Το βρετανικό υπουργείο Άμυνας ανέθεσε στην MBDA UK μελέτη για την ενσωμάτωση του πυραύλου Aster 30 στο αμερικανικό σύστημα κατακόρυφης εκτόξευσης Mk 41 VLS, ανοίγοντας την προοπτική χρησιμοποίησης του ευρωπαϊκού όπλου από μελλοντικά πολεμικά πλοία του Βασιλικού Ναυτικού. Η σύμβαση, αξίας 1,86 εκατ. λιρών ανατέθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2026, δημοσιοποιήθηκε στις 3 Νοεμβρίου και προβλέπεται να ολοκληρωθεί στις 31 Αυγούστου 2027.
Η εξέλιξη αποτελεί συνέχεια πρωτοβουλίας που είχε γνωστοποιηθεί ήδη τον Ιανουάριο του 2026, όταν το βρετανικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε την πρόθεσή του να χρηματοδοτήσει τη διερεύνηση της συμβατότητας του Aster 30 με τον Mk 41. Η νέα σύμβαση αφορά αποκλειστικά τη μελέτη τεχνικής σκοπιμότητας και όχι την ανάπτυξη ή πιστοποίηση νέας διαμόρφωσης εκτόξευσης. Τα αποτελέσματά της θα αποτελέσουν τη βάση για μελλοντικές αποφάσεις σχετικά με την ενσωμάτωση του πυραύλου στο αμερικανικό σύστημα.
Η πρωτοβουλία συνδέεται με τη σταδιακή υιοθέτηση του Mk 41 ως βασικού συστήματος κατακόρυφης εκτόξευσης στα νέα πολεμικά πλοία του Βασιλικού Ναυτικού. Οι φρεγάτες Type 26 προβλέπεται να διαθέτουν 24 κελιά Mk 41, ενώ οι Type 31 έχουν σχεδιαστεί με δυνατότητα εγκατάστασης έως 32 κελιών. Η ίδια αρχιτεκτονική αποτελεί πιθανή επιλογή και για τα μελλοντικά αντιτορπιλικά αεράμυνας Type 83, τα οποία προορίζονται να αντικαταστήσουν τα Type 45.
Σήμερα, τα έξι αντιτορπιλικά Type 45 χρησιμοποιούν το σύστημα Sea Viper, με 48 κελιά Sylver A50 για πυραύλους Aster 15 και Aster 30. Το Royal Navy προχωρά ήδη στον εκσυγχρονισμό των δυνατοτήτων του συστήματος, με την εισαγωγή του Aster 30 Block 1 για την αντιμετώπιση βαλλιστικών απειλών και την αναβάθμιση του συστήματος διαχείρισης μάχης.
Η δυνατότητα εκτόξευσης Aster 30 από Mk 41 θα επέτρεπε στη Βρετανία να διατηρήσει τον ευρωπαϊκό πύραυλο ως βασικό όπλο αντιαεροπορικής άμυνας και σε πλοία που δεν διαθέτουν εκτοξευτές Sylver. Παράλληλα, θα διεύρυνε τις επιλογές οπλισμού, καθώς ο Mk 41 μπορεί να υποστηρίξει διαφορετικές κατηγορίες πυραύλων, από αντιαεροπορικούς Standard και ESSM έως Tomahawk και ανθυποβρυχιακά όπλα VL-ASROC, εφόσον υπάρχουν οι απαιτούμενες διασυνδέσεις και πιστοποιήσεις.
Η τεχνική πρόκληση δεν περιορίζεται στη φυσική συμβατότητα του πυραύλου με το κελί εκτόξευσης. Παρότι οι διαστάσεις του Mk 41 θεωρητικά επιτρέπουν τη φιλοξενία ενός όπλου της κατηγορίας του Aster 30, απαιτείται ανάπτυξη κατάλληλου κάνιστρου, προσαρμογή των ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών διεπαφών και πιστοποίηση των διαδικασιών εκτόξευσης.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η διαχείριση των καυσαερίων. Το Sylver και το Mk 41 χρησιμοποιούν διαφορετικές διατάξεις απαγωγής των αερίων κατά την εκτόξευση, γεγονός που επιβάλλει ειδικές μελέτες θερμικής και μηχανικής καταπόνησης. Θα πρέπει επίσης να διασφαλιστεί ότι η εκτόξευση του Aster δεν επηρεάζει τη λειτουργία και την ασφάλεια των γειτονικών κελιών.
Η μελέτη παρουσιάζει και ευρύτερο βιομηχανικό ενδιαφέρον καθώς ο Mk 41 αποτελεί ένα από τα πλέον διαδεδομένα συστήματα κατακόρυφης εκτόξευσης διεθνώς, χρησιμοποιούμενος από το Αμερικανικό Ναυτικό και πολυάριθμους συμμάχους του. Εφόσον επιτευχθεί η πιστοποίηση του Aster 30, η MBDA θα μπορούσε να προσφέρει τον πύραυλο σε περισσότερους δυνητικούς πελάτες, χωρίς να απαιτείται η εγκατάσταση ξεχωριστού ευρωπαϊκού εκτοξευτή.
