Τετάρτη σήμερα και έβαζα στοίχημα πως ήταν ήδη Πέμπτη. Αλλά δεν είναι, συνεπώς τα κεφάλια μέσα. Ο καφές είναι έτοιμος και σήμερα θα πιάσουμε πάλι τα ελικόπτερα. Κάποια από αυτά, βέβαια, είναι τόσο καινούργια που ακόμη τα προσέχουμε μην πάθουν τίποτα. Έτσι όπως τα έχουμε φυλαγμένα, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να τα βρει η σκόνη.
Τα ελικόπτερα που παραλάβαμε για να τα κρύψουμε σε υπόστεγο
Μιλώντας για τα τρία Α139 της Πολιτικής Προστασίας, θυμάστε που σας είχα γράψει ότι παραμένουν αποθηκευμένα; Αυτό ακριβώς μαθαίνω πως εξακολουθεί να συμβαίνει. Τα όμορφα ελικόπτερα είναι στις ζελατίνες τους, μέσα σε ένα υπόστεγο, και περιμένουν να αποφασίσουμε τι θα τα κάνουμε. Η ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ πάντως τη δουλειά της την έκανε. Μας τα πούλησε.
Και τώρα μαθαίνω κάτι ακόμη καλύτερο. Δεν έχει ολοκληρωθεί καν η ελληνική νηολόγηση των τριών ελικοπτέρων. Έχουμε φτάσει Νοέμβριο, τα εργαλεία είναι εδώ από τον Ιούνιο και ακόμη συζητάμε τα βασικά για την ένταξή τους. Να τα χαίρεται ο μηχανισμός. Εγώ θα πρότεινα να τους βάλουμε και ένα σεμεδάκι, αφού τα προσέχουμε τόσο πολύ.
Τα τρία έφτασαν στην Ελευσίνα τον Ιούνιο. Η σύμβαση ήταν 65,7 εκατομμυρίων ευρώ. Θα μου πείτε, γιατί τα αγοράσαμε; Σωστή ερώτηση. Για υγειονομικές αποστολές και μεταφορά της ομάδας διαχείρισης περιστατικών, έλεγε ο σχεδιασμός. Το υπόστεγο δεν θυμάμαι να αναφερόταν ως τελικός χρήστης.
Εγώ, πάντως, όταν έφερα την καινούργια καφετιέρα, την έβαλα να φτιάξει καφέ. Δεν την έκλεισα στην αποθήκη μέχρι να βρω ποιος θα πατήσει το κουμπί. Βέβαια, εγώ την πλήρωσα από την τσέπη μου. Εκεί ίσως βρίσκεται μια μικρή διαφορά νοοτροπίας.
Τα Α139 της αποθήκης δεν είναι λύση για την ΠΑ
Μιλώντας για χρήστες, είχα ακούσει εκείνο το ωραίο, πως θα τα πάρει η Πολεμική Αεροπορία. Σας είχα πει ότι δεν βλέπω να γίνεται και παραμένω στην ίδια άποψη. Επειδή όμως με ρωτάτε και με ξαναρωτάτε, κι επειδή κάποιοι έσπευσαν να μου την πουν στα σχόλια, στα κοινωνικά δίκτυα και σε άλλες, εξαιρετικά φιλικές στον χρήστη ιστοσελίδες, ας πάμε λίγο παρακάτω.
Η ΠΑ χρειάζεται ελικόπτερα για έρευνα και διάσωση, το γνωστό ΣΑΡ, και έχει ακόμη απαιτητικότερες ανάγκες για ανάκτηση πληρωμάτων σε εχθρικό περιβάλλον, το ΣΙ-ΣΑΡ. Η διαμόρφωση που αγοράσαμε για την Πολιτική Προστασία δεν μετατρέπεται σε αυτήν που χρειάζεται η ΠΑ επειδή περίσσεψαν τρία ελικόπτερα σε ένα υπόστεγο. Η παλιότερη συζήτηση για νέο ελικόπτερο διάσωσης αφορούσε συγκεκριμένες επιχειρησιακές απαιτήσεις.
Από όσα μαθαίνω, στα τρία συγκεκριμένα λείπουν οι προηγμένες λειτουργίες αυτόματης αιώρησης και διάσωσης που χρειάζεται η ΠΑ για τις απαιτητικές αποστολές της. Το κρίσιμο είναι ποια διαμόρφωση αυτοματισμών έχεις αγοράσει και πιστοποιήσει για τη δουλειά που ζητάς να κάνει. Εκεί χρειάζεται να κοιτάξουν όσοι τα προτείνουν ως έτοιμη λύση.
Τι κάνει το ΧΟΒΕΡ ΟΤΟ ΠΑΪΛΟΤ που δεν έχει
Μιλώντας για αυτόματη αιώρηση, να το κάνουμε λιανά. Το ΧΟΒΕΡ ΟΤΟ ΠΑΪΛΟΤ βοηθά το ελικόπτερο να κρατά συγκεκριμένη θέση και ύψος πάνω από το σημείο που έχει επιλέξει ο χειριστής. Όταν κατεβάζεις διασώστη με το βαρούλκο πάνω από τη θάλασσα, θέλεις να κρατάς το ελικόπτερο εκεί που πρέπει, με ακρίβεια και όσο γίνεται μικρότερο φόρτο για το πλήρωμα. Τη νύχτα, με αέρα και λίγα οπτικά σημεία αναφοράς, η αξία αυτών των λειτουργιών φαίνεται ακόμη περισσότερο.
Ο τετραξονικός αυτόματος πιλότος ελέγχει τις κλίσεις, τη διεύθυνση και την κατακόρυφη κίνηση του ελικοπτέρου. Η διακήρυξη για τα τρία ελικόπτερα τον ζητούσε. Η αυτόματη αιώρηση και οι ειδικές λειτουργίες για προσέγγιση και ανάκτηση σε αποστολές διάσωσης είναι πρόσθετες δυνατότητες της αντίστοιχης διαμόρφωσης. Δεν τις εξασφαλίζει από μόνη της η ταμπέλα «τέσσερις άξονες». Η διαφορά περιγράφεται και σε επίσημη αεροπορική διερεύνηση για τον ίδιο τύπο.
Φυσικά το Α139 μπορεί να αποκτήσει τέτοιο εξοπλισμό. Το χρησιμοποιούν υπηρεσίες διάσωσης σε πολλές χώρες. Οι Ιταλοί της ΑΕΡΟΝΑΟΥΤΙΚΑ ΜΙΛΙΤΑΡΕ διαθέτουν τα ΗΗ-139 και τα βαρύτερα ΗΗ-101. Τα πρώτα έχουν διαμόρφωση και πληρώματα για αεροδιάσωση, ενώ τα δεύτερα καλύπτουν και απαιτητική ανάκτηση προσωπικού σε εχθρικό περιβάλλον. Αγοράζουν το ελικόπτερο μαζί με όσα χρειάζονται για την αποστολή του. Εμείς συζητάμε τι αποστολή θα βρούμε για το ελικόπτερο που ήδη αγοράσαμε.
Τα ΝΤΑΪΜΟΝΤ έχουν αποστολή, εμείς έχουμε εικόνα;
Μιλώντας για αποστολές, να πάμε και στα τρία αεροσκάφη ΝΤΑΪΜΟΝΤ της Πυροσβεστικής/Πολιτικής Προστασίας. Στα χαρτιά η δουλειά τους είναι σαφής. Εναέρια επιτήρηση, συλλογή και μετάδοση εικόνας, υποβοήθηση του συντονισμού. Έχουν αισθητήρες και μπορούν να δώσουν στο κέντρο επιχειρήσεων εικόνα από την περιοχή που επιτηρούν. Το ερώτημα είναι πόσο από αυτό έγινε καθημερινό επιχειρησιακό έργο στην αντιπυρική περίοδο.
Η πληροφόρηση που έχω είναι ότι, ενώ υπήρχαν πληρώματα σε εκπαίδευση, χρειάστηκε να φτάσουμε προς το τέλος της περιόδου για να τα δούμε να πετούν. Λίγο πριν τελειώσει το καλοκαιρινό έργο που αγοράστηκαν για να υποστηρίξουν, θυμηθήκαμε να δείξουμε το εργαλείο. Ωραίο το αεροπλανάκι. Πόσες αποστολές έκανε, ποια κέντρα υποστήριξε και πόσες ώρες έδωσε εικόνα εκεί που τη χρειαζόμασταν;
Οι πληροφορίες που μου έχουν μεταφερθεί για την τραγική σύγκρουση δύο μισθωμένων ελικοπτέρων κάνουν ακόμη πιο επιτακτική την ερώτηση ποιος είχε τον εναέριο συντονισμό. Για τα ατυχήματα και τα μισθωμένα μέσα είχαμε ξαναμιλήσει. Η ασφάλεια και ο συντονισμός θέλουν ανθρώπους που να ξέρουν τι συμβαίνει στον αέρα την ώρα που συμβαίνει. Η παρουσίαση στο τέλος της σεζόν έρχεται κάπως αργά για αυτή τη δουλειά.
ΣΟΥΠΕΡ ΠΟΥΜΑ Η215 ΟΛ ΙΝΚΛΟΥΣΙΒ, σαν τα ξενοδοχεία
Μιλώντας για το πώς θα πετούν τα μέσα που αγοράζουμε, σας είχα πει ότι τα οκτώ νέα ελικόπτερα Η215 ΣΟΥΠΕΡ ΠΟΥΜΑ για πυρόσβεση, αγοράστηκαν με άλλο μοντέλο από τα Α139. Στα Η215 αγοράζουμε και τη λειτουργία τους από ανάδοχο, μαζί με την τεχνική υποστήριξη. Το Δημόσιο θα έχει τα ελικόπτερα και το εταιρικό σχήμα θα αναλάβει να τα κρατά επιχειρησιακά. ΟΛ ΙΝΚΛΟΥΣΙΒ, σαν κάτι ξενοδοχεία. Το βραχιολάκι μόνο λείπει.
Εδώ ζητήθηκε από τους κατασκευαστές να φέρουν μαζί με το ελικόπτερο και ολόκληρη την επιχείρηση που θα το πετάει. Ο κατασκευαστής ελικοπτέρων δεν είναι εταιρεία αεροπορικών επιχειρήσεων. Για να αναλάβει και αυτή τη δουλειά, πρέπει να βρει εταίρο, πληρώματα και οργάνωση για την καθημερινή λειτουργία. Αυτή η απαίτηση άλλαξε τον ίδιο τον ανταγωνισμό.
Η ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ, από όσα μαθαίνω, γι’ αυτό δεν ξανακατέβηκε. Στα Α139 είχε προσφέρει τα ελικόπτερα και την υποστήριξή τους. Εδώ θα έπρεπε να στήσει και σχήμα επιχειρησιακής εκμετάλλευσης. Η ΑΙΡΜΠΑΣ έφερε μαζί της τη ΣΑΦ και την ΑΙΡΤΕΛΙΣ και κάλυψε το πακέτο που ζητούσε ο διαγωνισμός. Αυτές είναι οι δύο γαλλικές εταιρείες που αναλαμβάνουν τις επιχειρήσεις.
Η σύμβαση των οκτώ Η215 είναι 311,2 εκατομμυρίων ευρώ. Η πληροφόρηση που έχω για την κατανομή του ποσού είναι περίπου 190 εκατομμύρια για τα ελικόπτερα και περίπου 120 εκατομμύρια για τις επιχειρήσεις και τις συναφείς υπηρεσίες των δύο γαλλικών εταιρειών σε βάθος πενταετίας. Μιλάμε για ποσά μέσα στον συνολικό λογαριασμό. Τα 120 εκατομμύρια από μόνα τους είναι μια ολόκληρη υπόθεση προς συζήτηση.
Και το πρώτο με τα ελληνικά χρώματα πέταξε ήδη στη Γαλλία. Εξαιρετικά, θα πείτε. Αποκτάμε δικά μας ελικόπτερα και εξασφαλίζουμε ότι θα μπορούν να χρησιμοποιούνται. Αυτό θα έπρεπε να είναι αυτονόητο σε κάθε αγορά πτητικού μέσου. Μόνο που αξίζει να δούμε πώς στήνεται στην πράξη αυτή η εξασφάλιση.
Το χαρτί που έκανε περισσότερο θόρυβο και απέκλεισε
Μιλώντας για τον ανταγωνισμό, στη ΣΙΚΟΡΣΚΙ και στη ΜΠΕΛ ο δρόμος έκλεισε από τις απαιτήσεις ευρωπαϊκής πιστοποίησης, μαζί με το πιστοποιητικό θορύβου. Η αμερικανική πιστοποίηση της προτεινόμενης λύσης δεν αρκούσε για τη διαδικασία που είχαμε επιλέξει. Το θέμα είχε καταγραφεί από την ΠΤΗΣΗ όταν προχώρησε η επιλογή των Η215.
Έτσι, ο ένας δεν μπήκε στο επιχειρηματικό μοντέλο που ζητούσαμε και ο άλλος δεν πέρασε από την ευρωπαϊκή πόρτα της πιστοποίησης. Στο τέλος έμεινε εκείνος που είχε και το ελικόπτερο και τους δύο συνεργάτες για να καλύψει το συγκεκριμένο πακέτο. Θα ήθελα να δω ποιος εξήγησε γιατί αυτός ήταν ο καλύτερος τρόπος να συγκριθούν οι διαθέσιμες λύσεις.
Γιατί εδώ αγοράζαμε δυνατότητα αεροπυρόσβεσης. Όσο διαβάζω την ιστορία, τόσο μου φαίνεται ότι πρώτα καταλήξαμε στον τρόπο που θα στηθεί η δουλειά και μετά είδαμε ποιος χωράει να την αναλάβει. Το πόσο καλά λειτουργεί μια τέτοια επιλογή θα το μετρήσουμε στις διαθεσιμότητες και στις ρίψεις. Εκεί ο θόρυβος των ανακοινώσεων δεν βοηθάει ιδιαίτερα.
Τα νέα ελικόπτερα και η Μοίρα που αδειάζει
Μιλώντας για τη ΣΑΦ και την ΑΙΡΤΕΛΙΣ, εδώ αρχίζουν τα πολύ ενδιαφέροντα. Μαθαίνω πως, όταν επιλέχθηκε το σχήμα, οι εταιρείες δεν είχαν εξασφαλισμένο δικό τους χώρο για τη δραστηριότητα στην Ελλάδα. Τους παραχώρησε εκ των υστέρων χώρο η ΠΑ στην Ελευσίνα. Τους έβαλε, δηλαδή, μέσα στο ίδιο της το σπίτι για να οργανώσουν τη δουλειά.
Και μόλις μπήκαν στην Ελευσίνα, από όσα λένε οι φήμες, κάτι λέει πως δεν ήταν ακριβώς σωστή η συμπεριφορά. Άνθρωποι που πετούν και συντηρούν τα ήδη υπάρχοντα ΣΟΥΠΕΡ ΠΟΥΜΑ παραιτούνται και πηγαίνουν να δουλέψουν για τον Γάλλο ανάδοχο. Η περιγραφή που φτάνει σ’ εμένα είναι ότι οι γαλλικές εταιρείες παίρνουν «τη μισή Μοίρα».
Για τις προσφορές προς το προσωπικό μαθαίνω ποσό 3.150 ευρώ τον μήνα καθαρά. Ο άνθρωπος θα βάλει κάτω τον μισθό, τις συνθήκες και την οικογένειά του και θα αποφασίσει. Εγώ κοιτάω αυτόν που παραχώρησε τον χώρο και αναρωτιέμαι αν είχε υπολογίσει τι θα ακολουθούσε. Τον έβαλες στο σπίτι να τον φιλοξενήσεις και σου κλέβει τη γυναίκα. Στο ΚαΨιΜί αυτό το λέμε κακή εκτίμηση της φιλοξενίας.
Έτσι θα βρεθεί προσωπικό για τα καινούργια Η215 ΣΟΥΠΕΡ ΠΟΥΜΑ της Πυροσβεστικής. Για τα ΑΣ332 ΣΟΥΠΕΡ ΠΟΥΜΑ της Πολεμικής Αεροπορίας ποιος θα μείνει; Εκείνα που καλούνται να κάνουν διασώσεις σήμερα, εκείνα που έχουν υποχρεώσεις σε όλο το Αιγαίο, εκείνα που δεν μπορούν να περιμένουν να τελειώσει η δική μας αναδιοργάνωση της αγοράς εργασίας;
Ο κρατικός μηχανισμός πληρώνει μια νέα δυνατότητα και κινδυνεύει να χάσει το προσωπικό που κρατά ζωντανή την ήδη υπάρχουσα. Αυτό είναι το σημείο που θέλω να προσέξετε. Η πολιτεία όφειλε να έχει υπολογίσει από πού θα προκύψουν τα πληρώματα του καινούργιου στόλου.
Γιατί, αν η ενίσχυση της Πολιτικής Προστασίας περνάει από το άδειασμα της ΠΑ, τότε κάναμε θαύμα. Πήραμε οκτώ ελικόπτερα και βάλαμε υποψηφιότητα να καθηλώσουμε άλλα. Ούτε ο πιο δύσπιστος ΚαΨιΜιτζής δεν θα το είχε σχεδιάσει τόσο δημιουργικά.
Παραλαβή με θέα τη Μασσαλία
Μιλώντας για τα ίδια τα Η215, μαθαίνω ότι προετοιμάζεται παραλαβή στη Γαλλία αντί για την Ελλάδα, με διαδικασίες για την ελληνική νηολόγηση μέσω του προξενείου στη Μασσαλία. Δηλαδή η υπόθεση της παραλαβής μεταφέρεται εκεί, μαζί με τα σχετικά χαρτιά. Όποιος θεωρεί ότι έχουμε ήδη τελειώσει επειδή είδε ελληνικά χρώματα, ας περιμένει λίγο.
Η συνέχεια, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχω, προβλέπει ότι τα ελικόπτερα θα φύγουν από την ΑΙΡΜΠΑΣ και θα πάνε στην ΑΙΡΤΕΛΙΣ για να τοποθετηθούν οι δεξαμενές πυρόσβεσης εκ των υστέρων. Εδώ θέλω μια σαφή απάντηση. Μιλάμε για εργοστασιακή επιθεώρηση ή για οριστική παραλαβή από το Δημόσιο πριν ολοκληρωθεί ο εξοπλισμός της αποστολής;
Το αρχικό τεύχος της προμήθειας προέβλεπε παράδοση στην Αττική, με τον επιχειρησιακό εξοπλισμό τοποθετημένο και πιστοποιημένο. Αν αλλάζει ο τόπος ή το στάδιο της παραλαβής, ποιος το ενέκρινε και ποιο ακριβώς αντικείμενο θα παραλάβουμε; Οι απαντήσεις θα πρέπει να είναι εξίσου συγκεκριμένες με τα χρήματα που καταβάλλονται. Γιατί το ελικόπτερο το αγοράζουμε για να ρίχνει νερό και κάπου πρέπει να υπάρχει και η δεξαμενή.
Και όταν μπουν οι δεξαμενές, πού θα φιλοξενηθούν τα ελικόπτερα;
Μιλώντας για το επόμενο στάδιο, εδώ μαθαίνω το καλύτερο. Ακόμη κι όταν ολοκληρωθούν οι εργασίες, τα ελικόπτερα δεν προβλέπεται να έρθουν αμέσως στην Ελλάδα, επειδή δεν υπάρχει έτοιμο υπόστεγο για να τα υποδεχτεί. Φτάσαμε να συζητάμε γαλλική παραλαβή, ελληνική νηολόγηση και πρόσθετες εργασίες και ακόμη αναζητείται η έτοιμη εγκατάσταση στη χώρα που τα πλήρωσε.
Για τους αναδόχους βρέθηκε χώρος στην Ελευσίνα. Για την υποδοχή των ίδιων των ελικοπτέρων, μαθαίνω ότι η προετοιμασία δεν έχει ολοκληρωθεί. Εκεί θα ήθελα να δω τον συντονισμό που μας περιέγραφαν όταν υπέγραφαν το πακέτο. Ποιος είχε αναλάβει τις υποδομές και ποιος έλεγχε το χρονοδιάγραμμα;
Και, όσο το μέσο θα περιμένει στη Γαλλία, από πότε θα μετράει ο χρόνος των υπηρεσιών που αγοράσαμε; Ποιος θα καλύπτει την παραμονή του; Γιατί το ΟΛ ΙΝΚΛΟΥΣΙΒ αποκτά άλλο ενδιαφέρον όταν ο πελάτης έχει πληρώσει, αλλά το δωμάτιό του δεν είναι έτοιμο.
Τρία και οκτώ, πολεμώντας την πολυτυπία με ομοιοπαθητική
Μιλώντας για σχεδιασμό, γιατί οι έντεκα νέες αγορές ελικοπτέρων κατέληξαν σε τρία Α139 και οκτώ Η215, με δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για το ποιος θα τα λειτουργεί; Εγώ θέλω να δω τη μελέτη που τα έβαλε όλα στον ίδιο χάρτη, μαζί με τα πληρώματα, τις βάσεις και τις ανάγκες των υπαρχόντων μέσων.
Τα Α139 προστέθηκαν σε έναν μηχανισμό που ήδη είχε διαφορετικούς τύπους ελικοπτέρων. Τα Η215 ανήκουν στην οικογένεια ΣΟΥΠΕΡ ΠΟΥΜΑ, με τη δική τους νεότερη διαμόρφωση και τη δική τους σύμβαση λειτουργίας. Θέλαμε ίσως να νικήσουμε την πολυτυπία με ομοιοπαθητική. Όσο περισσότερους τύπους και διαφορετικά καθεστώτα υποστήριξης βάλουμε, τόσο θα συνηθίσουμε και δεν θα μας πειράζει.
Για το μοντέλο του διαγωνισμού των Η215 σας είχα γράψει αναλυτικά. Το θέμα σήμερα είναι το αποτέλεσμα. Η διαφορά ανάμεσα στις δύο αγορές φαίνεται στο ποιος έχει αναλάβει να τα κάνει να πετούν. Στη μία περίπτωση πληρώνουμε εταιρικό σχήμα και για αυτή τη δουλειά. Στην άλλη κοιτάμε τα ελικόπτερα στο υπόστεγο και συζητάμε μήπως τα δώσουμε αλλού.
Και ο υπόλοιπος κατάλογος;
Μιλώντας για αποτελέσματα, στα μικρά αμφίβια αεροσκάφη ΦΑΪΡ ΜΠΟΣ ο κατάλογος των εξαγγελιών συνάντησε το Ελεγκτικό Συνέδριο. Η υπογραφή της σύμβασης για τα 25 αεροσκάφη μπλοκαρίστηκε. Άλλο ένα πρόγραμμα που παρουσιάστηκε ως ενίσχυση και δεν έγινε διαθέσιμος στόλος. Οι ρίψεις νερού δεν γίνονται με τον πίνακα των προμηθειών.
Στα βαριά ελικόπτερα, μαθαίνω ότι σχεδιάζονταν δύο συν οκτώ ΕΡΙΚΣΟΝ. Μιλάμε για ανακατασκευές ενός τύπου που πρωτοπέταξε το 1962, στην εποχή του Βιετνάμ. Οι Πτησαίοι είχαν θέσει τα ερωτήματα για μια τέτοια αγορά εδώ και χρόνια. Πριν γεμίσουμε πάλι ανακοινώσεις, ας δούμε ποια ελικόπτερα θα αποκτήσουμε, με πόση υπόλοιπη ζωή, τι υποστήριξη και ποιον τελικό λογαριασμό.
Τουλάχιστον στα νέα ΣΙ-ΕΛ 515 βλέπω την πιο καθαρή μακροπρόθεσμη ενίσχυση της κύριας αποστολής της αεροπυρόσβεσης. Να έρθουν, να πετάξουν και να κάνουν τη δουλειά τους. Ούτε αυτά όμως μπορούν να σβήσουν αναδρομικά τις φωτιές των χρόνων που περιμένουμε. Ούτε αρκούν για να εξηγήσουν τι έγινε με όλα τα υπόλοιπα που βάλαμε κάτω από την ταμπέλα ΑΙΓΙΣ.
Στη Γαλλία προσέχουμε την απασχόληση
Μιλώντας για λογαριασμούς, σε ποιο σημείο αυτών των εκατοντάδων εκατομμυρίων εξασφαλίστηκε έργο για ελληνική εταιρεία; Στα Η215 πληρώνουμε γαλλικό σχήμα ακόμη και για τη λειτουργία και την υποστήριξη των δικών μας ελικοπτέρων. Ποια ελληνική επιχείρηση αποκτά σταθερό ρόλο, προσωπικό και δυνατότητα συντήρησης από αυτή την αγορά;
Αν υπάρχει τέτοιο δεσμευμένο έργο, να το δούμε. Με αξία και υποχρεώσεις μέσα στη σύμβαση. Ίσως και στην Πολιτική Προστασία φοβούνται για την ανεργία στη Γαλλία. Στην Ελλάδα τα έχουμε λύσει αυτά. Από ελληνικά χέρια, πάντως, μαθαίνω πως θα υπάρχουν αρκετά. Όπως είπαμε θα έχουν προηγουμένως παραιτηθεί από την ΠΑ.
Για την εξάρτηση από τα μισθωμένα και τη χαμένη ευκαιρία του ΑΙΓΙΣ τα είχαμε πει. Η αγορά ιδιόκτητων μέσων έχει νόημα όταν αποκτάς και την ικανότητα να τα αξιοποιείς με συνέχεια. Αν κάθε επόμενο βήμα το περιμένεις από τον εξωτερικό ανάδοχο, κάποια στιγμή πρέπει να εξηγήσεις τι ακριβώς μπορείς να κάνεις μόνος σου.
Οι υπουργοί αλλάζουν, το υπόστεγο μένει
Μιλώντας για εξηγήσεις, ο Κικίλιας, επί των ημερών του οποίου δρομολογήθηκαν αυτές οι επιλογές, παραμένει υπουργός σε άλλο χαρτοφυλάκιο. Τώρα ακούω ότι ψάχνει και ψευδοδορυφόρους. Τα Α139 πάντως μπορεί να τα βρει κανείς πολύ ευκολότερα. Στο υπόστεγο.
Ο Γιάννης Κεφαλογιάννης πήγε να μαζέψει την κατάσταση. Να σώσει ό,τι σωζόταν. Από όσα μαθαίνω, είχε αποκτήσει εικόνα για τα προβλήματα και μπορεί να απομάκρυνε πρόσωπα. Εκεί χρειάστηκε να πάρει αποφάσεις και τις πήρε.
Και εδώ αρχίζει το επόμενο ερώτημα. Μαθαίνω ότι ο πτέραρχος Τουρνάς ήθελε πίσω τα πρόσωπα που ο Κεφαλογιάννης είχε βάλει στην άκρη. Με ποια αξιολόγηση; Τι άλλαξε στο μεταξύ; Για να συνεχιστεί ποιο έργο ακριβώς; Αυτό που προσπαθούσε να μαζέψει ο προηγούμενος;
Ας αφήσουμε, λοιπόν, τις καρέκλες και ας πάμε στα ελικόπτερα. Ποιος έχει σήμερα την ευθύνη να βγάλει τα τρία Α139 από την αποθήκη και να τα εντάξει στις αποστολές για τις οποίες πληρώθηκαν; Τι ακριβώς λείπει; Ποιος δεσμεύεται για ημερομηνία και ποιος θα απαντήσει αν αυτή περάσει με τα ελικόπτερα ακόμη μέσα;
Οι Ευρωπαίοι δεν πληρώνουν φύλακτρα
Μιλώντας για πληρωμές, δεν χρειάζεται να μείνουμε στο «ελπίζω να μην ήταν ΕΣΠΑ». Τα τρία Α139 εντάχθηκαν στο Ταμείο Ανάκαμψης. Ευρωπαϊκό χρήμα, δηλαδή, με συγκεκριμένο σκοπό και απαιτήσεις υλοποίησης. Η προμήθεια προέβλεπε εκπαίδευση και υποστήριξη. Το αποτέλεσμα που περιμένει ο πολίτης είναι να υπάρχει διαθέσιμο ελικόπτερο όταν το χρειαστεί.
Όταν κάποιος ελεγκτής ανοίξει τον φάκελο, θα πρέπει να μπορεί να συνδέσει τη δαπάνη με όσα παραδόθηκαν και με την προβλεπόμενη χρήση τους. Το «ήρθαν, τα φωτογραφίσαμε και τα βάλαμε μέσα» θέλω να δω πώς θα σταθεί ως απάντηση. Άλλος θεούλης εδώ, θα μου πείτε. Μπορεί. Μόνο που τα χρήματα δεν βγήκαν από το παγκάρι.
Κι αν από έναν τέτοιο έλεγχο προκύψουν ενδείξεις για αδικήματα εις βάρος ευρωπαϊκών πόρων, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει αρμοδιότητα. Αν φτάσει ποτέ εκεί η υπόθεση, μην πέσετε από τα σύννεφα.
