Η Ιαπωνία εξετάζει το ενδεχόμενο να χρησιμοποιήσει στρατιωτικά πεδία δοκιμών της Ινδίας για βολές πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς και δοκιμές μη επανδρωμένων αεροσκαφών κρούσης, καθώς οι γεωγραφικοί περιορισμοί της δεν επιτρέπουν την εύκολη πραγματοποίηση τέτοιων δραστηριοτήτων στο εσωτερικό της χώρας. Η πρωτοβουλία αφορά κυρίως τον νέο αντιπλοϊκό πύραυλο Type 25, με αναφερόμενο βεληνεκές περίπου 1.000 χιλιομέτρων, και εντάσσεται στη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας Τόκιο και Νέου Δελχί.
Σύμφωνα με το ιαπωνικό τηλεοπτικό δίκτυο NHK, αντιπροσωπεία του ιαπωνικού υπουργείου Άμυνας επισκέφθηκε την Ινδία στα μέσα Οκτωβρίου, παραμένοντας περίπου μία εβδομάδα, προκειμένου να εξετάσει τις διαθέσιμες εγκαταστάσεις και τις δυνατότητες πραγματοποίησης δοκιμών. Παράλληλα με τον Type 25, διερευνάται η χρήση ινδικών πεδίων για εκπαίδευση με μικρά drones κρούσης.
Την ύπαρξη του σχεδιασμού επιβεβαίωσε στις 27 Οκτωβρίου ο αρχηγός του Επιτελείου των Χερσαίων Δυνάμεων Αυτοάμυνας της Ιαπωνίας, στρατηγός Masayoshi Arai.
Υπογράφηκε συμφωνία πρόθεσης για τις δοκιμές στην Ινδία
Η σημαντικότερη νεότερη εξέλιξη είναι ότι οι δύο χώρες προχώρησαν πλέον από τις διερευνητικές επαφές σε επίσημη συμφωνία πρόθεσης. Στις 19 Νοεμβρίου, κατά τη συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας Ιαπωνίας και Ινδίας στο Τόκιο, υπογράφηκε Letter of Intent (LoI) για τη χρήση ινδικών πεδίων βολής από τις ιαπωνικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας. Η συμφωνία προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη δυνατότητα πραγματοποίησης πραγματικών βολών αντιπλοϊκών πυραύλων, για πρώτη φορά σε ινδικό έδαφος.
Ο Type 25 αποτελεί εξέλιξη του ιαπωνικού Type 12, με σημαντικά αυξημένο βεληνεκές. Ενώ η αρχική έκδοση του Type 12 περιοριζόταν σε περίπου 200 χιλιόμετρα, η νέα έκδοση φθάνει, σύμφωνα με τις διαθέσιμες εκτιμήσεις, τα 1.000 χιλιόμετρα. Το σύστημα αναπτύσσεται σε κινητούς επίγειους εκτοξευτές και προορίζεται για την προσβολή εχθρικών μονάδων επιφανείας από μεγάλες αποστάσεις. Η πρώτη ανάπτυξή του πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2026 στο στρατόπεδο Kengun, στην περιφέρεια Κουμαμότο.
Η μεγάλη εμβέλεια δημιουργεί ιδιαίτερες απαιτήσεις εκπαίδευσης. Οι πραγματικές βολές χρειάζονται εκτεταμένες δεσμευμένες θαλάσσιες περιοχές, έλεγχο του εναέριου χώρου και συστήματα παρακολούθησης της τροχιάς. Οι ιαπωνικές αρχές δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν τέτοιες συνθήκες στο εσωτερικό της χώρας, χωρίς να επηρεάζονται η πολιτική αεροπορία, η ναυσιπλοΐα και οι παράκτιες δραστηριότητες.
Η Ινδία διαθέτει τις απαραίτητες υποδομές, μεταξύ των οποίων το Integrated Test Range στο Chandipur και τις εγκαταστάσεις στο νησί Dr APJ Abdul Kalam, ανοιχτά της πολιτείας Οντίσα, στον Κόλπο της Βεγγάλης. Εκεί πραγματοποιούνται δοκιμές ινδικών πυραυλικών συστημάτων, με δυνατότητες τηλεμετρίας, παρακολούθησης και ελέγχου της ασφάλειας των βολών. Καμία από τις εγκαταστάσεις αυτές δεν έχει ακόμη επιλεγεί επισήμως για τις ιαπωνικές δοκιμές.
Παράλληλα, η Ιαπωνία αναζητά χώρους για την εκπαίδευση στη χρήση μικρών drones κρούσης. Η ανάπτυξη τέτοιων συστημάτων αποτελεί μέρος της προσπάθειας δημιουργίας πολυεπίπεδης παράκτιας άμυνας, στην οποία μη επανδρωμένα μέσα αναγνώρισης και επίθεσης θα συνεργάζονται με πυραυλικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς. Στο πλαίσιο αυτό προωθείται και η πρωτοβουλία SHIELD (Synchronized, Hybrid, Integrated and Enhanced Littoral Defense).
Η συνεργασία με την Ινδία αποκτά ιδιαίτερη στρατηγική σημασία, καθώς οι δύο χώρες ενισχύουν τη στρατιωτική τους συνεργασία στον Ινδοειρηνικό, με κοινό ενδιαφέρον για την ασφάλεια των θαλάσσιων επικοινωνιών και την αντιμετώπιση της αυξανόμενης κινεζικής στρατιωτικής παρουσίας.
Η συμφωνία της 19ης Νοεμβρίου περιλαμβάνει επίσης την εμβάθυνση των κοινών ασκήσεων, τη μεγαλύτερη συμμετοχή μη επανδρωμένων συστημάτων και τη διερεύνηση συνεργασίας στη ναυπήγηση πολεμικών πλοίων και στις δυνατότητες ναρκοπολέμου.