Η Πολωνία έχει ήδη δρομολογήσει γραμμή παραγωγής του μη επανδρωμένου αεροσκάφους επίθεσης μεγάλου βεληνεκούς Hornet, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως το “δικό της Shahed”. Μιας και ακολουθεί τη σχετική φόρμα των ιρανικών καμικάζι-drone, που παράγονται μαζικά και στη Ρωσία και τα έχουν -με τον ένα ή αλλο τρόπο- μιμηθεί και αρκετές ακόμη χώρες.
Συγκεκριμένα η εταιρεία Hornet–Polskie Drony, κοινοπραξία του κρατικού Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Πολεμικής Αεροπορίας (ITWL) και του βιομηχανικού ομίλου Boryszew, παρουσίασε ένα νέο εργοστάσιο στο Σοχάτσεφ, δυτικά της Βαρσοβίας, όπου δημιουργήθηκε σε μόλις έξι μήνες και έχει ήδη παράγει 15 πλήρως επιχειρησιακά drones, ενώ στόχος είναι να φθάσουν σε έως και 1.000 το μήνα, ανάλογα τις παραγγελίες. Προς το παρόν τα πρώτα drone είναι σε φάση δοκιμών από τις ένοπλες δυνάμεις, για να γίνει η αξιολόγηση τους.
Το Hornet διαθέτει διαμόρφωση πτέρυγας δέλτα, κινητήρα βενζίνης και έλικα στο ουραίο. Έχει μήκος 2,6 μέτρα, άνοιγμα φτερών 2,2 μέτρα και βάρος περίπου 85 κιλά, αναπτύσσει ταχύτητες άνω των 200 χλμ/ώρα, ενώ η βασική έκδοση προσφέρει εμβέλεια περίπου 400 χιλιομέτρων. Με διαφορετικό εξοπλισμό, η εμβέλεια μπορεί να φτάσει τα 900 έως 1.200 χιλιόμετρα. Στην καμικάζι έκδοση του, φέρει πολεμική κεφαλή 16 έως 20 κιλών.
Η εγχώρια προστιθέμενη αξία είναι κάπου στο 60 με 70%, με πρόθεση αυτό να ανέβει στο 100% σε βάθος χρόνου.
Να πούμε εδώ πως αυτό το μοντέλο συνεργασίας μεταξύ ιδιωτικής βιομηχανίας και ενόπλων δυνάμεων αναδεικνύεται ως βέλτιστη πρακτική. Το ITWL παρείχε την τεχνογνωσία και τον σχεδιασμό, ενώ η Boryszew αξιοποίησε την υπάρχουσα βιομηχανική της υποδομή και την ευελιξία του ιδιωτικού τομέα για να περάσει ταχύτατα από το πρωτότυπο στη μαζική παραγωγή.
Από την πλευρά μας, η Ελλάδα χρειάζεται ακριβώς τέτοια παραδείγματα. Σε μια εποχή που οι απειλές εξελίσσονται ραγδαία και οι μαζικές επιθέσεις με φθηνά drones αλλάζουν τη φύση του πολέμου, η στενή σύμπραξη ιδιωτικής πρωτοβουλίας με τις Ένοπλες Δυνάμεις μπορεί να προσφέρει εθνική παραγωγική ικανότητα, μείωση εξαρτήσεων και ταχεία προσαρμογή στις επιχειρησιακές απαιτήσεις. Έχουμε ήδη πολλές εταιρίες που παράγουν και εξελίσσουν μη επανδρωμένα, υπάρχει και η ερευνητική υποδομή των Ενόπλων Δυνάμεων, οπότε το σημείο επαφής και ταχείας κοινής δράσης χρειάζεται να βρεθεί.
