Παρά τα δισεκατομμύρια δολάρια που έχει επενδύσει σε προηγμένα αντιαεροπορικά συστήματα, η Σαουδική Αραβία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες στην προστασία κρίσιμων εγκαταστάσεων από τις επιθέσεις πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροχημάτων των Χούθι. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, οι σαουδαραβικές δυνάμεις αναχαιτίζουν πάνω από το 90% των απειλών που εισέρχονται σε προστατευόμενες περιοχές, όμως περισσότερες από τις μισές επιθέσεις της τελευταίας περιόδου έχουν πλήξει στόχους εκτός της επαρκούς αντιαεροπορικής κάλυψης. [Σημειώνεται ότι το ποσοστό 90%:αφορά τις απειλές που κατευθύνθηκαν προς προστατευόμενες περιοχές, όχι το σύνολο των πυραύλων και drones που εκτόξευσαν οι Χούθι. Συνεπώς, δεν αποτελεί συνολικό ποσοστό επιτυχίας της σαουδαραβικής αεράμυνας.]
Το γεγονός αποτυπώνει το βασικό πρόβλημα του Ριάντ: διαθέτει μεν ορισμένα από τα πλέον προηγμένα συστήματα αεράμυνας, αλλά καλείται να προστατεύσει μια χώρα έκτασης περίπου 2,2 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, με αεροδρόμια, στρατιωτικές βάσεις, πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, αγωγούς και μεγάλα αστικά κέντρα κατανεμημένα σε τεράστιες αποστάσεις.
Η Σαουδική Αραβία είναι η εντελώς αντίθετη περίπτωση με το Ισραήλ, το πολυεπίπεδο αντιαεροπορικό και κυρίως αντιβαλλιστικό δίκτυο του οποίου καλείται να υπερασπίσει μια έκταση 21.000 Km2, που δεν είναι μεγαλύτερη από την Πελοπόννησο.
Η σαουδαραβική αεράμυνα στηρίζεται σε πολυεπίπεδο δίκτυο που περιλαμβάνει συστήματα Patriot, μαχητικά αεροσκάφη, επίγεια ραντάρ και άλλα μέσα επιτήρησης και αναχαίτισης, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη και η ενίσχυσή της με συστήματα THAAD. Ωστόσο, ακόμη και ένα τέτοιο δίκτυο δεν μπορεί να εξασφαλίσει συνεχή και πλήρη κάλυψη ολόκληρης της επικράτειας.
Οι Χούθι φαίνεται ότι εκμεταλλεύονται αυτές τις αδυναμίες, συνδυάζοντας επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους, βλήματα cruise και drones κρούσης μιάς χρήσης . Ιδιαίτερα τα χαμηλά ιπτάμενα μέσα μπορούν να αξιοποιούν τους περιορισμούς του ορίζοντα των ραντάρ και να προσεγγίζουν στόχους από κατευθύνσεις όπου η αντιαεροπορική κάλυψη είναι περιορισμένη.
Το πρόβλημα επιτείνεται από την ανάγκη προστασίας πολλών διαφορετικών περιοχών ταυτόχρονα. Η σαουδαραβική αμυντική διάταξη είχε παραδοσιακά δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην αντιμετώπιση απειλών από το Ιράν, στα ανατολικά και βορειοανατολικά. Η εντεινόμενη δραστηριότητα των Χούθι από την Υεμένη, στα νοτιοδυτικά, υποχρεώνει το Ριάντ να ανακατανέμει συστήματα και διαθέσιμα αποθέματα αναχαιτιστικών πυραύλων.
Οι πρόσφατες επιθέσεις εναντίον του διεθνούς αεροδρομίου King Khalid στο Ριάντ και ενεργειακών εγκαταστάσεων της Aramco ανέδειξαν το κόστος αυτών των κενών. Ακόμη και επιτυχείς αναχαιτίσεις μπορούν να προκαλέσουν ζημιές στο έδαφος από την πτώση συντριμμιών, ιδιαίτερα όταν πραγματοποιούνται κοντά σε κατοικημένες περιοχές.
Επιπλέον, η παρατεταμένη σύγκρουση δημιουργεί ένα δεύτερο πρόβλημα, που ήδη έγινε γνωστό από την αρχή του πολέμου των ΗΠΑ κατά του Ιράν την κατανάλωση ακριβών αναχαιτιστικών πυραύλων για την αντιμετώπιση συγκριτικά φθηνών drones. Η αναπλήρωση των αποθεμάτων δεν μπορεί να ακολουθεί τον ρυθμό των επιχειρήσεων, ενώ η ανάγκη διατήρησης επαρκών πυρομαχικών για την αντιμετώπιση βαλλιστικών απειλών περιορίζει την ευελιξία της άμυνας.
Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από το ενδεχόμενο νέας κλιμάκωσης με το Ιράν. Σε ένα τέτοιο σενάριο, η Σαουδική Αραβία θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ταυτόχρονες επιθέσεις από διαφορετικές κατευθύνσεις, με τους Χούθι να ασκούν πίεση από τον νότο και πρόσθετες απειλές να εμφανίζονται από τα ανατολικά ή τα βόρεια.
