Καλημέρα σας, καλοί μου φίλοι και φίλες! Παρασκευή σήμερα, φτάσαμε επιτέλους στο τέλος της εβδομάδας. Βάλτε έναν καλό καφέ και κουράγιο, γιατί σε λίγο αρχίζει το Σαββατοκύριακο. Ταξίδια έχουμε αυτή την Κυριακή. Όχι εμείς, δυστυχώς. Εγώ θα μείνω στο ΚαΨιΜί, να σερβίρω καφέδες και να αναρωτιέμαι τι άλλο θα μάθω και θα μου σηκωθεί η τρίχα.
Το ταξίδι το ετοιμάζει κλιμάκιο της Πυροσβεστικής, που θα πάει στη Γαλλία για τα καινούργια πυροσβεστικά ελικόπτερα Η215. Θα μου πείτε, ωραία πράγματα. Πήραμε ελικόπτερα, πάμε να τα παραλάβουμε, θα έρθουν να βοηθήσουν στην πυρόσβεση και θα είμαστε όλοι χαρούμενοι.
Κι εγώ έτσι θα ήθελα να είναι. Μόνο που έχω κάποιες απορίες για την παραλαβή, τις δεξαμενές, τους χειριστές και κάτι υπογραφές. Και δεν είναι μικρές απορίες.
Ένας χειριστής για το ταξίδι
Μιλώντας για το ταξίδι, μαθαίνω πως στο κλιμάκιο θα συμμετέχει ένας, αριθμητικά ένας, χειριστής. Ένας πολίτης, ο οποίος, κατά τις πληροφορίες μου, δεν διαθέτει πλέον σε ισχύ την ικανότητα για τον συγκεκριμένο τύπο ελικοπτέρου. Την ίδια ώρα, η Πυροσβεστική έχει στη διάθεσή της τουλάχιστον δύο εν ενεργεία χειριστές της οικογένειας ΣΟΥΠΕΡ ΠΟΥΜΑ. Ανθρώπους του Σώματος που γνωρίζουν τα ελικόπτερα και τις ανάγκες της υπηρεσίας.
Πώς ακριβώς καταλήξαμε να πηγαίνει ο ένας και να μένουν πίσω οι άλλοι; Ρωτήθηκαν οι υπηρεσιακοί χειριστές; Τους ζητήθηκε να συμμετάσχουν; Αν όχι, γιατί; Και ποιος αποφάσισε ποια εμπειρία χρειαζόταν για τη συγκεκριμένη αποστολή;
Δεν θα πω το όνομα του ανθρώπου. Το θέμα είναι ποιος πάει, με ποια ιδιότητα και τι ακριβώς θα κάνει εκεί. Αν συμμετέχει ως σύμβουλος ή επιθεωρητής, να μας το πουν. Αν πρόκειται να αναλάβει καθήκοντα χειριστή, τότε υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη ερώτηση: διαθέτει σήμερα την απαιτούμενη ικανότητα τύπου ή τυχόν ειδική άδεια για την εργασία που θα αναλάβει;
Οι ευρωπαϊκοί κανόνες για τους χειριστές προβλέπουν τις αντίστοιχες ικανότητες και τις ειδικές περιπτώσεις. Δεν χρειάζεται να το λύσουμε με καφέ στο ΚαΨιΜί. Χρειάζεται να το ξεκαθαρίσει η υπηρεσία που οργανώνει την αποστολή.
Η σύμβαση λέει Ελλάδα
Μιλώντας για εξηγήσεις, άνοιξα την υπογεγραμμένη σύμβαση για τα οκτώ ελικόπτερα. Ξέρετε, εκείνο το έγγραφο που λέει τι αγοράζουμε, πώς το αγοράζουμε και πού πρέπει να μας το παραδώσουν.
Και η σύμβαση είναι σαφής. Τα ελικόπτερα πρέπει να παραδοθούν στην Ελλάδα, σε αεροδρόμιο που θα υποδείξει η αναθέτουσα αρχή, εντός Αττικής. Η μεταφορά τους από το εργοστάσιο μέχρι το αεροδρόμιο παράδοσης είναι ευθύνη του αναδόχου. Αττική. Όχι Γαλλία. Δεν χρειάζεται να ανοίξουμε χάρτη, ούτε να καλέσουμε τη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού για γνωμάτευση.
Θυμίζω πως και τα Α139 ήρθαν στην Ελλάδα. Τα τρία ελικόπτερα έφτασαν στην Ελευσίνα, όπου ακολούθησε η διαδικασία παραλαβής τους. Γιατί με τα Η215 να ανακαλύψουμε ξαφνικά έναν καινούργιο τρόπο;
Δεν μιλάω για μια επίσκεψη στο εργοστάσιο. Φυσικά και μπορούν οι άνθρωποι της Πυροσβεστικής να πάνε στη Γαλλία, να δουν την πρόοδο και να ελέγξουν τα ελικόπτερα. Καλά θα κάνουν. Μιλάω για κάτι άλλο, αν πάει κάποιος να υπογράψει ότι τα ελικόπτερα παραδόθηκαν και παραλήφθηκαν στη Γαλλία, τότε πώς τηρείται ο όρος της σύμβασης που λέει παράδοση στην Ελλάδα; Και επειδή οι υπογραφές αυτές δεν είναι ευχές σε καρτ ποστάλ από τη Γαλλία, θα ήθελα πολύ να ξέρω τι ακριβώς ετοιμάζονται να υπογράψουν εκείνοι που θα ταξιδέψουν.
Πού είναι οι δεξαμενές;
Μιλώντας για την παραλαβή, η σύμβαση δεν γράφει μόνο πού θα παραδοθούν τα ελικόπτερα. Γράφει και σε ποια κατάσταση πρέπει να βρίσκονται όταν παραληφθούν. Στο άρθρο για την παραλαβή προβλέπεται ότι το κάθε ελικόπτερο πρέπει να έχει φτάσει στην τελική του διαμόρφωση, με όλα τα συστήματα τοποθετημένα και πλήρως λειτουργικά. Η δε δημόσια διακήρυξη περιλαμβάνει ενσωματωμένη, πιστοποιημένη δεξαμενή πυρόσβεσης.
Δηλαδή η επιτροπή που θα παραλάβει το ελικόπτερο πρέπει να δει και τη δεξαμενή πάνω του. Όχι μια φωτογραφία της δεξαμενής. Όχι μια υπόσχεση πως θα μπει αργότερα. Τη δεξαμενή εγκατεστημένη. Ναι, ξέρω, γίνομαι απαιτητικός. Ζητάω από ένα πυροσβεστικό ελικόπτερο να μπορεί να ρίχνει νερό. Αλλά τι να κάνουμε; Έχω μείνει πίσω, σε παλιές αντιλήψεις.
Η δική μου εκτίμηση, από όσα μαθαίνω, είναι πως η ΑΙΡΜΠΑΣ δεν θα τοποθετήσει η ίδια τις δεξαμενές και πως η εργασία αυτή θα γίνει στη συνέχεια από την ΑΙΡΤΕΛΙΣ. Δηλαδή τα ελικόπτερα θα φύγουν από την ΑΙΡΜΠΑΣ και θα πάνε στην άλλη εταιρεία για να αποκτήσουν τον εξοπλισμό πυρόσβεσης.
Αν αυτός είναι ο σχεδιασμός, ας μας τον εξηγήσουν. Ας μας πουν επίσης αν σχεδιάζεται να έχει υπογραφεί παραλαβή πριν μπουν οι δεξαμενές. Γιατί αυτό ακούω και γι’ αυτό φωνάζω.
Ο ανάδοχος μπορεί να μεταφέρει ένα ελικόπτερο από τη μία εγκατάσταση στην άλλη για να ολοκληρώσει τις εργασίες του. Αυτό, όμως, είναι δική του διαδικασία. Δεν σημαίνει ότι το ελληνικό Δημόσιο παρέλαβε ένα ολοκληρωμένο πυροσβεστικό ελικόπτερο.
Αν εμφανιστεί χαρτί που λέει πως το Δημόσιο παρέλαβε στη Γαλλία ελικόπτερο χωρίς τον συμβατικό πυροσβεστικό εξοπλισμό του, τότε θα έχουμε μπροστά μας δύο πολύ σοβαρά ερωτήματα για την τήρηση της σύμβασης, γιατί η παραλαβή έγινε εκτός Ελλάδας και πώς παραλήφθηκε το ελικόπτερο πριν ολοκληρωθεί η διαμόρφωσή του.
Η παραλαβή δεν είναι μια βόλτα
Μιλώντας για την παραλαβή, έχω την εντύπωση πως κάποιοι μπορεί να σκέφτονται το εξής, θα βάλουμε τον χειριστή στο ελικόπτερο, θα πετάξουν μια βόλτα, θα τα βρει όλα ωραία και καλά, θα βάλουμε μια υπογραφή και τελειώσαμε. Δεν είναι ακριβώς έτσι, παιδιά.
Η παραλαβή δεν είναι να δεις ότι το ελικόπτερο απογειώνεται και προσγειώνεται. Είναι να ελεγχθεί αν αυτό που παραδίδεται ανταποκρίνεται στη σύμβαση, αν έχει τον εξοπλισμό που πληρώσαμε, αν τα συστήματα είναι εγκατεστημένα και λειτουργούν και αν συνοδεύεται από όσα έγγραφα και πιστοποιήσεις απαιτούνται.
Και αν η δεξαμενή δεν έχει μπει ακόμη, πώς ακριβώς θα ελεγχθεί πάνω στο ελικόπτερο; Θα φανταστούμε ότι βρίσκεται εκεί; Θα μας τη ζωγραφίσουν; Ή θα υπογράψουμε πως όλα είναι καλά και θα ελπίζουμε ότι θα μπουν μετά;
Η ίδια η σύμβαση προβλέπει εργοστασιακό προέλεγχο, με οπτικούς και λειτουργικούς ελέγχους. Αυτός γίνεται από τον ανάδοχο, με δυνατότητα παρουσίας εκπροσώπων της ελληνικής πλευράς. Ο εργοστασιακός προέλεγχος όμως δεν καταργεί τους όρους για την παράδοση και την παραλαβή του ολοκληρωμένου ελικοπτέρου.
Επίσης, η σύμβαση προβλέπει ενδιάμεσα στάδια παραγωγής. Σε τροποποίησή της το 2026 προστέθηκε ορόσημο για την ολοκλήρωση δοκιμών εδάφους στα δύο πρώτα ελικόπτερα. Ωραία. Ας πάει λοιπόν η επιτροπή να δει ό,τι πρέπει να δει. Αλλά να μας πει κάποιος τι ακριβώς θα υπογράψει, έλεγχο ενός ενδιάμεσου σταδίου ή παραλαβή ελικοπτέρου; Ποια είναι η εντολή της επιτροπής; Ποιο πρωτόκολλο θα συνταχθεί; Ποιες υποχρεώσεις του αναδόχου θα θεωρηθούν ότι έχουν εκπληρωθεί; Και θα συνδεθεί η υπογραφή με κάποια πληρωμή;
Να μας πουν επίσης αν υπάρχει μεταγενέστερη τροποποίηση που αλλάζει τον τόπο παράδοσης ή την υποχρέωση να παραληφθούν τα ελικόπτερα στην τελική τους διαμόρφωση. Στα δημόσια έγγραφα που εξέτασα δεν βρήκα τέτοια αλλαγή. Και επειδή εδώ μιλάμε για δημόσιο χρήμα και για μέσα που θα επιχειρούν στις φωτιές, η εξήγηση πρέπει να δοθεί πριν μπουν οι υπογραφές, όχι μετά.
Οι δρόμοι που τελείωναν πρώτα στα χαρτιά
Μιλώντας για υπογραφές, όλη αυτή η κουβέντα μού θυμίζει παλιές ιστορίες με δημόσια έργα. Τότε που κάποιοι είχαν ανακαλύψει πως ένας δρόμος μπορούσε να εμφανιστεί ολοκληρωμένος στα χαρτιά πριν ολοκληρωθεί στην πραγματικότητα, για να μη χαθούν κοινοτικά κονδύλια. Παραλαβή, πληρωμή και μετά βλέπουμε. Τι θα μπορούσε να πάει στραβά;
Θυμάμαι να μου λένε για περίπτωση όπου ο ανάδοχος πήρε τα χρήματα και χάθηκε, ενώ άνθρωποι του Δημοσίου που είχαν βάλει υπογραφές βρέθηκαν μετά να δίνουν εξηγήσεις. Την παλιά υπόθεση θα την ξαναψάξω για να σας πω τα ακριβή στοιχεία.
Δεν λέω ότι έχει συμβεί κάτι τέτοιο με τα ελικόπτερα. Λέω κάτι πολύ απλό, όποιος υπογράφει παραλαβή, υπογράφει για κάτι που πρέπει να υπάρχει, να έχει ελεγχθεί και να ανταποκρίνεται στη σύμβαση. Αν το ελικόπτερο δεν έχει δεξαμενή και η δεξαμενή θα μπει αργότερα, πώς ακριβώς θα υπογράψει κάποιος ότι το παρέλαβε πλήρες; Και γιατί να πάρει κανείς πάνω του τέτοια ευθύνη;
Τα βιβλία πάνε Μασσαλία;
Μιλώντας για τη Γαλλία, μαθαίνω και κάτι ακόμη που με έκανε να αφήσω κάτω τον καφέ. Ότι μαζί με το κλιμάκιο θα ταξιδέψουν πυροσβέστες με υπηρεσιακά βιβλία και ότι υπάρχει σχεδιασμός να γίνουν ενέργειες σχετικές με τη νηολόγηση των ελικοπτέρων στο προξενείο στη Μασσαλία. Στο προξενείο; Τι ακριβώς θα γίνει στο προξενείο; Θα θεωρηθούν δικαιολογητικά; Θα υπογραφούν έγγραφα για λογαριασμό του Δημοσίου; Θα γίνει κάποια άλλη πράξη; Και ποια αρχή θα χειριστεί τη νηολόγηση;
Η Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας είναι η αρμόδια αρχή για το ελληνικό μητρώο πολιτικών αεροσκαφών. Υπάρχουν επίσης προβλεπόμενες διαδικασίες για θεώρηση δικαιολογητικών από προξενική αρχή. Άρα ας μας πουν ποια ακριβώς διαδικασία θα ακολουθηθεί, αντί να προσπαθούμε να μαντέψουμε από τα βιβλία που ταξιδεύουν.
Και για να μη μου πει κάποιος ότι δεν γίνεται ποτέ ελικόπτερο να πετάξει πριν αποκτήσει κανονικό πιστοποιητικό νηολόγησης, υπάρχουν ειδικές διαδικασίες και άδειες για συγκεκριμένες δοκιμαστικές ή άλλες πτήσεις. Προφανώς. Γι’ αυτό ρωτάω, με ποια έγγραφα, με ποια άδεια, υπό ποια ευθύνη και προς ποιον προορισμό θα κινηθούν τα συγκεκριμένα ελικόπτερα;
Σας τα είχα πει και στον ΚαΨιΜιτζή 177, όταν συζητούσαμε για τα Η215 και τις παράξενες ιστορίες γύρω από την παραλαβή τους. Τότε κάποιοι νόμιζαν πως τα λέω επειδή ξύπνησα ένα πρωί και αποφάσισα να μαλώσω με τα ελικόπτερα. Τα ελικόπτερα μια χαρά είναι. Οι αποφάσεις γύρω τους είναι αυτές που με κρατούν ξύπνιο.
Δύο χειριστές για τα Α139!
Μιλώντας για χειριστές, ελάτε τώρα να σας πω κάτι που έμαθα για τα τρία Α139 της Πυροσβεστικής. Θυμάστε που σας έλεγα ότι πήραμε τρία ελικόπτερα και τα βάλαμε στο υπόστεγο; Που ρωτούσαμε πότε θα πετάξουν και ποιος θα τα πετάξει; Λοιπόν, φίλοι αεροπόροι που γνωρίζουν την υπόθεση με ενημέρωσαν ότι υπάρχουν ήδη δύο χειριστές της Πυροσβεστικής εκπαιδευμένοι στα Α139 από την ίδια τη ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ!
Ναι. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν εκπαιδευτεί για τα ελικόπτερα. Και τα ελικόπτερα παραμένουν αποθηκευμένα. Ο Γιάννης Κεφαλογιάννης, πριν αποχωρήσει από το υπουργείο, είχε αποφασίσει, όπως μαθαίνω, να στείλει οκτώ χειριστές στην Ιταλία για εκπαίδευση. Προσπαθούσε να μαζέψει το χάος που είχε παραλάβει, αλλά δεν πρόλαβε. Και μετά επέστρεψε στο υπουργείο ο πτέραρχος Τουρνάς. Παλαιότερα ήταν υφυπουργός, επί Κικίλια. Τώρα επανήλθε ως υπουργός.
Και τι έγινε με τους οκτώ; Μαθαίνω πως επί Τουρνά ακυρώθηκε η αποστολή των έξι που απέμεναν και έτσι ολοκλήρωσαν την εκπαίδευσή τους οι δύο. Ναι, καλά διαβάσατε. Είχαμε σχεδιάσει να εκπαιδεύσουμε οκτώ, εκπαιδεύτηκαν δύο και οι υπόλοιποι έξι δεν πήγαν.
Γιατί; Ποιος αποφάσισε να σταματήσει η εκπαίδευση; Δεν θέλουμε χειριστές; Δεν θέλουμε να πετάξουν τα ελικόπτερα που αγοράσαμε; Ή πάλι υπάρχει κάποιο σχέδιο τόσο προχωρημένο, που εμείς οι κοινοί θνητοί δεν μπορούμε να το καταλάβουμε;
Οι αεροπόροι που μου μίλησαν επιμένουν πως οι δύο εκπαιδευμένοι χειριστές μπορούν να πετάξουν τα Α139. Δεν λέω πως δύο άνθρωποι αρκούν ως διά μαγείας για να καλύψουν όλες τις ανάγκες τριών ελικοπτέρων. Λέω πως υπάρχουν άνθρωποι που εκπαιδεύτηκαν, ενώ τα ελικόπτερα κλειδώθηκαν στο υπόστεγο.
Κύριε υπουργέ, αφού έχετε επιστρέψει για να βάλετε τάξη, γιατί σταμάτησε η εκπαίδευση των υπόλοιπων έξι και γιατί τα ελικόπτερα παραμένουν μέσα; Γιατί μέχρι τώρα, αυτό που βλέπω δεν μοιάζει με λύση. Μοιάζει με νέα προβλήματα πάνω στα παλιά.
Πόσο κοστίζει η ακινησία;
Μιλώντας για τα κλειδωμένα Α139, υπάρχει και κάτι ακόμη. Οι αεροπόροι που με ενημέρωσαν μού επισήμαναν ότι η παρατεταμένη ακινησία ενός ελικοπτέρου δεν είναι σαν να αφήνεις το αυτοκίνητο στο γκαράζ και να ξαναγυρίζεις όποτε θέλεις. Ένα ελικόπτερο που μένει ακίνητο χρειάζεται την προβλεπόμενη συντήρηση και προστασία. Και όσο παρατείνεται η ακινησία, τόσο μπορεί να μεγαλώνει η δουλειά που θα χρειαστεί για να επιστρέψει με ασφάλεια στην υπηρεσία.
Μου λένε πως, αν ένα ελικόπτερο μείνει ακίνητο πέρα από το εξάμηνο, το κόστος επαναφοράς μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να φτάσει ακόμη και τα πέντε εκατομμύρια ευρώ. Το τι ακριβώς θα χρειαστεί εξαρτάται από το ελικόπτερο, τη συντήρηση που έχει γίνει και την κατάστασή του. Το πρόβλημα της ακινησίας πάντως δεν αφορά μόνο τα Α139. Πέντε εκατομμύρια; Για να επανέλθει σε υπηρεσία ένα ελικόπτερο που αγοράσαμε και αφήσαμε να κάθεται;
Θέλω λοιπόν μια σαφή απάντηση από το υπουργείο. Πόσο καιρό παραμένουν ακίνητα τα Α139; Τι συντήρηση και προστασία τους γίνεται; Και πόσο έχει υπολογιστεί ότι θα κοστίσει η επιστροφή τους σε επιχειρησιακή χρήση;
Αν οι άνθρωποι που με ενημέρωσαν κάνουν λάθος, να μας το πείτε με στοιχεία. Πολύ θα χαρώ. Αλλά αν αφήνουμε ολοκαίνουργια ελικόπτερα κλειδωμένα και μετά πληρώνουμε και τεράστια ποσά για να τα ξαναφέρουμε σε υπηρεσία, τότε έχουμε κατορθώσει κάτι που δεν ξέρω αν διδάσκεται ούτε στις καλύτερες σχολές διοίκησης.
Πήραμε ελικόπτερα, έχουμε δύο εκπαιδευμένους χειριστές και τα ελικόπτερα κάθονται. Ωραία τα πάμε! Για τους χειριστές των Α139 δεν σας έχω πει τα πάντα. Μείνετε συντονισμένοι, γιατί η Α139νιάδα τώρα αρχίζει. Αφού κάποιοι θέλουν να κάνουν παιχνίδι, εγώ θα σερβίρω καφέ.
Ο Αρχιπύραρχος και η ΕΔΕ
Μιλώντας για την υπηρεσία, υπάρχει και η ιστορία ενός Αρχιπυράρχου που διοικεί τη Μοίρα Ελικοπτέρων της Πυροσβεστικής. Δεν θα αναφέρω το όνομά του. Όσοι πρέπει να ξέρουν, ξέρουν. Μιλάμε για έναν εξαίρετο αξιωματικό, που έχει φάει αντιπυρικές περιόδους στο κεφάλι και γνωρίζει τι σημαίνει να χρειάζεσαι ελικόπτερα, χειριστές και τεχνική υποστήριξη όταν οι φωτιές καίνε.
Και τι γίνεται με αυτόν τον άνθρωπο; Μαθαίνω πως έχει κληθεί να απολογηθεί στο πλαίσιο ένορκης διοικητικής εξέτασης. Η υπόθεση αφορά επικοινωνίες του 2025 προς την ηγεσία για την τεχνική υποστήριξη των ελικοπτέρων. Ανάμεσα σε όσα του αποδίδονται είναι υπέρβαση ιεραρχίας, ενώ αμφισβητείται και το περιεχόμενο ορισμένων αναφορών του.
Να σας πω τι μαθαίνω εγώ; Πως κάποιοι έχουν βαλθεί να μπλέξουν τον άνθρωπο με ψευδείς ισχυρισμούς, γιατί τον θεωρούν ενοχλητικό. Και πως σκοπός είναι να φύγει από τη θέση του και να βρεθεί κάποιος πιο «συνεργάσιμος». Τι εννοούν συνεργάσιμος; Να μη ρωτάει; Να μην ενοχλεί; Να του πηγαίνουν τα χαρτιά και να βάζει υπογραφή με κλειστά μάτια;
Η λάσπη σε έναν αξιωματικό με τέτοια υπηρεσία είναι χοντράδα. Και θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε ποιοι είναι εκείνοι που έχουν αποφασίσει πως ο άνθρωπος που διοικεί τη Μοίρα Ελικοπτέρων της Πυροσβεστικής πρέπει να βγει από τη μέση.
Ο υπουργός ρώτησε, ο Αρχιπύραρχος απάντησε
Μιλώντας για όσα του καταλογίζουν, η πληροφορία που έχω είναι πως ο τότε υπουργός, ο Γιάννης Κεφαλογιάννης, είχε επικοινωνήσει απευθείας με τον διοικητή της Μοίρας για να ενημερωθεί και ο αξιωματικός απάντησε απευθείας.
Και τώρα τι έπρεπε να κάνει ο άνθρωπος; Να του πει «μισό λεπτό, κύριε υπουργέ, κλείστε μου το τηλέφωνο, πάρτε πρώτα τον Αρχηγό και να περιμένουμε να κατέβει η ερώτηση ένα ένα τα σκαλοπάτια»; Να πάει ο Αρχηγός στον επόμενο, ο επόμενος στον παρακάτω, ο παρακάτω στον Αρχιπύραρχο, να ετοιμάσει εκείνος την απάντηση και μετά να αρχίσει το χαρτί την ανάβαση προς το υπουργικό γραφείο;
Μέχρι να φτάσει η απάντηση, θα έχει τελειώσει η αντιπυρική περίοδος, θα έχουν μπει τα Χριστούγεννα και τα ελικόπτερα θα περιμένουν ακόμη υποστήριξη.
Πάμε και στο σήμερα. Αν ο υπουργός πλέον, ο Πτέραρχος Τουρνάς, θελήσει να ρωτήσει τον διοικητή της Μοίρας Ελικοπτέρων κάτι για τα ελικόπτερα, πώς θα γίνει; Θα πάρει πρώτα τον Αρχηγό της Πυροσβεστικής, για να μεταφέρει εκείνος την ερώτηση στον Αρχιπύραρχο; Και μετά ο Αρχιπύραρχος θα δώσει την απάντηση στον Αρχηγό, ώστε να την επιστρέψει στον υπουργό; Αυτό θέλουμε να συμβαίνει όταν υπάρχει πρόβλημα με τα εναέρια μέσα;
Εμένα όλη αυτή η ιστορία μού μυρίζει προσπάθεια να στριμώξουν έναν αξιωματικό που δεν ήταν βολικός. Και, όπως μαθαίνω, για να τον στριμώξουν επιστρατεύονται πράγματα που δεν έγιναν όπως παρουσιάζονται.
Αν κάνω λάθος, ας εξηγήσουν τι ακριβώς συνέβη και γιατί έφτασαν να τον καλούν σε απολογία. Γιατί από αυτά που μαθαίνω, δεν βλέπω έναν άνθρωπο που προσπαθούσε να κάνει κακό στην υπηρεσία. Βλέπω έναν άνθρωπο που ήθελε να λειτουργούν τα ελικόπτερα και ενοχλούσε όσους δεν ήθελαν να ακούν προβλήματα.
Ζητούσε χειριστές!
Μιλώντας για τον ίδιο αξιωματικό, τι έκανε ακόμη ο ενοχλητικός; Κατά τις πληροφορίες μου, ζητούσε χειριστές για τα ελικόπτερα της υπηρεσίας του. Άκουσον άκουσον! Να ζητάς χειριστές για ελικόπτερα! Πού ακούστηκαν αυτά τα πράγματα; Ποιος θα τα πετάει, βρε παιδιά; Ο καφετζής; Να έρθω εγώ, αλλά αν δώσετε σε μένα το χειριστήριο, φροντίστε πρώτα να απομακρυνθούν όλοι σε μεγάλη απόσταση.
Ίσως βέβαια να έρθουν και κάποιοι ιδιώτες, που θα στήσουν καινούργιο μαγαζί με την προίκα της υποστήριξης που προβλέπει η σύμβαση των Η215 για την ένωση με την ΑΙΡΜΠΑΣ. Αλλά κι εδώ έχει ζουμί. Σε επόμενο ΚαΨιΜί όμως. Και τώρα που ετοιμάζεται αποστολή για τα καινούργια Η215, οι υπηρεσιακοί χειριστές πού βρίσκονται στον σχεδιασμό; Γιατί μαθαίνω πως μένουν πίσω, ενώ επιλέγεται ένας πολίτης για το ταξίδι.
Ο Πτέραρχος ε.α. Τουρνάς είναι υπουργός. Και από τη θέση αυτή έχει την ευθύνη να δει τι συμβαίνει με τα ελικόπτερα, τους χειριστές και τον Αρχιπύραρχο που κάποιοι θέλουν να βγάλουν από τη μέση. Μέχρι τώρα, πάντως, οι επιλογές που μαθαίνω ότι γίνονται δεν με καθησυχάζουν καθόλου. Θα επιστρέψω στο θέμα. Η ΣΟΥΠΕΡΠΟΥΜΑδιάδα είναι σε εξέλιξη. Και θα πω ΠΟΛΛΑ.
Ένα δείπνο στα Δερβενοχώρια
Μιλώντας για δουλειές, μαθαίνω πως τελευταία γίνονται και διάφορα μυστικά δείπνα με αμυντικό ενδιαφέρον. Ένα πουλί μού είπε για ένα τέτοιο σε γκουρμέ εστιατόριο στα Δερβενοχώρια, με συμμετοχή μεγάλου ελληνικού ομίλου που θέλει να μπει στην Άμυνα και μεγάλου γερμανικού αμυντικού ομίλου όπως και ελληνικής κρατικής εταιρείας, χωρίς, όπως μαθαίνω, να γνωρίζουν οι μέτοχοί της τη συνάντηση. Η οσμή αίματος φέρνει τα μπαρακούντα. Στο μενού, λέει το πουλάκι μου, εκτός από παϊδάκια είχε και προγράμματα και «διευκολύνσεις». Θα το ψάξω και θα τα πούμε σε επόμενο ΚαΨιΜί.
