Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται μπροστά σε κρίσιμη κοινοβουλευτική δοκιμασία, καθώς γερουσιαστές ανακοίνωσαν ότι θα κάνουν ψηφοφορία πριν από τις 13 Δεκεμβρίου για την αμερικανοσαουδαραβική συμφωνία ειρηνικής πυρηνικής συνεργασίας Section 123.
Η συμφωνία υποβλήθηκε στο Κογκρέσο στα τέλη Αυγούστου και καταχωρίστηκε στη Γερουσία στις 14 Σεπτεμβρίου, ενεργοποιώντας την προβλεπόμενη περίοδο εξέτασης των 90 ημερών. Όπως μετέδωσε το Reuters, ομάδα γερουσιαστών προώθησε διαδικασία που υποχρεώνει το σώμα να τοποθετηθεί πριν εκπνεύσει το σχετικό χρονικό όριο.
Οι συμφωνίες Section 123 αποτελούν το νομικό πλαίσιο που απαιτείται ώστε αμερικανικές εταιρείες και κρατικοί φορείς να μπορούν να μεταφέρουν πυρηνική τεχνολογία, υλικά και τεχνογνωσία για ειρηνικές χρήσεις. Το συγκεκριμένο κείμενο υπεγράφη τον Ιούλιο από τον υπουργό Ενέργειας των ΗΠΑ Κρις Ράιτ και τον Σαουδάραβα υπουργό Ενέργειας πρίγκιπα Αμπντουλαζίζ μπιν Σαλμάν.
Η βασική ένσταση των επικριτών αφορά το γεγονός ότι η συμφωνία δεν περιλαμβάνει ρητή και μόνιμη απαγόρευση εμπλουτισμού ουρανίου ή επανεπεξεργασίας αναλωμένου καυσίμου εντός της Σαουδικής Αραβίας. Αυτό διαφοροποιεί το πλαίσιο από το λεγόμενο «χρυσό πρότυπο» που είχαν αποδεχθεί τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οι υποστηρικτές του κειμένου αντιτείνουν ότι προβλέπονται αυστηρές εγγυήσεις, έλεγχοι και αμερικανική εποπτεία.
Πρόσθετη αβεβαιότητα προκαλούν δύο απόρρητες συνοδευτικές επιστολές. Δεκαοκτώ γερουσιαστές ζήτησαν την αποδέσμευσή τους, θεωρώντας ότι το Κογκρέσο και η κοινή γνώμη πρέπει να γνωρίζουν εάν περιέχουν δεσμεύσεις που επηρεάζουν τους όρους μη διάδοσης. Ο γερουσιαστής Τζεφ Μέρκλεϊ υποστήριξε ότι χωρίς πλήρη ενημέρωση δεν μπορεί να γίνει ουσιαστικός έλεγχος.
Η συζήτηση εξελίσσεται μέσα σε ένα ευρύτερο πλέγμα στρατηγικής προσέγγισης Ουάσιγκτον και Ριάντ, με ενεργειακές, αμυντικές και περιφερειακές διαστάσεις. Το υπόβαθρο περιλαμβάνει και τις νέες ισορροπίες που δημιουργούν οι σαουδαραβικές σχέσεις με το Πακιστάν, τις οποίες η ΠΤΗΣΗ έχει εξετάσει σε προηγούμενη ανάλυση για τη Συμφωνία της Μέκκας.
