Καλημέρα σας, αγαπημένοι μου αναγνώστες. Βάλτε καφέ, γιατί για τα ΕΑΣ έχουμε συνέχεια. Και, από όσα μαθαίνω, μάλλον κάτι ξέρουν πλέον και στο ΥΠΕΘΑ. Το θέμα βέβαια είναι τι κάνουν με αυτά που ξέρουν.

Τα Μ1117 οπλίζονται, τα ΕΑΣ γιατί λείπουν;

Μιλώντας για το ΓΕΣ, μαθαίνω ότι έχει παραγγείλει βομβιδοβόλα των 40 χιλιοστών για να εξοπλίσει όσα Μ1117 δεν έχουν πάρει ακόμη τον συγκεκριμένο οπλισμό. Χίλια κομμάτια, που σημαίνει ότι 1000 οχήματα. Παράλληλα, κοιτάζει να αγοράσει και επιπλέον πυρομαχικά. Καλά κάνει. Τα οχήματα πρέπει να έχουν τα όπλα τους και οι μονάδες τα αποθέματα που χρειάζονται. Το Μ1117 με γεμάτο το βομβιδοβόλο είναι πολύ πιο χρήσιμο από ακόμη μία ωραία παρουσίαση για την ισχύ πυρός του.

Το περίεργο είναι αλλού. Για αυτές τις ανάγκες, από όσα μαθαίνω, δεν ζητούν τίποτα από τα ΕΑΣ. Ο Στρατός ψάχνει πυρομαχικά και η δική μας κρατική αμυντική βιομηχανία μένει έξω από την κουβέντα. Κάπου εδώ ο καφετζής αφήνει το φλιτζάνι κάτω. Γιατί αυτή είναι μια απορία που αξίζει απάντηση από εκείνους που έχουν την ευθύνη της εταιρείας και την εποπτεία της.

Μήπως ο κόσμος το έχει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι ότι κάτι δεν πάει καλά; Μήπως εκείνοι που πρέπει να παραγγείλουν και να παραλάβουν ξέρουν περισσότερα από όσα ακούμε στις παρουσιάσεις για το λαμπρό μέλλον των ΕΑΣ;

Και στο ΥΠΕΘΑ τι ακριβώς κάνουν; Έχουν ζητήσει εξηγήσεις για το πού βρίσκεται η εταιρεία και τι μπορεί να παραδώσει; Ή ουδόλως ενδιαφέρονται και αφήνουν την καυτή πατάτα στον επόμενο; Γιατί η υπουργική καρέκλα κάποια στιγμή αλλάζει ένοικο. Τα εργοστάσια, οι εργαζόμενοι και οι ανάγκες του Στρατού μένουν εδώ.

Τα προηγούμενά μου είναι με τον υποδιοικητή

Μιλώντας για υπουργικές καρέκλες, συνέχισαν να με τσιγκλάνε ορισμένοι που νομίζουν ότι γράφω για τα ΕΑΣ για να κάνω κακό στην κυβέρνηση και στον ΥΕΘΑ. Ότι έχω προηγούμενα μαζί τους, ότι κάτι θέλω, ότι κάπου αποβλέπω. Ρε παλικάρια, μπορείτε να διαβάσετε τι γράφω, προτού ανακαλύψετε ποιος με έβαλε να το γράψω;

Προηγούμενα έχω με τον υποδιοικητή. Μια επιλοχία εξαιρετικής ομορφιάς την έστειλε να κάνει υπηρεσία σε εξωτερικό φυλάκιο. Έκτοτε ασχήμυνε το ΚαΨιΜί και πλέον ο υποδιοικητής δεν πίνει καφέ, πίνει ξύδι. Εκεί υπάρχει προσωπική διαφορά. Στα ΕΑΣ υπάρχει θέμα που αφορά την άμυνα της χώρας.

Αν η κυβέρνηση θέλει μια αμυντική βιομηχανία που να λειτουργεί, τη βοηθάς όταν της δείχνεις τι πηγαίνει στραβά. Το χάιδεμα μπορεί να είναι ευχάριστο μέχρι να έρθει ο λογαριασμός. Μετά ψάχνουμε όλοι ποιος γνώριζε, ποιος ενημέρωσε και ποιος έκανε ότι δεν άκουγε.

Επειδή λοιπόν όσα γράψαμε για τους γενικούς διευθυντές ενόχλησαν, σήμερα θα γίνω πιο συγκεκριμένος. Αρκετά με το αν ο καφετζής έχει συμπάθειες και αντιπάθειες. Πάμε να δούμε τι συνέβη στον άνθρωπο που είχε την ευθύνη των οικονομικών και των προμηθειών.

Τριάντα επτά χρόνια υπηρεσίας, μια διαφωνία και η έξοδος

Μιλώντας για τον γενικό διευθυντή, έχουμε πλέον την πρωτόδικη απόφαση 668/2026 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στο Τμήμα Εργατικών Διαφορών. Δημοσιεύθηκε στις 8 Ιουνίου 2026. Και το βασικό της συμπέρασμα χωράει σε μία πρόταση που καλό θα ήταν να διαβαστεί και στη Μεσογείων.

Το δικαστήριο κρίνει ότι ο γενικός διευθυντής απολύθηκε επειδή εξέφρασε αντίθετη γνώμη για τους όρους διαγωνισμού και η διαφωνία του δεν έγινε ανεκτή από τον διευθύνοντα σύμβουλο.

Ο άνθρωπος είχε προσληφθεί στην ΠΥΡΚΑΛ τον Φεβρουάριο του 1988. Είχε συμπληρώσει 37 χρόνια στην εταιρεία και από τον Μάιο του 2019 ήταν Γενικός Διευθυντής Διοικητικών, Οικονομικών και Προμηθειών. Πριν γίνει γενικός διευθυντής, είχε διατελέσει για πολλά χρόνια διευθυντής Διαχειριστικού Ελέγχου. Είχε δηλαδή περάσει χρόνια ελέγχοντας τη διαχείριση της εταιρείας. Επομένως, όταν εξέταζε τους όρους μιας προμήθειας, έκανε ακριβώς τη δουλειά για την οποία πληρωνόταν. Δεν μπήκε ένας περαστικός στο γραφείο να δώσει συμβουλές.

Τον Δεκέμβριο του 2024 αλλάζει η διοίκηση. Λίγες εβδομάδες αργότερα ο γενικός διευθυντής βρίσκεται εκτός εταιρείας. Το ενδιαφέρον είναι πώς φτάσαμε εκεί. Γιατί στην απόφαση η αλληλουχία των γεγονότων καταγράφεται με ημερομηνίες και συγκεκριμένες ενέργειες. Κι αυτές έχουν μεγαλύτερη αξία από οποιαδήποτε θεωρία για τις πολιτικές προθέσεις του ΚαΨιΜιτζή.

Παρασκευή οι αντιρρήσεις του Γενικού, Δευτέρα η απόλυσή του

Μιλώντας για ημερομηνίες, στις 30 Ιανουαρίου 2025 ο γενικός διευθυντής παίρνει τα τεύχη ενός νέου διαγωνισμού για την παροχή προσωπικού στην εταιρεία. Την Παρασκευή 31 Ιανουαρίου συναντά τον διευθύνοντα σύμβουλο και διατυπώνει αντιρρήσεις για ορισμένους όρους συμμετοχής.

Κατά την εκτίμησή του, οι όροι αυτοί δεν ευνοούσαν τον ανταγωνισμό και μπορούσαν να οδηγήσουν σε ενστάσεις, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η διαδικασία. Οι παρατηρήσεις του αποτυπώνονται και σε σχέδιο ηλεκτρονικής επιστολής της ίδιας ημέρας, το οποίο προσκομίστηκε στο δικαστήριο. Ο ίδιος φεύγει με την εντύπωση ότι το θέμα θα επανασυζητηθεί.

Τη Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου, την αμέσως επόμενη εργάσιμη, πηγαίνει στο γραφείο και καλείται να υπογράψει την καταγγελία της σύμβασής του. Χωρίς να έχει προηγηθεί σχετική συζήτηση ή ενημέρωση για την απομάκρυνσή του. Μέχρι να φύγει, του αποκλείεται και η πρόσβαση στον εταιρικό υπολογιστή.

Τριάντα επτά χρόνια τελείωσαν κάπως έτσι. Παρασκευή είχες παρατηρήσεις για τον διαγωνισμό, Δευτέρα δεν είχες δουλειά. Εξαιρετική ταχύτητα, ομολογουμένως. Αν την επιδεικνύαμε και στις παραδόσεις προς τις Ένοπλες Δυνάμεις, θα είχαμε λύσει αρκετά προβλήματα.

Το δικαστήριο δέχεται ότι οι αντιρρήσεις αφορούσαν τις αρμοδιότητές του, διατυπώθηκαν με προσήκοντα τρόπο και δεν προέκυπτε κίνδυνος να διαταραχθεί η λειτουργία της εταιρείας.

Ο εξορθολογισμός που δεν έπεισε το δικαστήριο

Μιλώντας για την εξήγηση της εταιρείας, τα ΕΑΣ υποστήριξαν ότι η απόλυση εντασσόταν σε αναδιάρθρωση και περιορισμό του μισθολογικού κόστους. Επικαλέστηκαν απόφαση του διοικητικού συμβουλίου από τον Ιανουάριο του 2024 για αποχώρηση συνταξιούχων ή εργαζομένων που είχαν θεμελιώσει δικαίωμα σύνταξης.

Ο συγκεκριμένος γενικός διευθυντής ήταν 65 ετών και λάμβανε πλήρη σύνταξη από το 2022. Αυτά τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου και εξετάστηκαν. Εξετάστηκε επίσης η αναφορά της εταιρείας σε 54 άλλες αποχωρήσεις. Η απόφαση επισημαίνει ότι αυτές αφορούσαν κυρίως εργαζομένους χαμηλότερων βαθμίδων, με μία αναφερόμενη περίπτωση διευθυντή, και κανέναν από τους άλλους γενικούς διευθυντές που είχαν συνταξιοδοτικό δικαίωμα.

Το δικαστήριο κατέληξε ότι οι οικονομικοτεχνικοί λόγοι προβλήθηκαν «κατ’ επίφαση και μόνον». Συνέδεσε την πραγματική αιτία της απόλυσης με τη διαφωνία για τον διαγωνισμό και χαρακτήρισε την καταγγελία της σύμβασης κακόβουλη και καταχρηστική.

Έχει σημασία και μια ακόμη λεπτομέρεια. Η απόφαση δέχεται ότι ο διευθύνων σύμβουλος είχε την εξουσιοδότηση να υπογράψει την απόλυση χωρίς καινούργια απόφαση του διοικητικού συμβουλίου. Άρα η κρίση εις βάρος της εταιρείας αφορά τον ουσιαστικό λόγο για τον οποίο απομακρύνθηκε το στέλεχος. Η υπογραφή μπορούσε να μπει. Ο λόγος για τον οποίο μπήκε ήταν το πρόβλημα.

Ωραία λοιπόν τα μεγάλα λόγια περί εξορθολογισμού. Μόνο που εδώ εξετάστηκαν σε δικαστήριο και το αποτέλεσμα ήταν αυτό.

Το προσωπικό ξαναβγήκε, η χρέωση ανέβηκε

Μιλώντας για τον διαγωνισμό προσωπικού, η νέα ενιαία διαδικασία δημοσιεύθηκε στις 10 Μαρτίου 2025. Ο γενικός διευθυντής είχε ήδη απολυθεί. Και εδώ έρχεται μια ακόμη πληροφορία. Η προηγούμενη διαδικασία κατέβηκε, αλλά όταν το αντικείμενο επανήλθε λίγους μήνες αργότερα, μαθαίνω πως η χρέωση για το προσωπικό ήταν ακριβότερη.

Ένας φίλος, παλιός στραταίος, μου εξήγησε τι προκύπτει από τα σχετικά έγγραφα. Για προσωπικό με μεικτές μηνιαίες αποδοχές από 1.500 έως 2.000 ευρώ, το κόστος που χρεώνονται τα ΕΑΣ φτάνει τις 4.000 ευρώ. Καλά διαβάσατε. Ο εργαζόμενος έχει τις συγκεκριμένες μεικτές αποδοχές και η εταιρεία πληρώνει αυτό το ποσό για να τον απασχολεί μέσω αναδόχου.

Ας μας δείξουν λοιπόν πώς σχηματίζεται η χρέωση. Πόσο αφορά εισφορές, πόσο άλλες δαπάνες και πόσο μένει στον ανάδοχο; Και τι άλλαξε από τον προηγούμενο διαγωνισμό ώστε η χρέωση να ανέβει; Αυτά είναι συγκεκριμένα ερωτήματα προς εκείνους που επέλεξαν τη διαδικασία και αποδέχθηκαν το κόστος της.

Γιατί, όταν επικαλείσαι τον εξορθολογισμό για να απομακρύνεις τον άνθρωπο που είχε την ευθύνη των οικονομικών και των προμηθειών, περιμένεις ότι κάποιος θα κοιτάξει και τον επόμενο λογαριασμό. Εδώ τον κοιτάμε. Και θα ήθελα να ακούσω πώς ακριβώς εξοικονομούνται χρήματα με αυτόν τον τρόπο.

Ο λογαριασμός πάει στην εταιρεία

Μιλώντας για αποτέλεσμα, η αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή. Το δικαστήριο επιδίκασε 15.820 ευρώ πρόσθετης αποζημίωσης και αναγνώρισε την υποχρέωση των ΕΑΣ να καταβάλουν 1.000 ευρώ για ηθική βλάβη, με τους νόμιμους τόκους. Πρόσθεσε και 500 ευρώ ως μέρος των δικαστικών εξόδων.

Η ηθική βλάβη συνδέεται με τον αιφνιδιασμό και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε ένας άνθρωπος με 37 χρόνια υπηρεσίας. Η απόφαση στέκεται και στον αποκλεισμό του από τον υπολογιστή του. Έκρινε ότι οι περιστάσεις έθιξαν την επαγγελματική του υπόσταση και την προσωπικότητά του.

Η εταιρεία είχε ζητήσει επικουρικά να εφαρμοστεί η διάταξη που προβλέπει πρόσθετη αποζημίωση αντί των συνεπειών της ακυρότητας της απόλυσης. Αυτό έγινε, οπότε η απόφαση καταλήγει σε οικονομική αποκατάσταση, χωρίς να διατάσσεται επιστροφή του εργαζομένου στη θέση του. Η άσκηση έφεσης και η εξόφληση των ποσών είναι χωριστά ζητήματα, για τα οποία δεν έχω ενημέρωση.

Αυτό που με ενδιαφέρει ως καφετζή είναι ότι τον λογαριασμό τον χρεώνεται η κρατική εταιρεία. Τα χρήματα θα λείψουν από τα ΕΑΣ. Την ίδια ώρα, ένα στέλεχος με αυτή την εμπειρία έχει χαθεί και στη θέση του μένει ένα ωραιότατο μήνυμα προς όσους θα κληθούν να ελέγξουν τον επόμενο διαγωνισμό. Διαβάζεται εύκολα αυτό το μήνυμα. Ιδίως όταν θυμάσαι πόσο κοντά ήταν εκείνη η Παρασκευή στη Δευτέρα.

Το Λαύριο εμφανίζεται και εδώ

Μιλώντας για το Λαύριο, στην ίδια απόφαση υπάρχει ακόμη ένα σημείο που αξίζει προσοχή. Μεταξύ των πρώτων ενεργειών της νέας διοίκησης καταγράφεται η ματαίωση τριών διαδικασιών που είχαν αποφασιστεί από το προηγούμενο διοικητικό συμβούλιο.

Οι δύο αφορούσαν υπηρεσίες στελέχωσης. Η τρίτη ήταν ανοικτός ηλεκτρονικός διαγωνισμός για την απορρύπανση και εξυγίανση του χώρου καταστροφής ναρκών στο Συγκρότημα Εργοστασίων Λαυρίου. Η απόφαση αναφέρει ότι το έργο εξυγίανσης εγκαταλείφθηκε, ενώ η εταιρεία επικαλέστηκε έλλειψη χρηματοδότησης.

Εμείς έχουμε ήδη ασχοληθεί με το ζήτημα της ασφάλειας στο Λαύριο. Τώρα όμως μαθαίνω και κάτι που κάνει την επίκληση της χρηματοδότησης ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Η προηγούμενη διοίκηση είχε επιλέξει διαδικασία με εκτελεστικές συμβάσεις, ώστε το έργο να μπορεί να προχωρά όταν υπήρχαν διαθέσιμα χρήματα, ακόμη και τμηματικά.

Πρακτικά, μπορούσες να δίνεις εργασίες ανάλογα με τη χρηματοδότηση που εξασφάλιζες. Δεν χρειαζόταν να περιμένεις να εμφανιστεί ολόκληρο το ποσό για να έχεις έτοιμη τη διαδικασία και να αρχίσεις να κάνεις δουλειά.

Με αυτή την πρόβλεψη, το «δεν υπήρχαν χρήματα» δεν στέκει ως οικονομική δικαιολογία για να κατέβει ο διαγωνισμός. Η δυνατότητα τμηματικής εκτέλεσης είχε προβλεφθεί ακριβώς για να αντιμετωπίζεται το πρόβλημα της χρηματοδότησης. Αντί να διατηρήσουν αυτή τη δυνατότητα και να αναζητήσουν χρήματα για τις εργασίες, ματαίωσαν τη διαδικασία. Ποιος εξήγησε στο υπουργείο γιατί αυτή ήταν η καλύτερη επιλογή για έναν χώρο που χρειαζόταν εξυγίανση;

Γιατί η ματαίωση ενός διαγωνισμού μπορεί να γίνεται με μια απόφαση. Η ανάγκη για την οποία προκηρύχθηκε παραμένει εκεί. Κι όταν μιλάμε για χώρο καταστροφής ναρκών μέσα σε εργοστασιακό συγκρότημα, η συνέχεια αφορά ανθρώπους που πηγαίνουν καθημερινά στη δουλειά τους. Δεν είναι εκκρεμότητα που μπορείς να ξεχάσεις στον πάτο του συρταριού μέχρι να αναλάβει κάποιος άλλος.

Στη Μεσογείων έχει φτάσει η απόφαση;

Μιλώντας για εκείνους που αναλαμβάνουν, το ΥΠΕΘΑ έχει ενημερωθεί για τη δικαστική απόφαση; Την έχει ζητήσει η πολιτική ηγεσία; Έχει ακούσει τον άνθρωπο που απολύθηκε, έχει διαβάσει την απάντηση της εταιρείας και έχει δει τι δέχθηκε τελικά το δικαστήριο;

Η απόφαση δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο. Έχουν περάσει μήνες. Θα περίμενα ότι η δικαστική κρίση για μια τέτοια απόλυση θα είχε προκαλέσει έστω μια υπηρεσιακή απορία στον εποπτεύοντα. Πώς εξασφαλίζεται ότι τα αρμόδια στελέχη μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, να διαφωνούν και να βάζουν τις παρατηρήσεις τους στον φάκελο;

Το υπουργείο οφείλει να ξέρει πώς διοικείται μια εταιρεία που πρέπει να στηρίζει τις Ένοπλες Δυνάμεις. Όταν συζητάμε για επενδύσεις και για αύξηση παραγωγής, κάποιος πρέπει να εξετάζει και τι συμβαίνει μέσα στα γραφεία όπου παίρνονται οι αποφάσεις. Από εκεί περνούν οι προμήθειες, εκεί ελέγχονται οι όροι και από εκεί ξεκινούν δεσμεύσεις που τις πληρώνει η εταιρεία.

Αν λοιπόν θέλουν κάποιοι να βοηθήσουν την κυβέρνηση και τον ΥΕΘΑ, ας τους πάνε την απόφαση. Ας εξηγήσουν γιατί θεωρούν ότι όλα βαίνουν καλώς έπειτα από αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο. Θα έχει περισσότερο ενδιαφέρον από το να αναλύουν τις προθέσεις του ανθρώπου που φτιάχνει καφέ.

Τα αποθέματα θα μας απασχολήσουν περισσότερο

Μιλώντας για τα αποθέματα, κράτησα για το τέλος ένα περιστατικό που επίσης καταγράφεται στην απόφαση. Στις 30 Ιανουαρίου 2025 ο γενικός διευθυντής διαφώνησε με απευθείας πώληση αποθέματος όπλων. Με ηλεκτρονική επιστολή προς τον γενικό διευθυντή Αμυντικού Τομέα πρότεινε να γίνει πλειοδοτικός διαγωνισμός.

Μετά από επικοινωνία με τον διευθύνοντα σύμβουλο υποχώρησε και προσυπέγραψε την εισήγηση προς το διοικητικό συμβούλιο. Αυτό είναι το συγκεκριμένο περιστατικό που καταγράφεται. Η συνέχεια της εισήγησης, το τίμημα και το πού κατέληξε η υπόθεση χρειάζονται απαντήσεις.

Και τώρα πάμε στη νεότερη πληροφορία. Μαθαίνω πως γύρω από το θέμα των αποθεμάτων έχει εμφανιστεί πρόσωπο από το κακό παρελθόν των εξοπλιστικών προγραμμάτων, με διαδρομή που έχει περάσει και από αίθουσες δικαστηρίων. Την παρουσία και τον σημερινό ρόλο του τα ψάχνω. Προς το παρόν, αυτή η πληροφορία αρκεί για να θέλω να μάθω πολύ περισσότερα για όσα ετοιμάζονται εκεί.

Τι ακριβώς σχεδιάζεται να διατεθεί; Με ποια αποτίμηση και με ποια διαδικασία θα επιλεγεί ο αγοραστής; Ποιος θα έχει τη δυνατότητα να καταθέσει προσφορά; Αυτά μπορούν να απαντηθούν συγκεκριμένα, με έγγραφα. Και καλό θα είναι να απαντηθούν προτού βρεθούμε να μετράμε τι έφυγε από τις αποθήκες.

Το παλιό μάνιουαλ του συγχωρεμένου Τσοχατζόπουλου το έχουμε πληρώσει ακριβά σε αυτή τη χώρα. Ελπίζω να μην το έχει ξεθάψει κανείς εκεί γύρω, μέσα ή έξω από τα ΕΑΣ, αναζητώντας καμιά «επικερδή» ιδέα. Όποιος έχει λόγο στις αποφάσεις για τα αποθέματα ας φροντίσει να είναι όλα καθαρά και ελέγξιμα.

Γιατί αυτά που μαθαίνω είναι σοβαρά και θα συνεχίσω να τα ψάχνω. Κι αν κάποιοι ενοχλούνται ήδη, ας πιουν έναν καφέ. Το ξύδι το έχουμε κρατήσει για τον υποδιοικητή.