Η πιθανότητα επανεκκίνησης της γραμμής παραγωγής του στρατηγικού μεταγωγικού αεροσκάφους Boeing C-17 Globemaster III επανέρχεται στο προσκήνιο, καθώς αρκετοί υφιστάμενοι χρήστες του τύπου έχουν προσεγγίσει τη Boeing διερευνώντας το ενδεχόμενο απόκτησης νέων αεροσκαφών.

Σύμφωνα με την εταιρεία, οι σχετικές επαφές έχουν υπάρξει αρκετά ενθαρρυντικές, ενώ παράλληλα το αμερικανικό Κογκρέσο ζητά από τη USAF να παρουσιάσει επίσημη μελέτη σχετικά με τη σκοπιμότητα επανέναρξης της παραγωγής του Globemaster III.

Το ενδιαφέρον εστιάζεται φυσικά στο γεγονός ότι ο στόλος των C-17 αποτελεί τη ραχοκοκαλιά των στρατηγικών αερομεταφορών των ΗΠΑ, εξασφαλίζοντας τη δυνατότητα ταχείας μετακίνησης  στρατευμάτων, οπλικών συστημάτων και ανθρωπιστικής βοήθειας σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Ωστόσο, οι συνεχείς επιχειρήσεις και οι αλλεπάλληλες διεθνείς κρίσεις των τελευταίων ετών έχουν επιβαρύνει σημαντικά τα αεροσκάφη, δημιουργώντας ανησυχίες για τη μακροχρόνια βιωσιμότητα του στόλου.

Η σχετική απαίτηση περιλαμβάνεται στην έκθεση που συνοδεύει το προσχέδιο του νέου προϋπολογισμού Άμυνας των ΗΠΑ (γνωστού ως National Defense Authorization Act).

Σήμερα η Αμερικανική Αεροπορία διαθέτει 222 C-17 σε υπηρεσία, με το τελευταίο αεροσκάφος να έχει παραδοθεί το 2013. Η γραμμή παραγωγής έκλεισε οριστικά το 2015.

Πέραν των ΗΠΑ, το C-17 υπηρετεί επίσης στις αεροπορίες της Αυστραλίας, Ινδία, Κουβέιτ, Κατάρ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ηνωμένο Βασίλειο ενώ τρία ακόμη αεροσκάφη επιχειρούν στο πλαίσιο της πολυεθνικής πρωτοβουλίας ευρωπαϊκών χωρών Strategic Airlift Capability(SAC).

Παρά το αυξανόμενο ενδιαφέρον, η επανεκκίνηση της παραγωγής δεν είναι απλή απόγφαση. Η Boeing θα έπρεπε να ανασυστήσει μια βιομηχανική αλυσίδα που έχει διαλυθεί εδώ και μία δεκαετία, ενώ η συζήτηση συνδέεται άμεσα με το μελλοντικό πρόγραμμα Next Generation AirLift της Αμερικανικής Αεροπορίας. Το NGAL προβλέπει την ανάπτυξη ενός νέου μεταγωγικού αεροσκάφους που θα αντικαταστήσει τόσο τα C-17 όσο και τα Lockheed C-5 Galaxy.

Παρόλα αυτά, οι αυξανόμενες απαιτήσεις στρατηγικών αερομεταφορών και η ανάγκη διατήρησης επαρκούς αριθμού μεταγωγικών αεροσκαφών ενδέχεται να οδηγήσουν σε μια απροσδόκητη επιστροφή του C-17 στην παραγωγή, περισσότερο από δέκα χρόνια μετά την τελευταία παράδοσή του.