Το σημερινό ΚαΨιΜί είναι από εκείνα που άρχισα να γράφω όσο ήμουν ακόμη στο χωριό. Κρατούσα σημειώσεις κάτω από τον πλάτανο, ανάμεσα σε καφέδες, σχόλια αναγνωστών και μερικές απολύτως απαραίτητες επισκέψεις στην παραλία. Ινκόγκνιτο πάντα, για να γλιτώνω τα αυτόγραφα.

Έτσι, μην απορείτε που γυρίζω πίσω στον Αύγουστο. Οι σημειώσεις έμειναν στο τετράδιο και ο ΚαΨιΜιτζής επέστρεψε στο πόστο του, χωρίς πραγματογνωμοσύνες του καφενείου και περισπούδαστες εκθέσεις.

Το ΦΑΪΡ ΜΠΟΣ έσπασε στον Αστακό

Στις 16 Αυγούστου, ένα μισθωμένο πυροσβεστικό ΑΙΡ ΤΡΑΚΤΟΡ με πλωτήρες προσθαλασσώθηκε κατά την υδροληψία, στη θαλάσσια περιοχή νοτιοανατολικά του Αστακού. Ο χειριστής, ο μοναδικός επιβαίνων, περισυνελέγη σώος. Αυτό είναι το πρώτο και το σημαντικότερο καλό νέο.

Μετά κοιτάζει κανείς την επίσημη φωτογραφία του Λιμενικού. Το ΦΑΪΡ ΜΠΟΣ βρίσκεται μέσα στη θάλασσα, στραβωμένο και βαριά χτυπημένο. Μικροζημιά πάντως αυτό το πράγμα δύσκολα το λες. Μάλλον μιλάμε για αεροσκάφος άχρηστο πλέον ή για μια επισκευή τόσο μεγάλη, που θα τη συζητήσουν ο ιδιοκτήτης και η ασφαλιστική του για πολύ καιρό.

Ήταν μισθωμένο, άρα το ελληνικό Δημόσιο αγόρασε υπηρεσία και όχι το ίδιο το κουφάρι. Ευτυχώς. Το συμβάν όμως μένει εδώ και προστίθεται σε όσα λέει ο ΚαΨιΜιτζής εδώ και πολύ καιρό.

Πόσες φορές να το πω για τα ΦΑΪΡ ΜΠΟΣ

Μιλώντας για όσα λέω εδώ και καιρό, το ΚαΨιΜί Νο 95 είχε τίτλο το φιάσκο των ΑΙΡ ΤΡΑΚΤΟΡ. Στο ΚαΨιΜί Νο 127 επέστρεψα στο ίδιο θέμα. Τα ΦΑΪΡ ΜΠΟΣ είναι εξαιρετικά για τις λίμνες του Καναδά και τις Μεσοπολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών. Για την Ελλάδα είναι λάθος εργαλείο.

Η ελληνική φωτιά συνήθως θεριεύει μαζί με τον άνεμο. Η θάλασσα έχει κύμα, ριπές, σκάφη, βράχια και καλοκαιρινή κίνηση. Το ΦΑΪΡ ΜΠΟΣ για να κάνει το μεγάλο του κόλπο πρέπει να ακουμπήσει τους πλωτήρες του στο νερό και να τρέξει πάνω στην επιφάνεια για να γεμίσει.

Στη μεγάλη ήρεμη λίμνη, αυτό είναι υπέροχο. Στον ελληνικό κόλπο με μελτέμι, ο Καναδάς τελείωσε και αρχίζει η πραγματικότητα. Το κύμα ούτε μπροσούρες διαβάζει ούτε εντυπωσιάζεται από παρουσιάσεις.

Τα ΚΑΝΑΝΤΑΙΡ έχουν σχεδιαστεί γύρω από αυτή την αποστολή. Το ΦΑΪΡ ΜΠΟΣ είναι ένα ΑΙΡ ΤΡΑΚΤΟΡ στο οποίο μπήκαν πλωτήρες. Η διαφορά φαίνεται μικρή στο χαρτί και τεράστια πάνω στο νερό.

Και πριν αρχίσουν οι γνωστοί το «μα πετάει σε τόσες χώρες», αυτό ακριβώς λέω κι εγώ. Πετάει εκεί όπου η γεωγραφία το βοηθά. Στον Καναδά και σε περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών υπάρχουν τεράστιες, ήρεμες λίμνες παντού. Το αεροσκάφος παίρνει νερό κοντά στη φωτιά και ξαναρίχνει πριν προλάβει να κρυώσει ο καφές.

Στην Ελλάδα το δυνατό χαρτί των πλωτήρων εμφανίζεται κυρίως όταν η θάλασσα αποφασίσει να συνεργαστεί. Τις ημέρες που ο άνεμος σπρώχνει τη φωτιά, συχνά σπρώχνει και το νερό. Το πλεονέκτημα τότε γίνεται βάρος, αντίσταση και μια επιπλέον απαιτητική φάση πτήσης πάνω στο κύμα.

Τα ΑΙΡ ΤΡΑΚΤΟΡ τα θέλω χωρίς πλωτήρες

Για να εξηγούμαστε, το ΑΙΡ ΤΡΑΚΤΟΡ είναι μια χαρά αεροπλάνο. Με τροχούς, από κατάλληλες διάσπαρτες βάσεις, με γρήγορη επίγεια φόρτωση νερού ή επιβραδυντικού, μπορεί να κάνει πολύ καλή δουλειά. Θα μπορούσε να αποτελέσει και λογικό διάδοχο των παλιών ΠΕΖΕΤΕΛ.

Άλλο πράγμα το αεροσκάφος και άλλο η αμφίβια διαμόρφωση. Εμείς έχουμε μια σπάνια ικανότητα να βρίσκουμε το σωστό εργαλείο και να παραγγέλνουμε την έκδοση που ταιριάζει σε άλλον χάρτη. ΑΙΡ ΤΡΑΚΤΟΡ ναι. Πλωτήρες για ελληνική βασική επιλογή, όχι. Πόσες φορές να το πω πια;

Η Ψάθα και οι μοναχικοί χειριστές

Μιλώντας για τα μισθωμένα μέσα, στις 2 Αυγούστου συγκρούστηκαν στην Ψάθα δύο πυροσβεστικά ελικόπτερα. Δύο άνθρωποι χάθηκαν. Η έρευνα θα δείξει τα αίτια και κάθε εύκολο συμπέρασμα αυτή τη στιγμή περισσεύει.

Εκείνο που έγραψα στις σημειώσεις μου αφορά την οργάνωση. Πάνω από μια μεγάλη φωτιά πετούν πολλά διαφορετικά μέσα, με διαφορετικά πληρώματα, διαφορετικές επιδόσεις και ελάχιστα περιθώρια. Ο συντονισμός εκεί πάνω είναι ζωή.

Θα ρωτήσει κάποιος και για τη σύνθεση των πληρωμάτων. Τα συγκεκριμένα ελικόπτερα μπορούσαν να πετούν με έναν χειριστή και έναν Έλληνα σύνδεσμο. Ο δεύτερος χειριστής κοστίζει και, όπως ακούω, κάποιοι σκέφτονται να εφαρμόσουν ευρύτερα στην Ελλάδα ό,τι επιτρέπει η χώρα προέλευσης. Ας ελπίσουμε να μην αναγκαστώ να γράψω περισσότερα για το θέμα…

Το επιτρεπτό είναι μια κουβέντα. Το συνετό μέσα σε καπνό, χαμηλό ύψος, αναταράξεις, ασύρματο και εναέρια κυκλοφορία είναι άλλη. Η οικονομία σε έναν χειριστή φαίνεται ωραία στο φύλλο υπολογισμού. Πάνω από τη φωτιά, το φύλλο υπολογισμού κάθεται στο γραφείο.

Η Σάμος ακόμη περιμένει πόρισμα

Μιλώντας για ατυχήματα, από το 2022 περιμένουμε ακόμη το πόρισμα για το μισθωμένο ελικόπτερο που έπεσε στη Σάμο και πήρε μαζί του δύο ανθρώπους. Τέσσερα χρόνια είναι πάρα πολλά.

Οι οικογένειες δικαιούνται απαντήσεις και τα πληρώματα δικαιούνται μαθήματα που θα τα προστατεύσουν. Τα πορίσματα γράφονται για να αλλάζουν διαδικασίες, όχι για να παλιώνουν σε συρτάρια. Αν και το συγκεκριμένο, νομίζω πως δεν γράφτηκε ποτέ. Ναι αγαπητοί φίλοι, είχαμε δυστύχημα με απώλεια ζωών, και δεν έχουμε πόρισμα.

Τα Α139 πήγαν για φύλαξη στην  ΠΑ, όχι για υπηρεσία

Μιλώντας για την Πολιτική Προστασία, κάποιοι χάρηκαν επειδή τα τρία Α139 πήγαν στην Πολεμική Αεροπορία. Έγραψαν πως η Αεροπορία αποκτά επιτέλους Α139 και άλλα τέτοια όμορφα. Μεταξύ μας, τρίχες κατσαρές.

Λοιπόν, τα ελικόπτερα πήγαν στην Ελευσίνα για φύλαξη, όχι για να ενταχθούν στην Πολεμική Αεροπορία. Η Πολιτική Προστασία προχωρά τις διαδικασίες για να πετάξουν και είπε, πολύ λογικά, να μην τα έχει χύμα. Η Αεροπορία φυλάει τα τρία ελικόπτερα, εκεί τέλος. Αυτό απέχει αρκετά από νέα μοίρα.

Το ενδιαφέρον βρίσκεται αλλού. Τα Η215 ΣΟΥΠΕΡ ΠΟΥΜΑ αγοράστηκαν με πλήρη επιχειρησιακή υποστήριξη, χειριστές και τεχνικούς από τη γαλλική πλευρά. Στα Α139 ήρθαν τα ελικόπτερα και το σχήμα λειτουργίας ακολουθεί. Έχουμε λοιπόν Η215 που θα πετούν και θα συντηρούν ξένοι και Α139 που θα πετούν… άγνωστοι.

Κουίζ τώρα. Πότε προσέλαβε τελευταία φορά η Πυροσβεστική χειριστές ελικοπτέρων; Όποιος βρει την απάντηση κερδίζει έναν καφέ και μια θέση στην επιτροπή που θα ψάξει τους υπόλοιπους χειριστές.

Αρχίζει η μικρή ΜΠΕΡΓΚΑΜΙΝΙΑΔΑ

Μιλώντας για πλοία, σήμερα εγκαινιάζω επισήμως μια μικρή ΜΠΕΡΓΚΑΜΙΝΙΑΔΑ. Ο λόγος είναι πως άρχισα να διαβάζω διάφορα όμορφα (ως αστεία). Πέρα από την πλάκα, ναι, το Πολεμικό Ναυτικό αποκτά δύο πλοία μεγέθους αντιτορπιλικού και είναι κρίμα να τα αντιμετωπίσουμε σαν δυο ακόμη ονόματα σε έναν πίνακα, και σαν φορείς υπερόπλων. Έχουν πολλά πράγματα που αξίζει να γνωρίσουμε ένα ένα, και θα ασχοληθώ σοβαρά μαζί τους.

Σήμερα θα αρχίσουμε από την ΚΑΡΛΟ ΜΠΕΡΓΚΑΜΙΝΙ και το πυροβόλο των 127 χιλιοστών. Η έκδοση γενικής χρήσης φέρει μπροστά το 127/64, ενώ η ΒΙΡΤΖΙΝΙΟ ΦΑΣΑΝ, ως ανθυποβρυχιακή έκδοση, έχει διαφορετική διάταξη. Αυτό το μεγάλο πυροβόλο μόνο του αλλάζει πολλά πράγματα στο Αιγαίο.

Το 127άρι παύει να είναι απλό όπλο

Το σύστημα των 127 χιλιοστών και τα βλήματα ΒΟΥΛΚΑΝΟ αλλάζουν την παλιά εικόνα του ναυτικού πυροβόλου. Η εγκατάσταση έχει αυτόματη διαχείριση πυρομαχικών και μπορεί να χρησιμοποιεί διαφορετικές οικογένειες βλημάτων, από τα απλούστερα εκτεταμένης εμβέλειας έως τα κατευθυνόμενα μακράς εμβέλειας.

Για να καταλάβετε για τι πράγμα μιλάμε, το 127άρι μπορεί να ρίξει μέχρι 32 βλήματα το λεπτό και έχει 56 έτοιμα για βολή. Αυτό σημαίνει πως ο κυβερνήτης έχει μπροστά του πυροβόλο και από κάτω μια μικρή αποθήκη πυρός, με δυνατότητα να διαλέξει το κατάλληλο πυρομαχικό για κάθε δουλειά.

Τα κατευθυνόμενα ΒΟΥΛΚΑΝΟ φθάνουν πάνω από τα 80 χιλιόμετρα, με τον κατασκευαστή να δίνει, ανάλογα με τη διαμόρφωση και το προφίλ βολής, μέγιστη εμβέλεια που περνά τα 100. Συνδυάζουν αδρανειακή και δορυφορική καθοδήγηση, ενώ υπάρχουν επιλογές τερματικής καθοδήγησης για στόχους που κινούνται.

Υπάρχουν δύο βασικές οικογένειες. Η πρώτη δίνει μεγαλύτερη εμβέλεια με βαλλιστική βολή. Η δεύτερη προσθέτει καθοδήγηση και μετατρέπει το βλήμα σε μικρό όπλο ακριβείας. Στο Αιγαίο, τα 100 χιλιόμετρα από πλοίο είναι τελείως διαφορετική υπόθεση από τα 20 και κάτι χιλιόμετρα ενός συμβατικού βλήματος.

Στο ΚαΨιΜί αυτό μεταφράζεται εύκολα. Το πλοίο αποκτά έναν μεγάλο γεμιστήρα βλημάτων ακριβείας, με συγκριτικά γελοίο κόστος απέναντι σε έναν βαρύ αντιπλοϊκό πύραυλο. Ο πύραυλος παραμένει το βαρύ χτύπημα μεγάλης εμβέλειας. Το ΒΟΥΛΚΑΝΟ προσθέτει έναν δεύτερο, πολύ οικονομικότερο δρόμο για να βγει ένα εχθρικό πλοίο εκτός μάχης.

Η μεγάλη παγίδα βρίσκεται στους φόρτους. Η ύπαρξη της κάννης πάνω στην ΚΑΡΛΟ ΜΠΕΡΓΚΑΜΙΝΙ από μόνη της προσφέρει μόνο πολύ ωραίες φωτογραφίες. Χρειαζόμαστε επαρκή αποθέματα ΒΟΥΛΚΑΝΟ, εκπαίδευση και ενσωμάτωση των βολών στα πραγματικά σχέδια του Στόλου. Ελπίζω να μη ζήσουμε πάλι την ιστορία της τέταρτης ΦΔΙ, όπου πήραμε το πλοίο και ξεχάσαμε να αυξήσουμε μαζί και τους πυραύλους.

Το ίδιο σύστημα έχει επιλεγεί για τις ισπανικές φρεγάτες και τις νέες καναδικές φρεγάτες, ενώ οι αιγυπτιακές ΦΡΕΜΜ πήραν και πυρομαχικά ΒΟΥΛΚΑΝΟ. Υπάρχει ακόμη και η παλιότερη πρόταση για ΒΟΥΛΚΑΝΟ στις ΦΔΙ. Το ναυτικό πυροβόλο επέστρεψε, αυτή τη φορά με ακρίβεια πυραύλου και λογαριασμό πυρομαχικού.

Πρώτα πρέπει να ξέρεις πού βρίσκεται ο άλλος

Μιλώντας για ακρίβεια, υπάρχει μια βασική προϋπόθεση. Η ΜΠΕΡΓΚΑΜΙΝΙ πρέπει να γνωρίζει πού βρίσκεται το εχθρικό πλοίο. Για κινούμενο στόχο χρειάζεται αρκετά φρέσκια εικόνα, από δικό της αισθητήρα, ελικόπτερο, αεροσκάφος, ντρόουν, άλλη μονάδα ή παράκτιο παρατηρητή.

Μόλις υπάρχει σωστή εικόνα στόχου και η κατάλληλη έκδοση βλήματος, τα πράγματα γίνονται πολύ δυσάρεστα για την άλλη πλευρά. Λίγα εύστοχα βλήματα των 127 χιλιοστών μπορούν να σαρώσουν αισθητήρες, όπλα, γέφυρα και κρίσιμες υπερκατασκευές. Για να κερδίσεις, αρκεί το εχθρικό πλοίο να βγει από τη μάχη.

Ένας μεγάλος αντιπλοϊκός πύραυλος κουβαλά ισχυρότερη κεφαλή. Δέκα ΒΟΥΛΚΑΝΟ έρχονται όμως το ένα πίσω από το άλλο, από βαλλιστική τροχιά, και αποτελούν πολύ δύσκολους στόχους για αναχαίτιση. Δέκα τρύπες ακριβείας σε μια φρεγάτα είναι δέκα τελείως διαφορετικά προβλήματα, την ίδια στιγμή.

Ας πάρουμε μια ομάδα σαν εκείνη που είδαμε γύρω από το ΟΡΟΥΤΣ ΡΕΪΣ. Ερευνητικό, συνοδά πολεμικά και βοηθητικά πλοία. Μια ριπή δέκα ή δεκαπέντε ΒΟΥΛΚΑΝΟ φεύγει σε λιγότερο από μισό λεπτό.

Με 54 από τα 56 έτοιμα βλήματα, η ΚΑΡΛΟ ΜΠΕΡΓΚΑΜΙΝΙ μπορεί να μοιράσει από δέκα ΒΟΥΛΚΑΝΟ σε πέντε φρεγάτες και να κρατήσει ακόμη τέσσερα. Με τερματική καθοδήγηση, αυτές οι πέντε φρεγάτες βγαίνουν εκτός μάχης. Κάποιες μπορεί να βυθιστούν κιόλας. Και όλα αυτά με γελοίο κόστος μπροστά σε μια ομοβροντία βαρέων αντιπλοϊκών πυραύλων.

Αυτός είναι ο λόγος που ακόμη και μια προσωρινή περίοδος χωρίς νέους αντιπλοϊκούς πυραύλους αφήνει το πλοίο εξαιρετικά επικίνδυνο. Η σύγκριση των ιταλικών πλοίων με τη ΦΔΙ είχε ήδη δείξει πόσο μεγάλη αξία προσθέτει το 127άρι. Οι αντιπλοϊκοί χρειάζονται φυσικά. Απλώς η ΜΠΕΡΓΚΑΜΙΝΙ έχει κι άλλον τρόπο να δαγκώνει.

Να μην τις κάνουμε και ΛΗΜΝΟΣ

Τώρα, άγνωστο αν οι πλώρες των ΜΠΕΡΓΚΑΜΙΝΙ είναι τόσο σκληρές όσο των «Σ». Ελπίζω να μη χρειαστεί να το μάθουμε. Με τόσα ΒΟΥΛΚΑΝΟ μπροστά, άλλωστε, ας αποφύγουμε να τις κάνουμε και ΛΗΜΝΟΣ.

Η μικρή ΜΠΕΡΓΚΑΜΙΝΙΑΔΑ θα συνεχιστεί. Έχουμε ηλεκτρονικό πόλεμο, σόναρ, πρόωση, κατανάλωση, χώρους, ελικόπτερα και αρκετές ακόμη ιστορίες. Μην τα φάμε όλα σήμερα, θα μας διώξει ο Δκτης από το ΚαΨιΜί.

Τα ΣΙ-390 και ο λογαριασμός των 597,6 εκατομμυρίων

Μιλώντας για λογαριασμούς, πάμε στα τρία ελληνικά ΣΙ-390. Το ΥΠΕΘΑ ανακοίνωσε την αγορά μέσω Πορτογαλίας και πρώτο αεροσκάφος το 2027. Χρήσιμο και ως μεταγωγικό και ως ιπτάμενο τάνκερ. Ο λογαριασμός όμως είναι 597.586.682 ευρώ.

Από τα ποσά που βγήκαν στη Βουλή, τα 473.723.440 ευρώ αφορούν τα τρία αεροσκάφη, τα 90.037.580 την εν συνεχεία υποστήριξη και τα 33.825.662 τις κρατήσεις του 6%. Ανά ΣΙ-390 έχουμε 157,9 εκατομμύρια για το αεροσκάφος, άλλα 30 για υποστήριξη και 11,3 για κρατήσεις. Σύνολο 199,2 εκατομμύρια το ένα. Καφές, νερό και εγχειρίδια μέσα, υποθέτω.

Η Κολομβία χάλασε το κουίζ

Η Κολομβία υπέγραψε για δύο ΚΕΪ-ΣΙ-390 με 366,4 εκατομμύρια δολάρια. Με την ισοτιμία της ημέρας της υπογραφής, το πλήρες πακέτο βγαίνει περίπου 159,1 εκατομμύρια ευρώ ανά αεροσκάφος.

Και μιλάμε για πακέτο με εξοπλισμό αποστολής, επίγεια μέσα, εκπαίδευση, υποστήριξη 24 μηνών και πρόγραμμα βιομηχανικής συνεργασίας. Δηλαδή ολόκληρο το κολομβιανό πακέτο ανά αεροσκάφος κοστίζει περίπου όσο η ελληνική γραμμή των αεροσκαφών μόνη της.

Η διαφορά φτάνει περίπου τα 40 εκατομμύρια στο αεροσκάφος και τα 120 εκατομμύρια στα τρία. Ακόμη κι αν αφαιρέσουμε τις ελληνικές κρατήσεις, μένουν σχεδόν 29 εκατομμύρια επιπλέον για κάθε ΣΙ-390. Κάτι εδώ πάει πολύ στραβά.

Η ΕΑΒ και η απόδειξη

Μας είπαν πως η συντήρηση αεροσκαφών και κινητήρων θα γίνεται στην Ελλάδα. Μακάρι. Η ΕΑΒ υπέγραψε μνημόνιο με την ΕΜΠΡΑΕΡ, αλλά το μνημόνιο ανοίγει συζητήσεις. Η Κολομβία έβαλε τη βιομηχανική συνεργασία μέσα στην υπογεγραμμένη σύμβαση.

Ίσως το ελληνικό πακέτο κρύβει πλουσιότερη αυτοπροστασία, εφεδρικούς κινητήρες, ατρακτίδια ανεφοδιασμού, εξομοιωτή και υποδομές. Τότε να δούμε τη λίστα και θα χειροκροτήσουμε. Ή το πακέτο έχει δεκάδες εκατομμύρια πρόσθετου υλικού και δεσμευμένου ελληνικού έργου που ακόμη αγνοούμε ή πληρώνουμε πολύ ακριβότερα τα ίδια αεροσκάφη. Στα 597,6 εκατομμύρια δικαιούμαστε τον τιμοκατάλογο, μαζί με την απόδειξη.