Για χρόνια η Ουκρανία περίμενε όπλα και στρατιωτική τεχνολογία από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τώρα αρχίζει να συμβαίνει και το αντίστροφο: τεχνολογίες drones που αναπτύχθηκαν και δοκιμάστηκαν μέσα στον πόλεμο της Ουκρανίας ενδιαφέρουν πλέον την αμερικανική αμυντική βιομηχανία. Η αμερικανική startup Powerus βρίσκεται σε συζητήσεις με ουκρανικές εταιρείες για να μεταφέρει τεχνογνωσία στις ΗΠΑ και να αυξήσει την παραγωγή drones για τις ανάγκες του Πενταγώνου, σύμφωνα με το Reuters. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον υπάρχει για τα drones μεγάλου βεληνεκούς, αλλά και για συστήματα αναχαίτισης εχθρικών UAV. Η εταιρεία έχει ήδη παρουσιάσει τη σειρά αναχαιτιστών Guardian, που έχει σχεδιαστεί για την καταστροφή drones τύπου Shahed και Geran και, σύμφωνα με την ίδια την Powerus, βρίσκεται ήδη σε επιχειρησιακή χρήση.
Η ιστορία έχει όμως και μια ενδιαφέρουσα πολιτικοοικονομική πλευρά. Η Powerus σχεδιάζει συγχώνευση με την εισηγμένη Aureus Greenway Holdings, ενώ μέσω του επενδυτικού σχήματος American Ventures υπάρχει οικονομική σύνδεση με τους γιους του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ και Έρικ Τραμπ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται το Reuters, μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας το συγκεκριμένο επενδυτικό σχήμα αναμένεται να κατέχει ποσοστό 9,9% στη νέα εταιρική δομή. Τόσο η Powerus όσο και εκπρόσωποι των δύο αδελφών τονίζουν ότι οι γιοι του Τραμπ είναι παθητικοί επενδυτές και δεν συμμετέχουν στη διοίκηση, στις αποφάσεις για την παραγωγή drones ή στη σύναψη αμυντικών συμβολαίων.
Η Powerus είναι μια πολύ νέα εταιρεία — δημιουργήθηκε το 2025 — αλλά αναπτύσσεται γρήγορα σε μια εποχή όπου το Πεντάγωνο αναζητά μαζικά φθηνότερα μη επανδρωμένα συστήματα. Η σειρά Guardian δείχνει προς αυτή την κατεύθυνση: αντί να χρησιμοποιείται ένας πανάκριβος αντιαεροπορικός πύραυλος για την κατάρριψη ενός σχετικά φθηνού Shahed, χρησιμοποιείται ένα μικρό και πολύ γρήγορο drone για να κυνηγήσει το άλλο drone. Η σημερινή έκδοση του Guardian μπορεί, σύμφωνα με την κατασκευάστρια, να φτάσει περίπου τα 340 χλμ./ώρα, να επιχειρεί σε ύψος έως περίπου 5.000 μέτρα, ενώ νεότερες εκδόσεις συνδέονται με ραντάρ και μπορούν να εκτοξεύονται αυτόματα μόλις εντοπιστεί ο στόχος. Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι τα Guardian έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί εναντίον Shahed/Geran, περιφερόμενων πυρομαχικών και αναγνωριστικών drones σε πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες.
Και εδώ βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας. Η Ουκρανία δεν είναι πλέον μόνο πελάτης της δυτικής αμυντικής βιομηχανίας. Μετά από περισσότερα από τέσσερα χρόνια πολέμου έχει εξελιχθεί και σε ένα τεράστιο πεδίο ανάπτυξης και δοκιμής νέων στρατιωτικών τεχνολογιών. Συστήματα που αλλάζουν μέσα σε εβδομάδες για να αντιμετωπίσουν νέα ρωσικά drones, ηλεκτρονικό πόλεμο και διαφορετικές τακτικές αποκτούν μια εμπειρία που δύσκολα μπορεί να αναπαραχθεί σε ένα συνηθισμένο πεδίο δοκιμών. Και τώρα μέρος αυτής της τεχνογνωσίας περνά προς την αντίθετη κατεύθυνση, από την Ουκρανία στις ΗΠΑ, όπου αμερικανικές εταιρείες προσπαθούν να τη μετατρέψουν σε μαζική βιομηχανική παραγωγή για τον αμερικανικό στρατό και άλλους πελάτες.
