Σύμφωνα με την ισραηλινή ιστοσελίδα Globes, η πυραυλική επίθεση στις σαουδαραβικές πετρελαϊκές εγκαταστάσεις το 2019 έχει ανοίξει κι άλλο ένα κεφάλαιο στην προσέγγιση του αραβικού κόσμου με το Ισραήλ.
Το δίλημμα των πωλήσεων ισραηλινών όπλων κι αμυντικής τεχνολογίας έχει οξυνθεί με την υπογραφή των ειρηνευτικών συμφωνιών με τα ΗΑΕ και το Μπαχρέιν, και σύντομα και με το Σουδάν. Οι συμφωνίες αυτές εκτιμάται ότι θα οδηγήσουν σε σημαντική αύξηση των αμυντικών εξαγωγών προς τα κράτη του Κόλπου, που είναι από τους μεγαλύτερους αγοραστές όπλων στον κόσμο.
Το θέμα όμως είναι ότι το δίλημμα αυτό θα φτάσει σύντομα σε μια πολύ σημαντική καμπή. Πηγές που επικαλείται η «Globes» αναφέρουν ότι αρκετά κράτη του Κόλπου έχουν εκδηλώσει ανοιχτά αρχικό ενδιαφέρον για την αγορά ηλεκτρονικών συστημάτων άμυνας από το Ισραήλ, καθώς και για τον όπλικά συστήματα για την υπεράσπιση πετρελαϊκών εγκαταστάσεων πετρελαίου από πυραυλικές επιθέσεις.
Το ενδιαφέρον έχει εκφραστεί στο σύστημα ενεργού προστασίας Trophy της Rafael Advanced Defense Systems Ltd. για θωρακισμένα οχήματα και σε συστήματα άμυνας εναντίον πυραύλων που εκτοξεύονται από drone, μεταξύ των οποίων συστήματα ραντάρ και άλλα συστήματα ανίχνευσης, ηλεκτρονικά συστήματα παρεμβολών καθώς και πυραύλους αναχαίτισης εδάφους – αέρος.
Αυτές οι επαφές με το Ισραήλ πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της συμμετοχής των ΗΑΕ και της Σαουδικής Αραβίας στον εμφύλιο πόλεμο στην Υεμένη από την πλευρά της κυβέρνησης, εναντίον των ανταρτών Χούτι, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν. Οι δυνάμεις του συνασπισμού των κρατών του Κόλπου συμμετέχουν σε αυτήν τη σύγκρουση στον αέρα, στη ξηρά και στη θάλασσα, και τα ισραηλινά συστήματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χρήσιμα.
Όσον αφορά την πυραυλική άμυνα, το ενδιαφέρον είναι κατανοητό μετά την επίθεση στις εγκαταστάσεις πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας τον Σεπτέμβριο του 2019, η οποία τότε αποδόθηκε στο Ιράν αν και το Ιράν βέβαια αρνήθηκε τα πάντα. Αυτή η επίθεση είχε ως αποτέλεσμα την μείωση στο μισό της ικανότητας παραγωγής πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας για αρκετές ημέρες. Στην επίθεση εκείνη χρησιμοποιήθηκαν ιρανικά αναλώσιμα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα «αυτοκτονίας» και πυραύλοι πλεύσης, και θεωρείται ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προσέγγιση των κρατών του Κόλπου με το Ισραήλ και στην επιθυμία τους για επίσημη συμμαχία ενάντια στον κοινό εχθρό, το Ιράν.
Εάν τώρα αυτή η αρχική εκδήλωση ενδιαφέροντος εξελιχθεί σε επίσημη προσέγγιση, τότε επαφίεται σε τρία άτομα που θα πρέπει να αποφασίσουν πώς θα απαντήσουν: ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο υπουργός Άμυνας Μπένι Γκάντς και ο υπουργός Εξωτερικών Γκάμπι Ασκενάζι. Θα πρέπει να λάβουν μια απόφαση επί της αρχής, η οποία θα περιλαμβάνει την εξακρίβωση της στάσης των ΗΠΑ επί του θέματος. Αυτό είναι σημαντικό διότι πολλά ισραηλινά αμυντικά προϊόντα αναπτύχθηκαν από κοινού με τις ΗΠΑ. Επιπλέον, θα πρέπει να λάβουν υπόψη και τον κίνδυνο διαρροής ευαίσθητων πληροφοριών μέσω της εξαγωγής των όπλων αυτών, κυρίως όσον αφορά τις επιδόσεις τους.
Σύμφωνα με μια άλλη πηγή που επικαλείται η ισραηλινή ιστοσελίδα, ο πειρασμός για το Ισραήλ να πουλήσει όπλα στα κράτη του Κόλπου είναι μεγάλος. Με τον τρόπο αυτό, θα βρίσκονταν ισραηλινά οπλικά συστήματα δίπλα στην αυλή του Ιράν, και έτσι θα αναδεικνύονταν στην πράξη το τεράστιο πλεονέκτημα των πρόσφατων ειρηνευτικών συμφωνιών με τα κράτη του Κόλπου: «Η ανάπτυξη ισραηλινών οπλιστικών συστημάτων, έστω και μόνο αμυντικών, αλλάζει εντελώς την εξίσωση Ισραήλ-Ιράν, στην οποία μέχρι τώρα βλέπαμε εγγύτητα μόνο για το Ισραήλ, μέσω ιρανικών όπλων και πυραύλων που κατέχει η Χεζμπολάχ και ισλαμιστικές οργανώσεις στη Λωρίδα της Γάζας».
Φυσικά υπάρχει και η οικονομική πτυχή. Σύμφωνα με τη SIBAT, τη Διεύθυνση Διεθνούς Αμυντικής Συνεργασίας του Υπουργείου Άμυνας, οι ισραηλινές εξαγωγές όπλων έφτασαν τα 7,2 δισεκατομμύρια δολάρια το 2019. Οι χώρες στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού αντιπροσωπεύουν το 41% των πωλήσεων, η Ευρώπη 26% και η Βόρεια Αμερική 25%. Η Ινδία είναι ένας μεγάλος εισαγωγέας, όπως και οι Φιλιππίνες, η Σρι Λάνκα, το Βιετνάμ και το Αζερμπαϊτζάν (που χρησιμοποιεί μάλιστα αυτή τη στιγμή ισραηλινά όπλα στη σύγκρουση με την Αρμενία στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ).