Η επιλογή γερμανικού σκάφους για το νέο άρμα μάχης που εξετάζει η Γαλλία ως ενδιάμεσο διάδοχο του Leclerc προκαλεί αντιδράσεις, με κοινοβουλευτική έκθεση να ζητά την επανεξέτασή της υπέρ μιας εγχώριας λύσης. Η αντιπαράθεση αφορά το CAPINT (CAPacité INTermédiaire), την πρόταση της KNDS για την κάλυψη του επιχειρησιακού κενού που ενδέχεται να δημιουργήσουν οι καθυστερήσεις του γαλλογερμανικού προγράμματος Main Ground Combat System (MGCS).
Το CAPINT δεν είναι το ίδιο το MGCS σλλά μια νέα σχεδίαση που παρουσιάστηκε στην Eurosatory τον Ιούνιο του 2026. Βασίζεται σε βελτιωμένο σκάφος γερμανικής προέλευσης, παράγωγο του Leopard 2A8, με γαλλικό μη επανδρωμένο πύργο ASCALON και πυροβόλο 120 mm. Η πρόταση εντάσσεται στον γαλλικό σχεδιασμό για απόκτηση «ενδιάμεσης ικανότητας» μέχρι το 2037, όταν αναμένεται να αρχίσει η σταδιακή απόσυρση των Leclerc. Παράλληλα, προβλέπει ενσωμάτωση τεχνολογιών δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων και συνεργασίας με μη επανδρωμένα συστήματα, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και στο μελλοντικό MGCS.
Σύμφωνα με το Opex360, η γαλλική Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών (DGA) εξέτασε τρεις επιλογές: ανάπτυξη πλήρως γαλλικού άρματος, προμήθεια έτοιμου γερμανικού τύπου ή συνδυασμό γαλλικού πύργου με γερμανικό σκάφος. Η τελευταία λύση προκρίθηκε ως η ταχύτερη και πλέον ρεαλιστική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία ανάπτυξης και προμήθειας του CAPINT.
Σε έκθεση για τον προϋπολογισμό εξοπλισμών και πυρηνικής αποτροπής, εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις για την επιλογή σκάφους προερχόμενου από το Leopard 2. Επικαλείται απόψεις ειδικών που θεωρούν ότι η γερμανική πλατφόρμα βασίζεται σε παλαιότερη σχεδίαση και ενδέχεται να παρουσιάζει προβλήματα προσαρμογής στις γαλλικές απαιτήσεις εφοδιαστικής υποστήριξης.
Η βασική ένσταση αφορά τη βιομηχανική και τεχνολογική εξάρτηση της Γαλλίας από τη Γερμανία για ένα κρίσιμο οπλικό σύστημα. Επισημαίνεται η αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει τη γαλλογερμανική αμυντική συνεργασία και ζητείται μελέτη σκοπιμότητας για την ανάπτυξη γαλλικού σκάφους, αξιολόγηση του κόστους δημιουργίας εγχώριας γραμμής παραγωγής και αναλυτική εξέταση των επιχειρησιακών χαρακτηριστικών της γερμανικής πλατφόρμας.
Η Γαλλία, ωστόσο, έχει απολέσει μέρος της βιομηχανικής ικανότητας που απαιτείται για την παραγωγή βαρέων ερπυστριοφόρων οχημάτων. Ο επικεφαλής της DGA, Patrick Pailloux έχει αναγνωρίσει ότι η ανασύσταση αυτής της δυνατότητας είναι τεχνικά εφικτή, αλλά απαιτεί σημαντικές επενδύσεις. Παράλληλα, η KNDS εξετάζει την παραγωγή του σκάφους στη Γαλλία, λύση που προκρίνει η DGA. Η εγχώρια κατασκευή, πάντως, δεν συνεπάγεται αυτομάτως πλήρη γαλλική σχεδιαστική και τεχνολογική αυτονομία.
Να σημειώσουμε ότι η διαμάχη συνδέεται με τις καθυστερήσεις του MGCS, το οποίο σχεδιάστηκε ως κοινό γαλλογερμανικό πρόγραμμα αντικατάστασης των Leclerc και Leopard 2. Οι διαφωνίες για την κατανομή του βιομηχανικού έργου και τις τεχνολογικές επιλογές, μεταξύ των οποίων το γαλλικό πυροβόλο ASCALON και το γερμανικό των 130 mm, έχουν δυσχεράνει την πρόοδό του. Η ανάγκη διατήρησης της γαλλικής ικανότητας διεξαγωγής επιχειρήσεων με βαρέα τεθωρακισμένα οδήγησε έτσι στην αναζήτηση ενδιάμεσης λύσης, με το CAPINT να αποτελεί συγκεκριμένη βιομηχανική πρόταση και όχι ακόμη οριστική προμήθεια.
Το περιορισμένο χρονικό περιθώριο αποτελεί βασικό επιχείρημα υπέρ της αξιοποίησης ενός ήδη δοκιμασμένου σκάφους αντί της ανάπτυξης εντελώς νέας πλατφόρμας. Από την άλλη πλευρά, η επιλογή γερμανικής σχεδίασης δημιουργεί ερωτήματα για τον βαθμό εθνικού ελέγχου στη μελλοντική παραγωγή, υποστήριξη και αναβάθμιση του άρματος.
Η κοινοβουλευτική παρέμβαση δεν ανατρέπει προς το παρόν την κατεύθυνση που έχει επιλέξει η DGA, αλλά αναδεικνύει το δίλημμα της γαλλικής πολιτικής εξοπλισμών: ταχύτερη αντικατάσταση του Leclerc με αξιοποίηση υφιστάμενης γερμανικής τεχνολογίας ή μεγαλύτερη επένδυση για την αποκατάσταση της εθνικής αυτονομίας στην ανάπτυξη και κατασκευή βαρέων αρμάτων μάχης.
