη, ισχύ, επικοινωνία με το σύστημα μάχης και ακριβή δεδομένα από ραντάρ ή ηλεκτροοπτικό. Η εγκατάσταση ολοκλήρωσης επιτρέπει δοκιμές αυτών των διεπαφών πριν το όπλο τοποθετηθεί στο πλοίο, μειώνοντας τον χρόνο και το ρίσκο στο ναυπηγείο. Η Τουρκία αποκτά επίσης ικανότητα να εξελίσσει το προϊόν με βάση πραγματικά δεδομένα βολών. Οι αστοχίες τροφοδοσίας, οι ταλαντώσεις της βάσης και οι καθυστερήσεις του λογισμικού εμφανίζονται μόνο όταν το σύνολο λειτουργήσει ως σύστημα. Η εγχώρια πρόσβαση στον σχεδιασμό επιτρέπει ταχύτερη διόρθωση και μικρότερη εξάρτηση από ξένο κατασκευαστή.

Η γραμμή ολοκλήρωσης επιτρέπει επίσης τυποποιημένη αποδοχή κάθε μονάδας. Το πυροβόλο μπορεί να υποβληθεί σε ελέγχους κίνησης, τροφοδοσίας, ασφάλειας και επικοινωνίας με εξομοιωμένο σύστημα μάχης πριν μεταφερθεί στο ναυπηγείο. Έτσι η βλάβη απομονώνεται στο εργοστάσιο και δεν αναζητείται πάνω σε ένα πλοίο όπου ταυτόχρονα εργάζονται δεκάδες συνεργεία. Τα δεδομένα κάθε δοκιμής δημιουργούν ιστορικό διαμόρφωσης και διευκολύνουν τη συντήρηση σε όλη τη ζωή του όπλου.

Η ολοκλήρωση στο πλοίο παραμένει ξεχωριστό στάδιο. Η βάση πρέπει να ευθυγραμμιστεί με το σύστημα αναφοράς του πλοίου, να επιβεβαιωθούν τα τόξα βολής και να αποκλειστούν τομείς όπου κινδυνεύουν ιστοί, σωσίβιες λέμβοι ή άλλο υλικό. Το CMS χρειάζεται να μεταδίδει εντολές και δεδομένα στόχου με γνωστή καθυστέρηση, ενώ οι αισθητήρες πρέπει να συμφωνούν για τη θέση του ίδιου ίχνους. Ένα όπλο που λειτουργεί σωστά στο εργοστάσιο αποκτά επιχειρησιακή αξία μόνο μετά την πιστοποίηση της συνολικής εγκατάστασης.

Για εξαγωγές, αυτή η δυνατότητα προσφέρει στην MKE έλεγχο του χρονοδιαγράμματος και ευελιξία στις διεπαφές. Κάθε πελάτης μπορεί να ζητήσει διαφορετικό CMS, ηλεκτροοπτικό, ραντάρ ή πακέτο πυρομαχικών. Η πραγματική πρόκληση βρίσκεται στη διατήρηση ενιαίας βασικής διαμόρφωσης ώστε οι παραλλαγές να μη δημιουργήσουν μικρές, ασύμβατες σειρές με υψηλό κόστος υποστήριξης. Το μητρώο λογισμικού, καλωδιώσεων και ανταλλακτικών είναι τόσο κρίσιμο όσο η παραγωγή της κάννης.

Το άλμα στα 127 χιλιοστά επηρεάζει ολόκληρη τη σχεδίαση του πλοίου. Η αποθήκη πυρομαχικών, οι ανελκυστήρες, η προστασία του χώρου, η ανάκρουση και το βάρος ψηλά πρέπει να προβλεφθούν από νωρίς. Η χρησιμότητα για πυρά υποστήριξης εξαρτάται από το είδος και την ακρίβεια των βλημάτων, καθώς και από την ικανότητα λήψης συντεταγμένων στόχου από άλλες πλατφόρμες. Η ανάπτυξη του όπλου θα κριθεί επομένως μαζί με το πυρομαχικό, το σύστημα ελέγχου πυρός και το πλοίο φορέα.

Εγκατάσταση ολοκλήρωσης και δοκιμών του ναυτικού πυροβόλου 76 χιλιοστών της MKE
Η εγκατάσταση ολοκλήρωσης του DENİZHAN επιτρέπει δοκιμή μηχανικών, ηλεκτρικών και ψηφιακών διεπαφών πριν από την εγκατάσταση στο πλοίο.

Η αεράμυνα κρίνεται από τα πυρομαχικά και τον αισθητήρα

Το 76άρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά αεροσκαφών, πυραύλων και ντρόουν, όμως ο ονομαστικός ρυθμός βολής δεν λέει πόσα θα καταρρίψει. Χρειάζεται συνεχής λύση βολής και κατάλληλο πυρομαχικό. Ένα συμβατικό βλήμα με κρουστική πυροδότηση απαιτεί πολύ ακριβές άμεσο πλήγμα. Προγραμματιζόμενη ή καθοδηγούμενη λύση αυξάνει την πιθανότητα επιτυχίας και μειώνει την κατανάλωση.

Η Τουρκία θα πρέπει επομένως να αναπτύξει ή να πιστοποιήσει οικογένεια πυρομαχικών, προγραμματιστή και αλγόριθμους ελέγχου πυρός. Το ίδιο ισχύει για κάθε ναυτικό που αξιολογεί το προϊόν. Χωρίς γνωστή απόδοση αισθητήρα και πυρομαχικού, η αποτελεσματικότητα απέναντι στη δυσκολότερη απειλή παραμένει αβέβαιη.

Η αξιολόγηση χρειάζεται να ξεχωρίζει τουλάχιστον τρεις αποστολές. Κατά στόχου επιφανείας ενδιαφέρουν η εμβέλεια, η ακρίβεια και το αποτέλεσμα πάνω σε διαφορετικές κατασκευές. Κατά ξηράς απαιτούνται αξιόπιστες συντεταγμένες, βαλλιστική διόρθωση και έλεγχος διασποράς. Στην αντιαεροπορική άμυνα κυριαρχούν ο χρόνος αντίδρασης, η ποιότητα του ίχνους, ο τρόπος πυροδότησης και η πιθανότητα δεύτερης ριπής. Ένα πυρομαχικό που αποδίδει καλά σε μία αποστολή δεν προσφέρει αυτομάτως το ίδιο αποτέλεσμα στις άλλες.

Τα προγραμματιζόμενα βλήματα χρειάζονται μέτρηση της πραγματικής αρχικής ταχύτητας. Η φθορά της κάννης, η θερμοκρασία και οι μικρές διαφορές μεταξύ φυσιγγίων μεταβάλλουν τον χρόνο πτήσης. Ο προγραμματιστής πρέπει να χρησιμοποιεί την τελευταία μέτρηση και να ρυθμίζει κάθε βλήμα πριν εγκαταλείψει την κάννη. Αν το νέφος θραυσμάτων δημιουργηθεί λίγα μέτρα νωρίτερα ή αργότερα, η πιθανότητα πλήγματος σε μικρό ντρόουν ή sea-skimmer μειώνεται απότομα.

Τι σημαίνει για το ισοζύγιο στο Αιγαίο

Η εγχώρια παραγωγή επιτρέπει στην Τουρκία να εξοπλίζει νέες φρεγάτες, κορβέτες και περιπολικά χωρίς να περιμένει ξένη γραμμή παραγωγής. Επιτρέπει επίσης εξαγωγές μαζί με πλοία τουρκικών ναυπηγείων. Η αξία αυξάνεται όταν ο πελάτης αγοράζει ενιαίο πακέτο πυροβόλου, πυρομαχικών, συστήματος μάχης και τεχνικής υποστήριξης. Αυτό το πακέτο δημιουργεί μακροχρόνια σχέση με τον πελάτη. Τα πυρομαχικά, οι αναβαθμίσεις λογισμικού, τα ανταλλακτικά και η εκπαίδευση συνεχίζονται για δεκαετίες μετά την παράδοση του πλοίου. Η Τουρκία επιδιώκει έτσι μεγαλύτερο μέρος της αξίας κάθε εξαγωγής και μικρότερη έκθεση σε άδειες τρίτων χωρών. Για τον αγοραστή, η ενιαία ευθύνη μπορεί να απλοποιήσει την υποστήριξη, αυξάνει όμως την ανάγκη για σαφείς εγγυήσεις διαθεσιμότητας και πρόσβασης σε τεχνικά δεδομένα.

Για την Ελλάδα, η εξέλιξη δεν απαιτεί αντιγραφή του προϊόντος. Απαιτεί σοβαρή πολιτική για αποθέματα, συντήρηση και εγχώρια συμμετοχή στα υφιστάμενα πυροβόλα 76 και 127 χιλιοστών. Το Πολεμικό Ναυτικό πρέπει να γνωρίζει πόσες πλήρεις αναχορηγίες διαθέτει, πόσο γρήγορα επαναφορτώνονται τα πλοία και ποια πυρομαχικά μπορούν να αντιμετωπίσουν μικρούς εναέριους στόχους. Η απογραφή πρέπει να είναι ανά διαμόρφωση και αποστολή. Δεν αρκεί ο συνολικός αριθμός βλημάτων όταν μέρος του αποθέματος έχει διαφορετική πυροδότηση, παλαιότητα ή πιστοποίηση για άλλη έκδοση όπλου. Χρειάζεται παρακολούθηση ημερομηνιών, παρτίδων, περιβαλλοντικής κατάστασης και συμβατότητας με τους προγραμματιστές κάθε πλοίου. Η αναχορηγία στη βάση πρέπει επίσης να ασκηθεί με πραγματικό φόρτο, ώστε να μετρηθούν χρόνοι και ανάγκες προσωπικού.

Οι κάννες και τα κρίσιμα συγκροτήματα χρειάζονται δικό τους απόθεμα. Η έντονη χρήση κατά πολλών ντρόουν μπορεί να επιταχύνει τη φθορά και να δημιουργήσει ανάγκη αντικατάστασης σε περίοδο υψηλής ζήτησης. Συμβάσεις για επιθεώρηση, επισκευή και παράδοση ανταλλακτικών πρέπει να ενεργοποιούνται πριν εμφανιστεί έλλειψη. Έτσι η ισχύς του πυροβόλου περιλαμβάνει το εργοστάσιο και την αποθήκη που το κρατούν σε λειτουργία.

Πίσω όψη του συστήματος DENİZHAN 76 και του χώρου τροφοδοσίας πυρομαχικών
Το σύστημα τροφοδοσίας και ο έτοιμος φόρτος αποτελούν κρίσιμο μέρος της πραγματικής αντοχής ενός ναυτικού πυροβόλου.

Η ελληνική βιομηχανία μπορεί να διεκδικήσει ρόλο σε ηλεκτρονικά, λογισμικό, συντήρηση, προγραμματισμό πυρομαχικών και δοκιμές, ακόμη και όταν η κάννη παραμένει ξένης σχεδίασης. Αυτά είναι τα τμήματα…

H συνέχεια στο Naval Defence