Ιταλικά Eurofighter και ελληνικά F-16 σε συνεργασία με κοινή άσκηση πάνω από τη Βόρεια Μακεδονία, στο πλαίσιο της ενισχυμένης δραστηριότητας επαγρύπνησης (enhanced Vigilance Activity) της ΝΑΤΟϊκής αποστολής Neptune Strike.
Η Neptune Strike αποτελεί μία από τις σημαντικότερες σειρές ασκήσεων Enhanced Vigilance Activities (eVA) του ΝΑΤΟ, με αντικείμενο την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος της Συμμαχίας, την ανάπτυξη επιχειρήσεων δυνατοτήτων και τη διαλειτουργικότητα μεταξύ των ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων των κρατών-μελών. Η άσκηση σχεδιάστηκε ώστε να αποδεικνύει στην πράξη την ικανότητα του ΝΑΤΟ να συγκροτεί και να διοικεί πολυεθνικές δυνάμεις υψηλής ετοιμότητας, ικανές να επιχειρούν συντονισμένα σε πολλαπλά θέατρα επιχειρήσεων, με ιδιαίτερη έμφαση στη Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα και τον Αρκτικό κύκλο (High North).
Τον επιχειρησιακό σχεδιασμό και τη διοίκηση της Neptune Strike έχει το STRIKFORNATO (Naval Striking and Support Forces NATO), με έδρα το Oeiras της Πορτογαλίας. Το στρατηγείο αυτό είναι υπεύθυνο για την ενσωμάτωση μεγάλων ναυτικών σχηματισμών, κυρίως ομάδων μάχης αεροπλανοφόρων (Carrier Strike Groups – CSG), υπό ενιαία διοίκηση του ΝΑΤΟ. Στις ασκήσεις συμμετέχουν τακτικά αεροπλανοφόρα και συνοδευτικά πλοία των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας.
Βασικός στόχος της Neptune Strike είναι η εκπαίδευση στη διεξαγωγή σύνθετων αεροπορικών και αεροναυτικών επιχειρήσεων, συλλογής πληροφοριών, επιτήρησης και αναγνώρισης (ISR – Intelligence, Surveillance and Reconnaissance), καθώς και αποστολών στρατηγικής κρούσης μεγάλης εμβέλειας βεληνεκούς. Παράλληλα, δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στη διασύνδεση μέσων διαφορετικών Κλάδων και χωρών, ώστε να μπορούν να επιχειρούν ως μία ενιαία δύναμη σε πραγματικές συνθήκες επιχειρήσεων.
Οι ασκήσεις περιλαμβάνουν τη συνεργασία αεροσκαφών που επιχειρούν από αεροπλανοφόρα με μαχητικά αεροσκάφη ξηράς, όπως F-16, Eurofighter Typhoon, Rafale και F-35Α, ενώ αξιοποιούνται επίσης μέσα διοίκησης και ελέγχου, αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού και μη επανδρωμένα αεροσκάφη στρατηγικής επιτήρησης, όπως τα RQ-4D Phoenix του ΝΑΤΟ. Η διασύνδεση όλων αυτών των μέσων επιτρέπει την εκτέλεση σύνθετων επιχειρήσεων πολλαπλών τομέων (Multi–Domain Operations), στις οποίες συνδυάζονται δράσεις στη θάλασσα, στον αέρα, στο διάστημα και στον κυβερνοχώρο.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην ενίσχυση της αποτροπής στις νότιες και ανατολικές πτέρυγες της Συμμαχίας, ιδιαίτερα στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Παράλληλα, η Neptune Strike επεκτείνεται συχνά και στον Βόρειο Ατλαντικό και τον Αρκτικό κύκλο, όπου συνδέεται επιχειρησιακά με άλλες μεγάλες ασκήσεις, όπως η Arctic Sentry, ενισχύοντας την ετοιμότητα του ΝΑΤΟ και στο βόρειο μέτωπο.
Κατά τη διάρκεια του 2026 πραγματοποιούνται πολλαπλές εκδόσεις της άσκησης, όπως οι Neptune Strike 26-1, 26-2 και 26-3, γεγονός που αντανακλά τη νέα φιλοσοφία του ΝΑΤΟ για συνεχή παρουσία και διαρκή επιχειρησιακή δραστηριότητα, αντί της διεξαγωγής μεμονωμένων μεγάλων ασκήσεων μία φορά τον χρόνο.
