Το Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό ανακοίνωσε στις 15 Νοεμβρίου 2026 την οριστική απόσυρση των Dassault Falcon 10MER, ολοκληρώνοντας μια επιχειρησιακή σταδιοδρομία 51 ετών. Τα μικρά δικινητήρια αεριωθούμενα, που χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για την εκπαίδευση χειριστών μαχητικών αεροσκαφών, αποστολές συνδέσμου και υποστήριξη ναυτικών μονάδων, συμπλήρωσαν συνολικά 104.444 ώρες πτήσης, συμβάλλοντας στην εκπαίδευση περίπου 1.000 στελεχών της γαλλικής Ναυτικής Αεροπορίας.
Το Falcon 10MER (Marine Entraînement Radar) αποτελούσε ειδικά διαμορφωμένη έκδοση του επιχειρηματικού αεροσκάφους Falcon 10 της Dassault Aviation. Αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 για να καλύψει την ανάγκη ενός ταχέος αεριωθούμενου που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί τόσο στην εκπαίδευση χειριστών μαχητικών όσο και σε ασκήσεις πλοίων επιφανείας. Οι αποστολές του περιλάμβαναν εκπαίδευση στην πτήση με όργανα και τη νύχτα, βαθμονόμηση ραντάρ, εντοπισμό και παρακολούθηση εναέριων στόχων, καθώς και προσομοίωση αεροπορικών επιθέσεων εναντίον πολεμικών πλοίων.

Η αρχική παραγγελία αφορούσε έξι αεροσκάφη, με το πρώτο να παραδίδεται τον Απρίλιο του 1975 και το δεύτερο τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Τα υπόλοιπα τέσσερα παραδόθηκαν μεταξύ 1978 και 1980. Στις 30 Ιανουαρίου 1980 το αεροσκάφος «39» συνετρίβη κατά την προσγείωση στην Τουλ, ύστερα από πρόσκρουση σε κεραία, με αποτέλεσμα δύο νεκρούς και τρεις τραυματίες. Για την αναπλήρωση της απώλειας παραδόθηκε τον Ιανουάριο του 1983 ένα ακόμη Falcon 10MER, αριθμού 185, ανεβάζοντας σε επτά τον συνολικό αριθμό αεροσκαφών που παρέλαβε το Ναυτικό.
Τα πρώτα Falcon 10MER εντάχθηκαν στη Section Réacteur de Landivisiau (SRL), στη βάση Landivisiau της Βρετάνης, όπου επιχειρούσαν ήδη τα Morane-Saulnier MS760 Paris. Το 1978 δύο αεροσκάφη διατέθηκαν επίσης στην Escadrille 3S της Hyères, για εκπαιδευτικές αποστολές, μεταφορές προσωπικού και αεροδιακομιδές. Την 1η Σεπτεμβρίου 1981 η SRL μετονομάστηκε σε Escadrille 57S, η οποία εξελίχθηκε στον βασικό φορέα αξιοποίησης του τύπου.
Τον Οκτώβριο του 1997, με τη μεταφορά των δύο Falcon 10MER της 3S στο Landivisiau, η 57S έγινε ο μοναδικός χρήστης του αεροσκάφους. Την ίδια περίοδο αποσύρθηκαν και τα τελευταία MS760 Paris, με αποτέλεσμα τα Falcon 10MER να αναλάβουν πλήρως τις σχετικές αποστολές εκπαίδευσης και υποστήριξης.

Η σημαντικότερη αποστολή τους ήταν η προετοιμασία των χειριστών της γαλλικής αεροπορίας αεροπλανοφόρων, ιδιαίτερα σε διαδικασίες πτήσης με όργανα, νυχτερινής ναυτιλίας και πτήσεων υψηλής ταχύτητας σε πολύ χαμηλό ύψος πάνω από τη θάλασσα. Η 57S υποστήριξε διαδοχικά τις γενιές χειριστών των F-8E(FN) Crusader, Étendard, Super Étendard και Rafale M, αποτελώντας έναν κρίσιμο ενδιάμεσο κρίκο μεταξύ της αρχικής εκπαίδευσης και της ένταξής τους στις επιχειρησιακές μοίρες.
Παράλληλα, τα Falcon 10MER εκτελούσαν αποστολές συνδέσμου για το επιτελείο του Ναυτικού και μεταφορές προσωπικού ή ελαφρού υλικού με επείγοντα χαρακτήρα, ιδιαίτερα για την υποστήριξη της αεροπορικής δύναμης του αεροπλανοφόρου Charles de Gaulle. Η υψηλή ταχύτητα και η δυνατότητα ταχείας ανάπτυξής τους τα καθιστούσαν χρήσιμα σε αποστολές όπου η χρησιμοποίηση μεγαλύτερων στρατιωτικών μεταγωγικών δεν ήταν πρακτική.
Το Falcon 10MER διέθετε δύο στροβιλοκινητήρες Garrett TFE731-2-1C και είχε μήκος 13,8 m, εκπέτασμα πτερύγων 13,1 m και μέγιστο βάρος απογείωσης 8.750 kg. Η μέγιστη ταχύτητά του έφθανε τα Mach 0,86, ενώ η εμβέλεια προσέγγιζε τα 1.500 ναυτικά μίλια και η αυτονομία τις τρεις ώρες. Η ναυτική έκδοση είχε ειδική αντιδιαβρωτική προστασία για επιχειρήσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον και εξοπλισμό προσαρμοσμένο στις εκπαιδευτικές απαιτήσεις του Ναυτικού.
Το 2006 άρχισε πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των ηλεκτρονικών συστημάτων, με το πρώτο αεροσκάφος να αναβαθμίζεται στο Standard 2 τον Νοέμβριο εκείνου του έτους. Οι τροποποιήσεις αφορούσαν κυρίως τον εξοπλισμό πλοήγησης και επικοινωνιών, ώστε να επιτευχθεί συμμόρφωση με τις σύγχρονες απαιτήσεις της πολιτικής εναέριας κυκλοφορίας. Παρά τις αναβαθμίσεις, η ηλικία των αεροσκαφών και η αυξανόμενη δυσκολία υποστήριξής τους κατέστησαν αναπόφευκτη την αντικατάστασή τους.

Τη θέση τους αναλαμβάνουν τρία Pilatus PC-24, στο πλαίσιο του προγράμματος Balbuzard, με δεκαετή σύμβαση μίσθωσης από τη γαλλική Jet Aviation, η οποία αναλαμβάνει και την τεχνική υποστήριξη. Η επιλογή της μίσθωσης έγινε επειδή το Ναυτικό δεν εξασφάλισε, τουλάχιστον προς το παρόν, χρηματοδότηση για την αγορά ιδιόκτητων αεροσκαφών αντικατάστασης.
Το πρώτο PC-24 παραδόθηκε στο Landivisiau τον Μάρτιο του 2026, ενώ το δεύτερο έχει επίσης φθάσει στη βάση. Το τρίτο αναμένεται στις αρχές του 2027. Σύμφωνα με το γαλλικό Ναυτικό, τα τρία αεροσκάφη επαρκούν για τις προβλεπόμενες ανάγκες, παρά το γεγονός ότι ο αρχικός στόλος Falcon 10MER ήταν μεγαλύτερος.
Τα PC-24 θα συνεχίσουν την εκπαίδευση χειριστών Rafale M σε πτήσεις με όργανα και χαμηλού ύψους πάνω από τη θάλασσα, καθώς και τις αποστολές συνδέσμου, επείγουσας μεταφοράς προσωπικού και ελαφρού φορτίου. Η προδιαγραφή του προγράμματος Balbuzard προβλέπει επίσης δυνατότητα εκπαίδευσης ραντάρ με ειδικό εξοπλισμό, καθώς και υποστήριξη αποστολών έρευνας στη θάλασσα.
Με την απόσυρση των Falcon 10MER κλείνει ένα από τα μακροβιότερα κεφάλαια της γαλλικής Ναυτικής Αεροπορίας. Αν και δεν ήταν μαχητικά ή αεροσκάφη πρώτης γραμμής, επί μισό αιώνα συνέβαλαν στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των γαλλικών αεροπλανοφόρων, εξασφαλίζοντας ότι οι χειριστές τους μπορούσαν να διατηρούν τις απαιτούμενες ικανότητες χωρίς να δεσμεύονται πολύτιμες ώρες πτήσης των μαχητικών.