Η Πολεμική Αεροπορία των Φιλιππίνων αποχαιρέτησε τα τελευταία έξι Bell UH-1H Huey, κλείνοντας έναν κύκλο 57 ετών επιχειρησιακής υπηρεσίας για ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα στρατιωτικά ελικόπτερα στην ιστορία. Η τελετή απόσυρσης πραγματοποιήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2026 στην αεροπορική βάση Benito N. Ebuen, στο νησί Σεμπού.
Τα πρώτα τέσσερα UH-1H είχαν παραδοθεί στις Φιλιππίνες στις 29 Μαρτίου 1969, στο πλαίσιο της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, τα Huey αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά των αερομεταφορών της χώρας, μεταφέροντας στρατεύματα, εφόδια και τραυματίες, ενώ χρησιμοποιήθηκαν εκτεταμένα σε αποστολές έρευνας και διάσωσης και στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών. Συνολικά, η φιλιππινέζικη Αεροπορία χρησιμοποίησε περίπου 40–60 ελικόπτερα της οικογένειας UH-1 σε διαφορετικές εκδόσεις.
Η κινηματογραφική αθανασία του Huey ήρθε το 1979, με την «Αποκάλυψη Τώρα» (Apocalypse Now) του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Στην περίφημη σκηνή της επίθεσης ελικοπτέρων εναντίον ενός παραθαλάσσιου βιετναμέζικου χωριού, τα Huey εμφανίζονται σε σχηματισμό, ενώ από τα μεγάφωνα ακούγεται η «Επέλαση των Βαλκυριών» (Ride of the Valkyries) του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Η σκηνή, με τον αντισυνταγματάρχη Μπιλ Κίλγκορ, τον οποίο υποδύεται ο Ρόμπερτ Ντιβάλ, έγινε μία από τις εμβληματικότερες στην ιστορία του πολεμικού κινηματογράφου.
Υπάρχει, όμως, μια ιδιαίτερη ιστορική σύνδεση με τις Φιλιππίνες: η «Αποκάλυψη Τώρα» δεν γυρίστηκε στο Βιετνάμ, αλλά κυρίως στις Φιλιππίνες, με τη συνδρομή της Πολεμικής Αεροπορίας της χώρας. Η παραγωγή χρησιμοποίησε πραγματικά στρατιωτικά Huey, τα οποία διατέθηκαν από την κυβέρνηση του Φερδινάνδου Μάρκος. Τα ελικόπτερα και τα πληρώματά τους συμμετείχαν στις κινηματογραφικές λήψεις, αλλά παρέμεναν επιχειρησιακά μέσα της Αεροπορίας.
Η συνεργασία αυτή δημιούργησε επανειλημμένα προβλήματα στην παραγωγή. Όταν προέκυπταν πραγματικές στρατιωτικές ανάγκες, τα ελικόπτερα ανακαλούνταν, διακόπτοντας τα γυρίσματα. Η παραγωγή αναγκάστηκε να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της φιλιππινέζικης Αεροπορίας, ενώ ορισμένα ελικόπτερα επέστρεφαν στις κινηματογραφικές λήψεις μετά την ολοκλήρωση των αποστολών τους.
Η ίδια η ταινία είχε μια ιδιαίτερα περιπετειώδη παραγωγή, με γυρίσματα που ξεκίνησαν το 1976 και παρατάθηκαν πολύ πέρα από τον αρχικό προγραμματισμό. Τροπικές καταιγίδες κατέστρεψαν σκηνικά, η παραγωγή αντιμετώπισε σοβαρές οικονομικές και οργανωτικές δυσκολίες, ενώ οι πραγματικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στις Φιλιππίνες επηρέαζαν τη διαθεσιμότητα των ελικοπτέρων. Το αποτέλεσμα ήταν ένα κινηματογραφικό έργο που χρησιμοποίησε αυθεντικά στρατιωτικά αεροπορικά μέσα σε μια κλίμακα που δύσκολα μπορεί να αναπαραχθεί σήμερα.
Στις Φιλιππίνες, τα τελευταία UH-1H ανήκαν στην 205η Πτέρυγα Τακτικών Ελικοπτέρων και παρέμεναν πτητικά μέχρι την απόσυρσή τους, αν και τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιούνταν κυρίως για εκπαίδευση. Η Αεροπορία αποφάσισε την αντικατάστασή τους στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού της, καθώς ο παλαιός εξοπλισμός και ιδιαίτερα τα αναλογικά συστήματα επικοινωνιών περιόριζαν τη διαλειτουργικότητά τους με τα σύγχρονα μέσα των ενόπλων δυνάμεων.
Τον ρόλο τους έχουν αναλάβει πλέον τα S-70i Black Hawk, με τη φιλιππινέζικη Αεροπορία να διαθέτει 45 ελικόπτερα του τύπου, τα οποία παραδόθηκαν μεταξύ 2020 και 2026. Τα έξι τελευταία Huey παραδόθηκαν στη Διοίκηση Αεροπορικής Υποστήριξης και Εφοδιαστικής για αποθήκευση, μέχρι να αποφασιστεί η οριστική τύχη τους.
