Κοντά στα όρια του γραφικού κινείται πλεον η υπόθεση των τουρκικών συστοιχίων αντιαεροπορικών πυραύλων S-400, τους οποίους η Άγκυρα αναζητά να τους “προωθήσει” σε άλλη χώρα, ώστε να άρει την βασική ένσταση των ΗΠΑ, για την επανένταξη της στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35. Οι ρωσικοί πύραυλοι βέβαια δεν είναι ένα απλό σύστημα το οποίο μπορεί να μεταπωληθεί, καθώς η στρατηγική του σημασία, το υψηλό κόστος και η άμεση συσχέτιση που “επιβάλλει” με την Μόσχα, στενεύουν απελπιστικά το εύρος των όποιων ενδιαφερόμενων να τους πάρουν. Σε

Το ενδεχόμενο που έχει συγκεντρώσει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι η μεταφορά των συστημάτων στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Τουρκικά μέσα ανέφεραν από τον Ιούλιο ότι βρισκόταν υπό συζήτηση πώληση σε χώρα του Κόλπου, την οποία μεταγενέστερα ταυτοποίησαν ως τα Εμιράτα. Δημοσιεύματα περιέγραψαν επίσης ένα σχέδιο εγκατάστασης των S-400 στο Ντουμπάι. Ωστόσο, δεν έχει υπάρξει επίσημη επιβεβαίωση ότι συμφωνήθηκε πώληση ή ότι η μεταφορά πρόκειται να γίνει.

Σύμφωνα με νεότερο τουρκικό δημοσίευμα, ισραηλινές πιέσεις προς τα Εμιράτα εμπόδισαν την ολοκλήρωση της συναλλαγής. Το ίδιο δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η Άγκυρα επεξεργάζεται μια νέα λύση.

Βέβαια απαραίτητη προϋπόθεση για οποιαδήποτε μεταφορά των S-400 σε άλλη χώρα είναι και η συγκατάθεση της Ρωσίας, όπως προβλέπουν οι όροι της αρχικής συμφωνίας. Εδώ ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε στο παρασκήνιο της φετινής Διάσκεψης του ΟΗΕ, ότι η Μόσχα θα μπορούσε να εξετάσει ένα σχετικό αίτημα, εφόσον ο παραλήπτης διατηρεί φιλικές σχέσεις με τη Ρωσία και εγγυηθεί ότι δεν θα μεταφέρει εκ νέου τα συστήματα. Παράλληλα, διευκρίνισε ότι η Τουρκία δεν έχει υποβάλει επίσημο αίτημα και ότι η Μόσχα δεν εξετάζει προς το παρόν συγκεκριμένη χώρα προορισμού.

Από την τουρκική πλευρά, ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν επιβεβαίωσε ότι οι συνομιλίες συνεχίζονται «με όλους», αλλά απέφυγε να πει αν η μεταφορά στα Εμιράτα είναι βέβαιη ή πότε θα μπορούσε να υπάρξει κατάληξη. Η εικόνα, συνεπώς, είναι αυτή μιας ενεργής διπλωματικής προσπάθειας με αρκετά ανοιχτά ζητήματα: την εξεύρεση κατάλληλου αποδέκτη, τη ρωσική έγκριση και την αποδοχή της τελικής λύσης από την Ουάσιγκτον.