Η Ρωσία επεκτείνει με ταχύ ρυθμό ένα δίκτυο νέων βάσεων για την εκτόξευση επιθετικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών μεγάλης εμβέλειας. Σύμφωνα με έρευνα της βρετανικής The Telegraph, ορισμένες από αυτές τις εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνται ήδη για επιθέσεις κατά της Ουκρανίας, ενώ η γεωγραφική τους θέση σημαίνει ότι, θεωρητικά, τα πιο σύγχρονα ρωσικά drones θα μπορούσαν να φτάσουν ακόμη και σε περιοχές χωρών του ΝΑΤΟ, όπως η Πολωνία.

Η έρευνα, βασισμένη σε δορυφορικές εικόνες και τεχνική ανάλυση, εντόπισε τουλάχιστον 10 νέες βάσεις με ειδικά διαμορφωμένες ράμπες εκτόξευσης. Συνολικά έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 59 σταθερές θέσεις εκτόξευσης κατά μήκος των συνόρων με την Ουκρανία και τη Λευκορωσία.


Οι νέες εγκαταστάσεις βρίσκονται τόσο μέσα σε στρατιωτικές αεροπορικές βάσεις όσο και σε απομονωμένες αγροτικές περιοχές. Οι αναλυτές διαπίστωσαν ότι αρκετές από τις ράμπες είναι σημαντικά μεγαλύτερες από τις παλαιότερες, γεγονός που δείχνει ότι έχουν σχεδιαστεί για τη νέα γενιά αεριωθούμενων drones Geran-4 και Geran-5. Δορυφορικές εικόνες από τη βάση Τσιμπούλοβα στην περιφέρεια Οριόλ δείχνουν επίσης την κατασκευή νέων αποθηκών και προστατευμένων χώρων αποθήκευσης για τα drones. Σύμφωνα με αναλυτές, σε ορισμένες βάσεις μπορούν να αποθηκευτούν περισσότερα από 1.000 μη επανδρωμένα αεροσκάφη, ενώ συνεχίζεται η κατασκευή επιπλέον θέσεων εκτόξευσης. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η Μόσχα επενδύει σε αυτή την υποδομή ώστε να αυξήσει τον αριθμό και την ένταση των επιθέσεων κατά της Ουκρανίας. Παράλληλα όμως, η ανάπτυξη των βάσεων θεωρείται και μια μακροπρόθεσμη στρατηγική που ενισχύει τη δυνατότητα άσκησης πίεσης στις χώρες της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ.

Την ίδια στιγμή, η Ρωσία αυξάνει την παραγωγή των νέων επιθετικών drones. Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η έρευνα, η μηνιαία παραγωγή των αεριωθούμενων εκδόσεων φτάνει περίπου τις 3.000 μονάδες, ενώ συνεχίζεται και η παραγωγή περίπου 2.800 Geran-2 κάθε μήνα. Η μετάβαση σε ταχύτερα drones με μεγαλύτερη πολεμική κεφαλή δυσκολεύει σημαντικά την αναχαίτισή τους από την ουκρανική αεράμυνα. Οι αναλυτές σημειώνουν ότι η δημιουργία πολλών διασκορπισμένων βάσεων κάνει το δίκτυο εκτόξευσης πιο ανθεκτικό απέναντι σε ουκρανικά πλήγματα και επιτρέπει στη Ρωσία να διατηρεί υψηλό ρυθμό επιθέσεων ακόμη και αν ορισμένες εγκαταστάσεις καταστραφούν.