Αν και η Κίνα λειτουργεί γενικώς με βάση το μοντέλο του κρατισμού, με αποτέλεσμα το σύνολο των εταιρειών της χώρας να βρίσκονται υπό κρατικό έλεγχο – άσχετα αν δουλεύουν με κριτήρια ελεύθερης αγοράς – κατά περίπτωση η αρχή αυτή τίθεται στο περιθώριο.

Η εταιρεία Landscape ιδρύθηκε το 2015 με την ενθάρρυνση της κεντρικής κυβέρνησης προκειμένου να αποτελέσει έναν κινέζικο ανταγωνισμό στην αγορά τοποθέτησης φορτίων σε τροχιά, ως αντίπαλο δέος της αμερικανικής Space Χ του Elon Musk.
Στην πιο πρόσφατη προσπάθειά της, ο πύραυλος της με την ονομασία Zhuque-1 (ZQ-1) απέτυχε στην αποστολή του, που ήταν η τοποθέτηση σε τροχιά ενός δορυφόρου με όνομα «Μέλλον» για λογαριασμό της κρατικής Κεντρικής Τηλεόρασης της Κίνας (CCTV).
Ο ύψους 19 μέτρων πύραυλος είχε αναπτυχθεί από την εν λόγω εταιρεία. Φέτος τον Μάιο είχε εκτοξευθεί με επιτυχία ο μικρότερος πύραυλος «Chong Liangjiang Star», ο πρώτος που είχε αναπτύξει η OneSpace Technology, μια άλλη ιδιωτική κινεζική διαστημική εταιρεία, επίσης με έδρα το Πεκίνο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κινέζος πρόδρος Σι Τζινπινγκ είχε θέσει ως στόχο προτεραιότητας την ανάδειξη της Κίνας σε διαστημική υπερδύναμη, έχοντας ως πρώτο φιλόδοξο στόχο τη δημιουργία ενός μόνιμου επανδρωμένου κινεζικού σταθμού γύρω από το Γη περίπου το 2022.
Η Κίνα πάντως είναι ήδη μεγάλη παγκόσμια δύναμη στον χώρο των διαστημικών εφαρμογών.  Έχει αυτόνομη ικανότητα τοποθέτησης δορυφόρων σε τροχιά, έχει ανεβάσει και φέρει πίσω ανθρώπους στο διάστημα, έχει αναπτύξει δικό της επιχειρησιακό σύστημα δορυφορικού προσδιορισμού θέσης, ενώ διαθέτει κι εγνωσμένη ικανότητα κατάρριψης δορυφόρων.