Η Ρωσία αναζητά νέους τρόπους για να διατηρεί την επικοινωνία με τα επιθετικά drones που στέλνει εναντίον της Ουκρανίας. Και σε αυτή την προσπάθεια φαίνεται πως έχει έναν πολύτιμο σύμμαχο: τη Λευκορωσία. Σύμφωνα με δημοσίευμα της ουκρανικής εφημερίδας Ukrainska Pravda, η Μόσχα χρησιμοποιεί σταθμούς αναμετάδοσης σήματος στο έδαφος της γειτονικής χώρας, προκειμένου να εξασφαλίζει πιο σταθερή επικοινωνία με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της. Το πρόβλημα έγινε εντονότερο μετά τους περιορισμούς στην πρόσβαση ρωσικών drones στο δορυφορικό δίκτυο Starlink, στις αρχές του 2026. Χωρίς αξιόπιστη σύνδεση, ένα drone μπορεί να συνεχίσει να πετά με προγραμματισμένη πορεία, αλλά η δυνατότητα του χειριστή να λαμβάνει εικόνα, να αλλάζει στόχο ή να διορθώνει την πορεία του περιορίζεται σημαντικά. Έτσι, η Ρωσία προσπαθεί να καλύψει τα κενά χρησιμοποιώντας επίγειους σταθμούς και άλλες λύσεις που δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από δορυφόρους.
Το ενδιαφέρον είναι ότι οι εγκαταστάσεις αυτές δεν χρειάζεται να μοιάζουν με στρατιωτικές βάσεις. Όπως εξηγεί ο Ουκρανός ειδικός σε θέματα αεροπορίας Ανατόλι Χραπτσίνσκι, οι αναμεταδότες μπορούν να τοποθετούνται πάνω σε συνηθισμένους πύργους τηλεπικοινωνιών, αξιοποιώντας υποδομές που ήδη υπάρχουν. Σύμφωνα με την εκτίμησή του, ένας τέτοιος σταθμός μπορεί να μεταδίδει σήμα σε απόσταση περίπου 100 έως 140 χιλιομέτρων. Υπάρχει όμως και μια δεύτερη δυνατότητα: τα ίδια τα drones μπορούν να λειτουργούν ως ενδιάμεσοι αναμεταδότες, μεταφέροντας το σήμα από το ένα στο άλλο. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται μια αλυσίδα επικοινωνίας που, υπό κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να φτάσει σε απόσταση 200 ή ακόμη και 300 χιλιομέτρων. Κατά το ουκρανικό δημοσίευμα, οι σχετικοί σταθμοί στη Λευκορωσία είχαν τεθεί προσωρινά εκτός λειτουργίας το καλοκαίρι, αλλά επανενεργοποιήθηκαν τον Σεπτέμβριο. Οι πληροφορίες αυτές προέρχονται από ουκρανικές πηγές και δεν έχουν επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα σε όλες τους τις λεπτομέρειες.
Πίσω από αυτή την προσπάθεια βρίσκεται ένα ευρύτερο πρόβλημα για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις: η ανάγκη για ασφαλείς και αξιόπιστες επικοινωνίες σε έναν πόλεμο όπου τα drones έχουν αποκτήσει τεράστια σημασία. Η Μόσχα αναπτύσσει το δικό της δορυφορικό δίκτυο, γνωστό ως «Rassvet», μέσω της εταιρείας Bureau 1440. Μέσα στο 2026 εκτοξεύθηκαν δύο ομάδες των 16 δορυφόρων, ωστόσο ένας τόσο μικρός αριθμός δεν αρκεί για να προσφέρει συνεχή κάλυψη αντίστοιχη με εκείνη του Starlink.
Μέχρι να αποκτήσει μια πιο ολοκληρωμένη λύση, η Ρωσία αναγκάζεται να συνδυάζει διαφορετικά συστήματα επικοινωνίας, με τους αναμεταδότες στη Λευκορωσία να αποτελούν, σύμφωνα με τις ουκρανικές πληροφορίες, μέρος αυτής της προσπάθειας. Η υπόθεση αναδεικνύει και τον ρόλο του Μινσκ στον πόλεμο: παρότι η Λευκορωσία δεν έχει στείλει τον στρατό της να πολεμήσει στην Ουκρανία, το έδαφος και οι υποδομές της εξακολουθούν να έχουν στρατιωτική σημασία για τη Μόσχα. Και σε έναν πόλεμο όπου η εικόνα από μια κάμερα και η μετάδοση μιας εντολής μπορούν να καθορίσουν την έκβαση μιας επίθεσης, η επικοινωνία είναι σχεδόν εξίσου σημαντική με το ίδιο το όπλο.
