Η είδηση της απόκτησης των επιθετικών ελικοπτέρων Tiger της Αυστραλίας από την Ουκρανία κυκλοφορεί ήδη εδώ και αρκετά χρόνια αλλά μια πρόσφατη εξέλιξη δείχνει να κλείνει αυτήν την υπόθεση οριστικά. Η Ουκρανία φέρεται να απέσυρε οριστικά το αίτημά της για την παραχώρηση επιθετικών ελικοπτέρων Eurocopter Tiger από την Αυστραλία, παρά το γεγονός ότι τα αεροσκάφη μπορούσαν να διατεθούν ως στρατιωτική βοήθεια χωρίς κόστος αγοράς.
Σύμφωνα με τον Ουκρανό πρέσβη στην Αυστραλία, Βασίλ Μιροσνιτσένκο, η απόφαση ελήφθη έπειτα από αξιολόγηση του κόστους ανά ώρα πτήσης, της διαθεσιμότητας ανταλλακτικών, της τεχνικής κατάστασης των ελικοπτέρων και της διαμόρφωσής τους.
Η εξέλιξη αναδεικνύει ένα βασικό ζήτημα των αμυντικών προμηθειών: η δωρεάν απόκτηση ενός οπλικού συστήματος δεν συνεπάγεται χαμηλό κόστος χρήσης. Κάθε νέα πλατφόρμα απαιτεί εκπαίδευση χειριστών και τεχνικού προσωπικού, υποδομές, ειδικό εξοπλισμό υποστήριξης, ανταλλακτικά, πυρομαχικά και αξιόπιστη εφοδιαστική αλυσίδα.
Στην περίπτωση των Tiger, το ζήτημα αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς η Αυστραλία βρίσκεται ήδη σε διαδικασία αντικατάστασής τους από AH-64E Apache. Το ιστορικό υψηλού κόστους λειτουργίας και οι απαιτήσεις διατήρησης επιχειρησιακής διαθεσιμότητας αποτέλεσαν παράγοντες στην αυστραλιανή απόφαση αντικατάστασης του τύπου.
Για την Ουκρανία, επομένως, η επιλογή δεν αφορά απλώς τον αριθμό των ελικοπτέρων που μπορούν να παραχωρηθούν, αλλά την ικανότητα διατήρησής τους σε επιχειρησιακή κατάσταση. Σε συνθήκες πολέμου, ένα αεροσκάφος που παραμένει καθηλωμένο λόγω έλλειψης ανταλλακτικών ή τεχνικής υποστήριξης έχει περιορισμένη επιχειρησιακή αξία, ανεξάρτητα από το κόστος απόκτησής του.
Η ουκρανική άποψη για τα Tiger δεν είναι παράλογη. Το υψηλό κόστος λειτουργίας και η δυσκολία διατήρησης υψηλών διαθεσιμοτήτων είναι προβλήματα που αντιμετωπίζουν κι άλλοι χρήστες του ελικοπτέρου, όπως η Γερμανία, που σημαντικός αριθμός παρέμεινε για χρόνια εκτός λειτουργίας ενώ είναι και ο βασικός λόγος που αποσύρθηκαν από την αυστραλιανή υπηρεσία μετά από μόλις 10 χρόνια πραγματικής χρήσης.
Η υπόθεση των Tiger αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της σημασίας του κόστους κύκλου ζωής: η τιμή αγοράς ή παραχώρησης είναι μόνο η αρχή, καθώς το πραγματικό κόστος ενός οπλικού συστήματος καθορίζεται από όσα απαιτούνται για να λειτουργεί, να συντηρείται και να παραμένει διαθέσιμο σε βάθος χρόνου. Στις αμυντικές προμήθειες, δεν αξιολογείται μόνο τι μπορεί να αποκτηθεί, αλλά κυρίως τι μπορεί να υποστηριχθεί επιχειρησιακά. Ένα σύστημα μπορεί να είναι δωρεάν στην απόκτηση και ακριβό στην κατοχή.
