Μια νέα έκθεση της Υπηρεσίας Ερευνών του αμερικανικού Κογκρέσου (της CRS) καταγράφει τις απώλειες αεροσκαφών των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Epic Fury, που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου 2026 κατά του Ιράν.

Η έκθεση, η οποία βασίζεται σε αναφορές του Πενταγώνου και δημοσιογραφικές πηγές, αναφέρει τουλάχιστον 42 αεροσκάφη (επανδρωμένα και μη) που καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές, ενώ το συνολικό κόστος των επιχειρήσεων έχει φτάσει τα 29 δισεκατομμύρια δολάρια.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι απώλειες περιλαμβάνουν:

  • Τέσσερα μαχητικά F-15E Strike Eagle: Τρία καταστράφηκαν από φίλια πυρά στο Κουβέιτ (στις 2 Μαρτίου) και ένα από εχθρικά πυρά πάνω από το Ιράν (στις 5 Απριλίου). Οι πιλότοι διασώθηκαν.
  • Ένα μαχητικό F-35A Lightning II: Υπέστη ζημιές από ιρανικά πυρά (στις 19 Μαρτίου).
  • Ένα A-10 Thunderbolt II: Καταστράφηκε μετά από εχθρικά πυρά (στις 3 Απριλίου).
  • Επτά ιπτάμενα τάνκερ KC-135 Stratotanker: Ένα συνετρίβη στο Ιράκ με απώλεια του εξαμελούς πληρώματος, πέντε υπέστησαν ζημιές στο έδαφος στη Σαουδική Αραβία από ιρανικά μη επανδρωμένα.
  • Ένα ιπτάμενο ραντάρ E-3 Sentry (AWACS): Καταστράφηκε σε ιρανική επίθεση με πυραύλους στη βάση Prince Sultan στη Σαουδική Αραβία (στις 28 Μαρτίου).
  • Δύο μεταγωγικά ειδικών επιχειρήσεων, MC-130J Commando II: Καταστράφηκαν στο έδαφος του Ιράν κατά τη διάρκεια επιχείρησης διάσωσης ενός πιλότου F-15. Τα αεροσκάφη είχαν κολλήσει στην άμμο, οπότε ανατινάχθηκαν από αμερικανικές δυνάμεις.
  • Ένα ελικόπτερο έρευνας-διάσωσης μάχης, HH-60W Jolly Green II: Υπέστη ζημιές από πυρά μικρού διαμετρήματος κατά τη διάσωση πιλότου.
  • Είκοσι τέσσερα μη επανδρωμένα MQ-9 Reapers: Απώλειες σε αποστολές κρούσης και παρατήρησης πάνω από το Ιράν.
  • Ένα μη επανδρωμένο παρακολούθησης/συλλογής πληροφοριών MQ-4C Triton: Συνετρίβη σε ατύχημα.

Οι απώλειες αυτές – που μπορεί να αναθεωρηθούν προς τα πάνω καθώς το Πεντάγωνο δεν έχει δώσει δική του επίσημη καταγραφή-, εγείρουν ερωτήματα σχετικά με την απόδοση των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων κατά την επιχείρηση, όπου πρακτικά δεν αντιμετώπισαν εχθρική αεροπορία (τα όποια μαχητικά του Ιράν ήταν ελάχιστα και τα περισσότερα καταστράφηκαν στο έδαφος κατά τις πρώτες μέρες).

Επίσης σημαντικό θέμα είναι το κόστος αντικατάστασης ειδικά των πιο “σπάνιων” αεροσκαφών, όπως τα ιπτάμενα τάνκερ, ενώ σοβαρή ανάλυση πρέπει να γίνει για την επιβίωση αεροσκαφών σε σύγχρονα πεδία μάχης. Και βέβαια πρέπει να αντιμετωπιστεί η ευαλωτότητα των αεροπορικών βάσεων, απέναντι σε drones και βαλλιστικούς πυραύλους, καθώς απώλειες σημειώθηκαν σε υποτίθεται “ασφαλείς ζώνες” στα μετόπισθεν.