Καλημέρα σας και καλό καφέ. Παρασκευή σήμερα, αλλά βλέπω μια γενικότερη αναταραχή, χωρίς να μπορώ να καταλάβω το γιατί. Ίσως φταίει το καινούργιο χαρμάνι που πήρα. Πρέπει να βγήκε λίγο πιο δυνατό από όσο υπολόγιζα. Έχω πιει δυο καφέδες και αισθάνομαι ότι μπορώ να αναδιοργανώσω μόνος μου τις Ένοπλες Δυνάμεις. Ανησυχητικό σύμπτωμα.

Σήμερα πάντως το μαγαζί κερνάει όλη μέρα γαλλικό καφέ, ευγενική προσφορά του Πολεμικού Ναυτικού. Πέρασε ένας επικελευστής και μου έφερε ένα πεντόκιλο. Αυτό φτάνει για μέρες, αλλά ας ξεκινήσουμε από σήμερα που έχουμε και λόγο να κεράσουμε. Με το καλό να αποκτήσουμε τόσες καινούργιες πλώρες, που να μη μας τελειώνει ποτέ ο γαλλικός.

Ο ΝΕΑΡΧΟΣ και οι δουλειές που θα γίνουν εδώ

Μιλώντας για γαλλικό, στο Λοριάν σήμερα θα γίνει χαμός. Η δεύτερη ελληνική ΦΔΙ είναι γεγονός και ο ΝΕΑΡΧΟΣ παίρνει τη θέση του δίπλα στον ΚΙΜΩΝΑ. Με την ίδια βασική σχεδίαση και με τις επόμενες αλλαγές να προχωρούν στο τρίτο πλοίο, τον ΦΟΡΜΙΩΝΑ, η οικογένεια αρχίζει επιτέλους να μεγαλώνει. Ένα πλοίο το καμαρώνεις. Με περισσότερα αρχίζεις να αλλάζεις και την καθημερινότητα του Στόλου.

Να σας πω όμως κι ένα καλό νέο που έχει σημασία. Από όσα μαθαίνω, οι αναβαθμίσεις των δύο πρώτων πλοίων θα ενσωματωθούν εδώ στην Ελλάδα, στον Ναύσταθμο. Οι Γάλλοι φαίνεται πως έχουν προνοήσει, ώστε να μη χρειαστεί να ξαναστείλουμε τα πλοία στο Λοριάν, στη Βρέστη ή στην Τουλόν για να ολοκληρωθούν οι συγκεκριμένες εργασίες. Η κατεύθυνση για μεταγενέστερες εργασίες στις πρώτες δύο ΦΔΙ στην Ελλάδα έχει ήδη περιγραφεί και από τους Πτησαίους.

Αυτό σημαίνει ότι έχουν προβλεφθεί οι αναμονές για όσα θα μπουν στη συνέχεια. Για τα συστήματα παραπλάνησης, τα αναλώσιμά τους και τις υπόλοιπες προσθήκες, θα υπάρχει ήδη η υποδομή. Τα αερόφυλλα, «τσαφς» τα λέμε στην Αμφιλοχία, έχουν γίνει μέχρι και αντικείμενο καφενειακής συζήτησης. Το καλό νέο είναι να φτάνεις στην εγκατάσταση με τη δουλειά της προετοιμασίας ήδη έτοιμη. Να μπορείς, με απλά λόγια, να «βιδώσεις» το νέο συγκρότημα πάνω σε προετοιμασμένο πλοίο, αντί να ξηλώνεις το μισό για να του βρεις θέση.

Μαθαίνω πως ακόμη και η περίπου εξάμηνη μετατόπιση στην παράδοση του ΚΙΜΩΝΑ αξιοποιήθηκε από τη ΝΑΒΑΛ ΓΚΡΟΥΠ για περισσότερες τέτοιες προετοιμασίες. Οι τέσσερις οκταπλοί εκτοξευτές για ΑΣΤΕΡ και το ΡΑΜ βρίσκονται πάνω στο πλοίο και οι επόμενες εργασίες θα συμπληρώσουν τις δυνατότητές του. Όσο περισσότερα έχεις προβλέψει από την κατασκευή, τόσο λιγότερο θα ταλαιπωρηθείς στην αναβάθμιση.

Και καλά κάνουν που φέρνουν δουλειές εδώ. Υπάρχουν ήδη ελληνικές εταιρείες που κατασκευάζουν τμήματα για το πρόγραμμα των ΦΔΙ. Μακάρι να μεγαλώσει και η δυνατότητά μας να υποστηρίζουμε και να αναβαθμίζουμε τα πλοία στον τόπο μας. Γιατί άλλο να αγοράζεις φρεγάτα και άλλο να αποκτάς και τους ανθρώπους που θα μπορούν να την κρατούν ετοιμοπόλεμη για χρόνια.

Οι Γάλλοι προβλέπουν, οι Αμερικανοί ξανασχεδιάζουν

Μιλώντας για αλλαγές σε πλοία, μπορεί όλα αυτά να ακούγονται μικρά. Καθόλου μικρά δεν είναι. Δείτε τι έπαθαν οι Αμερικανοί με τις ΚΟΝΣΤΕΛΕΪΣΙΟΝ. Πήραν μια υπαρκτή ευρωπαϊκή σχεδίαση και άρχισαν να την αλλάζουν μέχρι που το πρόγραμμα οδηγήθηκε στην ακύρωση, με τα δύο πρώτα πλοία να απομένουν ως εκκρεμότητα. Ήθελαν να αποφύγουν το ρίσκο μιας καινούργιας σχεδίασης και κατάφεραν να ξανασχεδιάσουν σχεδόν ό,τι αγόρασαν. Θέλει κι αυτό το ταλέντο του.

Μεταξύ μας, αυτή την περίοδο, αν αφήσουμε στην άκρη Κίνα, Νότια Κορέα και Ιαπωνία, που συνεχίζουν να βγάζουν πλοία, εγώ στην Ευρώπη κοιτάζω κυρίως Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία όταν θέλω να δω σοβαρό ρυθμό ναυπηγήσεων. Το να μπορείς να σχεδιάσεις ένα ωραίο πολεμικό και το να μπορείς να το παραδώσεις είναι δύο διαφορετικές ικανότητες.

Η Γερμανία έχει χάσει το παλιό της μομέντουμ, με τις Α200 να αποτελούν μια από τις περιπτώσεις που ξεχωρίζουν. Η Ολλανδία δεν θυμίζει τη χώρα που κάποτε τροφοδοτούσε με πλοία τη μισή γειτονιά. Η Σουηδία πήγε στη Γαλλία για τις καινούργιες φρεγάτες της. Και οι Βρετανοί φτιάχνουν μεν πλοία, αλλά οι καθυστερήσεις στις ΤΑΪΠ 26 και ΤΑΪΠ 31 δεν κρύβονται πίσω από τις τελετές και τις σαμπάνιες.

Για τις ΗΠΑ τι να πω πια; Σχεδιάζουν θωρηκτά με λογαριασμούς αεροπλανοφόρου, ακυρώνουν τις ΦΡΕΜΜ που θα γίνονταν ΚΟΝΣΤΕΛΕΪΣΙΟΝ και στρέφονται σε καινούργια φρεγάτα με αφετηρία πλοίο της Ακτοφυλακής. Το πλοίο που θα λύσει το πρόβλημα το βλέπουμε ακόμη στις απεικονίσεις, ενώ από την αρχική του διαμόρφωση προκύπτει ότι σημαντικές δυνατότητες θα παραπεμφθούν στις επόμενες εκδόσεις. Ακύρωσαν αυτό που φόρτωσαν με απαιτήσεις και τώρα αναζητούν κάτι που θα φτιάξουν γρήγορα, με λιγότερα.

Κάπου εκεί θα επιστρέψει ο Τσέστερ Νίμιτς και θα αρχίσει να ρίχνει κεραυνούς σε όλους αυτούς τους ηλιθίους που έφεραν το Αμερικανικό Ναυτικό στη σημερινή θέση. Με τέτοια που βλέπει, αποκλείεται να τον κρατήσουν για πάντα ήσυχο εκεί πάνω.

Τα ΕΑΣ δεν κατασκευάζουν τροφές για γάτες

Μιλώντας για πράγματα που θα έπρεπε να μας ταράζουν, βλέπω μια κάποια αδιαφορία για όσα έγραψα για τα ΕΑΣ. Κάποιος βγήκε μάλιστα να πει πως «κάτι έχω με τα ΕΑΣ». Λες και η δουλειά μου είναι να γράφω για τα ζώδια κι όχι για στρατιωτικά θέματα.

Σωστά, δικό μου το λάθος. Τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα κατασκευάζουν τροφές για γάτες. Τι μπλέκομαι εγώ με μια κρατική εταιρεία που υποτίθεται ότι πρέπει να παράγει πυρομαχικά για τις Ένοπλες Δυνάμεις; Να κάτσω να γράψω αν ο ανάδρομος Ερμής επηρεάζει τη γόμωση των βλημάτων.

Αυτά που θέλω να γράψω για τα ΕΑΣ είναι πολλά. Απλώς δεν έχω βρει ακόμη τον χρόνο να τα μαζέψω και να τα βάλω όλα στη σειρά. Όποιος νομίζει ότι τελειώσαμε επειδή μεσολάβησε μια παρέλαση και μια παραλαβή φρεγάτας, μάλλον θα χρειαστεί κι αυτός από το καινούργιο χαρμάνι.

Θα δώσω ένα παράδειγμα από όσα μαθαίνω. Μου περιγράφουν περίπτωση γραμματειακής υποστήριξης με αποδοχές περίπου 1.000 ευρώ και συνολικό εργοδοτικό κόστος που υπολογίζεται γύρω στα 1.500 ευρώ, ενώ η χρέωση προς τα ΕΑΣ φτάνει τις 4.000 ευρώ μέσω αναδόχου. Τι ακριβώς περιλαμβάνει αυτή η διαφορά; Πώς προκύπτει ο λογαριασμός και ποιος τον ελέγχει;

Για τον ανάδοχο θα πω περισσότερα σε επόμενο ΚαΨιΜί. Σήμερα κρατήστε τον τρόπο που φτάνει η χρέωση στην εταιρεία. Στο τέλος τα 4.000 ευρώ φεύγουν από τα ΕΑΣ. Και τα ΕΑΣ τα πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος. Αυτός δικαιούται μια εξήγηση, όσο κι αν ορισμένοι προτιμούν να συζητάμε για τη συνταγή του γαλλικού.

Και υπάρχει κι άλλο. Η πληροφόρηση που έχω είναι πως στη νέα κοινοπραξία, τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΥΡΟΜΑΧΙΚΑ, έχει περάσει τουλάχιστον το 80% της παραγωγικής δραστηριότητας των ΕΑΣ. Την ίδια ώρα, η μητρική διατηρεί το προσωπικό που είχε πριν δημιουργηθεί η κοινοπραξία. Ποιος έχει σχεδιάσει τι δουλειά θα κάνει κάθε εταιρεία και πού θα απασχολείται ο κόσμος της; Με ποιο αντικείμενο και με ποια έσοδα θα λειτουργούν τα ΕΑΣ;

Αυτό μήπως, λέω μήπως, είναι κάτι που λέγεται σκάνδαλο; Αλλά ναι, ο ΚαΨιΜιτζής πρέπει να περιοριστεί σε συνταγές μαγειρικής. Την επόμενη φορά θα γράψω πώς φτιάχνουμε σουφλέ με απευθείας ανάθεση.

Το Μαξίμου και ο λογαριασμός που επιστρέφει

Μιλώντας για ευθύνες, για τα ΕΑΣ θα επιστρέψω, ελπίζω την άλλη εβδομάδα. Αν δεν επιστρέψουν μόνα τους στην επικαιρότητα, χωρίς τη βοήθειά μου. Γιατί βλέπω μια αδιαφορία από πλευράς ΥΠΕΘΑ που πραγματικά μου προκαλεί εντύπωση.

Από όσα μαθαίνω, η επιλογή της διοίκησης εκεί έχει σφραγίδα Μαξίμου. Και η διατήρηση της σημερινής κατάστασης έχει την ίδια σφραγίδα. Συνεπώς, τυχόν στραβοπατήματα θα έχουν αντίκτυπο στο Μέγαρο. Δεν πάω, θα μείνω με τον παίδαρο, που έλεγε και το άσμα. Μόνο που εδώ ο λογαριασμός θα πάει κανονικά.

Εντωμεταξύ, μετά το 2022, όταν κάποιος λέει «Μαξίμου», μπορεί να εννοεί πολλά και διάφορα. Καλό είναι να ρωτάμε και ποιος ακριβώς μιλάει, ποιος αποφασίζει και ποιος παρουσιάζει μια επιλογή ως επιθυμία του πρωθυπουργού. Η πρόσβαση στο επίπεδο του πρωθυπουργού ήταν ανέκαθεν πολύ σοβαρό χαρτί. Το θέμα είναι ποιος το κρατάει και τι κάνει με αυτό.

Εγώ πάντως θα συνεχίσω να ασχολούμαι με την εταιρεία που πρέπει να παράγει πυρομαχικά. Όποιος ενοχλείται, μπορεί να απαντήσει για τις χρεώσεις και για το παραγωγικό της μέλλον. Θα μας βοηθήσει όλους περισσότερο από μια διάγνωση για τις προθέσεις του καφετζή.

Το πορτογαλικό πέρασμα και η υπογραφή που περιμένουμε

Μιλώντας για προθέσεις, πάμε στα διάφορα τεκταινόμενα του σόου που ονομάστηκε παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου προχθές. Η διέλευση του πορτογαλικού ΣΙ-390 είχε, από όσα μαθαίνω, καθαρά εμπορικό χαρακτήρα. Η διαδικασία για τα ελληνικά αεροσκάφη οδεύει προς την τελική υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας. Είμαστε πολύ κοντά, αλλά αυτή την υπογραφή ακόμη την περιμένουμε.

Οι Πορτογάλοι έχουν εγκρίνει το πλαίσιο για τα τρία αεροσκάφη και τον συνοδευτικό εξοπλισμό τους. Και, μεταξύ μας, καλά έκαναν που το έφεραν να το δει ο κόσμος. Αεροπλανάρα είναι. Να το δουν κι όσοι νομίζουν ότι οι αερομεταφορές γίνονται με ευχές, υπομονή και ανταλλακτικά που θα έρθουν κάποτε.

Τώρα περιμένουμε να τελειώσει η δουλειά και να αρχίσουμε να μετράμε αντίστροφα για ελληνικά αεροσκάφη. Να αποκτήσει η ΠΑ μεταγωγικά που θα μπορεί να τα υπολογίζει όταν τα χρειάζεται.

Αυτοπροστασία μαζί με το αεροπλάνο

Μιλώντας για τα ελληνικά ΣΙ-390, υπάρχει κάτι πολύ ενδιαφέρον που αξίζει να το προσέξουμε. Μαθαίνω πως θα έρθουν με το σύστημα αυτοπροστασίας που φέρουν και τα πορτογαλικά αεροσκάφη. Θα πάρουμε δηλαδή μαζί με το μεταγωγικό και τον εξοπλισμό που βοηθά το πλήρωμα να καταλάβει ότι απειλείται και να αντιδράσει.

Η διαμόρφωση αυτοπροστασίας του ΣΙ-390 περιλαμβάνει προειδοποίηση από ραντάρ, λέιζερ και επερχόμενους πυραύλους, αναλώσιμα αντίμετρα και δυνατότητες ηλεκτρονικής προστασίας. Για μια Αεροπορία που έχει συνηθίσει να δουλεύει και με μεταγωγικά χωρίς καν προειδοποιητή ραντάρ, αυτή είναι αλλαγή που μετράει πολύ περισσότερο από μια ωραία διέλευση πάνω από την παραλιακή.

Μέσα σε αυτά τα αεροπλάνα θα μπαίνουν άνθρωποι. Θα μεταφέρουν προσωπικό και υλικά εκεί που θα τους ζητηθεί, ενδεχομένως σε συνθήκες που ο απέναντι θα προσπαθεί να τους καταρρίψει. Η αυτοπροστασία πρέπει να αγοράζεται μαζί με το αεροπλάνο. Καλά γίνεται, λοιπόν, και μακάρι να το θεωρούσαμε αυτονόητο σε κάθε σχετική προμήθεια.

Το ΑΣΠΙΣ 2 υπάρχει και η απειλή έχει αλλάξει

Μιλώντας για αυτοπροστασία, να πω και κάτι για να μην ακούω περίεργα. Τα ελληνικά ΒΑΪΠΕΡ έχουν σύστημα αυτοπροστασίας και λέγεται ΑΣΠΙΣ 2. Έχει πιστοποιηθεί και λειτουργεί επιχειρησιακά. Η συμβατότητά του με το καινούργιο ραντάρ έχει επιβεβαιωθεί και επισήμως.

Το ζήτημα είναι ότι το συγκεκριμένο σύστημα σχεδιάστηκε με τις απαιτήσεις και τις απειλές της εποχής που το παραγγέλναμε, πριν από περίπου είκοσι χρόνια. Από τότε άλλαξαν πολλά. Τώρα έχεις και τα ΕΣ-400 των φίλων μας των Ρώσων απέναντι. Έχουν αλλάξει τα ραντάρ, οι πύραυλοι και ο τρόπος που συνεργάζονται τα συστήματα του αντιπάλου. Εκεί θέλεις κάτι περισσότερο. Και μαθαίνω πως η ΠΑ θα το πάρει αυτό το περισσότερο.

Μεταξύ μας, η δική μου πληροφόρηση λέει ότι, αν δεν είχε έρθει ο Μάρκος ο Ρούμπιος, θα είχαμε ήδη κλείσει με την ΕΛΜΠΙΤ. Η ισραηλινή λύση είχε προχωρήσει αρκετά στην ελληνική συζήτηση. Ήρθε όμως ο Ρούμπιος, ανακάτεψε τα πράγματα και ξαναβγήκαν μπροστά οι παλιές μελέτες για σύστημα εσωτερικής εγκατάστασης.

Όσοι λοιπόν έχετε βαρεθεί να ακούτε για το θέμα, κρατήστε ότι υπάρχει ξανά κίνηση. Εγώ περιμένω να δω πού θα καταλήξει η επιλογή και πότε θα γίνει παραγγελία. Γιατί τα αεροπλάνα πετάνε τώρα και οι απαιτήσεις δεν περιμένουν να ξεμπερδέψουμε με τις δικές μας προτιμήσεις.

Τα ΡΑΜΠΑΤΖ πήγαν στην παρέλαση;

Μιλώντας για τα Φ-16, ξέρει κανείς τι έχει γίνει με εκείνα τα έρμα τα ΡΑΜΠΑΤΖ; Τα είδε κανείς σε καρότσες φορτηγών στη Σαλόνικα; Επειδή είχα και δουλειά την ώρα που έκανε μετάδοση η ΕΡΤ, μου ξέφυγαν κάποια πλάνα.

Δεν θα σας έλεγα πάντως να περιορίσετε την προσοχή σας μόνο στα φορτηγά της παρέλασης. Όσοι πάτε για τη γιορτή των Ταξιαρχών σε βάση της ΠΑ που έχει Φ-16, να έχετε λίγο τον νου σας. Να δείτε τα αεροπλάνα, να μιλήσετε με τους ανθρώπους, να προσέξετε και τι υπάρχει γύρω τους.

Γιατί μπορεί ανάμεσα στον καφέ, στις φωτογραφίες και στο «μπαμπά, να ανεβούμε κι εκεί», να δείτε κάτι που θα σας κινήσει το ενδιαφέρον.

ΔΕ ΠΛΟΤ ΘΙΚΕΝΣΣΣΣΣ…