Μια νέα εικόνα από το πεδίο μάχης του Σουδάν αποτυπώνει την επόμενη φάση του πολέμου των μη επανδρωμένων συστημάτων: ένα drone να καταδιώκει και να καταστρέφει ένα άλλο drone, χωρίς την άμεση εμπλοκή επανδρωμένου μαχητικού αεροσκάφους.

Σύμφωνα με τουρκικές πηγές ένα οπλισμένο τουρκικής κατασκευής, Bayraktar Akinci που επιχειρούσε για τις Ένοπλες Δυνάμεις του Σουδάν κατέρριψε κινεζικής κατασκευής CH-95, το οποίο αποδίδεται στις παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης, γνωστές ως RSF. Για την προσβολή χρησιμοποιήθηκε περιφερόμενο πυρομαχικό με κινητήρα turbojet και αισθητήρα υπερύθρων.

Το βίντεο που κυκλοφόρησε φέρεται να προέρχεται από το σύστημα καθοδήγησης του όπλου και δείχνει εμπλοκή ανθρώπου-χειριστή από απόσταση. Δεν είναι σαφές τι τύπου βλήμα χρησιμοποίησε το Akinci, αλλά μπορεί να είναι το τουρκικό περιφερόμενο πυρομαχικό Eren της Roketsan, βάρους 35 κιλών με χρήση μικρού τουρμποτζέτ, το οποίο έχει σχεδιαστεί για στόχους όπως ελικόπτερα, UAV και αργά αεροσκάφη. Παλαιότερα είχε ήδη γίνει δοκιμή εξαπόλυσης του, από Akinci.

Τουρκικό μη επανδρωμένο Akinci καταρρίπτει στόχο με περιφερόμενο πυρομαχικό

Το CH-95 ανήκει στην κατηγορία MALE, δηλαδή στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη μέσου ύψους και μεγάλης αντοχής. Οι RSF φέρονται να απέκτησαν αριθμό τέτοιων συστημάτων μέσω τρίτων χωρών. Το βαρύτερο Akinci μπορεί να παραμένει στον αέρα περίπου 24 ώρες, να επιχειρεί σε μεγάλο ύψος και να μεταφέρει ευρύ φάσμα αισθητήρων, κατευθυνόμενων βομβών, πυραύλων και περιφερόμενων πυρομαχικών.

To Eren της Roketsan, ένα δείγμα μικρού βλήματος για χρήση από μη επανδρωμένα

Το περιστατικό εντάσσεται στον εμφύλιο που ξέσπασε τον Απρίλιο του 2023 μεταξύ του τακτικού στρατού, υπό τον Στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ αλ Μπουρχάν, και των RSF του Μοχάμεντ Χαμντάν Νταγκάλο. Ο στρατός έχει ανακτήσει το Χαρτούμ, ενώ οι RSF διατηρούν ισχυρή παρουσία στο Νταρφούρ και σε τμήματα του Κορντοφάν. Η σύγκρουση έχει εκτοπίσει περίπου 13 εκατομμύρια ανθρώπους και έχει εξελιχθεί σε πεδίο ανταγωνισμού εξωτερικών προμηθευτών όπλων.

Για την Τουρκία, η αφρικανική αγορά αποτελεί κεντρικό τμήμα της στρατηγικής της για εξαγωγή UCAV. Η Άγκυρα παρουσιάζει αυτές τις πωλήσεις ως μέσο ενίσχυσης των «εθνικών δυνατοτήτων» και της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, συνοδεύοντάς τες συχνά με εκπαίδευση, συντήρηση και ευρύτερες συμφωνίες ασφαλείας. Σε αντίθεση με δυτικούς προμηθευτές, η τουρκική προσέγγιση θεωρείται ταχύτερη και με λιγότερους πολιτικούς ή σχετικούς με τα ανθρώπινα δικαιώματα περιορισμούς.

Σύμφωνα με την Baykar, αφρικανικά κράτη όπως το Μαρόκο, η Λιβύη, η Αιθιοπία, η Σομαλία, το Μάλι, ο Νίγηρας, η Μπουρκίνα Φάσο, η Νιγηρία, το Τόγκο, το Τζιμπουτί, η Ρουάντα και η Κένυα έχουν επιλέξει συστήματά της. Η παρουσία του Akinci έχει τεκμηριωθεί ιδιαίτερα στο Σουδάν, στη Σομαλία και στη δυτική Λιβύη, ενώ αρκετοί άλλοι πελάτες χρησιμοποιούν κυρίως το μικρότερο TB2.

Η κατάρριψη του CH-95 δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη πολεμικό επεισόδιο. Δείχνει τη μετάβαση από τα drones που πλήττουν στόχους στο έδαφος σε μη επανδρωμένες πλατφόρμες που αναλαμβάνουν αποστολές εναέριας άμυνας. Έτσι η εικόνα «drones που σκοτώνουν drones» προαναγγέλλει ένα πεδίο μάχης όπου η αναχαίτιση, η επιτήρηση και η κρούση θα εκτελούνται ολοένα συχνότερα από δικτυωμένες μηχανές.