Είναι πάντα δύσκολο να πατάς σε δύο (και τρεις και τέσσερις) βάρκες στην διεθνή πολιτική και η Τουρκία το κάνει εδώ και αρκετό καιρό. Έτσι, σύμφωνα με ανακοίνωση της Αεροπορικής Διοίκησης του ΝΑΤΟ, τουρκικά F-16 απογειώθηκαν από την αεροπορική βάση Άμαρι της Εσθονίας στις 24 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο νατοϊκής επιχείρησης αναγνώρισης ρωσικών στρατιωτικών αεροσκαφών πάνω από τον Κόλπο της Φινλανδίας. Στην επιχείρηση συμμετείχαν επίσης φινλανδικά F/A-18, σουηδικά Gripen και ιταλικά Eurofighter από τη βάση Σιαουλιάι της Λιθουανίας.
Τα συμμαχικά μαχητικά αναγνώρισαν και παρακολούθησαν ρωσικά αεροσκάφη, μεταξύ των οποίων ένα μεταγωγικό και μαχητικά. Η δραστηριότητα εξελίχθηκε σε διεθνή εναέριο χώρο. Η απογείωση των νατοϊκών μαχητικών έγινε στο πλαίσιο της ετοιμότητας ταχείας αντίδρασης της Συμμαχίας.
Η τουρκική παρουσία στην Εσθονία είναι μέρος προγραμματισμένης ανάπτυξης. Η Άγκυρα έχει στείλει στην Άμαρι πέντε F-16 και 76 στελέχη για τη νατοϊκή αποστολή ενισχυμένης εναέριας επιτήρησης, η οποία προβλέπεται να διαρκέσει έως τις 30 Νοεμβρίου. Για τις χώρες της Βαλτικής, που δεν διαθέτουν δικά τους μαχητικά αεροσκάφη, τέτοιες αποστολές αποτελούν σταθερό στοιχείο της συλλογικής τους άμυνας.
Η εικόνα, ωστόσο, έχει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος: τουρκικά μαχητικά επιχειρούν μαζί με βόρειους Ευρωπαίους συμμάχους απέναντι σε ρωσικές στρατιωτικές πτήσεις, ενώ η κυβέρνηση Ερντογάν διατηρεί μια πολύ στενή σχέση με τη Μόσχα. Οι δύο χώρες εξακολουθούν να συνομιλούν ακόμη και για το ευαίσθητο ζήτημα των ρωσικών συστημάτων S-400 που αγόρασε η Τουρκία, έχουν μεγάλη εμπορική δραστηριότητα μεταξύ τους, και η Τουρκία ουσιαστικά αποτελεί την έμμεση “πύλη εξόδου” της Ρωσίας, καθώς δεν εφαρμόζει εις βάρος της τις κυρώσεις που έχουν επιβάλλει τα άλλα κράτη του ΝΑΤΟ. Έτσι μέσω Τουρκίας γίνεται μεγάλο μέρος της εμπορικής/επιβατηγής αεροπορικής επικοινωνίας της Ρωσίας, μέσω Τουρκίας η Μόσχα προμηθεύεται κρίσιμα υλικά για την πολεμική της προσπάθεια αλλά και πάλι μέσω Τουρκίας, ρωσικά κεφάλαια διοχετεύονται σε διεθνείς επενδύσεις. Παράλληλα, η Άγκυρα δηλώνει ότι στηρίζει την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας και επιδιώκει διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου. Την ίδια στιγμή η Άγκυρα πουλά και στρατιωτικό υλικό στο Κίεβο!
Οπότε έχουμε μια πολύ δύσκολη άσκηση ισορροπίας. Η Τουρκία θέλει να παραμένει αξιόπιστος σύμμαχος στις νατοϊκές επιχειρήσεις, χωρίς να χάσει την πρόσβαση που έχει στη ρωσική ηγεσία. Η αποστολή στη Βαλτική δείχνει, πάντως, ότι οι σχέσεις της με τη Μόσχα δεν την εξαιρούν από τις στρατιωτικές υποχρεώσεις της στη Συμμαχία. Το αποτέλεσμα; Μια πολλαπλότητα τουρκικών δράσεων, όπου η Άγκυρα δοκιμάζει τις αντοχές και ανοχές όλων, επιδιώκοντας ένα διαρκή συμβιβασμό που εκτιμά πως τελικά είναι προς όφελος της, χωρίς μεγάλα ρίσκα.
Φωτό αρχείου
