Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ διερευνά την απόκτηση ενός οργανικού συστήματος αεράμυνας με πυροβόλα μέσου διαμετρήματος, με στόχο την προστασία των βάσεων της στο εξωτερικό από drones και υποηχητικούς πύραυλους κρουζ. Η πρωτοβουλία αποσκοπεί στη δημιουργία ενός φθηνότερου αμυντικού επιπέδου που θα απαλλάσσει τα ακριβά συστήματα αναχαίτισης από την ανάγκη να χρησιμοποιούνται εναντίον χαμηλού κόστους απειλών.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 2026, το Air Force Life Cycle Management Center, μέσω της διεύθυνσης C3BM στη βάση Wright-Patterson στο Οχάιο, δημοσίευσε ανακοίνωση «Sources Sought» -δηλαδή έρευνα αγοράς και όχι επίσημο διαγωνισμό- για ένα «Επίγειο Σύστημα Πυροβόλου Όπλου Μέσου Διαμετρήματος». Η βιομηχανία καλείται να καταθέσει απαντήσεις έως τις 9 Οκτωβρίου 2026.

Το ζητούμενο σύστημα πρέπει να είναι ελαφρύ, αρθρωτό και εύκολο στην ανάπτυξη, ικανό να εντοπίζει, να παρακολουθεί και να καταστρέφει μη επανδρωμένα αεροσκάφη των κατηγοριών 1 έως 5, καθώς και υποηχητικούς πύραυλους κρουζ, χρησιμοποιώντας πυρομαχικά χαμηλού κόστους. Δεν έχει καθοριστεί συγκεκριμένο διαμέτρημα, ωστόσο οι αμερικανικοί ορισμοί για πυρομαχικά μέσου διαμετρήματος περιλαμβάνουν βολίδες 20 mm, 25 mm, 30×113 mm, 30×173 mm και 40 mm. Τα κριτήρια αξιολόγησης περιλαμβάνουν την πιθανότητα καταστροφής σε ομοβροντία, το βεληνεκές, το ύψος εμπλοκής, το βάθος πυρομαχικών, τους αισθητήρες, τη διαλειτουργικότητα και το κόστος ανά βολή.

Ανάμεσα στα συστήματα που θα μπορούσαν να καλύψουν τις προδιαγραφές συγκαταλέγονται το Skyranger 35 και το Skynex της Rheinmetall, το Raid Hunter της Northrop Grumman με πυροβόλο 50 mm και καθοδηγούμενα πυρομαχικά, το Skyranger 30, καθώς και το TRIDON Mk2 της BAE Systems Bofors, ένα φορτηγο-φερόμενο σύστημα 40 mm με εμβέλεια έως 12 χιλιόμετρα. Αναφέρεται επίσης το σύστημα EOS Slinger για εγγύς αντιμετώπιση drones, αν και η ικανότητά του να αντιμετωπίζει πυραύλους κρουζ παραμένει προς απόδειξη.

Το νέο σύστημα δεν προορίζεται να αντικαταστήσει συστήματα όπως τα Patriot ή NASAMS, αλλά να τα συμπληρώσει, αναλαμβάνοντας την εξουδετέρωση απειλών χαμηλότερης προτεραιότητας σε μικρότερες αποστάσεις. Η ανάγκη αυτή ενισχύθηκε από τα διδάγματα του πολέμου στην Ουκρανία, όπου οι επαναλαμβανόμενες επιθέσεις με drones και πυραύλους ανέδειξαν τη σημασία της διατήρησης αποθεμάτων ακριβών αναχαιτιστών, καθώς και από πρόσφατα περιστατικά που αφορούσαν ιρανικές επιθέσεις εναντίον εγκαταστάσεων με αμερικανικό προσωπικό στη Μέση Ανατολή.

Παράλληλα, η βάση March Air Reserve στην Καλιφόρνια αναβαθμίζει τις δικές της δυνατότητες αντιμετώπισης drones, ενσωματώνοντας νέα ραντάρ και συστήματα ανίχνευσης στο επιχειρησιακό της κέντρο άμυνας.