Με κίνδυνο να με παρεξηγήσετε, θα πρέπει να ομολογήσω πως πέφτω μέσα στις περισσότερες φορές. Δηλαδή, φυσικά και κάνω λάθη, αλλά τα περισσότερα από αυτά είναι λάθη κρίσης, κι όχι γνώσης. Έτσι, αν σας μεταφέρω μια πληροφορία, δεν είναι στο χαβαλέ, αλλά γιατί κάτι το ξέρω, και το ξέρω καλά. Αν σας λέω κάτι στο περίπου, πάντα θα σας πω ότι υπάρχει και περιθώριο σφάλματος. Για να μην σας κουράζω, χαίρομαι που διάβασα ένα άρθρο στην έντυπη Πτήση, αλλά και την ηλεκτρονική, που με δικαίωσε.

Η ομάδα της περιόδου 2019-2022

Μιλώντας για άρθρα, ο Δημητριάδης με το άρθρο στην Πτήση ουσιαστικά επιβεβαίωσε τα όσα έχω πει κατά καιρούς για αυτόν και το τι έγινε την κρίσιμη περίοδο 2019-2022 στην Άμυνα. Έχω κατηγορηθεί για Παναγιωτοπουλικός, ενίοτε και Φλωρικός, και πολλές φορές σαν Δημητριαδικός. Αν υπήρχε στήλη ΚαΨιΜί επί Παναγιωτόπουλου-Φλώρου, τότε θα βλέπατε και άπειρες βολές εναντίον του Παναγιωτόπουλου (τους Αρχηγούς δεν τους πειράζουμε, διότι αν η Πτήση έκανε ότι και τα άλλα αμυντικά σάιτς, που δεν σέβονται -οι άλλοι- τους θεσμούς, τότε δεν θα ήταν Πτήση). Αλλά εκ των υστέρων, και μετά την ΑΤΖΕΝΤΙΑΔΑ του Δένδια, τι μπορεί κανείς να καταλογίσει στον Παναγιωτόπουλο; Ή βλέποντας το πως είναι στο περιθώριο και στη συνεχή “πίεση” οι Αρχηγοί, τι μπορεί να καταλογίσει κανείς στο Φλώρο; Προσέξτε, αφήστε στην άκρη τα τσιτάτα που διαβάζετε αλλού, για υποκλοπές, Λιβύη κλπ, εδώ μιλάμε σοβαρά. Πχ, ακόμη και υποκλοπές να έγιναν, ποιον έπρεπε να παρακολουθούν; Τον ΚαΨιΜιτζή ή τον ΑΓΕΕΘΑ; Ή στη Λιβύη, τις εντολές τις έδωσε ο Φλώρος ή ο Δένδιας; Προσωπικά, κοιτάω πως το 2019 δεν είχαμε Ένοπλες Δυνάμεις, πετούσαν λιγότερα από …. (αφήστε το νούμερο) Φ16 και 4 Μιράζ 2000, και το 2020 νικήσαμε σε Έβρο και Αιγαίο. Και το 2020 αγοράσαμε 18 ΡΑΦΑΛ (τα κάναμε 24 αμέσως), ενώ το 2021 αγοράσαμε 3 ΦΔΙ. Ποια ομάδα το έκανε αυτό; Ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ ή η τριάδα Παναγιωτόπουλος-Φλώρος–Δημητριάδης; Αφήστε απέξω τις “δημοσιογραφικές πληροφορίες”, τα “αποκλειστικά”, την προώθηση κομματικών ατζεντών ή επιχειρηματικών κινήσεων (και αμυντικών προμηθειών) και δείτε την ουσία.

Η δουλειά του Δημητριάδη

Μιλώντας για ομάδες, θα είμαι ξεκάθαρος. Υπήρξε μια συναστρία εκείνη τη στιγμή, από αυτές που συμβαίνουν κάθε φορά, και η Ελλάδα επιβιώνει τις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας της. Ναι, υπήρξε ένας παντελονάτος Παναγιωτόπουλος, που υπέγραφε, υπήρξε ένα σοβαρός και πανίσχυρος ΑΓΕΕΘΑ που είπε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, αλλά υπήρξε κι ένας Γενικός Γραμματέας Πρωθυπουργού, που πήρε πάνω του όλο το συντονισμό, πέρασε τα θέλω του ΥΠΕΘΑ, συμμετείχει, ήξερε, και δεν φοβήθηκε τις ευθύνες για τις αποφάσεις. Όπως θα έχετε καταλάβει, η ΝΔ, όπως όλα τα κόμματα, είναι ένα σκορπιοχώρι, που ενώνεται για να κυβερνήσει. Θυμάστε τις αντιδράσεις για παράδειγμα τότε για τα ΡΑΦΑΛ, εντός της ΝΔ; Πχ ο Δαβάκης, που τώρα σαν υφυπουργός στηρίζει τα πάντα-όλα, και είναι ο άνθρωπος που βγαίνει μπροστά στις Επιτροπές της Βουλής, τότε είχε καθυστερήσει για 48 ώρες την απόφαση για τα ΡΑΦΑΛ (ήταν στην επιτροπή της Άμυνας τότε). Μερικοί θεωρούν, πως εν μέσω κορωνοϊού (πόσο γρήγορα το ξεχάσαμε), κι ενώ οι οικονομίες της Ευρώπης έμπαιναν σε ύφεση λόγω της Πανδημίας, η Ελλάδα βρήκε τα δις για τα ΡΑΦΑΛ, τα ΡΟΜΕΟ και τις ΦΔΙ. Και μάλιστα, με κάτι περίεργους αντιμιλιταριστές και γουόνα-μπι λογιστές όπως ο Σκυλακάκης να βρίσκονται στο Ταμείο του Κράτους (αυτός που δεν δέχτηκε τα δις των ΕΦ-ΕΜ-ΕΦ, και μετά πιθανότατα καθυστέρησε τις συμφωνίες με ΣΕΒΡΟΝ και αέριο όταν ήταν στο ΥΠΕΝ, αφού τα έκανε αμέσως ο επόμενος). Αν δεν υπήρχε ο Δημητριάδης, τώρα που μιλάμε, τίποτα από όλα αυτά έγιναν τότε, δεν θα είχε γίνει. Και όπως λέει κι ο ίδιος στο άρθρο του, που αξίζει να διαβάσετε, θα καταλάβετε πως θεωρεί μέγιστο επίτευγμα όχι τα ΡΑΦΑΛ ή τις ΦΔΙ, όσο τις συμβάσεις ΦΟΣ που επανέφερε σε λειτουργική κατάσταση το υλικό των Ενόπλων Δυνάμεων

Με λίγα λόγια, ήξερε, και ξέρει από Άμυνα

Μιλώντας για το άρθρο, προσωπικά επιβεβαίωσα ένα πράγμα. Όπως το είδα εγώ, ευτυχώς κάποιος στο Μαξίμου, ήξερε από Άμυνα. Τα οικονομικά της χώρας το 2019 ήταν κυριολεκτικά “χάλια”. Το περίφημο και πολυδιαφημισμένο μαξιλάρι, ήταν κάτι που είχε επιβληθεί “απέξω”, και δεν υπήρχε στην πραγματικότητα, ούτε μπορούσε να αγοραστούν όπλα. Οι ανάγκες ήταν τόσο πολλές στη Άμυνα, που κάθε σοβαρός πολιτικός που κάνει επιτελική διαχείριση, θα είχε σαστίσει μπροστά στο χάος που αφησαν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ο Στόλος χρειαζόταν ξήλωμα και ξαναφτιάξιμο, τα Φ-16 καθυστερούσαν να εκσυγχρονιστούν, τα Μιράζ δεν υπήρχαν καν, μεταγωγικά δεν είχαμε, ελικόπτερα δεν πετούσαν τα περισσότερα ΛΕΟ 2 ήταν μη λειτουργικά, τα αντιαεροπορικά μας δεν δούλευαν. Όλα αυτά έφτιαξαν μέσα σε λίγους μήνες, με κρίσιμες, με σοβαρές προμήθειες. Η επιλογή τότε του Φλώρου σαν ΑΓΕΕΘΑ δεν ήταν τυχαία, ο Παναγιωτόπουλος ανέλαβε το ΥΠΕΘΑ και πήγε εκεί όχι μόνος του, αλλά με υποστήριξη από το Μαξίμου. Χρήματα βρέθηκαν για την Άμυνα με τρόπο που δεν ξέρω, κάπως πάντως βρέθηκαν. Έγιναν συμβάσεις ΦΟΣ, καλύφθηκαν τρύπες που είχε αφήσει μια διακυβέρνηση του “θα το ρισκάρουμε”, κι όλα αυτά σε εβδομάδες, μερικά πράγματα σε μέρες. Ο Δημητριάδης λοιπόν, διαβάζοντας το κείμενό του, δεν με εξέπληξε προσωπικά τόσο, γιατί ήξερα ότι ήξερε από Άμυνα. Ήταν λες και διαβάζει Πτήση από μικρός, και παρακολουθεί το τι συμβαίνει στην Άμυνα καθημερινά. Και αυτό φαίνεται και ας με κατηγορήσετε πως τον στηρίζω, λες και είναι εν ενεργεία πολιτικός (νομίζω ιδιωτεύει). Σόρρυ, αλλά αν θεωρείται πως η Άμυνα πάει καλύτερα μετά την αποχώρησή του Δημητριάδη από το Μαξίμου, δεν μπορώ να σας βοηθήσω, κατηγορήστε με για ότι θέλετε.

Το ουκρανικό ντρόουν που έφτασε στη Λευκάδα

Μιλώντας για Άμυνα, με το περιστατικό της Λευκάδας, οι τρούπες στην άμυνά μας φάνηκαν. ΓΙΟΥ-ΕΣ-ΒΙ, της Ουκρανίας προφανώς (;), που δυσλειτούργησε, παρασύρθηκε και έφτασε σε ελληνικά χωρικά ύδατα. Για την ακρίβεια, δεν έφτασε εκεί, κάπου λέει έμενε κρυμμένο, όπου το ανακάλυψαν τυχαία ψαράδες. Ο Δένδιας είπε σε κομματική συγκέντρωση πως βρέθηκε “εκτός χωρικών υδάτων”, και δεν έχω λόγους να μην τον πιστέψω (γιατί θα με κατηγορείτε για εμμονικό μαζί του). Μετά την “ανακάλυψη”, εντός ή εκτός χωρικών υδάτων, επενέβη το Λιμενικό, και το ρυμούλκησε στο λιμάνι της Βασιλικής (επίσημα το λένε αλιευτικό καταφύγιο, αλλά στην πραγματικότητα είναι κανονικό λιμάνι). Το θέμα είναι πως το σκάφος, μπόρεσε να φτάσει στην Ελλάδα ή κοντά σε αυτή χωρίς να εντοπιστεί. Θεωρώ δύσκολο, εν έτει 2026, με τόσα μέσα τηλεπισκόπησης, να μην υπάρχουν τρόποι να ελέγχουμε τα πάντα στις θάλασσές μας. Αλλά όταν κύριο μέλημα είναι η ακύρωση των ΡΗΠΕΡ ή των ΧΕΡΟΝ, να για να φτιάξουμε “ελληνικά”, και μετά να παραγγέλνουμε ΒΙ-ΜΠΑΤ (που βρωμάει ο τόπος από αντίστοιχα ελληνικά ή κυπριακά), και πάλι καλά να λέμε. Μήπως τα ναυτικά φυλάκια στο Ιόνιο που κλείσαμε, να τα ανοίξουμε ξανά, αυτή τη φορά με προηγμένα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, ραντάρ σύγχρονα και ελληνικά ηλεκτροοπτικά;

Υπάρχουν τρόποι να ελέγξουμε τις θάλασσές μας

Μιλώντας για έλεγχο θαλασσίων συνόρων, η ΙΝΤΡΑΚΟΜ έχει αναπτύξει λύσεις που έχουν χρηματοδοτηθεί και αποδίδουν. Κάμερες και λογισμικό έχει αναπτύξει και η ΜΙΛΤΕΚ και η ΘΕΩΝ, ενώ ραντάρ για τέτοιου είδους στόχους έχει αναπτύξει ή αναπτύσσει η ΕΑΒ. Αλλά όταν μιλάμε για Άμυνα, νομίζουμε ακόμη πως ο εχθρός θα μας έρθει από το Αιγαίο και μόνο, και το Ιόνιο θα είναι μια θάλασσα αναψυχής, όπου ενώ θα πέφτουν βόμβες στη Λέσβο, στην Κεφαλλονιά θα απολαμβάνουν ούζο με μεζέδες. Δεν καταλαβαίνουμε ακόμη και με ΑΤΖΕΝΤΕΣ 2030 και 2040 πως θα μας την πέσουν από παντού. Θυμάμαι να γράφει η Πτήση το 2019 πως το ΠΝ πήρε τα Ρ-3 για το Ιόνιο, και τους κορόϊδευαν, αλλά τόσα ήξεραν, τόσα έλεγαν κάποιοι. Η χώρα χρειάζεται ένα πλέγμα αισθητήρων, ειδικά για τα θαλάσσια σύνορά μας. Δεν μπορούμε να ζητάμε ΑΟΖ, και να μην έχουμε τα μέσα να την προστατεύσουμε μόνοι μας.

Η ΘΕΩΝ και η ΕΦΑ αναπτύσσονται

Μιλώντας για ελληνικές εταιρείες, μάλλον ξέφυγε το γεγονός ότι η ΘΕΩΝ έχει αρχίσει να αναπτύσσεται δυναμικά στο εξωτερικό. Και όταν λέω δυναμικά, εννοώ επιθετικά. Δεν μιλάω για τις -συνεχείς- παραγγελίες που κάνει, αλλά για το γεγονός ότι επενδύει σε εταιρείες του εξωτερικού, και αγοράζει είτε νέες γραμμές παραγωγής, είτε τεχνογνωσία, είτε νέες δυνατότητες, είτε και τα τρία μαζί. Η ΘΕΩΝ ΙΝΤΕΡΝΑΣΙΟΝΑΛ έχει αρχίσει να παίζει μπάλα σε άλλο γήπεδο. Τον Ιανουάριο έκλεισε ένα πακέτο αγορών συνολικού ύψους 338,6 εκατ. ευρώ, ποσό που για ελληνική αμυντική εταιρεία μόνο μικρό δεν το λες. Το μεγάλο κομμάτι πήγε στη γαλλική ΕΞΟΣΕΝΣ, όπου η ΘΕΟΝ απέκτησε 9,8% με 268,7 εκατ. ευρώ, μπαίνοντας ουσιαστικά σε έναν όμιλο κρίσιμο για αισθητήρες, νυχτερινή όραση και τεχνολογίες που αποτελούν την καρδιά του σύγχρονου πεδίου μάχης. Παράλληλα αγόρασε ολόκληρη τη γερμανική ΚΑΠΠΑ ΟΠΤΡΟΝΙΚΣ, ρίχνοντας περίπου 70 εκατ. ευρώ για να βάλει κάτω από την ομπρέλα της μια εταιρεία με μεγάλη εμπειρία και τεχνογνωσία στα ηλεκτροοπτικά και στις ολοκληρωμένες λύσεις παρατήρησης.

Και επειδή η ιστορία προφανώς έχει συνέχεια, η εταιρεία του Χατζημηνά ανοίγει κι άλλα μέτωπα. Στο Πακιστάν προχωρά στην απόκτηση του 30% της ΑΛ ΜΙΖΑΝ ΛΙΜΙΤΕΝΤ με τίμημα 12 εκατ. δολάρια ΗΠΑ, μια κίνηση που μυρίζει ξεκάθαρα Ασία και πρόσβαση σε αγορές όπου οι αμυντικές δαπάνες ανεβαίνουν. Την ίδια ώρα κινείται και στη Γαλλία για το 80% της ΜΕΡΙΟ, με το τελικό τίμημα να μένει εκτός ανακοίνωσης. Η εικόνα είναι καθαρή. Η ΘΕΟΝ φεύγει από το μοντέλο της απλής επιτυχημένης ελληνικής εταιρείας νυχτερινής όρασης και χτίζει διεθνές πλέγμα εταιρειών, τεχνολογιών και αγορών. Μετά την Ευρώπη, η Ασία μπαίνει δυνατά στον χάρτη, και αυτό δείχνει πως το παιχνίδι πλέον παίζεται σε πολύ μεγαλύτερο ταμπλό.

Για να μην μπερδεύεστε, η ΘΕΩΝ δεν είναι κάτω από το ΕΦΑ ΓΚΡΟΥΠ, πάλι συμφερόντων -κυρίως- Χατζημηνά, αλλά παραμένει αυτόνομη, και εισηγμένη στο Χρηματιστήριο. Μάλιστα στη ΘΕΩΝ, ΤΣΕΟ παραμένει ο ίδιος ο Χατζημηνάς, ενώ στην ΕΦΑ ΓΚΡΟΥΠ έχει αναλάβει από πέρσι ο Κουτσογιάννης. Και η ίδια η ΕΦΑ εξαγοράζει δυναμικά εταιρείες, με τελευταία επένδυση μια εταιρεία ΕΜ-ΑΡ-Ο και αερομεταφορών, της ΤΖΙ-ΕΪ Αβιέσιον στα Μέγαρα. Μια άλλη εταιρεία που αγοράστηκε πέρσι, και δεν σας κρύβω ότι είναι μεγάλη μου συμπάθεια, η ΡΕΑΛΙΣΚΕΪΠ, θεωρώ πως θα πάει πολύ ψηλά, καθώς είναι από τις λίγες του είδους της στην Ευρώπη. Η ΡΕΑΛΙΣΚΕΪΠ είναι ένα ακόμη διαμαντάκι κάτω από το ΕΦΑ ΓΚΡΟΥΠ, όπως και η ΕΘΕΡ που σαν έλεγα τις προάλες. Δεν θα σας πω περισσότερα για την εταιρεία, όσοι έχετε πάει στη ΝΤΙΦΕΑ τα τελευταία χρόνια, σίγουρα έχετε περάσει από εκεί και έχετε κάνει προπόνηση στη σκοποβολή!

Τα τουρκικά Φ-16

Μιλώντας για διαμαντάκια, κάτι που έχει περάσει στα ψιλά, και μόνο οι αναγνώστες της Πτήσης ξέρουν, είναι πως οι Τούρκοι τελικά δεν θα αγοράσουν Φ-16 ΒΑΪΠΕΡ, ούτε θα εκσυγχρονίσουν κάποια από τα δικά τους σε αυτό το επίπεδο. Αυτό σημαίνει πως η ΠΑ θα απολαμβάνει την απόλυτη υπεροχή απέναντι στα τουρκικά Φ-16, χωρίς καν να υπολογίσουμε τα ΡΑΦΑΛ και τα Φ-35. Οι Τούρκοι έκαναν πίσω, καθώς το κόστος των ΒΑΪΠΕΡ, όπως σας έχω ήδη πει, έχει φτάσει να είναι μεγαλύτερο των Φ-35. Και καθώς τα Φ-16 ΒΑΪΠΕΡ δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα των ελληνικών ΡΑΦΑΛ με τους ΜΕΤΕΟΡ, έτσι αποφάσισαν να επενδύσουν τα ρέστα τους στα ΓΙΟΥΡΟΦΑΪΤΕΡ. Αξίζει όμως, να διαβάσετε ένα σημείο στο άρθρο του Δημητριάδη στην Πτήση, σχετικά με την επιλογή των ΡΑΦΑΛ και το κόστος που επέφερε η ελληνική κίνηση στην Τουρκία. Εκεί θα καταλάβετε περισσότερα.

Μόνο οι ΜΕΤΕΟΡ ο λόγος που η Τουρκία δεν παίρνει τα ΒΑΪΠΕΡ;

Μιλώντας για ΜΕΤΕΟΡ, θα πρέπει να γίνει κατανοητό, πως δεν πρέπει να παίρνουμε τις μετρητοίς όσα λέει ο Τραμπ(άκουλας), ειδικά για τον φίλο του Ερντογάν. Ο Εντογάν είναι καλός για μπίζνες, αλλά ακόμη και ο Τραμπ(άκουλας) ξέρει πως η Τουρκία δεν ανήκει εις τη Δύσιν. Έτσι, τα τουρκικά Φ-16, σε περίπτωση που σκουρίνουν τα πράγματα, με μια απλή διακοπή ανταλλακτικών, θα παραμείνουν στο έδαφος. Αυτό άλλωστε έχει συμβεί μετά το 2015, καθώς οι ώρες που βάζουν τα τουρκικά Φ-16 πετώντας είναι λιγότερες από αυτές που βάζουν τα ρωσικά Σου-57. Αντίθετα, τα ΓΙΟΥΡΟΦΑΪΤΕΡ, αν υπάρξει θέμα, θα έχει ροές ανταλλακτικών από την Ιθπανία του Θοθιαλιθτή θυντρόφου Σάντσεθ, μέγα πολέμιου του Ισραήλ, αλλά και το Κατάρ. Με λίγα λόγια, μην ακούτε τον Τραμ(άκουλα) που κάθε τόσο πλέκει το εγκώμιο του Ερντογάν. Αν είχε δοκιμάσει καφέ από μένα, θα έπλεκε και το δικό μου.