Η ελβετική παραγγελία για μαχητικά F-35A, μετά από τα πολλά προβλήματα αύξησης κόστους που διαπιστώθηκαν, έχει και καλά νέα: Καθώς η Armasuisse (η ομοσπονδιακή υπηρεσία που χειρίζεται θέματα εξοπλισμών) και η Lockheed Martin υπέγραψαν συμπληρωματική συμφωνία αντισταθμιστικών ωφελημάτων που υπερβαίνει τους αρχικούς στόχους.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της ελβετικής κυβέρνησης στις 7 Ιουλίου, τα νέα έργα ενισχύουν τεχνολογίες κρίσιμες για την ασφάλεια, τις βιομηχανικές δυνατότητες και την ανθεκτικότητα της χώρας. Εφόσον υλοποιηθούν πλήρως, το συνολικό αντισταθμιστικό έργο θα φτάσει το 73% της αξίας της σύμβασης, αντί του συμφωνημένου 60%, ενώ οι περιφερειακοί στόχοι υπερκαλύπτονται κατά 40% στη γαλλόφωνη και 140% στην ιταλόφωνη Ελβετία.

Μέχρι τον Ιούνιο του 2026 έχουν ήδη πιστωθεί συναλλαγές ύψους 1,03 δισ. δολαρίων, περίπου το ένα τρίτο της συμφωνημένης υποχρέωσης (3 δισ. δολάρια). Τα νέα έργα περιλαμβάνουν σύστημα εκπαίδευσης για κινητήρες F135 με μεταφορά τεχνογνωσίας, παραγωγή και επισκευή της καλύπτρας, εκπαίδευση ασφαλείας για ψηφιακά δίκτυα σχετικά με το F-35, ανάπτυξη πυρομαχικών εκπαίδευσης, προηγμένη κατασκευή κρίσιμων εξαρτημάτων, μικρο-νανοτεχνολογίες, κβαντικά υπολογιστικά συστήματα και αεροπορικά συνθετικά καύσιμα.

Σύμφωνα με την ελβετική κυβέρνηση τα αντισταθμιστικά οφέλη κατά 20% έχουν απευθείας σχέση με την προμηθεια των F-35, ενώ ένα 40% αφορά γενικότερους τομείς άμυνας και ασφαλείας. Οπότε η χώρα έχει διασφαλίσει πως θα στηρίξει την εγχώρια βιομηχανική βάση σε μεγάλη ποικιλία δράσεων, κυρίως άμυνας αλλά και πολιτικών εφαρμογών.

Η ελληνική περίπτωση

Η Ελλάδα, έχει ήδη παραγγείλει 20 F-35 ενώ έχει και πάρει έγκριση για αγορά έως άλλων 20. Ωστόσο, ανακύπτει το ερώτημα: Ποια ακριβώς είναι τα συγκεκριμένα ωφέλη για την ελληνική βιομηχανία και άμυνα; Ενώ η Ελβετία υπερκαλύπτει τους στόχους της για αντισταθμιστικά, δεν έχουμε δει ακόμη ένα αναλυτικό πλάνο με παρόμοια, και κυρίως για μεταφορά τεχνογνωσίας και συμμετοχή ελληνικών εταιρειών στην εφοδιαστική αλυσίδα του προγράμματος. Εδώ η επίκληση της μικρότερης παραγγελίας (20 η Ελλάδα, 36 μαχητικά η Ελβετία), δεν είναι επαρκής για να μην λάβει η χώρα μας αντισταθμιστικά έργα, τα οποία να είναι και αναπτυξιακής φύσεως και όχι κάποιες κατασκευές και υποδομές/υπηρεσίες υποστήριξης των νέων αεροσκαφών.