Πρόσφατη εξέλιξη για το ευρωπαϊκό μεσαίου μεγέθους, μη επανδρωμένο Eurodrone είναι πως η Airbus -που έχει την επίβλεψη του προγράμματος- υπέγραψε Μνημόνιο Συνεννόησης με την Kawasaki Heavy Industries για την εξέλιξη μιας ιαπωνικής ναυτικής παραλλαγής του, προσαρμοσμένης σε αποστολές ανθυποβρυχιακού πολέμου.
Το Eurodrone θεωρείται κατάλληλο για ένα τέτοιο ρόλο καθώς υπόσχεται μεγάλη αυτονομία (έως 40 ώρες), ωφέλιμο φορτίο 2,3 τόνων και ικανότητα μεταφοράς ηχοσημαντήρων και τορπιλών. Η συνεργασία προβλέπει ενσωμάτωση ιαπωνικών αισθητήρων και οπλικών συστημάτων, με στόχο στη συγκεκριμένη έκδοση η Ιαπωνία να έχει τον πλήρη έλεγχο ανάπτυξης.
Ωστόσο, το πρόγραμμα σέρνεται εδώ και χρόνια. Ο αρχικός προγραμματισμός για πρώτη πτήση το 2025, μετατέθηκε για το 2029, με είσοδο σε υπηρεσία μετά το 2030, αλλά πλέον ούτε και αυτό είναι σίγουρο. Προβλήματα συντονισμού μεταξύ Airbus και Dassault, αύξηση βάρους και κόστους, καθώς και διαφωνίες για την κατανομή εργασιών έχουν προκαλέσει καθυστερήσεις και εντάσεις. Η Γαλλία αν και παραμένει βιομηχανικός εταίρος, έχει ήδη αναβάλλει την προμήθεια του (συνεχίζουν ως πελάτες και εταίροι Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία), θεωρώντας το σύστημα υπερβολικά βαρύ, ακριβό και λιγότερο κατάλληλο για υψηλής έντασης συγκρούσεις σε σχέση με άλλες εναλλακτικές.
Έτσι η αρχική προσέγγιση με την Kawasaki έρχεται ως ανάσα για ένα πρόγραμμα που κινδυνεύει να θεωρηθεί ξεπερασμένο πριν καν πετάξει. Αν επιτύχει, μπορεί να δώσει πολύτιμα δεδομένα και για αντίστοιχες ευρωπαϊκές εκδοχές. Διαφορετικά, το Eurodrone κινδυνεύει να μείνει άλλο ένα παράδειγμα ευρωπαϊκής ασυνεννοησίας σε αμυντικά θέματα.
