Το FF72 της γαλλικής Positive Aviation είναι μια φιλόδοξη πρόταση που επιχειρεί να μεταφέρει το επιβατηγό αεροσκάφος περιφερειακών πτήσεων, ATR 72, στον δύσκολο κόσμο της αμφίβιας αεροπυρόσβεσης. Ως βάση προετείνεται το ATR 72-600, στο οποίο προστίθενται δεξαμενές νερού στο εσωτερικό, δύο μεγάλοι πλωτήρες με ενσωματωμένο σύστημα προσγείωσης με τροχούς, σύστημα υδροληψίας και οι απαιτούμενες ενισχύσεις στην άτρακτο και στην πτέρυγα. Η εταιρεία δηλώνει πως η μετασκευή θα μπορεί να μεταφέρει 8.000 λίτρα νερού, δηλαδή περίπου 30% μεγαλύτερο φορτίο από το CL-415. Η μέγιστη αναφερόμενη ταχύτητα πλεύσης είναι 260 κόμβοι σε πτήση στα 18.000 πόδια.
Το ενδιαφέρον του προγράμματος βρίσκεται στην επιλογή της πλατφόρμας. Η Positive Aviation αξιοποιεί ένα αεροσκάφος που πετά ήδη σε πολλές χώρες, διαθέτει παγκόσμιο κύκλο υποστήριξης και αφθονία ανταλλακτικών, ενώ διαθέτει τους γνωστούς κινητήρες PW127 της Pratt & Whitney Canada. Η φιλοσοφία αυτή μπορεί να προσφέρει εύκολη πρόσβαση σε τεχνική βάση και ταχύτερη διαθεσιμότητα κοινών εξαρτημάτων από ότι ένα εξειδικευμένο πυροσβεστικό αεροσκάφος, με ελάχιστα αντίτυπα διεθνώς.
Ένα πρόγραμμα που αναμένει δοκιμές
Το FF72 βρίσκεται ακόμη στη φάση εξέλιξης. Είχε αναφερθεί πως η πρώτη πτήση θα γινόταν το 2026, ενώ νεότερη ενημέρωση από τη Multiplast, η οποία κατασκευάζει τους πλωτήρες, μεταφέρει τις πτητικές δοκιμές στις αρχές του 2027 και την επιχειρησιακή ένταξη το 2029. Ημερομηνίες βέβαια που κανείς δεν γνωρίζει αν τηρηθούν.
Η μετασκευή υπερβαίνει κατά πολύ την τοποθέτηση δύο πλωτήρων. Κατά την υδροληψία, οι κατασκευές αυτές δέχονται επανειλημμένα ισχυρά υδροδυναμικά φορτία, μεταφέρουν τις δυνάμεις στην άτρακτο και πρέπει να επιτρέπουν ασφαλή αποθαλάσσωση με πλήρεις δεξαμενές. Χρειάζονται επίσης προστασία από διάβρωση, ειδικές διαδικασίες επιθεώρησης και τεκμηρίωση για κάθε κρίσιμο εξάρτημα. Η επιτυχία του FF72 θα κριθεί από την αντοχή του σε δεκάδες κύκλους υδροληψίας μέσα στην ίδια ημέρα, σε θάλασσα με κυματισμό, άνεμο και υψηλές θερμοκρασίες.
Πάντως η εταιρεία ακολουθεί την οδό συμπληρωματικής πιστοποίησης πάνω στο ήδη πιστοποιημένο ATR. Αυτή η επιλογή έχει λογική, αφού περιορίζει την ανάγκη ανάπτυξης ενός πλήρως νέου αεροσκάφους.
Τι υπόσχεται το FF72-Scooper
Η Positive Aviation αναφέρει λήψη 8 τόνων νερού σε λιγότερο από 12 δευτερόλεπτα, ταχύτητα υδροληψίας 98 κόμβων και ρίψη του πλήρους φορτίου μέσα σε 1,2 δευτερόλεπτα. Θα υπάρχει η δυνατότητα για συνεχή ρίψη, ή τμηματικές, όπως και χρήση νερού με πρόσθετα ή επιβραδυντικό.
Υπάρχει και μια εμπορική πλευρά που αξίζει παρακολούθηση. Η αμερικανική Bridger Aerospace είχε ανακοινώσει το 2025 μη δεσμευτικό μνημόνιο συνεργασίας με την Positive Aviation, με προοπτική αγοράς έως δέκα FF72 και δικαιώματα για επιπλέον αεροσκάφη. Η εξέλιξη αυτή φανερώνει ενδιαφέρον της αγοράς, χωρίς να ισοδυναμεί με εξασφαλισμένη γραμμή παραγωγής.
Η πρόταση της Positive Aviation περιλαμβάνει και το FF72-Tanker, τη χερσαία εκδοχή για ρίψεις επιβραδυντικού υγρού. Εδώ η εταιρεία αναφέρει χωρητικότητα έως 10 τόνων επιβραδυντικού ή νερού. Το tanker θα εξυπηρετεί αποστολές από αεροδρόμια, ενώ το scooper θα κάνει υδροληψία.
Η σύγκριση με τα CL-415 και DHC-515
Το CL-415 παραμένει το καθιερωμένο μέτρο σύγκρισης. Σχεδιάστηκε εξαρχής ως αμφίβιο πυροσβεστικό, έχει πολυετή επιχειρησιακή ιστορία και η συμπεριφορά του σε υδροληψία αποτελεί είναι γνωστή σε πληρώματα και τεχνικούς. Με χωρητικότητα 6.137 λίτρων, μεταφέρει μικρότερο φορτίο από το θεωρητικό μέγιστο του FF72. Η διαφορά των 1.863 λίτρων υπέρ του γαλλικού προγράμματος έχει σημασία, αρκεί να διατηρείται ο ίδιος ρυθμός κύκλου πυρόσβεσης με την ίδια ασφάλεια σε πραγματικές συνθήκες.
Όσο για το νέο De Havilland Canadair 515, αυτό ακολουθεί την αρχιτεκτονική του CL-415, με νέο πιλοτήριο, βελτιώσεις στην αντιδιαβρωτική προστασία και στη συντήρηση. Εδώ η De Havilland δηλώνει ότι θα κάνει υδροληψία σε 12 δευτερόλεπτα και θα αποδίδει ακόμη και σε κύματα δύο μέτρων.
Η υπόσχεση της υποστήριξης
Εδώ βρίσκεται το πιο ελκυστικό μέρος του προγράμματος. Η Positive δηλώνει ότι το 80% των δομικών μερών και το 90% των συστημάτων προέρχονται από την οικογένεια ATR. Οπότε ένας φορέας που επιλέγει FF72 θα αποκτούσε πρόσβαση σε ώριμο οικοσύστημα για μεγάλο μέρος του αεροσκάφους, σε αντίθεση με έναν εντελώς νέο τύπο.
Η εικόνα για την Ελλάδα είναι ενδιαφέρουσα. Αεροσκάφη ATR 72 υπηρετούν επί χρόνια στην ελληνική πολιτική αεροπορία, στην Olympic Air, και υπάρχει η σχετική βάση υποστήριξης στο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Οπότε η βαριά συντήρηση και η τεχνική υποστήριξη ενός μελλοντικού FF72 θα μπορούσαν να οργανωθούν εύκολα στο αεροδρόμιο της Αθήνας.
Έτσι η Ελλάδα έχει λόγο να παρακολουθήσει την εξέλιξη του FF72 και να ζητήσει τεχνική ενημέρωση μόλις αρχίσουν οι πτητικές δοκιμές. Η χώρα χρειάζεται βέβαια τα επτά DHC-515 που έχει παραγγείλει, όπως και να διασφαλίσει την αναβάθμιση και τη διαθεσιμότητα των σημερινών CL-415. Παράλληλα, μια ευρωπαϊκή λύση πάνω στο ATR θα άξιζε αξιολόγηση ως συμπληρωματική δυνατότητα για την επόμενη δεκαετία. Εκεί, μια ομάδα από την Πολιτική Προστασία, το Πυροσβεστικό Σώμα, την Πολεμική Αεροπορία και τεχνικούς οργανισμούς συντήρησης θα μπορούσε να παρακολουθήσει τις δοκιμές, ώστε να διαπιστώσει αν το FF72 αποδεικνύει στην πράξη όσα υπόσχεται.
