Οι ΗΠΑ δοκίμασαν στη ναυτική άσκηση RIMPAC ένα κατανεμημένο δίκτυο παραγωγής ανταλλακτικών, με συντονισμό από το Naval Postgraduate School και το FLEETWERX. Περισσότερα από 50 σημεία με τρισδιάστατους εκτυπωτές και εργαλειομηχανές συνδέθηκαν μέσω ασφαλούς υπολογιστικού νέφους, ώστε πλοία και μονάδες ξηράς να ζητούν και να κατασκευάζουν εξαρτήματα κοντά στον χρήστη.
Η δοκιμή κατέγραψε 2.741 αιτήματα μέσα σε δύο εβδομάδες. Οι πραγματικές κατασκευές έφθασαν περίπου τις 75, οπότε ο πρώτος αριθμός αποτυπώνει τη ροή αιτημάτων στο δίκτυο και ο δεύτερος τα εξαρτήματα που παρήχθησαν. Η διάκριση δείχνει την απόσταση ανάμεσα στη δυνατότητα υποβολής μιας ανάγκης και στην παραγωγή υλικού κατάλληλου για χρήση.
Το σύστημα λειτουργούσε ως ψηφιακός κόμβος διοίκησης της παραγωγής. Κάθε αίτημα μπορούσε να αντιστοιχιστεί με διαθέσιμο μηχάνημα, υλικό και τεχνικό προσωπικό σε άλλο πλοίο ή χερσαίο σημείο, ενώ η πορεία του εξαρτήματος παρακολουθούνταν από την ανάθεση έως την παράδοση. Σε περιβάλλον Ειρηνικού, αυτή η λογική μπορεί να περιορίσει τον χρόνο αναμονής και τις μεταφορές ανταλλακτικών σε μεγάλες αποστάσεις.
Η κλίμακα της RIMPAC επέτρεψε παράλληλη αξιολόγηση σε πλοία και χερσαίες εγκαταστάσεις, με διαφορετικά μηχανήματα και ειδικότητες μέσα στο ίδιο δίκτυο.
Η άσκηση κατέγραψε επίσης το όριο της τεχνολογίας. Σύμφωνα με το Breaking Defense, ένα τρισδιάστατα εκτυπωμένο τιτανιούχο υδραυλικό εξάρτημα ελικοπτέρου απορρίφθηκε στον προπτητικό έλεγχο. Το περιστατικό κράτησε το προβληματικό υλικό στο έδαφος και ανέδειξε την ανάγκη για έλεγχο πρώτης ύλης, διαδικασίας εκτύπωσης, κατεργασίας, ιχνηλασιμότητας και πιστοποίησης κάθε κρίσιμου εξαρτήματος.
Η ναυτική χρήση τρισδιάστατης παραγωγής έχει ήδη δώσει λειτουργικά παραδείγματα, όπως η προπέλα που κατασκευάστηκε για γαλλικό ναρκοθηρευτικό. Παράλληλα, το NavalDefence.gr έχει αναλύσει τη RIMPAC ως πεδίο δοκιμών μεγάλης κλίμακας για ναυτικές τεχνολογίες.
Το αποτέλεσμα της αμερικανικής δοκιμής είναι ένα μικτό επιχειρησιακό μάθημα. Το δίκτυο απέδειξε ότι μπορεί να συγκεντρώνει ανάγκες και να κατανέμει παραγωγή σε δεκάδες σημεία. Η αποδοχή κάθε εξαρτήματος εξακολουθεί να απαιτεί τεχνικά όρια και πιστοποίηση ανάλογα με τον κίνδυνο της εφαρμογής.
