Είμαι ήδη λίγες μέρες πίσω στο πόστο μου, και αναπολώ την ησυχία του χωριού μου. Προφανώς και δεν θα σας πω που είναι το χωριό μου, αλλά όλοι νομίζω ξέρουμε πως σαν το χωριό μας, όπου κι αν είναι αυτό, ψηλά ή χαμηλά, παραθαλάσσια ή σε βουνοκορφή, δεν υπάρχει. Βλέπω κάποιους να “τρέχουν” στο εξωτερικό, σε Ευρώπες και Μέσες Ανατολές. Αλλά όπως και να το κάνουμε, το παραδοσιακό ελληνικό Πάσχα, γίνεται στην Ελλάδα. Βέβαια φίλος υψηλόβαθμος που πήγε στο Παρίσι για το Πάσχα, μου εξομολογήθηκε πως του βγήκε φθηνότερα από το να πάει σε κάποιο ξενοδοχείο στην Ελλάδα. Εντάξει, έχουμε ξεφύγει από τιμές στη χώρα μας, καθώς ένας γνωστός μου Γάλλος ΚαΨιΜιτζής βγάζει 5 φορές αυτά που βγάζω εγώ.

Ο Μακρόν στην Αθήνα

Μιλώντας για Γαλλία, θα έχετε μάθει πως σε λίγες μέρες αναμένεται ο Μανωλάκης ο Μακρόν στην Αθήνα. Φυσικά έρχεται να δει τον Μητσοτάκη, και όπως θα προσέξετε, δεν γράφω “έρχεται να δει τον φίλο του Μητσοτάκη“. Η σχέση Μανώλη-Κυριάκου έχει περάσει πολλά “πάνω-κάτω” από το 2019, και μάλιστα υπήρξε και φάση που δεν έλεγαν ούτε καλημέρα ο ένας στον άλλον. Οι Γάλλοι, που έχουν πάρει τη μερίδα του Λέοντος από τα εξοπλιστικά από το 2019, πρέπει να πω πως έχουν ξηγηθεί κάπως σωστά μέχρι κάποιο σημείο, μετά όμως το παράκαναν. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που πούλησαν 3 φρεγάτες, συν μία μετά, και έδωσαν αμυντική συμφωνία αμοιβαίας συνδρομής. Βέβαια, για να πούμε και του στραβού το δίκιο, μόνο η Ελλάδα (στην άσχημη κατάσταση που ήταν το ΠΝ και χρειαζόταν πλοία χτες) θα πλήρωνε τόσο ακριβές φρεγάτες, χωρίς να πάρει οποιαδήποτε μεταφορά τεχνογνωσίας. Επίσης, χάρη στην Ελλάδα και το ΠΝ σώθηκαν τα Ναυπηγεία του Λοριάν από χρεωκοπία τότε, καθώς η απώλεια του συμβολαίου της Αυστραλίας ήταν ένα πολύ σκληρό χτύπημα για τη Ναβάλ Γκρουπ. Το θέμα είναι πως οι Γάλλοι ναι μεν πήραν το σωτήριο συμβόλαιο από το ΠΝ, αλλά έδωσαν και κορυφαίο πλοίο και κουκλάρα φρεγάτα αλλά και αμυντική συνεργασία. Καθώς λοιπόν η συμφωνία λήγει, ο Μανωλάκης έρχεται για να την ανανεώσει. Το θέμα είναι τι θα ζητήσει η Γαλλία για να ανανεώσει τη συμφωνία…

Να χαρίσουμε τα Μιράζ 2000-5 στην Ουκρανία θέλουν οι Γάλλοι

Μιλώντας για τα ανταλλάγματα που θέλουν οι Γάλλοι, αυτά συνοψίζονται εύκολα. Καταρχάς, από τη στιγμή που ο Δένδιας έχει δηλώσει πως επιθυμούμε την απόσυρση των Μιράζ 2000 ΝΤΑΣ 5, οι Γάλλοι θέλουν να τα χαρίσουμε στην Ουκρανία. Τα αεροσκάφη ούτως ή άλλως δεν θα έχουν λίαν συντόμως σύμβαση συντήρησης, ενώ πρέπει να σας αποκαλύψω πως ακόμη και με την ΦΟΣ της εποχής Παναγιωτόπουλου-Φλώρου, δεν απέκτησαν κάποια αξιόλογη διαθεσιμότητα. Σε αυτό βοήθησε, με την κακή έννοια, και η έλευση των Ραφάλ. Η 114 έδωσε ψυχή τε και σώμματι στο να έχει έτοιμα τα Ραφάλ με τους Μέτεορ το συντομότερο δυνατόν. Τα Μιράζ μπήκαν, και λογικά, σε δεύτερη μοίρα, αν και ούτως ή άλλως, η ΠΑ ζορίζεται με την έλλειψη τεχνικών, ενώ για αυτά ειδικά τεχνικοί είναι δυσεύρετοι, φεύγουν έξω με πρώτο μισθό ένα τάληρο το μήνα. Έτσι, από το να τα αφήσουμε να σαπίζουν στην Τανάγρα, οι Γάλλοι πρότειναν να δώσουμε τα Μ2000-5 στην Ουκρανία, να κάνουν δουλίτσα. Η ελληνική πλευρά δεν το απέρριψε, αλλά ζήτησε έστω μια έκπτωση στα Ραφάλ. Τότε ο Μανώλης ανακάλυψε πως δεν μπορεί να δώσει έκπτωση στα Ραφάλ, καθώς η Ντασό είναι ιδιωτική εταιρεία, και δεν μπορεί να επέμβει! Αυτά είπαν οι Γάλλοι στους Έλληνες, και έτσι ήρθε πιο κοντά για την ΠΑ μια νέα σύμβαση για επιπλέον Φ-35, καθώς οι Γάλλοι το μόνο που δεν ζήτησαν να μας πιάσουν, ήταν αυτό που φαντάζεστε.

Τώρα μου λένε πάλι για αγορά νέων Ραφάλ από την ΠΑ

Μιλώντας για Ραφάλ, όταν ο ΑΓΕΑ και ο ΑΓΕΕΘΑ, που είδαν ότι έπρεπε να πουλήσουν από ένα νεφρό ο καθένας για τη συντήρηση ΦΟΣ των υπαρχόντων Ραφάλ, και “ξαπόστειλαν”, ευγενικά πάντα, τη Ντασό, οι Γάλλοι άλλαξαν πάλι ρότα. Ανακάλυψαν πως “τους παίρνει” να δώσουν έκπτωση σε νέα Ραφάλ, και μάλιστα προτείνουν και τα Φ4. Όλως τυχαίως, οι Εμιρατινοί έχουν σοβαρό θέμα με την αγορά των 80 Ραφάλ Φ5, κι εκεί που η Ντασό γνώριζε απίστευτες δόξες, ζώντας εποχές παραγγελιών Μιράζ ΙΙΙ και Μιράζ 5, ξαφνικά είδε τη μετοχή να γράφει κόκκινα. Άλλωστε, μεταξύ μας, η Ντασό είναι θαύμα που έχει φτάσει στον 21ο αιώνα και παραμένει “ατόφια γαλλική”, και δεν έχει συγχωνευτεί με κάποια άλλη ευρωπαϊκή, όταν αντίστοιχοι κολοσσοί έχουν είτε κλείσει, είτε συγχωνευτεί και εξαφανιστεί. Το θέμα είναι πως στην ελληνική περίπτωση, η Ντασό το χειρίστηκε τελείως λάθος και έχασε μια σχετικά εύκολη νέα πώληση λόγω υπερβολικής αυτοπεποίθησης. Δεν γράφω λόγω αλαζονείας, καθώς θα αρχίσουν κάποιοι πως “είμαι αντιγάλλος”. O Μανωλάκης όμως, που έχει αρχίσει και ξαναμιλάει με τον Κυριάκο, πρέπει να τους είπε μερικά φωνήεντα σε άψογα γαλλικά. Λίγα τα μπινελίκια Μακρόν, λίγο τα αραβικά μπινελίκια, τελείως “μαγικά”, οι τιμές για τα Φ4, εκεί που είχαν πάει στο Θεό, και στην ΠΑ νόμιζαν ότι θα αγόραζαν Β21 ΡΕΗΝΤΕΡ, τελικά οι Γάλλοι σοβαρεύτηκαν. Και πάλι είναι ακριβότερα από τα Φ35, κατά πολύ μάλιστα, και πάλι θα πρέπει ο ΑΓΕΑ και όλο το ΑΑΣ να πουλήσουν την προίκα τους για τη σύμβαση ΦΟΣ (ελπίζω να έχουν προίκα), αλλά μαθαίνω πως η τιμή είναι λογική αυτή τη φορά. Οψόμεθα.

Το στοίχημα του Μακρόν είναι τα Μπαρακούντα

Μιλώντας για όπλα από Γαλλία, φαντάζομαι μέσα στις μέρες του Πάσχα, είδατε πως η Ναβάλ έκανε παρουσίαση της πρότασης για ολοκαίνουργια υποβρύχια ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ στο ΠΝ. Από όσο μου σφύριξαν, φώναξαν αρκετούς Έλληνες δημοσιογράφους σε κλειστές συναντήσεις, και τους ενημέρωσαν για το τι περιλαμβάνει η πρόταση. Αν δεν το έχετε δει, προτείνω να διαβάσετε το άρθρο του Πτησαίου Γιάννη Ρέκκα, που έκανε τις σωστές ερωτήσεις, για να πάρει -κάποιες- σωστές απαντήσεις. Αυτό που θέλω να κρατήσετε είναι πως η αμυντική συμφωνία, η παράτασή της ουσιαστικά, περνάει μέσα από την αγορά ΜΠΑΡΑΚΟΥΝΤΑ για το ΠΝ. Για το υποβρύχιο, θα πρέπει σας γράψω σε άλλο ΚαΨιΜί. Δεν ξεχνάω πως κάποια στιγμή έχω υποσχεθεί να γράψω και για τις ΓΚΟΓΟΥΊΝΤ, γενικά γράφω κάτι πιο γρήγορα αν με “τσιγκλάτε” στα σχόλια. Πάντως, αυτή τη φορά ο Μακρόν, θα προτείνει κάτι “δυνατό” σε αμυντική συμφωνία, που θα περιλαμβάνει την ασπίδα των πυρηνικών όπλων της Γαλλίας. Κρατήστε αυτό που λέω, ΚαΨιΜιτζής σπίκινγκ.

H αλήθεια για το υποβρύχιο ΠΟΣΕΙΔΩΝ

Μιλώντας για υποβρύχια τις τελευταίες μέρες, έχω αμελήσει να σας πω την πάσα αλήθεια για το υποβρύχιο ΠΟΣΕΙΔΩΝ. Θυμάμαι είχα ερωτηθεί πριν καιρό, και πολλοί δεν ξέρουν τι πραγματικά έχει συμβεί. Μάλιστα κάποιοι βρήκαν ευκαιρία να κάνουν και λίγη αντιπολίτευση στον ΑΓΕΝ και το ΑΝΣ. Σήμερα θα σας γράψω τι πραγματικά έχει γίνει, γιατί με όλα αυτά που συμβαίνουν, και ειδικά με τον νέο πόλεμο του Τραμπάκουλα, ξεχάστηκα. Το βέβαιο λοιπόν είναι πως το υποβρύχιο ΠΟΣΕΙΔΩΝ Σ-116 έχει πλέον παροπλιστεί επισήμως. Πρόκειται για τύπου 209/1200, το οποίο είχε ενταχθεί στο Πολεμικό Ναυτικό το 1979, ενώ η τελετή παροπλισμού πραγματοποιήθηκε στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας στις 26 Φεβρουαρίου 2026.

Η συζήτηση για «εσπευσμένη απόσυρση» ξεκίνησε επειδή, σύμφωνα με όσα καταγγέλθηκαν δημόσια, το ΠΟΣΕΙΔΩΝ είχε προηγουμένως ενταχθεί σε εργασίες επισκευής και συντήρησης στον Ναύσταθμο Κρήτης για μεγάλο χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να τεθεί το ερώτημα γιατί δαπανήθηκαν πόροι σε ένα σκάφος που τελικά οδηγήθηκε σε παροπλισμό. Για το θέμα αυτό κατατέθηκε στη Βουλή στις 7 Ιανουαρίου 2026 η Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων 168/2186 προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, με βασικό αντικείμενο ακριβώς το αν υπήρξε προβληματικός χειρισμός, ποια ήταν η λογική της απόφασης και αν η επιλογή αυτή συνδέεται με ευρύτερο σχεδιασμό για τον στόλο των υποβρυχίων.

Σε αμυντικά δημοσιεύματα, προβάλλεται μια εκδοχή, σύμφωνα με την οποία η αρχική απόφαση για εργασίες συντήρησης ανατράπηκε αργότερα λόγω αναθεώρησης της Δομής Δυνάμεων που οδήγησε τελικά στην απόσυρση του συγκεκριμένου υποβρυχίου. Κάτι τέτοιο, δεν ισχύει, και εξηγώ. Για να πιάσουμε την ιστορία από την αρχή, το υποβρύχιο είχε βγει σε Τακτική Ακινησία τον 12ο του 2023 στο ΠΝ το λένε και ΤΑΚ, για συντήρηση. Μάλιστα είχε εγκριθεί και σχετικό κονδύλι για την αποκατάστασή του, και την συντήρησή του προκειμένου να υπηρετήσει μερικά χρόνια ακόμη. Από τα χρήματα αυτά, το ΠΝ δαπάνησε περίπου 400.000 ευρώ. Ουσιαστικά, τα συνεργεία συντήρησης, και ιδιωτών και του ΠΝ, “άνοιξαν” το υποβρύχιο, προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση σε κάποια μηχανικά σημεία. Δυστυχώς, οι έμπειροι μηχανικοί του ΠΝ διαπίστωσαν πως η κατάσταση που βρισκόταν το υποβρύχιο ήταν πολύ χειρότερη από αυτή που περίμεναν, και μάλιστα, χάρη στο πολύ σκληρό πρόγραμμα ελέγχων και επιθεωρήσεων που υπάρχει, βρέθηκαν τα όποια προβλήματα εγκαίρως. Τα κλιμάκια του ΠΝ στη Σούδα και στη Σαλαμίνα, υπολόγισαν πως για την επισκευή του ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ θα χρειάζονταν περίπου 10 εκ. ευρώ, ένα μεγάλο ποσό που το ΠΝ δεν πίστευε ότι αξίζει να επενδυθεί σε ένα τόσο παλιό υποβρύχιο. Επαναλάμβάνω, τα 10 εκ. δεν ήταν για εκσυγχρονισμό, αλλά απλά για αναγκαίες επισκευές, που θα το καθιστούσαν αξιόπλοο, και το κυριότερο, ικανό για κατάδυση.

Μιλώντας για 10 εκ. ευρώ σε εργασίες που έπρεπε να γίνουν, το ΠΝ δηλαδή το ΑΝΣ, όπως προείπα, αποφάσισε να το αποσύρει. Η απόσυρση του υποβρυχίου προβλέπει την προσεκτική αφαίρεση κρίσιμων υλικών, αλλά και επικινδύνων. Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ, όπως και όλα τα υποβρύχια, δεν μπορούν να παροπλιστούν οπουδήποτε, και το κυριότερο, δεν αποσύρονται “έτσι απλά”. Ενώ λοιπόν ήταν στη Σούδα, εκεί δεν υπήρχε ο απαραίτητος εξοπλισμός, ούτε η δυνατότητα για μεταφορά των μπαταριών στις ειδικές εγκαταστάσεις που έχει το ΠΝ στη Σαλαμίνα. Με λίγα λόγια, ο ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ έπρεπε να πλεύσει μόνος του πίσω στη Σαλαμίνα, ή έστω να γυρίσει πάνω σε κάποιο άλλο πλοίο. Το ΠΝ εξέτασε τη λύση της πλωτής πλατφόρμας, αλλά κάτι τέτοιο θα απαιτούσε περίπου 1,1 εκ. ευρώ, λεφτά που θα ήταν απλά “πεταμένα”. Τότε τα “τσακάλια” μηχανικοί της Διοίκησης Υποβρυχίων, έφτιαξαν ένα “μίνι” πρόγραμμα, αγοράζοντας ανταλλακτικά αξίας 150.000 για τους ντιζελοκινητήρες του υποβρυχίου, για να τους επαναφέρουν. Το πρόγραμμα εγκρίθηκε από το ΓΕΝ, τα ανταλλακτικά “περάστηκαν” στο υποβρύχιο, και έτσι το τελευταίο κατάφερε κι έκανε το τελευταίο του ταξίδι, αυτό της επιστροφής, από τη Σούδα στο Ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Εκεί, οι υποβρύχιοι του ΠΝ “ξήλωσαν” τα νέα ανταλλακτικά, και τα διέθεσαν στα άλλα υποβρύχια. Με λίγα λόγια, η μεταφορά του υποβρυχίου, κόστισε δωρεάν στο ΠΝ αφού τα ανταλλακτικά θα στηρίξουν τα άλλα γερασμένα υποβρύχια.

Συμπερασματικά, το υποβρύχιο δεν άξιζε να επισκευαστεί, και αποσύρθηκε γιατί δεν υπήρχε άλλη λύση. Το ΠΝ φρόντισε να μην χαθεί ούτε επιπλέον ευρώ για το υποβρύχιο, ενώ η μεταφορά κόστισε μονάχα τα καύσιμα που έκαψε στη διαδρομή Χανιά-Σαλαμίνα, εντάξει, και τα καύσιμα της συνοδείας του, καθώς το ΓΕΝ είχε σοφά προνοήσει να έχει και πλοίο συνοδείας, για κάθε ενδεχόμενο. Όλο αυτό δεν είχε να κάνει ούτε με μειώσεις οροφών, ούτε με τίποτε άλλο. Και σε ότι αφορά τις μειώσεις οροφών, ειδικά το ΠΝ παρακαλάει για νέα υποβρύχια εδώ και χρόνια.