Αυτή η εκτίμηση, που αποδίδεται σε Αμερικανούς αξιωματούχους των υπηρεσιών πληροφοριών και του στρατού τους οποίους επικαλείται δημοσίευμα των York Times, δείχνει ότι παρά την εντατική εκστρατεία των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά της υποδομής βαλλιστικών πυραύλων και drone του Ιράν, κατάφερε να διατηρήσει ένα σημαντικό μέρος των δυνατοτήτων.
Αυτό, όπως και άλλα χαρακτηριστικά της «αντοχής» που επιδεικνύει η Τεχεράνη φέρεται να οφείλεται σε πολλαπλές προπολεμικές προβλέψεις (που πρακτικά πηγαίνουν πίσω μερικές δεκαετίες) διασποράς, δημιουργίας υπόγειων εγκαταστάσεων και ανάπτυξης δυνατοτήτων ταχείας ανάκαμψη μετά τα πλήγματα.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που αντανακλώνται στο άρθρο των ΝΥΤ, το Ιράν διατηρεί περίπου το 40% του προπολεμικού του οπλοστασίου ΜΕΑΚ (Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων Κρούσης) μεγάλες εμβέλειας. μακρού βεληνεκούς. Παλαιότερες εκτιμήσεις στις αρχές Απριλίου ανέφεραν ποσοστό κοντά στο 50%, γεγονός που υποδηλώνει ότι υπήρξε κάποια επιπλέον φθορά ή «κατανάλωση» στη συνέχεια.
Όσον αφορά τους εκτοξευτές βαλλιστικών και πυραύλων cruise, παραμένει λειτουργικό ή ανακτήσιμο περίπου το 60%. Σε αυτό το ποσοστό περιλαμβάνονται πάνω από 100 συστήματα εκτοξευτών που είχαν θαφτεί μέσα σε σπηλιές και καταφύγια λόγω των αμερικανο-ισραηλινών χτυπημάτων, αλλά έχουν πλέον ανακτηθεί με ανασκαφές και επανέλθει σε υπηρεσία από την έναρξη της εκεχειρίας στις 8 Απριλίου. Επιπλέον, ορισμένες αμερικανικές εκτιμήσεις υποστηρίζουν ότι το Ιράν θα μπορούσε τελικά να ανακτήσει έως και το 70% του προπολεμικού αποθέματος πυραύλων, ανακτώντας πυραύλους που έχουν θαφτεί κάτω από ερείπια σε αποθήκες και υπόγειες εγκαταστάσεις.
Πριν τον πόλεμο, εκτιμάτο ότι το Ιράν διέθετε μερικές χιλιάδες βαλλιστικούς πυραύλους μικρού και μεσαίου βεληνεκούς, καθώς και πυραύλους cruise και πολλές χιλιάδες (ίσως αρκετές δεκάδες χιλιάδες) MEAK, όπως αυτά της οικογένειας Shahed.
Αμερικανοί αξιωματούχοι, μεταξύ των οποίων ο yπουργός Άμυνας Pete Hegseth και η υπηρεσία πληροφοριών DIA, έχουν δημοσίως τονίσει την απότομη πτώση των ιρανικών εκτοξεύσεων (περίπου 90% στα τελευταία στάδια πριν την εκκεχειρία) και ισχυρίζονται σημαντική υποβάθμιση των εγκαταστάσεων παραγωγής και εκτόξευσης.
Ωστόσο άλλες πηγές επισημαίνουν την αποτελεσματική προπολεμική στρατηγική προετοιμασίας του Ιράν που ίσως περιόρισε τον συνολικό αντίκτυπο της αεροπορικής εκστρατείας εναντίον του. Οι εργασίες ανάκαμψης του Ιράν κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας φαίνεται να αύξησαν τον αριθμό των λειτουργικών εκτοξευτών από περίπου 50% (πριν την εκεχειρία) στο σημερινό 60%. Παρόμοιες προσπάθειες ανάκτησης βρίσκονται σε εξέλιξη για τους θαμμένους πυραύλους, αν και το ακριβές ποσοστό επιτυχίας παραμένει εκτίμηση και όχι επιβεβαιωμένο απόθεμα.
Συνολικά, τα νούμερα αυτά υποδηλώνουν ότι το Ιράν εξακολουθεί να διατηρεί ισχυρή αποτρεπτική ικανότητα και τη δυνατότητα να απειλήσει στόχους στην περιοχή (Ισραήλ, αμερικανικές δυνάμεις, χώρες του Κόλπου) σε περίπτωση που η εκεχειρία καταρρεύσει ή αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις. Από την άλλη, η συνεχής υποβάθμιση των εγκαταστάσεων παραγωγής, των δικτύων μεταφοράς και άλλων υποδομών μπορεί να δυσκολέψει την πλήρη ανασυγκρότηση μακροπρόθεσμα.
